ΝΣΚ/327/2009

Εκπαιδευτικοί υπάλληλοι. Απόσπαση ή παράταση απόσπασης εκπαιδευτικού σε σχολικές μονάδες εξωτερικού.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Εκπαιδευτικός ο οποίος έχει θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα, δεν είναι, όμως, δυνατή η συνταξιοδότησή του λόγω μη συμπληρώσεως του απαιτουμένου από το νόμο κατωτάτου ορίου ηλικίας, μπορεί να αποσπάται ή να παρατείνεται η απόσπασή του σε εκπαιδευτικές μονάδες του εξωτερικού σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ.14 του άρθρου 23 του Ν 2413/1996 και της περ.α της παρ.17 του άρθρου 9 του Ν 2817/2000.

Ερωτάται ποιές είναι οι εφαρμοστέες διατάξεις (του προϊσχύοντος ή του ισχύοντος-τροποποιημένου) καταστατικού του Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης Υπαλλήλων Φαρμακευτικών Εργασιών (ΤΕΑΥΦΕ), αναφορικά α) με τη σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.), καθώς και β) της Ελεγκτικής Επιτροπής του ΤΕΑΥΦΕ, δεδομένου ότι η κατά εξάμηνο παραταθείσα θητεία του απερχόμενου Δ.Σ. λήγει στις 07.07.2023, μη δυνάμενη να παραταθεί έτι περαιτέρω κατ’ εφαρμογή της διάταξης της παρ. 3 του άρθρου 12 του καταστατικού του Ταμείου.(...)Α) Όσον αφορά στη σύνθεση και στη συγκρότηση του Δ.Σ. του ΤΕAΥΦΕ, εφαρμοστέες είναι οι διατάξεις του καταστατικού του [Φ.51020/5352/121/13 (Β’ 412/22.02.2013) απόφαση του (τότε) Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας], όπως αυτές ίσχυαν πριν την τροποποίησή τους στις 23.05.2023 με το ισχύον καταστατικό [Φ.51020/51088/23 (Β’ 3449/23.05.2023) απόφαση του Υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων]. Κατ’ εφαρμογή των διατάξεων αυτών (άρθρο 13 του καταστατικού και άρθρο 1 σημείο 1.1.γ.γ. του Κεφαλαίου Δ΄ του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας του ΤΕAΥΦΕ, η συγκρότηση του Δ.Σ. αυτού ολοκληρώθηκε αφενός με το πέρας των αρχαιρεσιών στις 05.05.2023 και την ανακοίνωση στις 16.05.2023 της ανάδειξης των αιρετών μελών του (πέντε τακτικών και ισάριθμων αναπληρωματικών) και αφετέρου με τον ορισμό των υπολοίπων τεσσάρων μελών του Δ.Σ. όπως αυτά προτάθηκαν (υποδείχτηκαν) από τις οικείες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Ο απερχόμενος Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΤΕΑΥΦΕ οφείλει να συγκαλέσει εγγράφως σε πρώτη συνεδρίαση το συγκροτηθέν, κατά τα άνω, νέο Δ.Σ. (με την προβλεπόμενη -στις αρχικές και πριν την τροποποίησή τους στις 23.05.2023- διατάξεις του καταστατικού του Ταμείου, σύνθεσή του), προκειμένου το εν λόγω Δ.Σ. να εκλέξει με μυστική ψηφοφορία και απλή πλειοψηφία του συνόλου των μελών του τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο αυτού, κατά τα διαλαμβανόμενα στη διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 13 του προϊσχύοντος καταστατικού του Ταμείου. Στην περίπτωση αυτή είναι εφαρμοστέα και η διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 13 του καταστατικού αυτού, σύμφωνα με την οποία στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα (εννοείται από την συγκρότησή του ως συλλογικού οργάνου με την εκλογή των αιρετών μελών και την υπόδειξη των λοιπών μελών του Δ.Σ.), μέχρι τη συ¬γκρότηση του νέου Δ.Σ. του Ταμείου σε σώμα με την εκλογή του Προέδρου και Αντιπροέδρου του και την παράδοση σε αυτό της διοίκησης και της διαχείρισης, παρατείνεται αυτοδίκαια η θητεία του απερχόμενου Δ.Σ. όχι πάντως για περισσότερο από δέκα (10) ημέρες. Έτσι, η θητεία του απερχόμενου Δ.Σ. θα λήξει πλέον, αντί για τις 07.07.2023, δέκα ημέρες αργότερα, στις 17.07.2023 (ομόφωνα). Β) Όσον αφορά στην Ελεγκτική Επιτροπή, εφαρμοστέες, ως προς την συγκρότησή της, είναι οι διατάξεις του άρθρου 19 του προϊσχύοντος καταστατικού του ΤΕΥΑΦΕ (δεδομένου ότι οι ρυθμίσεις του ισχύοντος καταστατικού δεν έχουν αναδρομική ισχύ), καθώς και του άρθρου 1 σημεία 1.1.γ.α και 1.1.ε. του Κεφαλαίου Δ΄ του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας του ΤΕAΥΦΕ. Συνεπώς και σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, η συγκρότηση του οργάνου αυτού πρέπει να θεωρηθεί ότι ολοκληρώθηκε με το πέρας ως άνω αρχαιρεσιών στις 05.05.2023 και την ανακοίνωση στις 16.05.2023 της ανάδειξης των δύο αιρετών μελών (και του ενός αναπληρωματικού μέλους) και αφετέρου με τον ορισμό του ενός μέλους (και του αναπληρωματικού του) από την οικεία εργοδοτική οργάνωση (ομόφωνα).

