Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΕΣ/ΤΜ.7/12/2019

Σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής. Υποχρέωση Διοίκησης προς συμμόρφωση με απόφαση διαιτητικού δικαστηρίου.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Η χορηγούμενη κατ εφαρμογή των διατάξεων του Ν 2244/1994 άδεια εγκατάστασης σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας είναι μεταβιβαστή. Ως εκ τούτου, εφόσον με την 11/2000 διαιτητική απόφαση υποχρεώθηκε ο δικαιούχος της άδειας εγκατάστασης, που χορηγήθηκε με την Δ6/Φ17.316/2321/17-2-99 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, να μεταβιβάσει σε άλλον τα δικαιώματα που απορρέουν από την άδεια αυτή καθώς και από την έγκριση επέμβασης της οικείας Διεύθυνσης Δασών, στην οποία στηρίχθηκε η άδεια εγκατάστασης, θα πρέπει η Διοίκηση να τροποποιήσει στο όνομα του νέου δικαιούχου την έγκριση επέμβασης της Διεύθυνσης Δασών και στη συνέχεια την υπουργική απόφαση με την οποία χορηγήθηκε η άδεια εγκατάστασης. (πλειοψ.)

Άδεια εγκατάστασης αιολικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Δυνατότητα παράτασης χρόνου ισχύος.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Άδεια εγκατάστασης αιολικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Αναστολή λήξεως χρόνου ισχύος της λόγω γεγονότος ανωτέρας βίας. Μη υπολογισμός σ’ αυτόν χρονικού διαστήματος διάρκειας του γεγονότος αυτού. Τέτοιο γεγονός συνιστά και πράξη ή παράλειψη ή υλική ενέργεια ή και εν γένει συμπεριφορά της Διοίκησης, η οποία περιάγει το διοικούμενο σε αδυναμία εκπλήρωσης υποχρέωσης εντός οριζόμενης προθεσμίας. Δυνατή η παράταση χρόνου ισχύος άδειας εγκατάστασης κατ’ άρθρο 8 παρ.4 Ν 3468/2006 κατόπιν αιτήσεως ενδιαφερομένου, της οποίας το εμπρόθεσμο υποβολής κρίνεται χωρίς τον συνυπολογισμό του χρόνου που διήρκεσε η αναστολή.

Αποζημίωση Αντιπροέδρου Δ.Σ:Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, πρέπει να γίνουν δεκτά τα ακόλουθα: Η απόφαση της από 16.9.2015 γενικής συνέλευσης των μετόχων της «...» για την αποζημίωση του αντιπροέδρου της έπρεπε να αναρτηθεί στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» (άρθρο 4 του ν. 3861/2010, όπως η παράγραφος 2 αυτού ισχύει μετά την αντικατάστασή της με την παράγρ. 4 του άρθρου 23 του ν. 4210/2013), κατά τον βασίμως προβαλλόμενο υπό στοιχ. στ΄ λόγο διαφωνίας της Αναπληρώτριας Επιτρόπου. Η ελεγχόμενη δαπάνη είναι, επομένως, μη νόμιμη δοθέντος ότι η ανωτέρω απόφαση της γενικής συνέλευσης δεν ίσχυσε ποτέ αφού, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτει ότι η εν λόγω απόφαση ουδέποτε αναρτήθηκε. Επί εσφαλμένης προϋπόθεσης ερείδεται εξάλλου ο ισχυρισμός της εταιρείας που προβάλλεται με το από 15.4.2016 έγγραφο επανυποβολής του επίμαχου χρηματικού εντάλματος, ότι η αποζημίωση του αντιπροέδρου της εταιρείας υπολογίζεται από την ημερομηνία υπογραφής (10.6.2015) της 13/2015 απόφασης του διοικητικού συμβουλίου αυτής, η οποία αναρτήθηκε στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» την 1η.4.2016 (ΑΔΑ: …-8ΛΝ), αφού κρίσιμη είναι, εν προκειμένω, η ανάρτηση της απόφασης της γενικής συνέλευσης, ως αρμοδίου εκ του καταστατικού οργάνου για τον ορισμό αποζημίωσης των μελών του Δ.Σ. της. Εντούτοις, το Κλιμάκιο κρίνει ότι τα αρμόδια όργανα της δημοτικής εταιρείας δεν ενήργησαν με πρόθεση καταστρατήγησης του νόμου, αλλά επειδή πεπλανημένως, πλην συγγνωστώς, υπέλαβαν ότι ήταν νόμιμη η πληρωμή της αποζημίωσης του αντιπροέδρου της εταιρείας από την ημερομηνία ανάληψης των καθηκόντων του και, συνακόλουθα, αυτό είναι θεωρητέο.(συγγνωστή πλάνη)

Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στις προηγούμενες σκέψεις της παρούσας, το Κλιμάκιο κρίνει ότι η εντελλόμενη δαπάνη είναι νόμιμη, καθόσον η απόφαση εκλογής του φερόμενου ως δικαιούχου του ελεγχόμενου χρηματικού εντάλματος ως Αντιπροέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του εν λόγω Συνδέσμου δεν τυγχάνει δημοσιευτέα στην Εφημερίδα Κυβερνήσεως. Ο δε προβαλλόμενος από την Επίτροπο λόγος διαφωνίας ερείδεται επί της εσφαλμένης προϋπόθεσης ότι η ανωτέρω απόφαση συνιστά πράξη διορισμού μονομελούς οργάνου διοίκησης, δημοσιευτέα κατ’ άρθρο 5 παρ. 2 περ. ιβ΄ του ν. 3469/2006 και κρίνεται απορριπτέος.

Υ.Π.Α. – Αερομεταφορέας – Προϋποθέσεις φερεγγυότητας.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Οι καταδίκες συγκεκριμένου προσώπου (γενικού διευθυντή της εταιρείας Α.Α. S.A.) που αναφέρονται σε αντίγραφο ποινικού μητρώου του, δεν είναι από εκείνες που αναφέρονται περιοριστικά στην παράγραφο 11.1. περίπτωση δ’ της υπ’ αριθ. Δ1/Δ/30817/2180/9.9.1991 απόφασης του Διοικητή της Υ.Π.Α. «Έγκριση κανονισμού εγκατάστασης αεροπορικών εταιρειών και παροχής υπηρεσιών αεροπορικών μεταφορών», με συνέπεια η ίδια εταιρεία να μην μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν πληροί τις απαιτήσεις της φερεγγυότητας (αξιοπιστίας) του άρθρου 7 παράγραφος 1 του Κανονισμού (ΕΚ) 1008/2008. (ομοφ.)

Κυκλοφοριακή σύνδεση πρατηρίου υγρών καυσίμων. Διαπίστωση κατάργησης της Κ.Σ. λόγω μη καταβολής μισθώματος στο Τ.Ε.Ο. και διακοπής της λειτουργίας της παρόδιας εγκατάστασης.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Παλαιά κυκλοφοριακή σύνδεση παρόδιας εγκατάστασης, η οποία διέκοψε από μακρού χρόνου τη λειτουργία της και δεν καταβάλλει το ετήσιο μίσθωμα στο Ταμείο Εθνικής Οδοποιϊας για τη χρήση της δημόσιας έκτασης που μεσολαβεί μεταξύ της οδού και της παρόδιας ιδιοκτησίας, θεωρείται ως καταργηθείσα. Δεν κωλύεται συνεπώς εκ του ως άνω λόγου η έγκριση νέας κυκλοφοριακής σύνδεσης επ’ ονόματι ιδιοκτήτη ομόρου ακινήτου προς ίδρυση πρατηρίου υγρών καυσίμων.

Χορήγηση άδειας εγκατάστασης σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από Α.Π.Ε. και Σ.Η.Θ.Υ.Α. - Έγγραφα που λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να αποδείξει η αιτούσα εταιρεία ότι έχει το δικαίωμα νόμιμης χρήσης του ακινήτου επί του οποίου θα γίνει η σχετική εγκατάσταση.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η εταιρεία έχει τη νόμιμη χρήση της έκτασης επί της οποίας έχει ζητήσει άδεια εγκατάστασης σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από Α.Π.Ε. και Σ.Η.Θ.Υ.Α., χωρίς όμως να μπορεί να διασφαλισθεί απόλυτα ότι θα έχει τη νόμιμη χρήση αυτής καθόλο το χρονικό διάστημα που θα καλύπτει την άδεια εγκατάστασης και την άδεια λειτουργίας. Ως προς τούτο εναπόκειται στη Διοίκηση να σταθμίσει στα στοιχεία της συγκεκριμένης επένδυσης και να εκτιμήσει αν η εταιρεία θα ενεργήσει με τρόπο που θα διασφαλιστεί η νόμιμη χρήση της εν λόγω έκτασης καθόλο το ως άνω χρονικό διάστημα, τηρώντας τα όσα συναποδέχθηκε με τους ιδιοκτήτες της ως άνω έκτασης (ομοφ.)

