ΣτΕ/114/2019

Δημοσίευση κανονιστικής απόφασης:..Επειδή, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, τα επίδικα τέλη καθαριότητος και φωτισμού εις βάρος της αναιρεσειούσης, για το έτος 1987, ποσού 1.784.000 δρχ., επεβλήθησαν κατ' εφαρμογή της υπ' αριθμ. 26/1985 κανονιστικής αποφάσεως του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας ... (νυν Δήμου ...). Όπως προκύπτει, εξ άλλου, από τον πίνακα των θεμάτων της ημερησίας διατάξεως της κρισίμου συνεδριάσεως του κοινοτικού συμβουλίου, κατά την οποίαν ελήφθη η ήδη αναφερθείσα υπ' αριθμ. 26/1985 κανονιστική απόφαση, αυτή αναρτήθηκε εν περιλήψει στο κοινοτικό κατάστημα, τούτο δε επιβεβαιώνεται και από το υπ' αριθμ. 449/28.4.1998 έγγραφο της αναιρεσιβλήτου προς το Συμβούλιον της Επικρατείας. Υπό τα δεδομένα όμως αυτά, η κρίσιμος κανονιστική απόφασις δεν έλαβε νόμιμον υπόστασιν και για τον λόγον αυτόν-ο οποίος, ως αναγόμενος στο συνταγματικό κύρος του εφαρμοσθέντος από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση κανόνος δικαίου, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως και το πρώτον κατ' αναίρεση, όπως ήδη ελέχθη-η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση κατέστη αναιρετέα, παρελκούσης ως αλυσιτελούς της εξετάσεως των λοιπών λόγων αναιρέσεως, η δε υπόθεση μη χρήζουσα διευκρινίσεως κατά το πραγματικόν, κρατείται προς εκδίκαση από το Δικαστήριο, το οποίο δικάζον την έφεση της ήδη αναιρεσειούσης, δέχεται αυτήν εξαφανίζον την υπ' αριθμ. 337/1989 απόφαση του Διοικητ. Πρωτοδικείου .... Ακολούθως, το Δικαστήριο δικάζον την προσφυγή της αναιρεσειούσης κατά της πράξεως εγγραφής της στον βεβαιωτικό κατάλογο τελών καθαριότητος και φωτισμού έτους 1987, δέχεται αυτήν, εξαφανίζον την ως άνω εγγραφήν.

Παροχή υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας:.Υπό τα δεδομένα αυτά ο ανωτέρω υπάλληλος της αιτούσας ...... , ο οποίος υπέγραψε την προσφορά της, ενήργησε, κατά την έννοια της από 1.3.2016 αποφάσεως του Δ.Σ., ως νόμιμος  εκπρόσωπος αυτής, επέχοντας στην συγκεκριμένη περίπτωση, θέση οργάνου εκπροσωπήσεως του νομικού προσώπου της αιτούσας ανωνύμου εταιρείας, συνδεόμενος με το νομικό πρόσωπο αυτής με σχέση οργανικής εκπροσωπήσεως, ομοίας με αυτήν του Διοικητικού Συμβουλίου προς την εταιρεία. Συνεπώς, δεν αρκούσε μόνον η αναφορά του εν λόγω προσώπου στο επίμαχο έγγραφο, αλλά απαιτείτο, επιπροσθέτως και η ψηφιακή υπογραφή αυτού, της αναφοράς των μελών του Δ.Σ. και υπογραφής του εν λόγω εγγράφου μόνον από τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο .......... , και όχι από τα λοιπά μέλη του Δ.Σ. όπως αβασίμως ισχυρίζεται η αιτούσα, μη αρκούσης για την νόμιμο συμμετοχή της στην ένδικο διαγωνιστική διαδικασία, σύμφωνα με τις προμνησθείσες νομικές διατάξεις και τους σχετικούς όρους της προκηρύξεως. Αντιθέτως, δεν απαιτείτο η υποβολή δηλώσεων και η ψηφιακή υπογραφή των κατονομαζομένων στην από 26.1.2017 έγγραφη εξουσιοδότηση του ως άνω υποκαταστάτου οργάνου του Δ.Σ. της αιτούσας,......... , καθότι, τα ως άνω φυσικά πρόσωπα ενήργησαν εν προκειμένω ως εντολοδόχοι και  έμμεσοι αντιπρόσωποι του ν.π. της εταιρείας,  για την εκτέλεση ήδη ειλημμένης από το υπακατάστατο αυτό πρόσωπο (.............), αποφάσεως, δηλαδή αυτή της συμμετοχής στον ένδικο διαγωνισμό (Α.Π.148/2013) .(..) Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί, 