Επηρεάζεται ή όχι το συνταξιοδοτικό δικαίωμα του Ν.Β., ασφαλισμένου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ως γονέα αναπήρου τέκνου, από την ενδεχόμενη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος της συζύγου του, με χρήση των διατάξεων της διαδοχικής ασφάλισης - Σωρευτικές προϋποθέσεις του Ν. 3996/2011 άρθρ. 37.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Ο Ν.Β. μπορεί να συνταξιοδοτηθεί ως πατέρας ανάπηρου τέκνου από την 24-12-2013 ημερομηνία υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησής του, ανεξάρτητα αν η σύζυγός του έχει ή όχι θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα στο Δημόσιο, σύμφωνα με τις διατάξεις περί διαδοχικής ασφάλισης. Η από 2-2-2015 υπεύθυνη δήλωση της συζύγου του Ν.Β. για μη χρησιμοποίηση των διατάξεων περί διαδοχικής ασφάλισης δεν λαμβάνεται υπόψη, δεδομένου ότι υπάρχει εκπεφρασμένη βούληση της, να μην κάνει χρήση του χρόνου αυτού.

ΙΚΑ-ΕΤΑΜ – Αρμοδιότητα επί εκκρεμών αιτήσεων ασφαλισμένων του τ. ΤΑΠΟΤΕ – Επιστροφή ή μη εισφορών σε περίπτωση αποχώρησης και μη θεμελίωσης αυτοτελούς συνταξιοδοτικού δικαιώματος – Εφαρμοστέες διατάξεις.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ δύναται να επιληφθεί αιτήσεων επιστροφής ατομικών λογαριασμών εισφορών προσώπων που ήταν ασφαλισμένοι στο ΤΑΠ-ΟΤΕ και αποχώρησαν από την εργασία τους χωρίς να θεμελιώσουν αυτοτελές συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Εφαρμογή επ’ αυτών έχει η περί ΙΚΑ-ΕΤΑΜ νομοθεσία, η οποία δεν προβλέπει επιστροφή εργοδοτικών εισφορών, δοθέντος ότι το άρθρο 26 του καταστατικού του ΤΑΠ-ΟΤΕ έπαυσε να ισχύει μετά την ένταξη του κλάδου σύνταξης του ΤΑΠ-ΟΤΕ στον κλάδο σύνταξης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. (ομοφ.)