Ανανέωση αδειών εγκατάστασης στην Ελλάδα γραφείων ή υποκαταστημάτων αλλοδαπών επιχειρήσεων.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Η ανανέωση άδειας εγκατάστασης γραφείου ή υποκαταστήματος αλλοδαπής ναυτιλιακής επιχειρήσεως στην Ελλάδα είναι συνεχής και αυτοδίκαιη υπό τον όρο ότι ισχύουν οι γενικοί και ειδικοί όροι που ίσχυαν κατά το χρόνο έκδοσης της αρχικής άδειας και δεν συντρέχει περίπτωση τροποποίησης της άδειας αυτής.

Για δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν πριν την έγκριση τους , από το αρμόδιο όργανο , κρίνεται ότι δεν είναι δυνατό να εκδοθούν τα σχετικά χρηματικά εντάλματα

Αντιπλημμυρικά έργα..ζητείται η ανάκληση της 438/2019 Πράξης του Ε΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου...Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα παρατέθηκαν στις σκέψεις ΙΙ και ΙΙΙ της παρούσας, το Τμήμα άγεται στην κρίση ότι, κατά τα ορθώς κριθέντα από το Κλιμάκιο, δεν συντρέχουν στην κρινόμενη υπόθεση οι νόμιμες προϋποθέσεις για τη σύναψη της επίμαχης συμπληρωματικής σύμβασης. Ειδικότερα: Η δαπάνη, που περιλαμβάνεται στην συμπληρωματική σύμβαση και αφορά στην πληρωμή της χρηματικής εισφοράς απόρριψης προϊόντων εκσκαφών σε διαχειριστή ΑΕΚΚ, μη νομίμως ορίσθηκε ότι θα πληρωθεί στην ανάδοχο απολογιστικά, δοθέντος ότι αυτή δεν αφορά σε εργασίες που είναι ιδιαίτερα δύσκολο να τιμολογηθούν, ούτε σε δοκιμαστικές εργασίες και έρευνες, ούτε συντρέχει περίπτωση αδυναμίας προσδιορισμού των ποσοτήτων και των προς εκτέλεση εργασιών, περιστάσεις δηλαδή που πρέπει, κατά νόμο, να συντρέχουν, προκειμένου να επιλεγεί η εφαρμογή του απολογιστικού συστήματος ή προκειμένου να ζητηθεί από τον ανάδοχο να εκτελέσει ορισμένες εργασίες απολογιστικώς (πρβλ. άρθρο 9 του Κώδικα Δημοσίων Έργων). Αντιθέτως, η εν λόγω δαπάνη αφορά σε κόστος (κόστος υποδοχής αποβλήτων εκσκαφής σε Σύστημα Συλλογικής Εναλλακτικής Διαχείρισης, Σ.Σ.Ε.Δ.), το οποίο είναι εκ των προτέρων γνωστό και δύναται ευχερώς να προσδιορισθεί καθ΄ύψος, αφού είναι επίσης ευχερώς προσδιορίσιμη και η ποσότητα των αποβλήτων (εκσκαφών) που θα παραχθούν κατά την εκτέλεση του έργου, έπρεπε δε να συνυπολογισθεί στην τιμή των εργασιών εκσκαφής στο οικείο άρθρο του Τιμολογίου του έργου. Άλλωστε, στην Ειδική Συγγραφή Υποχρεώσεων των τευχών δημοπράτησης του έργου, που εγκρίθηκε τον Μάιο 2016, προβλέπεται ρητώς η υποχρέωση του αναδόχου να εξασφαλίσει “τους αναγκαίους χώρους για τη απόθεση προϊόντων ορυγμάτων, περισσευμάτων φυτικών γαιών, υπολειμμάτων κάθε είδους έργων, όπως οποιουδήποτε περισσεύματος υλικών” και διευκρινίζεται ότι η Υπηρεσία δεν θα αναγνωρίσει καταβολή αποζημίωσης σχετιζόμενη με τέτοια προβλήματα. Επιπλέον, η Κ.Υ.Α. 36259/1757/Ε103//2010 «Μέτρα, όροι και πρόγραμμα για την εναλλακτική διαχείριση των αποβλήτων από εκσκαφές, κατασκευές και κατεδαφίσεις (Α.Ε.Κ.Κ.)» (Β΄ 1312), η οποία εκδόθηκε κατ΄εξουσιοδότηση των διατάξεων του άρθρου 17 του ν. 2939/2001 και καθόρισε τις ειδικότερες υποχρεώσεις των παραγωγών ή διαχειριστών αποβλήτων εκσκαφών, μεταξύ των οποίων τη συμμετοχή τους σε συλλογικά συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης των αποβλήτων που παράγονται από τη δραστηριότητά τους (άρθρο 8 της Κ.