Δημοσίευση κανονιστικής απόφασης:...Επειδή, εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη, ο αναιρεσείων, μόνιμος ιατρός του Ε.Σ.Υ. που υπηρετεί στο αναιρεσίβλητο νοσοκομείο, άσκησε την από 30.12.1996 αγωγή, με την οποία ζήτησε να υποχρεωθεί αυτό να του καταβάλει ποσό 2.653.800 δραχμών ως διαφορά μεταξύ της υπερωριακής αποζημιώσεως που του καταβλήθηκε για τις εφημερίες που πραγματοποίησε κατά το από 1.1.1994 έως 30.6.1995 χρονικό διάστημα και η οποία υπολογίσθηκε με βάση ωρομίσθιο ίσο προς το 1/100 του μηνιαίου βασικού μισθού του και εκείνης που προκύπτει με βάση ωρομίσθιο ίσο προς το 1/65 αυτού που ορίσθηκε για τους λοιπούς δημοσίους υπαλλήλους με την 2039921/3479/0022/14.6.1991 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Η αγωγή αυτή έγινε εν μέρει δεκτή με την 163/1997 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου ..., με την οποία επιδικάσθηκε στον αναιρεσείοντα, ύστερα από ορθό υπολογισμό, ποσό 2.651.610 δραχμών για την ανωτέρω αιτία. Κατά της εν λόγω αποφάσεως άσκησε έφεση το αναιρεσίβλητο νοσοκομείο, η οποία έγινε δεκτή με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση. Το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ειδικότερα ότι η ως άνω υπουργική απόφαση δεν δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ούτε τηρήθηκε γι’ αυτήν η τυπική διαδικασία του ειδικού τρόπου δημοσιότητας του άρθρου 3 παρ. 3 του ν. 301/1976, δεδομένου ότι κοινοποιήθηκε μεν στο σύνολο των ενδιαφερομένων υπηρεσιών, χωρίς όμως να γίνει και τοιχοκόλλησή της σε εμφανές μέρος του κεντρικού καταστήματος των υπηρεσιών αυτών. Με τα δεδομένα αυτά, έκρινε η αναιρεσιβαλλομένη, εξετάζοντας αυτεπαγγέλτως λόγο που αφορά στο κύρος του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, ότι η 2039921/3479/ 0022/14.6.1991 κανονιστική απόφαση του Υπουργού Οικονομικών δεν απέκτησε νόμιμη υπόσταση, και επομένως δεν μπορεί να αποτελέσει νόμιμη βάση για την ικανοποίηση του αιτήματος του αναιρεσείοντος, και με την αιτιολογία αυτή έκανε δεκτή την έφεση του αναιρεσιβλήτου, εξαφάνισε την 163/1997 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου .... και απέρριψε την αγωγή του αναιρεσείοντος. Η κρίση αυτή είναι ορθή και νόμιμη σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στις προηγούμενες σκέψεις (ΣτΕ 307/2003 7μ., 1485/2003), και πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο λόγος αναιρέσεως κατά τον οποίο η ως άνω κανονιστική απόφαση έχει τεθεί σε ισχύ de facto και εφαρμόζεται, παράγοντας όλες τις έννομες συνέπειές της, ανεξάρτητα από τη θεωρητική ταξινόμησή της στις ανυπόστατες πράξεις. Εξάλλου, εφόσον η αναιρεσιβαλλομένη βεβαιώνει ότι η ως άνω υπουργική απόφαση δεν δημοσιεύθηκε νομίμως, η κρίση αυτή δεν χρειαζόταν ειδικότερη αιτιολογία, ενόψει μάλιστα του ότι ο αναιρεσείων δεν ισχυρίζεται ότι είχε προβάλει ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου κάποιον ειδικότερο ουσιώδη ισχυρισμό, ο οποίος δεν απαντήθηκε από το Δικαστήριο, πρέπει δε να απορριφθούν οι περί του αντιθέτου λόγοι αναιρέσεως.Επειδή, μη προβαλλομένου ετέρου λόγου αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση στο σύνολό της. Επειδή, το Δικαστήριο, εκτιμώντας τις περιστάσεις, απαλλάσσει, σύμφωνα με το άρθρο 39 παρ. 1 του π.δ/τος 18/1989 (Α΄ 8), τον αναιρεσείοντα από τη δικαστική δαπάνη.

