ΣΤΕ/1877/2004

Με την προδικαστική προσφυγή η προσφεύγουσα επιδιώκει να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη (απόφαση 5889/Πρακτικό Νο 532/8-11-2022 του Διοικητικού Συμβουλίου του Αναθέτοντος Φορέα) και η συμπροσβαλλόμενη με αυτήν προηγούμενη πράξη (απόφαση 5852/πρακτικό 528/3-10-2022 του Διοικητικού Συμβουλίου του Αναθέτοντος Φορέα).

Η απόφαση 0584/2025 του Δευτέρου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την ανακοπή πρώην υπαλλήλου του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κατά της 4344/29.7.2022 πράξης ταμειακής βεβαίωσης της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων, η οποία αφορούσε την καταχώριση οφειλής 25.318,41 ευρώ από αχρεωστήτως καταβληθείσες αποδοχές. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη ήταν μη νόμιμη, καθώς δεν είχε προηγηθεί της έκδοσής της η κοινοποίηση της 1735/28.6.2022 καταλογιστικής απόφασης του Πρυτανικού Συμβουλίου, που αποτελούσε τον νόμιμο τίτλο. Κατά συνέπεια, η ανακόπτουσα στερήθηκε τη δυνατότητα να ασκήσει τα προβλεπόμενα ένδικα βοηθήματα (έφεση). Το Τμήμα δέχτηκε την ανακοπή, ακύρωσε την πράξη ταμειακής βεβαίωσης και διέταξε την απόδοση του καταβληθέντος παραβόλου.

Η απόφαση 718 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της σιωπηρής άρνησης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Αττικής να επιστρέψει αχρεωστήτως καταβληθέν ποσό προστίμων ΚΒΣ, ύψους 99.089,59 €, και μέρους παραβόλου. Ο προσφεύγων ζήτησε την επιστροφή εντόκως βάσει διατακτικού δικαστικής απόφασης του Διοικητικού Εφετείου, η οποία ακύρωσε τις αρχικές πράξεις επιβολής προστίμων ΚΒΣ λόγω παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η τεκμαιρόμενη σιωπηρή απόρριψη της αίτησης επιστροφής, η οποία γίνεται σε εκτέλεση οριστικής δικαστικής απόφασης, δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη υποκείμενη σε ενδικοφανή προσφυγή (άρθρο 72 ν.5104/2024). Η αμφισβήτηση της εκκαθάρισης σε εκτέλεση δικαστικής απόφασης ανήκει στο στάδιο της είσπραξης και προσβάλλεται με ανακοπή κατά του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση 293/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε την απόφαση της Διεύθυνσης Οικονομικής Διαχείρισης της ΑΑΔΕ, με την οποία του καταλογίστηκε το ποσό των 41.673,65 € ως καταβληθείσες αποδοχές για την περίοδο 1/1/2016 έως 31/7/2019, ποσό που βεβαιώθηκε στη Δ.Ο.Υ. Λάρισας. Ο καταλογισμός βασίστηκε στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας περί οριστικής παύσης του. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, καθώς αφορά διαφορά που αναφύεται στο στάδιο της είσπραξης και θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί με ανακοπή.

Με την προδικαστική προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί να ακυρωθεί η απόφαση που περιλαμβάνεται στο απόσπασμα πρακτικού της … Συνεδρίασης της 20.09.2023 (ΑΔΑ… ) του Διοικητικού Συμβουλίου της Αναθέτουσας Αρχής και δη κατά το μέρος που αποδέχθηκε τις προσφορές της παρεμβαίνουσας και της «…» και κάθε άλλη συναφή προγενέστερη, μεταγενέστερη ή σύγχρονη πράξη ή παράλειψη της Αναθέτουσας Αρχής που σχετίζεται με την παραπάνω απόφαση, κατά το μέρος που προσβάλλεται. 

Η απόφαση αριθμός 158/2024, που εκδόθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2024 από το Ελεγκτικό Συνέδριο, αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας «………… ΑΒΕΕ» κατά της απάντησης της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών σχετικά με την εκτέλεση της απόφασης του Διοικητικού Εφετείου. Η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη, καθώς η προσβαλλόμενη πράξη δεν είχε εκτελεστό χαρακτήρα, αλλά ήταν πληροφοριακής φύσης, και η ένσταση της εταιρείας έπρεπε να κατευθυνθεί με άλλο νομικό μέσο, όπως η ανακοπή.

Η Απόφαση 230/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της ατομικής ειδοποίησης καταβολής-υπερημερίας του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Λάρισας. Ο προσφεύγων, ως κληρονόμος, αμφισβητούσε οφειλές συνολικού ύψους 4.054,83 € από τους αποβιώσαντες γονείς του, ισχυριζόμενος εσφαλμένη καταλογισμό ακινήτων βάσει ψευδών δηλώσεων Ε9 και προβλήματα υγείας της μητέρας του. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η ατομική ειδοποίηση δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη που να προσβάλλεται με ενδικοφανή προσφυγή σύμφωνα με τον ΚΦΔ. Επειδή η πράξη είναι πληροφοριακού χαρακτήρα και εκδίδεται στο πλαίσιο της διοικητικής εκτέλεσης, το κατάλληλο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε ένας επιτηδευματίας κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου και των ταμειακών βεβαιώσεων οφειλών. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι δεν έπρεπε να του επιβληθεί τέλος επιτηδεύματος αφού δεν ασκούσε δραστηριότητα και είχε καταστραφεί οικονομικά, ενώ ζητούσε τη διαγραφή των οφειλών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε τον ισχυρισμό για το τέλος επιτηδεύματος, καθώς ο κύριος ΚΑΔ της δραστηριότητάς του δεν περιλαμβανόταν στις εξαιρούμενες κατηγορίες. Επίσης, κήρυξε απαράδεκτη την προσφυγή κατά των ταμειακών βεβαιώσεων, καθώς αυτή ανήκει στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και προσβάλλεται με ανακοπή.

Με την υπό κρίση προδικαστική προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητά την ακύρωση της 85/2021 απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου του αναθέτοντος φορέα (εφεξής η προσβαλλόμενη «απόφαση» ή η προσβαλλόμενη «πράξη»), η οποία ενέκρινε το 7784/18.11.2021 Πρακτικό ΙΙ της Επιτροπής του Διαγωνισμού, κατά το μέρος που με την άνω απόφαση απορρίφθηκε η προσφορά της προσφεύγουσας και έγινε δεκτή η προσφορά της εταιρείας «…». 

Η απόφαση αφορά την ανακοπή κατά της 2391/27.6.2022 πράξης ταμειακής βεβαίωσης της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Λευκάδας, με την οποία βεβαιώθηκε οφειλή 80.789,38 ευρώ σε βάρος του ανακόπτοντος, πρώην Δημάρχου Μεγανησίου, λόγω ελλείμματος διαχείρισης του 2013. Το ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΜΗΜΑ έκρινε ότι η προσβαλλόμενη ταμειακή βεβαίωση ήταν νομικά πλημμελής, διότι διενεργήθηκε στις 27.6.2022, δηλαδή πριν ο ανακόπτων λάβει πλήρη γνώση της καταλογιστικής πράξης (2/27.5.2022), η οποία του κοινοποιήθηκε μόλις στις 29.9.2022. Η έλλειψη προηγούμενης γνώσης στέρησε τον ανακόπτοντα από το στάδιο της δικονομικής προστασίας. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δέχθηκε την ανακοπή και ακύρωσε την πράξη ταμειακής βεβαίωσης.