ΔΕΔ/Αθ/158/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας «…… ΑΒΕΕ» κατά της απάντησης της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών σχετικά με την εκκαθάριση-διαγραφή της Πράξης Επιβολής Προστίμου ΦΠΑ για την περίοδο 01/01/1993-31/12/1993. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κρίνει απαράδεκτη την προσφυγή, καθώς η πράξη εκκαθάρισης του φόρου σε εκτέλεση δικαστικής απόφασης δεν υπάγεται στη διαδικασία της ενδικοφανούς προσφυγής, αλλά μπορεί να προσβληθεί με ανακοπή κατά της σχετικής ειδοποίησης. Η απόφαση επικαλείται σχετικές διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και νομολογίας.

Η απόφαση 160/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας «… ΑΒΕΕ» κατά της απάντησης της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών σχετικά με την εκκαθάριση-διαγραφή πράξης προσδιορισμού ΦΠΑ για την περίοδο 01/01/1993-31/12/1993. Το Συμβούλιο κρίνει ότι η προσφυγή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 63 του ΚΦΔ, καθώς η πράξη εκκαθάρισης εκδόθηκε για την εκτέλεση οριστικής δικαστικής απόφασης και δεν αποτελεί αντικείμενο ενδικοφανούς προσφυγής. Η προσφυγή έπρεπε να επιλυθεί μέσω ανακοπής κατά της σχετικής ειδοποίησης είσπραξης σύμφωνα με το άρθρο 217 του ΚΔιοικΔικ.

Έγκριση Προϋπολογισμού έτους 2018 της εταιρείας « ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΒΕΕ (ΕΑΣ ΑΒΕΕ).

Η απόφαση 0785/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την ανακοπή πρώην υπαλλήλου του Συνδέσμου Διαχείρισης Απορριμμάτων Νομού Ξάνθης κατά της 8/30.1.2019 πράξης ταμειακής βεβαίωσης. Η βεβαίωση αφορούσε καταλογισμό 166.516,16 ευρώ, ποσό που αντιστοιχούσε σε αχρεωστήτως ληφθείσες αποδοχές, επειδή ο διορισμός του ανακόπτοντος ανακλήθηκε λόγω πλαστότητας του τίτλου σπουδών του. Το Δικαστήριο απέρριψε την ανακοπή κατά του ατομικού ειδοποιητηρίου (ως μη εκτελεστό έγγραφο), αλλά έκανε δεκτή την ανακοπή κατά της ταμειακής βεβαίωσης, κρίνοντας ότι αυτή ήταν μη νόμιμη. Ο λόγος ήταν ότι η προηγούμενη καταλογιστική απόφαση (161/1317/4.9.2018) δεν είχε κοινοποιηθεί στον ανακόπτοντα, στερώντας του τη δυνατότητα να ασκήσει έφεση και να αμφισβητήσει το βάσιμο της οφειλής, παραβιάζοντας έτσι το δικαίωμα δικαστικής προστασίας. Ως εκ τούτου, η πράξη βεβαίωσης ακυρώθηκε.

Η απόφαση 462/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά ατομικής ειδοποίησης καταβολής οφειλών κληρονομίας και αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Πολυγύρου. Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε βεβαιωμένες οφειλές θείου της, ύψους 13.627,35 €, λόγω αποποίησης κληρονομίας. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη αφενός ως εκπρόθεσμη κατά της ειδοποίησης καταβολής (λόγω παρέλευσης της 30-ήμερης προθεσμίας), αφετέρου, κατά της αρνητικής απάντησης, διότι η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και επιλύεται με ανακοπή. Επιπροσθέτως, η Δ.Ο.Υ., με μεταγενέστερο έγγραφο (18.12.2024), έκανε αποδεκτή ως εμπρόθεσμη τη δήλωση αποποίησης κληρονομίας, καθιστώντας την προσφυγή ως προς την αρνητική απάντηση άνευ αντικειμένου.

Η Απόφαση 460 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά ατομικής ειδοποίησης καταβολής οφειλών και αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Πολυγύρου. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε βεβαιωμένες οφειλές ύψους €13.635,42, προερχόμενες από κληρονομιά του θείου του. Ισχυριζόταν ότι προέβη εμπρόθεσμα σε αποποίηση της κληρονομιάς στις 18.10.2024, μέσα στην τετράμηνη προθεσμία από την ημερομηνία που έλαβε γνώση της επαγωγής της κληρονομίας μέσω της κοινοποίησης της ατομικής ειδοποίησης στις 27.09.2024. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι ασκήθηκε εκπρόθεσμα στις 20.11.2024, ξεπερνώντας το 30ήμερο όριο. Επιπλέον, κρίθηκε ότι η αμφισβήτηση της αρνητικής απάντησης αφορά στάδιο διοικητικής εκτέλεσης και έπρεπε να ασκηθεί με ανακοπή, όχι με ενδικοφανή προσφυγή.

