ΝΣΚ/201/2002

Ακύρωση της σύμβασης εκπόνησης μελέτης, λόγω απόκλισης του αντικειμένου της μελέτης που αναφέρεται στην πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Απολύτως άκυρο είναι το μέρος της συμβάσεως με το οποίο ανατέθηκε επιπλέον μελετητικό αντικείμενο εκείνου που είχε δημοσιοποιηθεί με την πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και είχε εγκριθεί με πράξη του αρμοδίου οργάνου. (ομοφ.) Τυχόν αξιώσεις εκκαθαρίζονται με βάση τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού. Θεωρητικό θεμέλιο, στην προεκτεθείσα άποψη περί απολύτου ακυρότητος της διοικητικής συμβάσεως, αποτελεί η παραδοχή ότι οι διοικητικές συμβάσεις δεν παράγουν τεκμήριο νομιμότητος και συνεπώς το ζήτημα περί του εγκύρου αυτών και επέκεινα της ελλείψεως συμβατικής δεσμεύσεως των συμβληθέντων μερών, μπορεί να ανακύπτει οποτεδήποτε μετά την κατάρτιση και κατά το στάδιο εκτελέσεως της συμβάσεως, ακόμη και στο τελικό στάδιο ολοκληρώσεως της (Βλ. Δαλτόγλου ο.πρ.παρ.781).

Ακυρότητα δεύτερης πειθαρχικής απόφασης για το ίδιο παράπτωμα.Απόφαση του αρμόδιου πειθαρχικού συμβουλίου εκδοθείσα για παράπτωμα υπαλλήλου, το οποίο ήδη κρίθηκε αρμοδίως και τιμωρήθηκε πειθαρχικά, συνιστά απολύτως άκυρη διοικητική πράξη, η οποία δεν δεσμεύει τη Διοίκηση, που έχει υποχρέωση να εφαρμόσει την πρώτη πειθαρχική απόφαση (πλειοψ.)

Υποχρέωση συμμόρφωσης της Διοίκησης σε παράνομη διοικητική πράξη. Δυνατότητα ανάκλησης της πράξης κατάπτωσης της εγγύησης, εντός ευλόγου χρόνου.Η Κτηματική Υπηρεσία Ζακύνθου οφείλει να συμμορφωθεί προς απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, που αφορά λύση μίσθωσης ακινήτου για στέγαση Δημόσιας Υπηρεσίας και επιστροφή της σχετικής εγγύησης στον εκμισθωτή, διότι η απόφαση, ανεξαρτήτως της παρανομίας της, παράγει υποχρέωση συμμόρφωσης ως μη ανακληθείσα ή ακυρωθείσα δικαστικώς. Υφίσταται όμως ευχέρεια της Διοίκησης να ανακαλέσει την ως άνω παράνομη διοικητική πράξη (πλειοψ). Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια με την 179/2016 γνωμ. του Α΄ Τμήματος.

Επέκταση ξενοδοχείου. Διοικητική πράξη – τεκμήριο νομιμότητας μέχρι την ανάκλησή της.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Δεν είναι επιτρεπτή η επέκταση νομίμως υφισταμένου ξενοδοχείου, σε εκτός σχεδίου και οικισμού περιοχή, όταν η απόστασή του από λειτουργούσα με νόμιμη άδεια πτηνο-κτηνοτροφική μονάδα είναι μικρότερη της επιτρεπομένης, έστω και αν η Διοίκηση βεβαιώνει πως η άδεια λειτουργίας εκδόθηκε κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας, πλην το αρμόδιο όργανο δεν την ανακαλεί. (πλειοψ.) Παραπομπή με την υπ' αριθ. 29/2003 Γνωμ. (Τμ.Α΄) ΝΣΚ.

Κοινοτικό Δίκαιο. Ελαιοτριβεία. Διοικητική διαδικασία αιτήσεως θεραπείας εταιρίας. Επιρροή δεδικασμένου ποινικής αποφάσεως.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
(Τριμελούς Επιτροπής) Σε περίπτωση εκδόσεως απορριπτικής αποφάσεως ΣτΕ επί αιτήσεως ακυρώσεως κατά διοικητικής πράξεως, το κύρος και η νομιμότητα της τελευταίας καλύπτονται από το δεδικασμένο. Ανεξάρτητα από αυτό η Διοίκηση, στα πλαίσια της αρχής της χρηστής διοικήσεως λαμβάνοντας γνώση νέων πραγματικών περιστατικών τα οποία αναγόμενα στο χρόνο εκδόσεως της δυσμενούς διοικητικής πράξεως θα ηδύναντο να διαφοροποιήσουν την ουσιαστική κρίση της, δύναται να τροποποιήσει ή να ανακαλέσει τη διοικητική πράξη. Στην έννοια του νέου πραγματικού περιστατικού συγκαταλέγεται και το των εκ των υστέρων προκύπτον δεδικασμένο εκ ποινικής αποφάσεως.