Καταβολή αναδρομικών αποδοχών- Αστική ευθύνη δημοσίου:..Επειδή, υπό τα ανωτέρω δεδομένα, στην προκειμένη περίπτωση, αφού με την 4065/1998 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ακυρώθηκε, για τυπικό λόγο (για μη νόμιμη σύνθεση του ειδικού εκλεκτορικού σώματος) η 208/28.7.1993 πράξη του Πρύτανη του ... Πανεπιστημίου, με την οποία ο αναιρεσίβλητος είχε διορισθεί, αρχικά, σε μόνιμη θέση Δ.Ε.Π. της βαθμίδας του Αναπληρωτή Καθηγητή, ο εκ νέου διορισμός του ανωτέρω, με την 318/29.11.1999 πράξη του Αντιπρύτανη, σε συμμόρφωση προς την ως άνω ακυρωτική απόφαση, έπρεπε, κατά τα ήδη εκτεθέντα στη σκέψη 3, να ανατρέξει στο χρόνο του αρχικού διορισμού, ως προς όλες τις συνέπειες, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η λήψη αναδρομικών αποδοχών. Ως εκ τούτου, η παράλειψη των οργάνων του Πανεπιστημίου να προσδώσουν αναδρομικότητα στον εκ νέου διορισμό του αναιρεσιβλήτου και η μη καταβολή σ’ αυτόν αποδοχών, για το χρονικό διάστημα από της διακοπής της μισθοδοσίας του (1.3.1999) μέχρι την εκ νέου ανάληψη των καθηκόντων του (18.2.2000), αποτελούσαν παράνομες παραλείψεις, κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 105-106 του ΕισΝΑΚ, οι οποίες γέννησαν ευθύνη του ως άνω νομικού προσώπου προς αποκατάσταση της ζημίας του αναιρεσιβλήτου από τη μη καταβολή των αποδοχών αυτών. Εφόσον δε η επίδικη αξίωση του αναιρεσιβλήτου θεμελιωνόταν στο παράνομο των εν λόγω παραλείψεων, το δικάσαν δικαστήριο ορθά, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 80 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ν. 2717/1999, Α΄ 97), προέβη παρεμπιπτόντως σε κρίση για τη νομιμότητα των παραλείψεων αυτών. Η ως άνω δε κρίση του δικαστηρίου της ουσίας είναι νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη και τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα με την παρούσα αίτηση α) περί ελλείψεως της προϋποθέσεως του παρανόμου του νέου διορισμού, λόγω μη προσβολής του, β) περί ελλείψεως προσφόρου αιτιώδους συναφείας μεταξύ της από 17.12.1992 ακυρωθείσας συνεδριάσεως του εκλεκτορικού σώματος και της από 14.5.1999 εκ νέου συνεδριάσεως αυτού και γ) περί ελλείψεως υπαιτιότητας των οργάνων του Πανεπιστημίου, ως προς την καθυστέρηση ολοκληρώσεως της διαδικασίας του διορισμού, είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω, εφόσον δεν προβάλλεται άλλος λόγος αναιρέσεως, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

