ΣΤΕ/ΕΑ/32/2021

Δημοσιονομική διόρθωση ποσού...Με την κρινόμενη αίτηση προβάλλεται, επιπροσθέτως, ως λόγος αναστολής εκτέλεσης της προσβαλλόμενης πράξης η ευδοκίμηση της έφεσης που ο αιτών έχει ασκήσει κατ’ αυτής. Οι λόγοι, όμως, που προβάλλει ο αιτών με την έφεσή του κατά της προσβαλλόμενης πράξης, αναφερόμενοι στη νομιμότητα ή μη της απόφασης συνέχισης της διαδικασίας ανάθεσης των συμβάσεων των υποέργων 5 και 6 της πράξης «Αποκεντρωμένες προμήθειες τροφίμων και βασικής υλικής συνδρομής, διοικητικές δαπάνες και παροχή συνοδευτικών μέτρων 2015-2016» και μετά τη λήξη ισχύος των κατατεθεισών προσφορών και την ανάθεσή τους χωρίς την ύπαρξη συγκριτικών στοιχείων της αγοράς, χωρίς για το ζήτημα αυτό, ενόψει της απαιτούμενης εκτίμησης του εκάστοτε κάθε φορά πραγματικού, να υπάρχει πάγια νομολογία ή νομολογία της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, δεν παρίστανται προδήλως βάσιμοι, αλλά για την εξέτασή τους απαιτείται ενδελεχής έρευνα των εγγράφων της δικογραφίας και εκτίμηση των πραγματικών και νομικών δεδομένων της υπόθεσης, που δεν είναι δυνατό να γίνει στο πλαίσιο της παρούσας δίκης παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας. Επομένως, και ο λόγος της κρινόμενης αίτησης αναστολής, περί πρόδηλης βασιμότητας της ασκηθείσας κατά της προσβαλλόμενης πράξης έφεσης, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. 

.Διαγωνισμός εκπόνησης μελέτης. Αίτηση αναστολής εκτελέσεως κατά της πράξης αξιολόγησης των τεχνικών προσφορών. 6. Επειδή, με την οικεία αίτηση ακυρώσεως η αιτούσα προβάλλει ότι, κατά την έννοια του ανωτέρω άρθρου 20.β της διακήρυξης, η μειωμένη εμπειρία των επιστημόνων που αναφέρονται στη διάταξη αυτή αποτελεί λόγο αποκλεισμού διαγωνιζομένου από την περαιτέρω διαδικασία, ότι η εκτεθείσα στην προηγούμενη σκέψη κρίση της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι μη νόμιμη και ότι, συνεπώς, η παρεμβαίνουσα θα έπρεπε να είχε αποκλεισθεί από την περαιτέρω διαδικασία. Ο λόγος όμως αυτός ακυρώσεως δεν μπορεί να θεωρηθεί βάσιμος, και μάλιστα προδήλως. Τούτο διότι, ευλόγως μπορεί να υποστηριχθεί, ως προς την έννοια των ανωτέρω διατάξεων της διακήρυξης, η άποψη, σύμφωνα με την οποία οι διαγωνιζόμενοι πρέπει, επί ποινή αποκλεισμού, να δηλώσουν ότι θα συνεργασθούν με επιστήμονες των δύο αυτών ειδικοτήτων, η ειδική εμπειρία των οποίων αξιολογείται, ως προς την επάρκειά της, στα πλαίσια του 2ου κριτηρίου αξιολόγησης των τεχνικών προσφορών και ειδικότερα στα πλαίσια της αξιολόγησης της ομάδας μελέτης, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 22.1.2 της διακήρυξης. Εξάλλου, και οι λοιποί λόγοι ακυρώσεως, σύμφωνα με τους οποίους η προσφορά της παρεμβαίνουσας έπρεπε να λάβει μικρότερη βαθμολογία, η δε προσφορά της αιτούσας μεγαλύτερη, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως προδήλως βάσιμοι. Ενόψει αυτών, ο ήδη προβαλλόμενος λόγος, σύμφωνα με τον οποίον η κρινόμενη αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή λόγω προδήλου βασιμότητας της αιτήσεως ακυρώσεως, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. 7. Επειδή, τέλος, η αιτούσα σύμπραξη προβάλλει ότι, αν το αποτέλεσμα του διαγωνισμού δεν κατακυρωθεί στην ίδια, θα υποστεί ανεπανόρθωτη, άλλως δυσχερώς επανορθώσιμη βλάβη. Ο ισχυρισμός όμως αυτός είναι απορριπτέος, αφενός μεν διότι επιχείρηση που συμμετέχει σε δημόσιους διαγωνισμούς αναλαμβάνει, από τη φύση της δραστηριότητάς της, τον κίνδυνο να αποκλεισθεί ή να μην της ανατεθεί το έργο, αφετέρου δε διότι η βλάβη αυτή, ως οικονομική, είναι, κατ` αρχήν, επανορθώσιμη (βλ. Ε.Α. 148/2008 κ.ά.). Δ ι ά τ α ύ τ α Απορρίπτει την αίτηση.