Η απόφαση 55/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φορολογίας Εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Η πράξη είχε προσδιορίσει ελάχιστο καθαρό εισόδημα 14.534,52 € βάσει των άρθρων 28Α επ. του ν.4172/2013. Ο προσφεύγων αμφισβητεί το τεκμήριο ως αντίθετο σε συνταγματικές αρχές (ισότητα, αναλογικότητα, δικαστική προστασία) και ως εσφαλμένο, βασιζόμενο στον κατώτατο μισθό εξαρτημένης εργασίας. Η Διεύθυνση αποφάσισε την απόρριψη, καθώς ο προσφεύγων δεν ακολούθησε την προβλεπόμενη διοικητική διαδικασία αμφισβήτησης (μη συμπλήρωση κωδικού 443 του εντύπου Ε1) και επειδή ο έλεγχος συνταγματικών κανόνων ανήκει στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων. Επικυρώνεται η αρχική πράξη, με οριστικό ποσό επιστροφής φόρου 121,92 €.

Ατομικές διοικητικές πράξεις.Ενόψει της αδιάστικτης διατύπωσης του άρθρου 21 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, κάθε ατομική διοικητική πράξη, είτε αρμοδίως είτε αναρμοδίως εκδοθείσα, μπορεί να ανακαλείται, για οποιονδήποτε λόγο εξωτερικής ή εσωτερικής νομιμότητας, είτε από το όργανο που την εξέδωσε είτε από το όργανο, το οποίο είναι, κατά τον χρόνο της ανάκλησης, αρμόδιο για την έκδοσή της.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από έναν φορολογούμενο εναντίον οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017, 2018 και 2019. Ο φορολογούμενος είχε λάβει εικονικά φορολογικά στοιχεία από άλλες επιχειρήσεις, τα οποία κρίθηκαν ανύπαρκτα, με αποτέλεσμα η φορολογική αρχή να μην αναγνωρίσει τις αντίστοιχες εκπτώσεις και δαπάνες. Ο προσφεύγων είχε ήδη υποβάλλει προηγούμενη ενδικοφανή προσφυγή για τις ίδιες πράξεις, η οποία είχε εξεταστεί και αποφανθεί. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τη νέα προσφυγή ως απαράδεκτη βάσει του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, καθώς απαγορεύεται η άσκηση δεύτερης προσφυγής για την ίδια πράξη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε το ποσό του ελάχιστου καθαρού εισοδήματος (€10.920,00) που της προσδιορίστηκε, υποστηρίζοντας ότι το τεκμήριο που θεσπίζουν τα άρθρα 28Α του Ν. 4172/2013 είναι αντίθετο στις συνταγματικές αρχές. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς αφενός η αρμοδιότητα ελέγχου της συνταγματικότητας ανήκει αποκλειστικά στα Δικαστήρια, και αφετέρου η προσφεύγουσα δεν ακολούθησε τη νόμιμη διοικητική διαδικασία αμφισβήτησης του τεκμαρτού εισοδήματος (αποτυχία υποβολής αιτήματος ελέγχου μέσω του κωδικού 444 του εντύπου Ε1). Κατά συνέπεια, η πράξη προσδιορισμού φόρου επικυρώθηκε.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης, η οποία υποβλήθηκε από κληρονόμο κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας, που εκδόθηκε από το ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Η οφειλή, ύψους 9.757,50 € (συμπεριλαμβανομένων προστίμων Φ.Π.Α., Κ.Β.Σ., τόκων και προσαυξήσεων) προερχόταν από την αποβιώσασα μητέρα του. Ο προσφεύγων ζητούσε την απαλλαγή από τις προσαυξήσεις λόγω άγνοιας της οφειλής. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς έκρινε ότι η Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής – Υπερημερίας δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη προσδιορισμού φόρου, αλλά πράξη που εκδίδεται στο πλαίσιο της διαδικασίας διοικητικής εκτέλεσης. Κατά τέτοιων πράξεων, ο νόμος προβλέπει την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων και όχι την ειδική διοικητική διαδικασία της ενδικοφανούς προσφυγής, σύμφωνα με το άρθρο 72 του ν. 5104/2024.