ΝΣΚ/25/2019

Δυνατότητα και έκταση αναδρομικής αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών ακινήτων.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
α) Η Διοίκηση δύναται να εκδώσει νέες πράξεις αναπροσαρμογής των τιμών ακινήτων και να προσδώσει σε αυτές αναδρομική ισχύ μόνον καθόσον αφορά τις ακυρωθείσες, για τυπικούς λόγους, με αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας πράξεις της, απαλλαγμένες από τις πλημμέλειες των ακυρωθεισών, εκφέροντας προς τούτο νέα αιτιολογημένη κρίση, η δε ισχύς των νέων πράξεων μπορεί να αναδράμει στον χρόνο ενάρξεως ισχύος κάθε μιας των ακυρωθεισών. (ομοφ.) β) Αντιθέτως, σε περίπτωση εκδόσεως πράξεων αναπροσαρμογής των τιμών ακινήτων, στα οποία δεν αφορούσαν οι ακυρωθείσες με αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας πράξεις, δεν είναι επιτρεπτή η πρόσδοση αναδρομικής ισχύος, τυχόν δ’ εκδοθησόμενες θα είναι ανίσχυρες κατά το μέρος που αναδράμουν σε χρόνο προς της απαιτούμενης δημοσιεύσεώς τους στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθιστώντας ακυρωτέες και τις τυχόν κατ’ εφαρμογή τους εκδοθησόμενες ατομικές πράξεις. (ομοφ.)

Υποχρέωση ή μη της Διοίκησης για την ανάκληση διοικητικών πράξεων επειδή έχουν εκδοθεί αμετάκλητες αποφάσεις Διοικητικών Δικαστηρίων, που έκριναν για «όμοιες» πράξεις ότι στηρίζονται σε αντισυνταγματικές διατάξεις.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
α) Η Διοίκηση οφείλει κατ’ αρχήν να ανακαλέσει τις «όμοιες» ατομικές πράξεις, που έχουν το ίδιο νόμιμο έρεισμα με ακυρωθείσες με τις αποφάσεις ΣτΕ με αριθ. 1986-1990/2005 (Ολομ.), 4052-4055/2005 και 354-365/2006 κ.α. διοικητικές πράξεις, εφ’ όσον συντρέχουν και οι λοιπές προβλεπόμενες από τις ισχύουσες διατάξεις, τις αρχές του διοικητικού δικαίου και την νομολογία (κυρίως βλ. Ολομ. ΣτΕ 2176, 2177/2004) προϋποθέσεις. Επαφίεται όμως στη Διοίκηση η εκτίμηση και στάθμιση λόγων «υπερτέρου δημοσίου συμφέροντος», που δύνανται να αποκλείσουν αιτιολογημένως την αιτούμενη ανάκληση. β) Μετά από λεπτομερή έλεγχο της συνδρομής των ιδίων προϋποθέσεων η Διοίκηση οφείλει να αντιμετωπίσει αναλόγως και τις ήδη απορριφθείσες αντίστοιχες αιτήσεις.

Ανάκληση ή μη της πρόσληψης αναπληρώτριας εκπαιδευτικού κλάδου ΔΕ01.17 για παρελθόντα σχολικά έτη – Συμμόρφωση της Διοίκησης μετά την έκδοση αποφάσεων του Σ.τ.Ε. και του Δ.Ε.Α.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η Διοίκηση συμμορφούμενη προς τις ακυρωτικές αποφάσεις του Σ.τ.Ε. και του Δ.Ε.Α. οφείλει: α) να θεωρήσει νομικώς ανίσχυρες τις ακυρωθείσες Υπουργικές Αποφάσεις, χωρίς να είναι αναγκαίο και να προχωρήσει σε ανάκληση αυτών, εκτός εάν το επιθυμεί για λόγους τακτοποίησης του φακέλου, β) στη συνέχεια δε και ανεξαρτήτως του εάν έχει κινήσει ή θα κινήσει την πειθαρχική διαδικασία κατά της εκπαιδευτικού, θα πρέπει στην παρούσα φάση να προβεί σε κάθε νόμιμη ενέργεια με την οποία, αυτή θα έρχεται στην θέση στην οποία θα ευρίσκετο (συντρεχουσών των νομίμων προϋποθέσεων) εάν δεν είχαν μεσολαβήσει οι ακυρωθείσες Υπουργικές Αποφάσεις.

Πειθαρχικές ποινές αξιωματικών – Συμμόρφωση της Διοίκησης προς δικαστικές αποφάσεις.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Η Διοίκηση σε εκτέλεση της υπ’ αριθ.1103/97 απόφασης του ΔΕΑ οφείλει να προβεί σε εκτέλεση αυτής και να επαναλάβει την κρίση επί των ποινών σε δεύτερο βαθμό. Αυτό έχει ως άμεση συνέπεια την επανεξέταση από την Διοίκηση, εφόσον ακυρωθούν οι επιβληθείσες αρχικά πειθαρχικές ποινές, όλων των δυσμενών πράξεων που εκδόθηκαν στηριζόμενες στις ακυρωθείσες.

Τρόπος συμμόρφωσης (πράξεις – παραλείψεις) της Διοίκησης σε ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και έκταση της υποχρέωσης συμμόρφωσής της στο ακυρωτικό αποτέλεσμα των αποφάσεων αυτών που αφορούν μεταβίβαση ακινήτων του Δημοσίου στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου ΑΕ».(...)α) Η Διοίκηση, στο πλαίσιο συμμόρφωσης προς τις ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας με αριθμ. 928-934/2020, οφείλει να μεριμνήσει για την εκ νέου μεταβίβαση των ακινήτων που αυτές αφορούν στο Δημόσιο, χωρίς αντάλλαγμα, σύμφωνα με το άρθρο 196 παρ. 10 του ν.4389/2016, με αντίστοιχη καταχώριση στο αρμόδιο κτηματολόγιο ή υποθηκοφυλακείο, κατά περίπτωση. Σε περίπτωση δε έκδοσης νέων διοικητικών πράξεων από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής και τον Υπουργό Οικονομικών, κατά τη διάταξη του άρθρου 196 παρ. 6 του ν. 4389/2016, θα πρέπει να ακολουθηθεί η διαγραφείσα στις παραπάνω αποφάσεις του ΣτΕ διαδικασία μεταβίβασης, ώστε να μη φέρουν τη διαπιστωθείσα από το ΣτΕ νομική πλημμέλεια. Οι ακυρωτικές αποφάσεις με αριθμ. 927 και 1013/2020, εκ της νομικής τους φύσης, δεν δημιουργούν υποχρέωση συμμόρφωσης (ομόφωνα). β) Οι με αριθμό 86/18.6.2018 και 0004586ΕΞ/2018/19.6.2018 αποφάσεις του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥ.Σ.ΟΙ.Π.) και του Υπουργού Οικονομικών, κατά το μέρος που ισχύουν μετά τις μερικές ανακλήσεις τους, πρέπει να ανακληθούν ως προς τις λοιπές σωρευόμενες όμοιες και μη ακυρωθείσες πράξεις, ακολούθως δε η Διοίκηση πρέπει να μεριμνήσει για την εκ νέου μεταβίβαση των ακινήτων αυτών στο Δημόσιο, χωρίς αντάλλαγμα, κατά το άρθρο 196 παρ.10 του ν. 4389/2016, με αντίστοιχη καταχώριση στο αρμόδιο κτηματολόγιο ή υποθηκοφυλακείο, κατά περίπτωση (κατά πλειοψηφία). γ) Οι με αριθμό 91/17.1.2019 και 100/3.5.2019 εξουσιοδοτικές αποφάσεις του ΚΥ.Σ.ΟΙ.Π. καθώς και οι αντίστοιχες με αριθμό 0000548ΕΞ/21.1.2019 και 52054/27.5.2019 μερικά ανακλητικές αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών είναι σύννομες και παράγουν όλα τα αποτελέσματά τους (ομόφωνα).

