ΕΣ/ΤΜΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ/786/2025

Υποχρέωση συμμόρφωσης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας σε οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά της οποίας έχει ασκηθεί έφεση από μέρους του Πανεπιστημίου.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία δεν έχει κηρυχθεί προσωρινώς εκτελεστή ούτε έχει καταστεί τελεσίδικη, δεν παράγει, μέχρι την τελεσιδικία της, νόμιμη υποχρέωση συμμόρφωσης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας προς αυτήν.

Η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Δεύτερο Τμήμα) αφορά έφεση που άσκησε πρώην υπάλληλος του Δήμου Λαρισαίων κατά της καταλογιστικής απόφασης με την οποία της καταλογίστηκε το ποσό των 34.583,06 ευρώ, ως αχρεωστήτως καταβληθείσες αποδοχές από 27.12.2013 έως 31.12.2016. Η εκκαλούσα ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η καταλογιστική πράξη είναι αόριστη. Το Δικαστήριο διαπίστωσε ουσιώδεις αντιφάσεις στα έγγραφα του Δήμου σχετικά με τα κρίσιμα χρονικά διαστήματα και την αιτία αναζήτησης του ποσού. Συγκεκριμένα, υπήρξε σύγχυση ως προς το αν ο καταλογισμός αφορούσε τη διαφορά μισθού ή το σύνολο των καθαρών αποδοχών μετά την αναδρομική απόλυση. Ως εκ τούτου, το Τμήμα ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης και διέταξε τον Δήμο Λαρισαίων να προσκομίσει εντός τεσσάρων μηνών νέο αναλυτικό υπολογισμό, αντιπαραβάλλοντας τις ληφθείσες αποδοχές με αυτές που έπρεπε να λάβει, σε μηνιαία βάση, για τα επίμαχα χρονικά διαστήματα.

Η απόφαση 0037/2025 του Δευτέρου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη έφεσης κατά της 231/2019 απόφασης καταλογισμού του Δήμου Βόλου, ο οποίος είναι καθολικός διάδοχος της καταργηθείσας Κοινωφελούς Επιχείρησης (Κ.Ε.Κ.Π.Α.-Δ.Ι.Ε.Κ.). Η αρχική απόφαση είχε καταλογίσει τις εκκαλούσες εργαζόμενες με ποσά 1.189,33 ευρώ και 1.012,55 ευρώ αντίστοιχα, για αχρεωστήτως ληφθείσες αποδοχές το 2014 λόγω εσφαλμένης μισθολογικής κατάταξης. Το Δικαστήριο απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη, επειδή ο δικηγόρος που υπέγραψε το δικόγραφο δεν νομιμοποιήθηκε από τις εκκαλούσες ως πληρεξούσιος, είτε με έγγραφο είτε με δήλωση στο ακροατήριο, κατά παράβαση των άρθρων 36 και 39 του ν. 4700/2020 που απαιτούν τη νομιμοποίηση μέχρι την πρώτη συζήτηση.

Η απόφαση 0395/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Πέμπτο Τμήμα) αφορά την έφεση του Φραγκίσκου Δασκαλάκη, Αντιπλοιάρχου Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ., κατά της καταλογιστικής πράξης του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, με την οποία του καταλογίστηκε το ποσό των 10.692,15 ευρώ ως αχρεωστήτως καταβληθείσες αποδοχές. Το Δικαστήριο δέχθηκε την έφεση, κρίνοντας ότι η προσβαλλόμενη καταλογιστική πράξη δεν περιείχε όλα τα αναγκαία στοιχεία για την πληρότητα της αιτιολογίας της, καθώς δεν αναφερόταν το χρονικό διάστημα της αχρεώστητης καταβολής ούτε ο τρόπος προσδιορισμού και αναλυτική παράθεση του καταλογισθέντος ποσού. Κατά συνέπεια, η πράξη ακυρώθηκε λόγω παράβασης ουσιώδους τύπου της διαδικασίας, διατάχθηκε η απόδοση του παραβόλου στον εκκαλούντα και απαλλάχθηκε το Ελληνικό Δημόσιο από τα δικαστικά έξοδα.

Η απόφαση του Δεύτερου Τμήματος (0295/2025) αφορά έφεση κατά καταλογισμού συνολικού ποσού 71.057,60 ευρώ, το οποίο επιβλήθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο Ηρακλείου στο ενήλικο τέκνο της εκκαλούσας. Ο καταλογισμός αφορά την αχρεώστητη καταβολή του επιδόματος ανασφάλιστου παραπληγικού κατά την περίοδο 2007-2015, καθώς διαπιστώθηκε ότι το τέκνο λάμβανε ταυτόχρονα και το εξωιδρυματικό επίδομα τετραπληγίας/παραπληγίας μέσω του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. Το Δικαστήριο αναγνωρίζει την προσφυγή ως έφεση και, κρίνοντας ότι τα στοιχεία του φακέλου είναι ελλιπή, αναβάλλει την οριστική του κρίση. Διατάσσει τη συμπλήρωση του φακέλου εντός τριών μηνών, ζητώντας από την εκκαλούσα στοιχεία για τη λύση του γάμου της και την οικονομική της κατάσταση, καθώς και από το ΙΚΑ διευκρινίσεις για τους δικαιούχους εκταμίευσης των παράλληλων επιδομάτων.