Περί υπαγωγής δημοσιογράφων στην επικουρική ασφάλιση του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. (..) Ειδικότερα, το διοικητικό εφετείο έκρινε, ερμηνεύοντας τη διάταξη του άρθρου 31 παρ. 2 του ν. 1264/1982, ότι από τη δημοσίευση του εν λόγω νόμου οι δημοσιογράφοι υπάγονται στην επικουρική ασφάλιση του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π., ανεξαρτήτως του εάν αυτοί είναι ή όχι μέλη των ενώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 1 του α.ν. 248/1967. Και τούτο, κατά την κρίση του δικάσαντος δικαστηρίου, διότι, στην ανωτέρω διάταξη ορίζεται ρητώς ότι καταργείται κάθε διάταξη νόμου που περιορίζει ή εξαρτά τόσο την εργασία των απασχολουμένων στον τύπο, όσο και την παροχή παρεπόμενων της εργασίας τους δικαιωμάτων –μεταξύ των οποίων και το δικαίωμα της ασφαλίσεως– από τη συμμετοχή τους ή μη σε επαγγελματική οργάνωση, τέτοιες δε διατάξεις είναι και αυτές των άρθρων 1 και 3 του α.ν. 248/1967.(..)Κατόπιν αυτών το διοικητικό εφετείο έκρινε ότι, μετά τη δημοσίευση του ν. 1264/1982, οι εργαζόμενοι ως δημοσιογράφοι υπάγονται στην επικουρική ασφάλιση του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. (για ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, παροχή εφάπαξ οικονομικής ενισχύσεως και μηνιαίας επι...εως), ανεξάρτητα από τη συμμετοχή τους στις ως άνω επαγγελματικές ενώσεις, και απέρριψε ως αβάσιμους τους ισχυρισμούς που προέβαλαν τα αναιρεσείοντα Ταμεία. ..Περαιτέρω, κατά την κρίση του δικάσαντος δικαστηρίου, ως παρεπόμενα της εργασίας δικαιώματα, εφόσον η ως άνω διάταξη δεν περιορίζει και δεν εξειδικεύει αυτά, εννοούνται τα πάσης φύσεως υπό ευρεία έννοια δικαιώματα και παροχές των εργαζομένων, τα οποία είναι απότοκα της εργασίας τους, δεδομένου δε ότι από τη νομοθεσία και το Σύνταγμα (άρθρο 22) επιβάλλεται με τη μέριμνα του Κράτους η κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, και υπό την έννοια αυτή, η ασφαλιστική προστασία χαρακτηρίζεται από το, συμπλεκόμενο με το εργατικό, δίκαιο κοινωνικής ασφαλίσεως ως αυτοτελές μεν αλλά και ως παρεπόμενο της εργασίας δικαίωμα (βλ. σχετικές γνωμοδοτήσεις του καθηγητή Κ. Σταθόπουλου και την 673/2002 γνωμοδότηση της Ολομελείας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους). Τέλος, το γεγονός ότι ενδεχομένως οι ως άνω δημοσιογράφοι δεν έχουν υποβάλει προς τον Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. την προβλεπόμενη από την παρ. 4 του άρθρου 3 του Καταστατικού του αίτηση για την υπαγωγή τους στην ασφάλιση αυτού δεν αναιρεί, κατά την κρίση του διοικητικού εφετείου, το μη σύννομο της εκ μέρους του ΙΚΑ επιβολής εισφορών για την ασφάλισή τους, καθόσον κρίσιμο στοιχείο στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι αν αυτοί είχαν ολοκληρώσει τη διαδικασία ενάρξεως της ασφαλίσεώς τους στον Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. αλλά το γεγονός ότι αυτοί υπάγονταν, και μάλιστα υποχρεωτικώς, στην επικουρική ασφάλιση του τελευταίου αυτού Οργανισμού. (..)Επειδή, το διοικητικό εφετείο ορθώς έκρινε, ερμηνεύοντας τη διάταξη του άρθρου 31 παρ. 2 του ν. 1264/1982, ότι στην έννοια των παρεπόμενων της εργασίας δικαιωμάτων περιλαμβάνονται και τα δικαιώματα κοινωνικής ασφαλίσεως, τα περί του αντιθέτου δε προβαλλόμενα με την κρινόμενη αίτηση είναι απορριπτέα ως αβάσιμα