Υ.Α.), ήταν σε ισχύ κατά το χρόνο δημοπράτησης του έργου (2016) και επομένως έπρεπε να διαληφθεί πρόβλεψη στα τεύχη δημοπράτησης του έργου ως προς τα οριζόμενα σε αυτήν. Συνεπώς, και ενόψει του ότι δεν προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου ούτε προβάλλεται από την αιτούσα ότι η υποχρέωση συνεργασίας με εγκεκριμένο σύστημα εναλλακτικής διαχείρισης (Α.Ε.Κ.Κ.) ανέκυψε μετά τη δημοπράτηση του αρχικού έργου, λόγω λ.χ. το πρώτον δημιουργίας Συλλογικού Συστήματος Εναλλακτικής Διαχείρισης (Σ.Σ.Ε.Δ.) Αποβλήτων Εκσκαφών, Κατασκευών και Κατεδαφίσεων (Α.Ε.Κ.Κ.) στην οικεία γεωγραφική περιφέρεια μετά τη δημοπράτηση του έργου, δεν συντρέχει ούτε η προϋπόθεση του απροβλέπτου, προκειμένου να συμπεριληφθεί νομίμως η εν λόγω δαπάνη στην ελεγχόμενη συμπληρωματική σύμβαση, απορριπτομένου ως αβασίμου του ισχυρισμού, που προβάλλεται με την αίτηση, ότι η οριστική μελέτη του έργου εγκρίθηκε από την αναθέτουσα αρχή στις 31.3.2010, ενώ η προαναφερόμενη ΚΥΑ, που προέβλεψε τη σχετική υποχρέωση διαχείρισης των αποβλήτων, δημοσιεύθηκε στις 24.8.2010. Τέλος, σε κάθε περίπτωση και ανεξαρτήτως των προαναφερόμενων πλημμελειών, που συνδέονται με το εξεταζόμενο κονδύλιο των απολογιστικών δαπανών για την πληρωμή χρηματικής εισφοράς απόρριψης προϊόντων εκσκαφών, αυτό, όπως ορθώς επίσης κρίθηκε από το Κλιμάκιο, συνυπολογίζεται για την εξαγωγή του ποσού της συνολικής αξίας της συμπληρωματικής σύμβασης και τη σύγκρισή της με την αξία της αρχικής σύμβασης, με συνέπεια η αξία της συμπληρωματικής σύμβασης, ανερχόμενη στο ποσό των 799.524,19 ευρώ (πλέον Φ.Π.Α.), να υπερβαίνει το ποσοστό του πενήντα τοις εκατό (50%) του ποσού της αρχικής σύμβασης του έργου (1.340.767,81 ευρώ, πλέον Φ.Π.Α.), κατά παράβαση των οριζομένων στις διατάξεις του άρθρου 57 του Κώδικα Δημοσίων Έργων. Ο ισχυρισμός δε της αιτούσας ότι το εν λόγω κονδύλιο δεν συναθροίζεται με τα λοιπά κονδύλια της συμπληρωματικής σύμβασης, προκειμένου να εξαχθεί η συνολική αξία αυτής και να υπολογισθεί το ύψος αυτής σε σχέση με την αξία της αρχικής σύμβασης, διότι αφορά σε ένα “επιπλέον κόστος” και δεν αφορά σε “εκτέλεση εργασιών (υπερσυμβατικών και νέων)” είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Τούτο, διότι τέτοια εξαίρεση δεν προβλέπεται στο νόμο, περαιτέρω δε διότι το εν λόγω κονδύλιο (ανεξαρτήτως του ζητήματος που αφορά στον εσφαλμένο, κατά τα ανωτέρω, προσδιορισμό του τρόπου πληρωμής του) αφορά σε κόστος, που συνδέεται με την εκτέλεση καθεαυτή των εργασιών εκσκαφής του έργου, οι οποίες προβλέπονται και περιγράφονται στο Τιμολόγιο αυτού και δεν αφορά σε εργασίες πράγματι απολογιστικές (λ.χ. δαπάνες για εργασίες που καθίστανται αναγκαίες λόγω τυχαίως ανευρεθέντων αρχαιολογικών ευρημάτων), που ενδεχομένως κατά περίπτωση να δικαιολογούσαν την εξαίρεση της αξίας εκτέλεσής τους από το άθροισμα των εργασιών της συμπληρωματικής σύμβασης (πρβλ. Γνωμοδ. Ν.Σ.Κ. 109/1997)..(...)Δεν ανακαλεί την 438/2019 πράξη του Ε’ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου.