ΝΣΚ/487/2011

Προσδιορισμός της τεκμαρτής δαπάνης για απόκτηση ακινήτου με αναγκαστικό ή εκούσιο πλειστηριασμό σε περιοχές που δεν ισχύει το αντικειμενικό σύστημα προσδιορισμού της αξίας.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Για την απόκτηση ακινήτου, επί μεταβιβάσεων δι’ εκουσίων ή αναγκαστικών πλειστηριασμών που διενεργούνται σε περιοχές που δεν εφαρμόζεται το αντικειμενικό σύστημα, ως καταβαλλομένη τεκμαρτή δαπάνη λογίζεται το τίμημα και το εκπλειστηρίασμα αντίστοιχα αυτών, ανεξαρτήτως της τυχόν διαφόρου φορολογητέας αξίας.

Επίκληση ανάλωσης κεφαλαίου από άγαμο ανήλικο τέκνο ή άγαμο τέκνο, που δεν έχει συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας του και σπουδάζει σε αναγνωρισμένη σχολή, προκειμένου να καλυφθεί το ποσό της ετήσιας τεκμαρτής δαπάνης που προκύπτει από αγορά ακινήτου.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Στην περίπτωση επίκλησης, προκειμένου να καλυφθεί το ποσό της ετήσιας τεκμαρτής δαπάνης που προκύπτει από αγορά ακινήτου, από άγαμο ανήλικο τέκνο ή άγαμο τέκνο, που δεν έχει συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας του και σπουδάζει σε αναγνωρισμένη σχολή, ανάλωσης κεφαλαίου, το οποίο προκύπτει από εισοδήματα προηγούμενων ετών που δηλώθηκαν από τα πρόσωπα αυτά ή προσδιορίσθηκαν από τη φορολογική αρχή, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 19 παρ.2 περ.ζ του Ν 2238/1994, το προβλεπόμενο στην ίδια διάταξη ποσό, ως ελάχιστη δαπάνη ετήσιας διαβίωσης, δεν αφαιρείται, εάν τα πρόσωπα αυτά βαρύνουν, σύμφωνα με το άρθρο 7 του Ν 2238/1994, το φορολογούμενο γονέα.

Αποτελεί ή όχι τεκμαρτή δαπάνη, κατ’ άρθρο 17 περ.γ’ του ν. 2238/1994, η απόκτηση της κυριότητας ακινήτου από μέτοχο ανώνυμης εταιρείας, η οποία προέβη σε μείωση του μετοχικού της κεφαλαίου με την ακύρωση των μετοχών του μετόχου, ο οποίος εξήλθε από την εταιρεία, και την μεταβίβαση σε αυτόν, ακινήτου της τελευταίας, αντί της καταβολής μετρητών.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Η απόκτηση της κυριότητας ακινήτου από εξελθόντα μέτοχο ανώνυμης εταιρείας, η οποία προέβη σε μείωση του μετοχικού της κεφαλαίου με την ακύρωση των μετοχών του και τη μεταβίβαση ακινήτου της σε αυτόν, αντί της καταβολής μετρητών, αποτελεί τεκμαρτή δαπάνη του μετόχου, κατ’ άρθρο 17 περ.γ’ του ν. 2238/1994 (ΚΦΕ), μόνον εάν και κατά το μέρος που η αξία του ακινήτου που απέκτησε αυτός υπερβαίνει την ονομαστική αξία των ακυρωθεισών μετοχών του. (ομοφ.)

Φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων – Αφαίρεση από εισόδημα τόκων δανείων α’ κατοικίας ή μείωση φόρου εισοδήματος κατά ποσοστό των τόκων αυτών.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Για την, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 8 και 9 του Ν 2238/1994 (Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος), αντιστοίχως, αφαίρεση, τόκων δανείων που λήφθηκαν για απόκτηση πρώτης κατοικίας, από τα συνολικά εισοδήματα φορολογουμένων και ποσοστού αυτών από τον οφειλόμενο φόρο εισοδήματος, στην περίπτωση κατά την οποία καθένας από τους συζύγους, προ του γάμου, είχε συνάψει στεγαστικό δάνειο για απόκτηση πρώτης κατοικίας και αφαιρούσε νομίμως τους τόκους από το εισόδημά του, σύμφωνα με την αληθή έννοια και ορθή ερμηνεία των διατάξεων αυτών, κατά τον έλεγχο και την εκκαθάριση από την αρμόδια φορολογική αρχή της ετήσιας φορολογικής δηλώσεως του φορολογουμένου ερευνάται η συνδρομή της αρνητικής προϋποθέσεως, της μη ύπαρξης άλλης κατοικίας στο όνομα του υποχρέου, του άλλου συζύγου ή των τέκνων που τους επιβαρύνουν, μόνον κατά τον χρόνο κτήσεως της πρώτης κατοικίας από τον δανειοδοτηθέντα φορολογούμενο, με συνακόλουθη συνέπεια, επιγενόμενοι λόγοι σχετικοί με την περαιτέρω κτήση ή απώλεια άλλης οικίας από τον ίδιο, τον άλλο σύζυγο ή τα τέκνα που τον βαρύνουν να μην επάγονται έννομες συνέπειες τόσον ως προς την αφαίρεση των τόκων από το εισόδημα κατά το άρθρο 8, όσον και για την ταυτότητα του λόγου, ως προς τη μείωση του φόρου κατά το άρθρο 9. Συνεπώς, βάσει αυτών, δεν τίθεται θέμα έρευνας ποια από τις δύο κατοικίες θα θεωρηθεί «πρώτη», αλλά εάν συντρέχουν στο πρόσωπο του καθενός από αυτούς οι ως άνω προϋποθέσεις αφαιρέσεως από το εισόδημα ή μειώσεως του φόρου βάσει των καταβληθέντων από αυτούς τόκων κατά το χρόνο αποκτήσεως της πρώτης κατοικίας από τον καθένα τους.

Παραμεθόριες περιοχές. Απαγόρευση δικαιοπραξιών. Άδεια ΥΦΕΘΑ για σύναψη δικαιοπραξιών σε αλλοδαπούς. Μη αναγκαιότητα αυτής στην περίπτωση που έχει δοθεί για απόκτηση ψιλής κυριότητας, μετά τον θάνατο του επικαρπωτή.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
α) Η απόσπαση των τότε Επαρχιών Πιερίας και Γρεβενών από τους Νομούς Θεσσαλονίκης και Κοζάνης αντίστοιχα, για αμιγώς διοικητικούς λόγους, δεν αναιρεί το υπ’ αριθμ. 22/24-6-1927 ΝΔ περί χαρακτηρισμού των περιοχών αυτών ως παραμεθορίων για λόγους αναγομένους στην ασφάλεια της χώρας και, ως εκ τούτου, οι Νομοί Πιερίας και Γρεβενών εξακολουθούν να εμπίπτουν στις παραμεθόριες περιοχές, με αποτέλεσμα να απαιτείται άδεια για σύναψη δικαιοπραξιών στις περιοχές αυτές, και β) η άρση απαγορεύσεως για μεταβίβαση ψιλής κυριότητος σε αλλοδαπό τρίτης χώρας με παρακράτηση επικαρπίας εφ’ όρου ζωής, καλύπτει και το δικαίωμα της επικαρπίας μετά το θάνατο του επικαρπωτή και δεν απαιτείται εξ’ αρχής έγκριση του αρμοδίου φορέα (εν προκειμένω του ΥΦΕΘΑ).

Φορολογία εισοδήματος. Δικηγορικές εταιρείες. Φορολογική μεταχείριση α) ειδικής αμοιβής εταίρου και β) μεταβίβασης εταιρικού μεριδίου δικηγορικής εταιρείας κατά την είσοδο εταίρου.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
α) Η έκτακτη αμοιβή της παρ.2 του άρθρου 27 του ΠΔ 518/1989, που λαμβάνει δικηγόρος – μέλος δικηγορικής εταιρείας, δεν εκπίπτει ως δαπάνη από τα ακαθάριστα έσοδα της εταιρείας κατά το λογιστικό προσδιορισμό των καθαρών και φορολογητέων κερδών της. (πλειοψ.) β) Κατά την είσοδο νέου εταίρου σε δικηγορική εταιρεία, αν και υπάρχει κατ’ ανάγκην μεταβίβαση ποσοστού της δικηγορικής εταιρείας, δεν τίθεται θέμα επιβολής φόρου υπεραξίας σύμφωνα με τις διατάξεις της περίπτωσης α’ της παρ.1 του άρθρου 13 του Ν. 2238/94, λόγω της ιδιαζούσης φύσεως της εταιρείας αυτής (μη εμπορική επιχείρηση). (ομοφ.) γ) Η ειδική αμοιβή εταίρου της δικηγορικής εταιρείας, εφόσον έχει περιληφθεί στα φορολογητέα κέρδη της δικηγορικής εταιρείας με εξάντληση της φορολογικής υποχρεώσεως των μελών της, μπορεί να αναγνωρισθεί φορολογικά και να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη της ετήσιας τεκμαρτής δαπάνης αγοράς ή διαβίωσης του λαβόντος αυτήν, διότι συνδέεται με την ελεύθερη, κατά το καταστατικό της εταιρείας, διανομή κερδών μεταξύ των μελών της, όντος αδιαφόρου αν αυτή υπερβαίνει αριθμητικά το ποσό που δικαιούται ο εταίρος με βάση το ποσοστό συμμετοχής του στην εταιρεία. (πλειοψ.)