Προϋποθέσεις καταβολής επιδόματος απόλυτης αναπηρίας, σε συνταξιούχους και (παλαιούς) ασφαλισμένους του πρώην ΤΑΠ - ΟΤΕ, μετά την ένταξη του Κλάδου Σύνταξης του Ταμείου τούτου, στον αντίστοιχο Κλάδο του ΙΚΑ.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Για τη καταβολή του επιδόματος απόλυτης αναπηρίας στους προερχόμενους από το ΤΑΠ – ΟΤΕ ασφαλισμένους, θα εφαρμοσθούν, μετά την (κατ’ άρθρο 1 του Ν. 3655/2008) ένταξη τούτου στο ΙΚΑ, οι διέπουσες και τους λοιπούς ασφαλισμένους του Ιδρύματος διατάξεις του άρθρου 60 του Ν. 3518/2006 και της παρ. 3 του άρθρου 42 του Ν. 1140/1981. Τούτο δε, διότι, το εν λόγω επίδομα είναι ιδιόμορφου χαρακτήρα παροχή και δεν αποτελεί ούτε ταυτίζεται εννοιολογικά με “σύνταξη”, και πάντως δεν έχει σχέση με “προϋποθέσεις” και “τρόπο υπολογισμού” σύνταξης, που είναι τα μόνα ζητήματα για τα οποία διατηρήθηκε, με το άρθρο 2 παρ.1 εδάφ. β΄ του ως άνω νόμου της ένταξης, ως προς τα πρόσωπα αυτά, η νομοθεσία του ΤΑΠ – ΟΤΕ, στην οποία συμπεριλαμβάνεται και η διάταξη του άρθρου 19 παρ. 6 (7) του καταστατικού του Ταμείου αυτού. Οι συνταξιούχοι (όχι μόνο οι λόγω αναπηρίας, αλλά και οι λόγω γήρατος που δεν είναι καν τυφλοί) του πρώην ΤΑΠ – ΟΤΕ, οι οποίοι είχαν κριθεί απολύτως ανάπηροι εφ’ όρου ζωής, και ελάμβαναν τέτοιο επίδομα και πριν την ένταξη, θα συνεχίσουν να το λαμβάνουν και μετά την ένταξη, ήτοι μέχρι το θάνατό τους (έστω, δηλαδή, και εάν στους δικούς του συνταξιούχους λόγω γήρατος, το ΙΚΑ, δεν μπορεί να χορηγήσει, με βάση τη νομοθεσία του, τέτοιο επίδομα, αν αυτοί δεν είναι τυφλοί). Αντιθέτως, οι συνταξιούχοι του τ. ΤΑΠ – ΟΤΕ που είχαν κριθεί απολύτως ανάπηροι για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, θα συνεχίσουν και μετά την ένταξη να το λαμβάνουν μέχρι τη λήξη του διαστήματος αυτού, στη συνέχεια όμως, αυτοί θα πρέπει να επανακριθούν από το ΙΚΑ, επί τη βάσει των κριτηρίων της διέπουσας και τους λοιπούς συνταξιούχους του Ιδρύματος, νομοθεσίας και όχι εκείνης του τ. ΤΑΠ – ΟΤΕ. Τα δικαιοδόχα μέλη της οικογένειας θανόντος ασφαλισμένου ή συνταξιούχου, δικαιούνται επιδόματος απόλυτης αναπηρίας, είτε αυτά κατέστησαν συνταξιούχοι (λόγω θανάτου) πριν, είτε μετά την ένταξη. Το ποσοστό του εν λόγω επιδόματος, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ξεπερνά το 20πλάσιο του κάθε φορά ισχύοντος ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη. (ομοφ.)

Κάλυψη μετοχικού κεφαλαίου ανώνυμης εταιρείας.Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στην σκέψη ΙΙ της παρούσας, το Τμήμα κρίνει ότι το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου ... έπρεπε, ενόψει των νέων δεδομένων που ανέκυψαν μετά την απόφασή του 290/29.10.2009 περί εγκρίσεως μετατροπής της αμιγούς δημοτικής επιχείρησης σε ανώνυμη εταιρεία και της ψηφίσεως του σχεδίου καταστατικού της, ήτοι την οριστική απάντηση για το ποσοστό συμμετοχής τους στο μετοχικό κεφάλαιο της α.ε. από την Τ.Ε.Δ.Κ. Ν. ... και το Δήμο ... και τη μη απάντηση από το Δήμο ..., να λάβει νέα απόφαση, σύμφωνα προς τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 263 παρ. 2 και 253 παρ. 1 του νέου Δ.Κ.Κ., για αύξηση του ποσοστού συμμετοχής του στο μετοχικό κεφάλαιο της α.ε. από 95% σε 97%, με καταβολή του ποσού των 53.640,00 ευρώ που αντιστοιχεί σε αυτή τη διαφορά του 2%. Η θέση της αιρέσεως για συμμετοχή με ποσοστό 97%, στην αρχική απόφαση περί συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο κατά ποσοστό 95%, δεν είναι νόμιμη, καθώς εξαρτά την επέλευση του αποτελέσματος της απόφασης αυτής (ποσοστό 97%) από γεγονός μελλοντικό και αβέβαιο (μη συμμετοχή Δήμων ... και ...), κατά παράβαση της προαναφερθείσας γενικής αρχής του διοικητικού δικαίου...(..)Τέλος, η αναφορά στο άρθρο 4 του καταστατικού ότι σκοπός της α.