Επιτροπές προμηθειών ΟΔΔΗΧ – Υποχρέωση για υποβολή δήλωσης περιουσιακής κατάστασης των μελών τους(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Στον πίνακα υπόχρεων σε δήλωση περιουσιακής κατάστασης, σύμφωνα με το άρθρο 1 του ν. 3213/2003, πρέπει να συμπεριληφθούν οι πρόεδροι και τα μέλη όλων των επιτροπών (διενέργειας, παραλαβής, ενστάσεων κλπ) διαγωνισμών προμηθειών και παροχής υπηρεσιών του ΟΔΔΗΧ, δοθέντος ότι η επικαιροποίηση της αρχικής προμήθειας (έτους 2001) μεταξύ του Οργανισμού και της εταιρείας Τhomson Reuters Hellas SA, έγινε εντός του έτους 2015 και ανεξάρτητα από το εάν η ως άνω επικαιροποίηση αποτελεί νέα προμήθεια ή όχι. Τυχόν αμφισβήτηση από τα ως άνω πρόσωπα ως προς την ιδιότητα του υποχρέου επιλύεται από την ίδια την Αρχή κατά τα οριζόμενα στις διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 1 του ανωτέρω νόμου.

Δημόσιο. Πρόσληψη προσωπικού. Πίνακας κατάταξης επιλογής υποψηφίων. Ενστάσεις.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Προεδρεύων: Δ.Λάκκας, Νομικός Σύμβουλος Εισηγήτρια: Ι.Καραγιαννοπούλου, Πάρεδρος Από την ημερομηνία δημοσιεύσεως στο οικείο Πρωτοδικείο της τροποποιήσεως καταστατικού Ομορρύθμου Εταιρείας περί αποχωρήσεως εταίρου, ο αποχωρών δεν έχει πλέον την ιδιότητα του μέλους της Ο.Ε. ούτε και την ως εκ τούτου ιδιότητα του εργαζομένου ώστε να μην είναι δυνατή η εκ του λόγου αυτού και μόνο πρόσληψή του στο Δημόσιο σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.2190/94.

Επιστημονικός συνεργάτης της Προεδρίας της Δημοκρατίας με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου, που διατηρεί το δικαίωμα άσκησης ελεύθερης δικηγορίας. Συνταξιοδότηση υπό την ανωτέρω εργασιακή σχέση. Αν δικαιούται αποζημίωση κατά το άρθρο 46 παρ.3 του Κώδικα Δικηγόρων.(...)Δικηγόρος, ο οποίος είχε προσληφθεί βάσει ειδικών διατάξεων στην Προεδρία της Δημοκρατίας ως επιστημονικός συνεργάτης με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, δεν δικαιούται την προβλεπόμενη από το άρθρο 46 παρ.3 του Δικηγορικού Κώδικα αποζημίωση, εξαιτίας της απόλυσής του λόγω συμπλήρωσης του ανωτάτου ορίου ηλικίας, διότι η ως άνω εργασιακή του σχέση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως σχέση έμμισθης εντολής (ομόφωνα).