Οργανισμός ΥΠΕΞ. Ειδική δαπάνη διδάκτρων φοίτησης τέκνων υπαλλήλων ΥΠΕΞ σε ξενόγλωσσα και ελληνικά σχολεία με ξενόγλωσσο σύστημα σπουδών.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Ξενόγλωσσα σχολεία και ελληνικά με ξενόγλωσσο σύστημα σπουδών, κατά την έννοια του άρθρου 162 ι΄ του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, στα οποία η φοίτηση των τέκνων των υπαλλήλων του Υπουργείου τούτου, παρέχει στους τελευταίους, με τη συνδρομή των λοιπών όρων και προϋποθέσεων της διάταξης αυτής, δικαίωμα επί της βαρύνουσας το Δημόσιο ειδικής δαπάνης των διδάκτρων φοίτησης, είναι αφ’ ενός τα εν Ελλάδι νομίμως λειτουργούντα ξένα σχολεία που δεν εφαρμόζουν το ελληνικό, αλλά ξένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, και αφ’ ετέρου τα δημόσια και ιδιωτικά λύκεια, στις Β΄ και Γ΄ τάξεις των οποίων λειτουργούν, σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ. 23 του Ν 2327/1995, τμήματα για την απόκτηση του Διεθνούς Απολυτηρίου (ΙΝΤΕRΝΑΤΙΟΝΑL BACCALAUREATE) που χορηγεί ο Οργανισμός Διεθνούς Απολυτηρίου (ΙΝΤΕRNATIONAL BACCALAUREATE ORGANIZATION).

Κατασκευή έργου...Επειδή, σε αντίθεση με τα ως άνω γενόμενα δεκτά, η αναθέτουσα αρχή, δεν απέδειξε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο επίμαχος όρος είναι απολύτως ανάλογος και συνδεδεμένος με το αντικείμενο των προκηρυσσόμενων υπηρεσιών, δεδομένου ότι όπως ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, πράγματι, υπάρχουν και σε αλλοδαπές χώρες, εκκλησιαστικά κτίρια ή σύνολα, τα οποία εμπίπτουν στην έννοια των προστατευόμενων μνημείων, ωστόσο δεν τυγχάνει εφαρμογής για αυτά ο Ν. 3028/2002 είτε γιατί πρόκειται για μνημεία που δεν βρίσκονται εντός της ελληνικής επικράτειας είτε γιατί πρόκειται για πολιτιστικά αγαθά που, ακόμα και αν βρίσκονται στην αλλοδαπή, δεν συνδέονται με την Ελλάδα, κατά την έννοια του ανωτέρω νόμου, όπως επικαλείται τις ίδιες τις διατάξεις αυτού και η αναθέτουσα αρχή. Ωστόσο, η βασιμότητα των ως άνω ισχυρισμών της αναθέτουσας αρχής, δεν τεκμηριώθηκε επαρκώς, καθώς, όσα αναφέρονται στις απόψεις της, δεν καταρρίπτουν άνευ άλλου τινός τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας. Ειδικότερα, παρά το γεγονός ότι γίνεται αντιληπτή η αναγκαία απόδειξη προηγούμενης εμπειρίας σε παρόμοιες εργασίες σε προστατευόμενα εκκλησιαστικά μνημεία, δεν απεδείχθη πέραν πάσης αμφιβολίας και εντός των πλαισίων της αναλογικότητας, όπως αναπτύχθηκε στην αμέσως προηγούμενη σκέψη, για ποιο λόγο, απολείεται η απόκτηση εμπειρίας εκ μέρους του οικονομικού φορέα, σε συναφές αντικείμενο, ακόμα και αν πρόκειται για προστατευόμενα εκκλησιαστικά μνημεία που δεν εμπίπτουν στην έννοια του Ν. 3028/2002, μέσω των διατάξεων του οποίου, ρητά απαιτείται κατ’ αποκλειστικότητα να προσδιορίζεται η αναγκαία εμπειρία, ως μέρος της τεχνικής και επαγγελματικής επάρκειας του υποψήφιου οικονομικού φορέα. Σε κάθε περίπτωση, η αναθέτουσα αρχή δεν απέδειξε άνευ άλλου τινός την αναγκαιότητα θέσπισης ενός τόσο περιοριστικού του ανταγωνισμού όρου ούτε δικαιολόγησε την αναγκαιότητα θέσπισής του από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, ειδικά υπό το πρίσμα διεξαγωγής ενός διεθνούς διαγωνισμού που απευθύντεται και σε οικονομικούς φορείς, με ανάλογη εμπειρία, όπως αυτή που τεκμηριώνεται μέσω της εκτέλεσης έργων επί μνημείων του Ν. 3028/2002, έστω και αν τα εν λόγω έργα, για τους λόγους που εκτέθηκαν αμέσως παραπάνω, δεν εντάσσονται στο ρυθμιστικό πλαίσιο  του εν λόγω νόμου. Κατά συνέπεια, ενόψει των ανωτέρω εκτεθέτνων, ο έκτος λόγος προσφυγής πρέπει να γίνει δεκτός ως νόμω και ουσία βάσιμος, ενώ κρίνονται απορριπτέοι οι περί του αντιθέτου προβαλλόμενοι ισχυρισμοί της αναθέτουσας αρχής.

Παροχή υπηρεσιών ασφαλούς ταχυμεταφοράς, από και προς τις Υπηρεσίες παραλαβής δικαιολογητικών, των εντύπων ασφαλείας, που εκδίδονται ή εκτυπώνονται από τη Δ-νση Διαβατηρίων & Εγγράφων Ασφαλείας/Α.Ε.Α(..)Με τα δεδομένα αυτά, και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά ανωτέρω, το Κλιμάκιο κρίνει, κατά πλειοψηφία, ότι δεν συντρέχει νόμιμος λόγος που να κωλύει την υπογραφή του υποβληθέντος, με το 3022/17/3-ρο΄/1.9.2017 έγγραφο του Διευθυντή της Διεύθυνσης Οικονομικών του Κλάδου Οικονομικοτεχνικής Υποστήριξης και Πληροφορικής του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ., σχεδίου σύμβασης, αντίγραφο του οποίου τηρείται σε ηλεκτρονική μορφή στη Γραμματεία του Κλιμακίου αυτού. Επισημαίνεται ότι α) ο όρος του άρθρου 3 του ελεγχόμενου σχεδίου σύμβασης, σύμφωνα με τον οποίο «Αναπροσαρμογή της τιμής ανά διακινούμενο ειδικό κιβώτιο ή σάκο δύναται να υπάρξει μόνο κατόπιν έγγραφής συμφωνίας μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών και εφόσον αυτή (αναπροσαρμογή) επιβάλλεται από ιδιαιτέρως σημαντικούς λόγους»,  έχει την έννοια ότι επιτρέπεται, κατ’ ενεργοποίηση αυτού, μόνο η μείωση της συμφωνηθείσας τιμής μονάδας, όχι δε και η αύξηση αυτής, δεδομένου ότι σχετική πρόβλεψη δεν είχε περιληφθεί ούτε στη διακήρυξη ούτε στα λοιπά τεύχη δημοπράτησης του ελεγχόμενου διαγωνισμού, β) ο όρος του άρθρου 17 του ελεγχόμενου σχεδίου περί της δυνατότητας τροποποίησης της σύμβασης κατόπιν έγγραφης συμφωνίας των συμβαλλομένων μερών, «ιδίως εφόσον η ανάγκη τροποποίησής της οφείλεται σε περιστατικά που δεν ήταν δυνατό να προβλεφθούν από την Αναθέτουσα Αρχή, παρά την επιμέλειά της ή σε γεγονότα ανώτερης βίας, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα μεταβληθεί η συνολική φύση της και δεν θα επεκταθεί σημαντικά το αντικείμενό της», έχει την έννοια ότι η, κατ’ ενεργοποίηση αυτού, τροποποίηση της σύμβασης μπορεί να λάβει χώρα μόνο εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις σύναψης τροποποιητικής ή συμπληρωματικής σύμβασης που τάσσονται από τις εφαρμοστέες διατάξεις και γενικές αρχές του δικαίου των δημοσίων συμβάσεων και γ) σε κάθε περίπτωση, οποιαδήποτε τροποποίηση της ελεγχόμενης σύμβασης, κατ’ επίκληση νομοθετικής διάταξης, γενικής αρχής ή συμβατικού όρου, θα κριθεί ως προς τη νομιμότητά της διά της υποβολής σχετικού σχεδίου σύμβασης στον προσυμβατικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Εάν, το προβλεπόμενο στο άρθρο 39 παρ. 1 του ν. 3996/2011 για τους ασφαλισμένους των φορέων κύριας και επικουρικής ασφάλισης αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, δικαίωμα αναγνώρισης πλασματικού χρόνου παιδιών (300 ημερών ασφάλισης για το πρώτο παιδί και δύο έτη ή 600 ημερών ασφάλισης για κάθε επόμενο παιδί και μέχρι το τρίτο): α) παρέχεται εξαιτίας ακριβώς του δεσμού που υφίσταται κατά το χρόνο ανατροφής του τέκνου, β) σε καταφατική περίπτωση, εάν το δικαίωμα αυτό περιορίζεται μόνο στο δεσμό κατά το χρόνο ανατροφής ή ο δεσμός αυτός πρέπει να υπάρχει και κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης αναγνώρισης, γ) σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο υπό στοιχείο α’ ερώτημα, να διευκρινιστεί ποια είναι η φύση του δικαιώματος αναγνώρισης του εν λόγω χρόνου και δ) εάν είναι δυνατή η αναγνώριση πλασματικού χρόνου τέκνου από γονέα που υιοθέτησε ενήλικο τέκνο.(..)
Η μόνη προϋπόθεση που θέτει η διάταξη του άρθρου 39 του ν. 3996/2011, για αναγνώριση με εξαγορά πλασματικού χρόνου παιδιών, είναι η απόκτηση από τον ασφαλισμένο παιδιών (φυσικών ή υιοθετηθέντων), ανεξαρτήτως ηλικίας (δηλαδή ενηλίκων ή ανηλίκων), κατά τον χρόνο υποβολής του αιτήματός του και συνεπώς το δικαίωμα τούτο δεν παρέχεται εξαιτίας του δεσμού που υφίσταται κατά τον χρόνο ανατροφής του τέκνου (ο οποίος συναρτάται με την ανηλικότητα των παιδιών αυτών). Πρόκειται για κοινωνικοασφαλιστικό δικαίωμα, παρεχόμενο στους ανωτέρω ασφαλισμένους ως επιβράβευση για την από αυτούς απόκτηση παιδιών, γεγονός που συντελεί στην ενίσχυση εν γένει του θεσμού της οικογένειας. Η αναγνώριση αυτή, επί υιοθεσίας ενηλίκου τέκνου, μπορεί να γίνει μόνο από τους θετούς του γονείς, αφού το τέκνο αυτό, μετά την τελεσιδικία της απαγγέλλουσας την υιοθεσία απόφασης, έχει αποκτήσει, σύμφωνα με το α΄ εδάφιο του άρθρου 1584 ΑΚ, την ιδιότητα του κοινού κατιόντα των θετών του γονέων, στην οικογένεια των οποίων έχει πλέον οριστικά ενσωματωθεί και ανήκει, και όχι από τους φυσικούς του γονείς, με τους οποίους διατηρεί μετά την υιοθεσία του, σύμφωνα με το β΄ εδάφιο του προαναφερθέντος άρθρου, απλά και μόνο τον βιολογικό (συγγένεια) και ηθικό δεσμό, που ως έννοια δεν ταυτίζεται με την ανωτέρω ιδιότητα του κοινού κατιόντα τούτων, από την οποία και μόνο μπορεί να παραχθούν εκατέρωθεν (δηλαδή μεταξύ υιοθετούντος και υιοθετούμενου) πλήρη και κατά προτεραιότητα ασκούμενα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Ενόψει τούτων, δεν είναι δυνατή η ικανοποίηση του σχετικού αιτήματος της ασφαλισμένης βιολογικής (φυσικής) μητέρας, για το υιοθετηθέν από την αδερφή της σε ηλικία 28 ετών 1ο τέκνο της, διότι η φυσική μητέρα αυτού, δεν είναι πλέον γονέας (κατά τη νομική του όρου έννοια) του εν λόγω (υιοθετηθέντος έστω και ως ενηλίκου από την αδερφή της) τέκνου της, γεγονός άλλωστε, που οδήγησε και στη διαγραφή του τέκνου αυτού από την οικογενειακή μερίδα της φυσικής του μητέρας (κατά πλειοψηφία). [αντίθετη μειοψηφία]