ε. είναι και «κάθε άλλος σκοπός, ακόμα και αν δεν ορίζεται ρητά δια του παρόντος, με τους ανωτέρω γενικότερους σκοπούς της εταιρείας», και αν θεωρηθεί ότι εκ παραδρομής παρελήφθησαν οι λέξεις «όμοιος ή συναφής», ως διατείνεται ο Δήμος, είναι πλημμελής, δεδομένου ότι δεν είναι νόμιμη η αόριστη ή γενική περιγραφή της εταιρικής δραστηριότητας, καθώς ο σκοπός της ανώνυμης εταιρείας συγκαταλέγεται μεταξύ των στοιχείων που την εξατομικεύουν και ως εκ τούτου το καταστατικό της α.ε. είναι μη νόμιμο κατά το σημείο αυτό.(..) Πλην όμως το Τμήμα κρίνει ότι πεπλανημένως πλην συγγνωστώς και άνευ πρόθεσης καταστρατήγησης των κειμένων διατάξεων ο Δήμος ... υπέλαβε ότι νομίμως προβαίνει στην κάλυψη του μετοχικού κεφαλαίου της α.ε. σε ποσοστό 97% σε εκπλήρωση της τεθείσας κατά τα άνω αιρέσεως, ενόψει του περιορισμένου χρόνου λήψης αποφάσεων, λόγω της εκπνοής της προθεσμίας μετατροπής της δημοτικής επιχείρησης σε ανώνυμη εταιρεία (μέχρι 31.12.2009), εντός του οποίου ο Δήμος κατέβαλε κάθε προσπάθεια (αλληλογραφία με Τ.Ε.Δ.Κ. και Δήμους ... και ...), ώστε οι λοιποί φορείς να απαντήσουν εμπροθέσμως για το εάν επιθυμούν συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο της α.ε. και μέχρι ποίου ποσοστού.(Θεωρητέο λόγω συγγνωστής πλάνης)

Ολυμπιακή Αεροπορία - Ολυμπιακή Αεροπλοϊα. Προσωπικό εδάφους. Ασφάλιση στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. Εφαρμογή ειδικών ασφαλιστικών διατάξεων συνταξιοδότησης. Υπαγωγή ή μη στις διατάξεις περί βαρέων για τη συνταξιοδότηση και τη λήψη προσαύξησης βαρέων.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
α) Ο ανήκων στο προσωπικό εδάφους αεροπορικής επιχείρησης ασφαλισμένος του ΙΚΑ που θεμελιώνει δικαίωμα για μειωμένη σύνταξη γήρατος με βάση τις ειδικές διατάξεις του β. δ/τος 649/1968, και παράλληλα συμπληρώνει και τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησής του με βάση άλλες διατάξεις της συνταξιοδοτικής νομοθεσίας του ΙΚΑ, δεν έχει το δικαίωμα να επιλέξει για τη συνταξιοδότησή του, τις τελευταίες αυτές διατάξεις (άρα ούτε και εκείνες της 35ετίας) ακόμη και αν αυτές είναι ευνοϊκότερες των πρώτων, του παρέχουν δηλαδή πλήρη σύνταξη αντί της μειωμένης που θα ελάμβανε με τις ως άνω ειδικές διατάξεις. (πλειοψ.) β-γ) Οι απασχολούμενοι στο προσωπικό εδάφους αεροπορικών επιχειρήσεων (συμπεριλαμβανομένων σ’ αυτές και των Ολυμπιακής Αεροπορίας και Ολυμπιακής Αεροπλοϊας) με την ειδικότητα: α) του υπαλλήλου πίστας, β) του φορτοεκφορτωτή κα γ) του καθαριστή αεροσκαφών, υπάχθηκαν στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (με καταβολή και της ειδικής εισφοράς των βαρέων) μόνο για το χρονικό διάστημα από την έναρξη ισχύος (28-3-1966) της ΑΥΕ 22737/1-199/1966 που τους ενέταξε στα επαγγέλματα αυτά, έως και την προτεραία της έναρξης ισχύος (1-11-1968) του θεσπισθέντος με το β.δ. 649/1968 ειδικού γι’ αυτούς ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού καθεστώτος. Μετά όμως την έναρξη ισχύος του β. δ/τος αυτού, έπαψε και αυτή η κατηγορία εργαζομένων να υπάγεται στα βαρέα και να καταβάλει την αντίστοιχη ειδική εισφορά. Ως εκ τούτου δεν δικαιούται να συνταξιοδοτηθεί με βάση τις διατάξεις περί βαρέων (του άρθρου 28 παρ. 5 εδ. β΄ του ΑΝ 1846/1951) ή εκείνες της 35ετίας που απαιτούν απασχόληση στα βαρέα (και πιο συγκεκριμένα του άρθρου 32 του Ν 2874/2000), αλλ’ ούτε και να λάβει την ανάλογη πριμοδότηση βαρέων. (ομοφ.) δ) Τα παραπάνω ισχύουν και για το αντίστοιχο προσωπικό των Ο.Α. και Ο.Α/Πλοϊας, ακόμη και μετά την ένταξη τούτου στο νεώτερο ειδικό ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό καθεστώς που θέσπισε, αποκλειστικά για το εν λόγω προσωπικό (εδάφους) των δύο αυτών εταιριών, ο κοινωνικοασφαλιστικός νομοθέτης με τα άρθρα 6-9 του Ν.1759/1988. (ομοφ.)

Ερωτάται: 1. Εάν τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις του ν. 3863/2010, όπως αυτές συμπληρώθηκαν με τα άρθρα 39 και 40 του ν. 3996/2011, στην περίπτωση δικαιούχου προσυνταξιοδοτικής παροχής από το τ.ΕΤΑΤ, ο οποίος: α) αποχώρησε οικειοθελώς από την Τράπεζα στις 14-07- 2010, β) με την υπ΄ αριθμ. 1134/21-02-2011 αίτησή του ζήτησε προσυνταξιοδοτική παροχή από το τ.ΕΤΑΤ με αναστολή της καταβολής της έως την συμπλήρωση του 55ου έτους της ηλικίας του, γ) με υποβληθείσα στο τ.ΕΤΑΤ στις 21-07-2011 αίτησή του ζήτησε την αναγνώριση, με βάση τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1 ε΄ του καταστατικού του τ.ΤΕΑΠΕΤΕ, πλασματικού χρόνου κενών διαστημάτων και χρόνου ασφάλισης παιδιών, τον οποίο (πλασματικό χρόνο) είχε αναγνωρίσει στο τ.ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, σύμφωνα με τις ειρημένες διατάξεις (των άρθρων 10 του ν. 3863/2010, και 39 έως 40 του ν. 3996/2011), αίτημα που υιοθέτησε τελικώς το τ.ΕΤΑΤ, το οποίο, με την υπ΄ αριθμ. 1012/261ης Συν./4-4-2012 απόφασή του προχώρησε στην αναγνώριση των ανωτέρω χρόνων, αν και δεν είχε προηγηθεί η εξόφληση στο τ.ΙΚΑ-ΕΤΑΜ της σχετικής εισφοράς αναγνώρισης και παρά το γεγονός ότι ο συνολικός χρόνος αναγνωρίσεων υπερέβαινε τα πέντε έτη, 2. Εάν το τ.ΕΤΑΤ, ορθώς αναγνώρισε για θεμελίωση τον πλασματικό χρόνο κενού χρονικού διαστήματος, μετά την αποχώρηση του ανωτέρω από την Τράπεζα, παρά τα αντιθέτως οριζόμενα στα άρθρα 7 παρ. 6 και 15 παρ. 1 του καταστατικού του τ.ΤΕΑΠΕΤΕ, καθώς και εάν ο ανωτέρω είχε δικαίωμα λήψης της προσυνταξιοδοτικής παροχής, πριν την συμπλήρωση του 55ου έτους της ηλικίας του, με αναγνώριση χρόνου ασφάλισης μετά την αποχώρηση από την Υπηρεσία, 3. Εάν οφείλει το τ.ΕΤΑΤ νυν e-ΕΦΚΑ να καταβάλει επίδομα τέκνων, στον ανωτέρω, ο οποίος ήταν άγαμος γονέας που είχε αναγνωρίσει με δικαστική απόφαση δύο τέκνα, χωρίς ωστόσο να του έχει ανατεθεί η επιμέλειά τους, 4. Σε περίπτωση που ο ανωτέρω δεν είχε δικαίωμα να αναγνωρίσει για θεμελίωση προσυνταξιοδοτικής παροχής κενό χρόνο ασφάλισης μετά την αποχώρησή του από την Υπηρεσία, εάν υπάρχει, με βάση τα οριζόμενα στο άρθρο 137 του ν. 3655/2008 περί παραγραφής, η δυνατότητα επιστροφής των εισφορών αναγνώρισης ή τυγχάνουν εφαρμογής τα οριζόμενα στην με αριθμό 87/2014 γνωμοδότηση του ΝΣΚ, για προσαύξηση του χρόνου αυτού επί της προσυνταξιοδοτικής παροχής.(....)Δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην περίπτωση του ασφαλισμένου του ερωτήματος οι διατάξεις του ν. 3863/2010, όπως αυτές συμπληρώθηκαν με τα άρθρα 39 και 40 του ν. 3996/2011, ούτε αμέσως, αλλ΄ ούτε και εμμέσως (δια του ρηθέντος άρθρου 22 παρ. 1ε του Καταστατικού του ΤΕΑΠΕΤΕ). Τούτο δε, διότι οι διατάξεις αυτές, εκτός του ότι αφορούν φορείς (είτε μόνο κύριας, είτε κύριας και επικουρικής ασφάλισης) που έχουν την μορφή νπδδ και είναι αρμοδιότητας του Υπουργείου τότε Απασχόλησης, και τέτοιος δεν ετύγχανε το ΤΕΑΠΕΤΕ, εφαρμόζονται από 1-1-2011 και εφεξής με βάση τις προσαυξημένες χρονικές ή ηλικιακές προϋποθέσεις του άρθρου 10 του ν. 3863/2010, δηλαδή προϋποθέτουν αλλαγή (δυσμενοποίηση) των προϋποθέσεων θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος των ασφαλισμένων, πράγμα που δεν ισχύει στην περίπτωση του ΤΕΑΠΕΤΕ, αφού οι εφαρμοστέες εν προκειμένω διατάξεις του Καταστατικού του παρέμειναν αμετάβλητες όλα αυτά τα χρόνια και εξακολούθησαν να ισχύουν και μετά τη σύσταση του ΕΤΑΤ (κατ΄ άρθρο 61 περ. β΄ του ν. 3371/2005 και 15 του ν. 3863/2010) (ομόφωνα). Η απάντηση αυτή προσήκει και για το θέμα της εξαγοράς πλασματικών ετών τέκνων, από συνταξιούχο, πριν την 1/1/2011 του τ. ΤΕΑΠΕΤΕ (κατά πλειοψηφία). Το τ.ΕΤΑΤ δεν αναγνώρισε ορθώς για θεμελίωση τον πλασματικό χρόνο κενού χρονικού διαστήματος, μετά την αποχώρηση του ανωτέρω από την Τράπεζα, καθώς και ότι ο ανωτέρω δεν είχε δικαίωμα λήψης της προσυνταξιοδοτικής παροχής, πριν την συμπλήρωση του 55ου έτους της ηλικίας του, με αναγνώριση χρόνου ασφάλισης μετά την αποχώρηση από την Υπηρεσία. Τούτο δε, διότι κάθε, αναγνωριζόμενος χρόνος μετά την αποχώρηση του υπαλλήλου από την Τράπεζα, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού του αιτήματος, καθόσον, κρίσιμος, κατά τα άνω, χρόνος, κατά τον οποίο λαμβάνονται υπόψη τα ασφαλιστικά δεδομένα μιας συγκεκριμένης περίπτωσης, είναι ο χρόνος εξόδου του ασφαλισμένου, ήτοι αποχώρησής του από την Τράπεζα, αφού αυτός αποτελεί και την βάση ελέγχου των προϋποθέσεων θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού του αιτήματος (ομόφωνα). Δεν οφείλει το τ.ΕΤΑΤ νυν e- ΕΦΚΑ να καταβάλει επίδομα τέκνων, στον ανωτέρω, ο οποίος ήταν άγαμος γονέας που είχε αναγνωρίσει με δικαστική απόφαση δύο τέκνα, χωρίς ωστόσο να του έχει ανατεθεί η επιμέλειά τους (ομόφωνα). Η δυνατότητα επιστροφής των εισφορών αναγνώρισης, με τις οποίες εξαγοράσθηκαν, χωρίς να προβλέπεται από την κείμενη κοινωνικοασφαλιστική νομοθεσία, πλασματικά έτη ασφάλισης, προϋποθέτει ανάκληση ως παράνομων των αποφάσεων του ΔΣ τ. ΕΤΑΤ αναγνώρισης πλασματικού χρόνου ασφάλισης, η οποία ανάκληση συνεπάγεται αναζήτηση των καταβληθεισών στον ενδιαφερόμενο προσυνταξιοδοτικών παροχών και στη συνέχεια, λόγω του ότι οι εισφορές αναγνώρισης θα έχουν καταστεί επιγενομένως αχρεώστητες και επιστρεπτέες στον καταβαλόντα, πρέπει να συμψηφιστούν με τις ανωτέρω καταλογισθείσες προσυνταξιοδοτικές παροχές σύμφωνα με τα άρθρα 103 και 104 ν. 4387/2016 (ομόφωνα). Παραπέμφθηκε στο ΣΤ΄ Τμήμα κατόπιν του υπ’ αριθμ. 1151/2021 Πρακτικού του ΝΣΚ. Το ερώτημα λόγω της σπουδαιότητας και πολυπλοκότητάς του παραπέμπεται στην Ολομέλεια του Σώματος (ομόφωνα).