Δεσμευτικότητα αποφάσεων Ελεγκτικού Συνεδρίου στην περίπτωση που η Φορολογική Διοίκηση δεν παρίσταται ως διάδικος – Φορολογική αντιμετώπιση παροχών που προβλέπονται σε σύμβαση για σκοπούς Φ.Π.Α., όταν η σύμβαση έχει χαρακτηρισθεί ως προγραμματική.(...)Η Διοίκηση οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις πράξεις όλων των δικαστικών σχηματισμών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, σχετικά με τη νομιμότητα ή μη της εντελλόμενης δαπάνης. Αν η φορολογική αρχή διαπιστώσει αιτιολογημένα, κατόπιν διενέργειας ελέγχου ότι υπάρχουν επιμέρους πράξεις που υπόκεινται σε ΦΠΑ, μπορεί να ασκήσει την αρμοδιότητά της και να επιβάλει το σχετικό φόρο (ομόφ.). Ο νομικός χαρακτηρισμός μιας σύμβασης ως «προγραμματικής» συνιστά στοιχείο το οποίο από μόνο του ασκεί επιρροή στη φορολογική αντιμετώπιση όσον αφορά την υπαγωγή της ή μη στον ΦΠΑ, χωρίς, πάντως, να δεσμεύει τη φορολογική αρχή, αν αιτιολογημένα και κατόπιν ελέγχου διαπιστωθεί ότι το καταβαλλόμενο σε εκτέλεση της σύμβασης χρηματικό ποσό συνιστά αντιπαροχή για παρεχόμενες υπηρεσίες και όχι καταβολή δαπανών για την εκτέλεση του συμβατικού αντικειμένου (ομόφ.)

Η παρούσα απόφαση απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας κατά τριών πράξεων επιβολής προστίμων του άρθρου 53 του ν. 5104/2024, συνολικού ύψους 750,00 ευρώ (3 x 250,00 ευρώ), που εκδόθηκαν από τη ΔΟΥ Κορίνθου για το φορολογικό έτος 2019. Οι πράξεις αφορούσαν την εκπρόθεσμη υποβολή τριών δηλώσεων παρακρατούμενων φόρων μισθωτής εργασίας τους μήνες Αύγουστο, Οκτώβριο και Νοέμβριο 2019. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε την παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθώς τα πρόστιμα ήταν δυσανάλογα μεγάλα σε σχέση με τα ποσά των καταβληθέντων φόρων. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η επιβολή των εν λόγω προστίμων πραγματοποιείται από τη Φορολογική Διοίκηση κατά δέσμια αρμοδιότητα, χωρίς τη διακριτική ευχέρεια εξέτασης του ύψους τους ή της αρχής της αναλογικότητας, επικυρώνοντας έτσι τις προσβαλλόμενες πράξεις.

Η απόφαση 257/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από εκ διαθήκης κληρονόμο, η οποία ζητούσε την ακύρωση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι το δικαίωμα του Δημοσίου να εκδώσει τις πράξεις είχε παραγραφεί (θάνατος 2017). Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν συνεπεία δικής της υποβολής συμπληρωματικής δήλωσης (Σεπτέμβριος 2024) για νέα, αδήλωτα ακίνητα, μετά από εντολή ελέγχου. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ επικύρωσε τις πράξεις, επιβεβαιώνοντας συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση 36.668,19€ (συμπεριλαμβανομένων προστίμων).

Η απόφαση 109/27.01.2025 αφορά την μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2021 και 2022. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) ακύρωσε τις οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (2021 & 2022) λόγω τυπικής πλημμέλειας, καθώς η φορολογική αρχή εφάρμοσε μονομερώς τη μέθοδο κάθε διαθέσιμου στοιχείου (άρθρο 28 Ν.4172/2013), προσδιορίζοντας έσοδα αλλά παραλείποντας την διερεύνηση συναρτώμενων εξόδων (όπως έξοδα αποστολής). Αντιθέτως, η Δ.Ε.Δ. επικύρωσε τις οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. (2021 & 2022), καθώς και όλες τις πράξεις επιβολής προστίμων (άρθρα 53 & 54), απορρίπτοντας τους σχετικούς ισχυρισμούς του προσφεύγοντος.

Σε περίπτωση διενέργειας φορολογικού ελέγχου και διαπιστώσεως παραβάσεως των διατάξεων του Κ.Β.Σ., πριν από την έκδοση πράξεως επιβολής προστίμου, η φορολογική αρχή έχει από το άρθρο 20 παρ. 2 του Συντάγματος την υποχρέωση να διασφαλίζει στο φερόμενο ως παραβάτη την ευχέρεια να εκθέτει σχετικά τις απόψεις του.