Φόρος εισοδήματος μισθωτών υπηρεσιών: ..Ο τρίτος (τελευταίος) λόγος του αναιρετηρίου για σφαλερή ερμηνεία διατάξεων των άρθρων 9, 25 και επομένων του ν.δ. 3323/1955, με την κρίση, στην αναιρεσιβαλλομένη, ότι δεν υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου (για εισόδημα από κινητές αξίες), κατά την πληρωμή τόκοι επιδικαζόμενοι, με δικαστική απόφαση, υπέρ φυσικού προσώπου, είναι απορριπτέος προεχόντως ως στηριζόμενος σε προϋπόθεση ανύπαρκτη. Αφού, από την αναιρεσιβαλλομένη, δεν προκύπτει τέτοια γενική, για τόκους, παραδοχή του Εφετείου, αλλά κρίση του, μόνον, εμμέσως διατυπούμενη, ότι δεν υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου εισοδήματος τόκοι που έχουν επιδικασθεί επί του κεφαλαίου απαιτήσεως μισθωτού για αποζημίωση, λόγω αδικοπραξίας όπως η προαναφερόμενη, ως οφειλόμενοι, κατά το άρθρο 346 του ΑΚ, για τον χρόνο από της επιδόσεως της αντίστοιχης αγωγής έως της πληρωμής του κεφαλαίου

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ-ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΩΝ-ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ:Περαιτέρω, προς θεμελίωση κατ’ άρθρο 58 παρ. 3 του π.δ. 18/1989 του παραδεκτού του δεύτερου σκέλους του προεκτεθέντος λόγου αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι τίθεται νομικό ζήτημα, για το οποίο δεν υφίσταται νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και το οποίο διαφοροποιείται από αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο στην 89/2004 απόφασή του, με την οποία κρίθηκε σε παρόμοια περίπτωση δικηγόρων που είχαν διορισθεί δικαστικοί αντιπρόσωποι σε εκλογικά τμήματα ότι “... το γεγονός και μόνο ότι αυτοί κατά το παρελθόν είχαν διατελέσει δικηγόροι του Δήμου, του δημάρχου και δημοτικών συμβούλων, ακόμη και αν, όπως ισχυρίζονται οι αναιρεσείοντες, ζήτησαν και πέτυχαν το διορισμό τους ως δικαστικών αντιπροσώπων στον εν λόγω Δήμο, δεν δύναται άνευ ετέρου να οδηγήσει σε κρίση περί πλημμελείας, συνεπαγομένης την ακυρότητα της εκλογής, έστω και αν ήθελε θεωρηθεί ότι οι δικαστικοί αυτοί αντιπρόσωποι είχαν συμφέρον στην επανεκλογή των ιδίων δημοτικών αρχών προς το σκοπό συνεχίσεως της επαγγελματικής μαζί τους συνεργασίας ...” (σκ. 7). Η διαφοροποίηση από την απόφαση αυτή έγκειται, κατά την άποψη του αναιρεσείοντος, στο ότι, στην προκείμενη περίπτωση εγείρονται σοβαρές υπόνοιες μεροληψίας των εν λόγω δικηγόρων υπέρ του συνδυασμού του αναιρεσιβλήτου κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους ως δικαστικών αντιπροσώπων, διότι, πέραν της κατά το παρελθόν παραπάνω συνεργασίας τους με τον Δήμο ..., συμμετείχαν και στα εκλογικά συνεργεία του συνδυασμού του αναιρεσιβλήτου κατά την επανακαταμέτρηση των ψήφων. Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός δεν παρίσταται ουσιώδης, διότι το γεγονός αυτό, πέραν του ότι δεν συνιστά δημόσια εκδήλωση υπέρ του συνδυασμού του αναιρεσιβλήτου, συνέβη σε χρόνο κατά τον οποίο οι ανωτέρω δικηγόροι δεν είχαν πλέον την ιδιότητα του δικαστικού αντιπροσώπoυ και, ως εκ τούτου, δεν ήταν ικανό αφενός να επηρεάσει τους εκλογείς που είχαν ήδη ασκήσει το εκλογικό τους δικαίωμα αφετέρου να εγείρει, άνευ ετέρου, αμφιβολίες ως προς την αμερόληπτη άσκηση των καθηκόντων τους κατά τη διενέργεια των εκλογών.(...)Απορρίπτει την αίτηση.

θΕΜΑ: Έξοδος εταίρου προσωπικής εταιρείας που φέρει παράλληλα και την ιδιότητα διαχειριστή αυτής.