Η απόφαση του Πρώτου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την από 23.12.2016 «ένσταση» της ανακόπτουσας κατά του Ελληνικού Δημοσίου και της 6661/4.11.2016 πράξης ταμειακής βεβαίωσης της Δ.Ο.Υ. Αιγάλεω. Η ένσταση παραπέμφθηκε προς εκδίκαση ως «ανακοπή» (ΑΒΔ 557/6.3.2018). Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και πριν τη συζήτηση, η ανακόπτουσα, μέσω ηλεκτρονικής εξουσιοδότησης με βεβαίωση γνησίου υπογραφής, παρέσχε ρητή και ειδική πληρεξουσιότητα στη δικαστική πληρεξούσιά της να παραιτηθεί. Η πληρεξούσια κατέθεσε έγγραφη δήλωση παραίτησης. Το Δικαστήριο, συνεκτιμώντας τις διατάξεις του ν. 4700/2020 (ιδίως άρθρα 37, 81, 306, 307), διαπίστωσε ότι η παραίτηση έγινε νομότυπα, συνεπαγόμενη την κατάργηση της δίκης. Ως εκ τούτου, κήρυξε τη δίκη επί της ανακοπής καταργημένη.

Τροποποίηση σύμβασης προμήθειας των Ενόπλων Δυνάμεων.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Υπό τα διδόμενα πραγματικά περιστατικά και στοιχεία, η προτεινόμενη μορφή τροποποιήσεως της 028Β/2000 σύμβασης μεταξύ ΥΠΕΘΑ και εταιρείας «Γ…..ΑΒΕΕ» είναι νόμιμη, έτσι ώστε στα δικαιώματα και υποχρεώσεις αυτής να υπεισέλθει ως διάδοχός της, η εταιρεία «Σ…..S…ΑΒΕΕ» εφόσον η τελευταία παρέχει τα κατάλληλα εχέγγυα για να εκτελέσει το πρόγραμμα προμηθείας της προαναφερομένης συμβάσεως, ως επίσης α) ότι δεν θα μεταβληθούν οι όροι της συμβάσεως, όπως αυτή τροποποιηθείσα ισχύει σήμερα, την οποία η νέα εταιρεία αποδέχεται πλήρως, β) ότι η νέα εταιρεία θα αναλάβει τις από κάθε αιτία υποχρεώσεις που έχουν γεννηθεί στο πρόσωπο της αρχικά συμβαλλομένης και γ) ότι θα προσκομισθούν εγγυητικές επιστολές καλής εκτελέσεως στο όνομα της νέας εταιρείας.

Ζητείται η ακύρωση της 415/17.1.2014 πράξης ταμειακής βεβαίωσης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών(....)Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει η κρινόμενη ανακοπή να γίνει εν μέρει δεκτή, να επιστραφεί μέρος του νομίμως κατατεθέντος παραβόλου, ίσο με 50,00 ευρώ, λόγω της εν μέρει νίκης και ήττας της ανακόπτουσας (άρθρο 73 παρ. 4 του Κώδικα Νόμων για το Ελεγκτικό Συνέδριο) και, εκτιμωμένων των περιστάσεων, να απαλλαγεί το Ελληνικό Δημόσιο από τη δικαστική δαπάνη της ανακόπτουσας (άρθρο 123 π.δ/τος 1225/1981 και 275 παρ.1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, ο οποίος κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999 –φ. 97 Α΄-). Ακολούθως, μετά την έκδοση οριστικής απόφασης επί της ανακοπής, η συνεκδικασθείσα αίτηση, με την οποία ζητείται η αναστολή εκτέλεσης της προσβαλλόμενης πράξης ταμειακής βεβαίωσης, τυγχάνει σε κάθε περίπτωση απορριπτέα λόγω έλλειψης αντικειμένου (ΕλΣυν Ι Τμ. 815/2018), ενώ πρέπει, εκτιμωμένων των περιστάσεων, να διαταχθεί η απόδοση στην αιτούσα του κατατεθέντος παραβόλου αναστολής (άρθρο 73 παρ. 5 του Κώδικα Νόμων για το Ελεγκτικό Συνέδριο). Δέχεται εν μέρει την ανακοπή.

Η Απόφαση 0779/2025 του Δευτέρου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την ανακοπή κατά ταμειακών βεβαιώσεων (Α.Χ.Κ. 500/2011/2012 και 972/2011/2012) του Δήμου Αθηναίων σε βάρος της ανακόπτουσας, πρώην διευθύνουσας συμβούλου ανώνυμης εταιρείας παροχής ηλεκτρικής ενέργειας. Οι βεβαιώσεις αφορούσαν ληξιπρόθεσμες οφειλές δημοτικών τελών και φόρων που η εταιρεία φέρεται να εισέπραξε αλλά δεν απέδωσε στον Δήμο. Μετά από προδικαστική απόφαση (529/2024) που περιόρισε την ευθύνη της ανακόπτουσας στο διάστημα της θητείας της (18.10.2011 έως 23.11.2011), ο Δήμος κλήθηκε να προσκομίσει στοιχεία για τον επιμερισμό του χρέους. Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο Δήμος δεν ανταποκρίθηκε στο βάρος απόδειξης του ακριβούς ύψους των εισπραχθέντων τελών κατά την επίμαχη περίοδο. Ως εκ τούτου, η ανακοπή έγινε δεκτή και ακυρώθηκαν ως προς την ανακόπτουσα οι πράξεις ταμειακής βεβαίωσης συνολικού ποσού 2.349.275,12 ευρώ.