Η Πράξη 31/2025 του Ε΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά τον έλεγχο νομιμότητας της διαδικασίας ανάδειξης αναδόχου για το έργο «Ασφαλτοστρώσεις Δ.Κ. Μεγαλόπολης» του ομώνυμου Δήμου, με συμβατικό τίμημα 1.716.437,44 ευρώ, πλέον Φ.Π.Α.. Η απόφαση εκδόθηκε μετά τη συνεδρίαση της 16ης Ιανουαρίου 2025. Διαπιστώθηκε ότι η αρχική επιλογή του πρώτου μειοδότη ως προσωρινού αναδόχου ακυρώθηκε λόγω μη δήλωσης του ακριβούς ανεκτέλεστου υπολοίπου εργολαβικών συμβάσεων στο Ε.Ε.Ε.Σ., μια κρίση που επικυρώθηκε από το Διοικητικό Εφετείο Τρίπολης. Κατόπιν αυτού, αναδείχθηκε προσωρινός ανάδοχος ο δεύτερος στη σειρά μειοδοσίας οικονομικός φορέας. Το Κλιμάκιο αποφάσισε ότι δεν διαπιστώθηκαν ουσιώδεις νομικές πλημμέλειες, επιτρέποντας την υπογραφή του σχεδίου σύμβασης, με την επισήμανση για την υποχρεωτική προσθήκη της ενιαίας κράτησης 0,1% υπέρ της Ε.Α.ΔΗ.ΣΥ.

Η απόφαση 0785/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την ανακοπή πρώην υπαλλήλου του Συνδέσμου Διαχείρισης Απορριμμάτων Νομού Ξάνθης κατά της 8/30.1.2019 πράξης ταμειακής βεβαίωσης. Η βεβαίωση αφορούσε καταλογισμό 166.516,16 ευρώ, ποσό που αντιστοιχούσε σε αχρεωστήτως ληφθείσες αποδοχές, επειδή ο διορισμός του ανακόπτοντος ανακλήθηκε λόγω πλαστότητας του τίτλου σπουδών του. Το Δικαστήριο απέρριψε την ανακοπή κατά του ατομικού ειδοποιητηρίου (ως μη εκτελεστό έγγραφο), αλλά έκανε δεκτή την ανακοπή κατά της ταμειακής βεβαίωσης, κρίνοντας ότι αυτή ήταν μη νόμιμη. Ο λόγος ήταν ότι η προηγούμενη καταλογιστική απόφαση (161/1317/4.9.2018) δεν είχε κοινοποιηθεί στον ανακόπτοντα, στερώντας του τη δυνατότητα να ασκήσει έφεση και να αμφισβητήσει το βάσιμο της οφειλής, παραβιάζοντας έτσι το δικαίωμα δικαστικής προστασίας. Ως εκ τούτου, η πράξη βεβαίωσης ακυρώθηκε.

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣΜε αυτά τα δεδομένα, η 307/2017 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου …. έχει τελεσιδικήσει, διότι κατά αυτής ούτε ανακοπή ερημοδικίας μπορεί να ασκηθεί, δοθέντος ότι δικάσθηκε κατ’ αντιμωλία των διαδίκων, ούτε έφεση, αφού έχει παρέλθει άπρακτη η τριακονθήμερη προθεσμία από την επίδοσή της στον εναγόμενο Δήμο με επιμέλεια των εναγόντων. Επομένως, οι εντελλόμενες δαπάνες και τα επίμαχα χρηματικά εντάλματα, που αφορούν εξόφληση εκκαθαρισμένων οφειλών βάσει τελεσίδικης δικαστικής απόφασης, δεν εμπίπτουν στον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κατά τα οριζόμενα στον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων.

Κατά το άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015, αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 (για υπέρβαση δικαιοδοσίας και για παράβαση των διατάξεων των σχετικών με την αρμοδιότητα) μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να την δικάσει, αν κατά την κρίση του δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση. Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τα προεκτεθέντα, η υπ' αριθ. 442/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης απόφασης, που του είχε επιδικάσει το επίδομα θέσης ευθύνης. Ήδη το αίτημα αυτό κρίθηκε μη νόμιμο. Εφόσον δε η υπόθεση δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση, πρέπει, μετά την αναίρεση της προσβαλλομένης 442/2018 απόφασης, να κρατηθεί η υπόθεση από τον Άρειο Πάγο, να γίνει δεκτή η έφεση του αναιρεσείοντος, να εξαφανισθεί η υπ' αριθ. 229/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών και να απορριφθεί η ένδικη αγωγή του αναιρεσιβλήτου, κατά το μέρος, που αφορά το επίδομα θέσης ευθύνης ως μη νόμιμη. Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντα, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις, θα επιβληθούν στον αναιρεσίβλητο, λόγω της ήττας του [άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ], αφού υποβάλλεται σχετικό αίτημα, όμως δεν θα επιβληθούν μειωμένα, καθότι η νομική υποστήριξη του αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. στο παρόν Δικαστήριο, δεν διεξήχθη από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους [άρθρ. 22 παρ. 1, 3 Ν. 3693/1957, ΑΠ 920/2019, 1382/2017].

ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΙ (...) είχε καταλογισθεί με το ποσό των 4.257,45 ευρώ, το οποίο φερόταν ότι είχε εισπράξει αχρεωστήτως ως αναδρομικές αποδοχές ενέργειας για το χρονικό διάστημα από 29.6.1999 έως 7.7.2000. Περαιτέρω, με την παραδεκτώς σωρευόμενη στο δικόγραφο της έφεσης αγωγή, η εκκαλούσα-ενάγουσα ζητεί, με βάση τις διατάξεις περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, να υποχρεωθεί το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο να επιστρέψει σε αυτή, νομιμοτόκως, το ποσό των 4.257,45 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό του ως άνω καταλογισμού που φέρεται ότι κατέβαλε χωρίς νόμιμη αιτία.(...)Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στη σκέψη ΙΙΙ της παρούσας, η ως άνω προσβαλλόμενη απόφαση δεν συνιστά εκτελεστή καταλογιστική πράξη που προσβάλλεται παραδεκτώς με έφεση, αλλά απάντηση της δημοσιολογιστικής Διοίκησης επί αίτησης θεραπείας της εκκαλούσας-ενάγουσας, η οποία, μάλιστα, στερείται εκτελεστότητας, αφού δεν εκδόθηκε κατόπιν νέας έρευνας του πραγματικού της υπόθεσης. Εξάλλου, η Διοίκηση, σε κάθε περίπτωση, δεν είχε υποχρέωση, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εκκαλούσα-ενάγουσα, να επανεξετάσει την υπόθεση και να ανακαλέσει την προαναφερόμενη καταλογιστική απόφαση, λόγω της έκδοσης της προαναφερόμενης 1985/2006 απόφασης του Τμήματος τούτου που αφορά ομοίου περιεχομένου ατομική διοικητική (καταλογιστική) πράξη. Τούτο δε, καθόσον, ενόψει του ότι, κατά γενική αρχή του διοικητικού δικαίου, η οποία έχει εφαρμογή εφόσον ο νόμος δεν ορίζει το αντίθετο, η Διοίκηση δεν έχει, κατ’ αρχήν, υποχρέωση να ανακαλεί τις παράνομες πράξεις της, για τις οποίες έχει παρέλθει η κατά νόμο προθεσμία προσβολής τους ή έχουν προσβληθεί ανεπιτυχώς, προκειμένου να στοιχειοθετηθεί, κατ’ εξαίρεση, η υποχρέωση αυτή, θα έπρεπε η τελευταία αυτή πράξη να έχει ακυρωθεί για το λόγο ότι στηρίχθηκε σε διάταξη αντίθετη προς υπέρτερης τυπικής ισχύος κανόνα δικαίου ή σε κανονιστική διοικητική πράξη χωρίς νόμιμο εξουσιοδοτικό έρεισμα, προϋπόθεση που δεν συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση. Κατά συνέπεια, η ένδικη έφεση, αφού στρέφεται κατά πράξης που δεν προσβάλλεται παραδεκτώς με έφεση, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.(...)Πλην όμως, μεταξύ των στοιχείων του φακέλου της υπόθεσης δεν περιλαμβάνονται τα ακόλουθα: α) η ακυρωτική απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών σχετικά με την αποκατάσταση της εκκαλούσας-ενάγουσας στην υπηρεσία, β) οι διοικητικές πράξεις, με τις οποίες, σε συμμόρφωση προς την εν λόγω δικαστική απόφαση, η ανωτέρω αποκαταστάθηκε στην υπηρεσία τόσο βαθμολογικά, όσο και μισθολογικά και γ) τα στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι η εκκαλούσα-ενάγουσα επέστρεψε στην Υπηρεσία της τις καταλογισθείσες εις βάρος της, ως αχρεωστήτως ληφθείσες, αποδοχές. Για τους λόγους αυτούς Απορρίπτει την έφεση. Αναβάλλει την έκδοση οριστικής απόφασης επί της από 6 Ιουνίου 2007 αγωγής της … του …. Διατάσσει τη συμπλήρωση των αποδείξεων κατά τα διαλαμβανόμενα στο σκεπτικό της απόφασης.