Κρίσιμος χρόνος νέας διοικητικής κρίσεως ύστερα από ακυρωτική δικαστική απόφαση. Λήψη υπ’ όψη μεταγενεστέρων της ακυρωθείσης πράξεως ι) αθωωτικής αποφάσεως Ποινικού Δικαστηρίου, ιι) αποφάσεως περί παύσεως πειθαρχικής διώξεως.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
α) Κρίσιμος χρόνος νέας κρίσεως του Υπηρεσιακού Συμβουλίου κατόπιν ακυρώσεως από το Διοικητικό Εφετείο αποφάσεως περί θέσεως δημοσίου υπαλλήλου σε κατάσταση αργίας είναι ο χρόνος εκδόσεως της ακυρωθείσης αποφάσεως. β) Το Υπηρεσιακό Συμβούλιο κατά τη νέα κρίση του οφείλει να λάβει υπ’ όψη και τις μεταγενέστερες της αποφάσεως αργίας ι) σχετική αθωωτική για τον υπάλληλο απόφαση Ποινικού Δικαστηρίου, ιι) απόφαση περί παύσεως της πειθαρχικής του διώξεως.

Συμμόρφωση της Διοικήσεως σε απόφαση ακυρωτικού δικαστηρίου (ακύρωση της πράξεως για πλημμελή αιτιολογία – περιεχόμενο της υποχρέωσης συμμόρφωσης – προσωρινή διαταγή).(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Σε περιπτώσεις απομακρύνσεως από την υπηρεσία δημοσίων υπαλλήλων, ακυρωθείσης της σχετικής αποφάσεως λόγω πλημμελούς αιτιολογίας, η Διοίκηση υποχρεούται, συμμορφούμενη προς την ακυρωτική απόφαση, να προβεί σε νέα νόμιμη κρίση, ανατρέχουσα στο χρόνο της αρχικής κρίσεως. Εάν κατά τη νέα κρίση η Διοίκηση εκδώσει πράξη με το αυτό περιεχόμενο με εκείνη που ακυρώθηκε, αιτιολογώντας όμως νομίμως και επαρκώς τη νέα κρίση της, τα αποτελέσματα της νέας αυτής πράξεως ανατρέχουν αναγκαστικά στο χρόνο εκδόσεως της ακυρωθείσης πράξεως, λόγω του αναδρομικού αποτελέσματος της ακυρώσεως, και επομένως η απομάκρυνση του απολυθέντος υπαλλήλου, ανατρέχει στον χρόνο της αρχικής κρίσεως και, συνεπώς, ο χρόνος που μεσολάβησε μεταξύ της αρχικής πράξεως και εκείνης που εκδόθηκε σε συμμόρφωση προς την ακυρωτική απόφαση, να θεωρείται χρόνος εκτός υπηρεσίας. Σε περίπτωση, όμως, εκδόσεως (από το δικαστήριο) προσωρινής διαταγής, με την οποία διετάχθη η αναστολή εκτελέσεως της προσβληθείσης αποφάσεως μέχρι εκδόσεως αποφάσεως επί της αιτήσεως αναστολής, η Διοίκηση υποχρεούται να συμμορφωθεί προς το περιεχόμενο της πιο πάνω προσωρινής διαταγής μέχρι εκδόσεως απορριπτικής αποφάσεως επί της ασκηθείσης αιτήσεως αναστολής και, επομένως, για το χρονικό διάστημα, που μεσολάβησε μεταξύ της εκδόσεως της προσωρινής διαταγής και της δημοσιεύσεως της αποφάσεως του δικαστηρίου επί της αιτήσεως αναστολής, ο απολυθείς υπάλληλος (εν προκειμένω αποταχθείς λιμενοφύλακας) θεωρείται αυτοδίκαια για τη Διοίκηση ως παραμείνας στο Λιμενικό Σώμα και ως μηδέποτε αποταχθείς από τις τάξεις τούτου.

Κοινοτικό Δίκαιο. Ελαιοτριβεία. Διοικητική διαδικασία αιτήσεως θεραπείας εταιρίας. Επιρροή δεδικασμένου ποινικής αποφάσεως.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
(Τριμελούς Επιτροπής) Σε περίπτωση εκδόσεως απορριπτικής αποφάσεως ΣτΕ επί αιτήσεως ακυρώσεως κατά διοικητικής πράξεως, το κύρος και η νομιμότητα της τελευταίας καλύπτονται από το δεδικασμένο. Ανεξάρτητα από αυτό η Διοίκηση, στα πλαίσια της αρχής της χρηστής διοικήσεως λαμβάνοντας γνώση νέων πραγματικών περιστατικών τα οποία αναγόμενα στο χρόνο εκδόσεως της δυσμενούς διοικητικής πράξεως θα ηδύναντο να διαφοροποιήσουν την ουσιαστική κρίση της, δύναται να τροποποιήσει ή να ανακαλέσει τη διοικητική πράξη. Στην έννοια του νέου πραγματικού περιστατικού συγκαταλέγεται και το των εκ των υστέρων προκύπτον δεδικασμένο εκ ποινικής αποφάσεως.