Εκπόνηση μελέτης....ζητείται η αναθεώρηση της 592/2019 απόφασης του VI Τμήματος..Με αυτά τα δεδομένα, το Τμήμα κρίνει, ότι η εξέταση του ζητήματος περί του νομίμου ή μη της αιτιολόγησης των τεχνικών προσφορών των διαγωνιζομένων πρέπει να επικεντρωθεί αποκλειστικώς και μόνον στα μελετητικά σχήματα που -μετά την αξιολόγηση της τεχνικής και πριν το άνοιγμα της οικονομικής προσφοράς- παρέτειναν την προσφορά τους και παρέμεινα στη διαγωνιστική διαδικασία (βλ. ανωτέρω σκέψη 3.Γ.), αφού τυχόν ζήτημα παράβασης του ίσου μέτρου κρίσης κατά την αξιολόγηση των τεχνικών προσφορών πραγματώνεται μόνον σε προσφέροντες που επιθυμούν να συνεχίσουν στον διαγωνισμό και, άρα, έχουν προσδοκία για την υπέρ αυτών κατακύρωση του αποτελέσματος. Περαιτέρω, το Τμήμα, κρίνει ότι, σύμφωνα με τα ως άνω γενόμενα ερμηνευτικώς δεκτά (σκ. 2), όπως ορθώς έγινε δεκτό με την προσβαλλόμενη απόφαση, η βαθμολόγηση των ως άνω προσφορών είναι μεν πλημμελώς αιτιολογημένη, πλην όμως, στη συγκεκριμένη υπόθεση, η ως άνω πλημμέλεια δεν είναι, κατ’ αποτέλεσμα, ουσιώδης. Και τούτο διότι ο διαγωνισμός κατακυρώθηκε σε διαγωνιζόμενο, ο οποίος, ναι μεν έλαβε τη χαμηλότερη συνολική βαθμολογία στην τεχνική προσφορά σε σχέση με τους λοιπούς διαγωνιζόμενους εντός της αυτής δεκαβάθμιας βαθμολογικής κλίμακας με λεκτικό χαρακτηρισμό «καλός» (βαθμοί 81-90) -πολλώ δε μάλλον και σε σχέση με διαγωνιζόμενο που η βαθμολογία του εντάσσεται σε ανώτερη βαθμολογική κλίμακα με τον χαρακτηρισμό «πολύ καλός» (βαθμολογική κλίμακα: 91 και άνω)-, πλην όμως, πέτυχε την υψηλότερη σταθμισμένη βαθμολογία (91 βαθμούς), λόγω συνυπολογισμού της καλύτερης σε σχέση με τους λοιπούς διαγωνιζόμενους οικονομικής του προσφοράς. Εξάλλου, η σταθμισμένη βαθμολογία (U) των δύο διαγωνιζομένων, που βρίσκονται εντός της ίδιας με τον ανάδοχο βαθμολογικής κλίμακας, στην οποία και εντοπίζονται οι διαφοροποιήσεις στις αριθμητικές βαθμολογίες, δεν θα ήταν υψηλότερη της αντίστοιχης βαθμολογίας του αναδειχθέντος αναδόχου, ακόμη και εάν αυτοί οι δύο είχαν βαθμολογηθεί σε όλα τα επιμέρους κριτήρια (U1, U2A και U2B) με το μέγιστο της βαθμολογικής κλίμακας «καλός», ήτοι με 90 βαθμούς. Συγκεκριμένα, το σχήμα «….» θα λάμβανε σταθμισμένη βαθμολογία U=90,07 {90 (U.T.Π.) Χ 0,75 = 67,50} + {90,28 (U.Ο.Π.) Χ 25% = 22,57}, το δε σχήμα «….» θα λάμβανε σταθμισμένη βαθμολογία U=88,93 {90 (U.T.Π.) Χ 0,75 = 67,50} + {85,73 (U.Ο.Π.) Χ 25% = 21,43}.Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και να αναθεωρηθεί η 592/2019 απόφαση του VI Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Μετά την αναθεώρηση δε της ως άνω απόφασης πρέπει να ανακληθεί η 42/2019 πράξη του Ζ΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου και να υπογραφεί το οικείο σχέδιο σύμβασης.