Επειδή, περαιτέρω, η επίδικη ανάκληση ερείδεται στο αντικειμενικό γεγονός της ελλείψεως μιας των νομίμων προϋποθέσεων εκδόσεως της ανακαλούμενης πράξεως (δηλ. της ιδιότητας του αιτούντος ως «παλιννοστούντος ομογενούς») και, επομένως, δεν συνέτρεχε, κατά το άρθρο 20 παρ. 2 του Συντάγματος, υποχρέωση της Διοικήσεως να καλέσει τον αιτούντα σε ακρόαση. Η ανάκληση δε της διαπιστωτικής της ιθαγένειάς του πράξεως, ως παράνομης, δεν συνιστά αφαίρεση ιθαγένειας, κατά το άρθρο 4 παρ.3 του Συντάγματος, και, ως εκ τούτου, δεν κωλύεται από τη συνταγματική αυτή διάταξη. Εξάλλου, η ανάκληση την 1.6.2001, με την προσβαλλόμενη πράξη, της από 9.9.1996 διαπιστωτικής της ιθαγένειας του αιτούντος αποφάσεως εχώρησε εντός ευλόγου, ενόψει των συνθηκών της συγκεκριμένης περιπτώσεως, χρόνου, προκειμένου μάλιστα περί πράξεων οι οποίες άπτονται ζητήματος εξόχως σημαντικού για το δημόσιο συμφέρον, όπως είναι η ιθαγένεια. Ούτε μπορεί να θεωρηθεί ενόψει των συνθηκών της υποθέσεως, ότι η εν λόγω ανάκληση άρχισε να παράγει, σε χρόνο πέραν του ευλόγου, τα έννομα αποτελέσματά της έναντι του αιτούντος, εκ μέρους του οποίου προκύπτει βεβαία γνώση της προσβαλλόμενης πράξεως το πρώτον την 19.7.2006, δεδομένου, μάλιστα, ότι είχε επιχειρηθεί σε προγενέστερο χρόνο η επίδοσή της στη δηλωθείσα από τον ίδιο ενώπιον της Διοικήσεως διεύθυνση, όπου αυτός, όπως συνομολογεί, δεν ανευρέθη (βλ. το 11159/7.9.2006 έγγραφο της Ν.Α. ... προς το Δικαστήριο). Εν πάση δε περιπτώσει, η τυχόν μη κοινοποίηση της προσβαλλομένης ανακλητικής αποφάσεως δεν αποτελεί λόγο ακυρώσεώς της, διότι δεν επηρεάζει τη νομιμότητα ή την εκτελεστότητα της πράξεως αυτής. Κατά συνέπεια, αβασίμως προβάλλονται οι περί του αντιθέτου σχετικοί λόγοι ακυρώσεως. Επίσης απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος και ανεπίδεκτος δικαστικής εκτιμήσεως, καθόσον δεν προσδιορίζεται με αυτόν η πλημμέλεια της προσβαλλόμενης αποφάσεως, είναι ο λόγος ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται ότι η ιθαγένεια ανήκει στην προσωπική κατάσταση του προσώπου, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 57 του Αστικού Κώδικα. Ομοίως απορριπτέος ως αόριστος και ανεπίδεκτος δικαστικής εκτιμήσεως είναι και ο ισχυρισμός του αιτούντος ότι η Διοίκηση όφειλε να εφαρμόσει στην περίπτωσή του τον «νέο ηπιότερο διοικητικό νόμο». Εξάλλου, η βλάβη από την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξεως, την οποία επικαλείται ο αιτών, δεν συνιστά λόγο ακυρώσεώς της (πρβλ. Σ.τ.Ε. 1581-2 Ολ.,1979/2010, 685, 1398, 1867/2009, 2654,4022/2004, 602/2003 Ολ.,1237/2002).

Έργο - αξιοποίηση ευρύτερης περιοχής ποταμού...Επειδή, εν όψει των ανωτέρω, η υπ’ αριθμ. 17/30.3.2010 απόφαση της Ειδικής Επιτροπής του άρθρου 152 του ν. 3463/2006, της Περιφέρειας …, με την οποία κρίθηκε ότι η παράλειψη της εταιρείας «….» να αναγράψει ορισμένα λογιστικά αθροίσματα στον Πίνακα Β΄ της οικονομικής προσφοράς της συνιστά ουσιώδη έλλειψη, η οποία καθιστά απαράδεκτη την προσφορά, δεν αιτιολογείται νομίμως, ο σχετικός δε λόγος ακυρώσεως πρέπει να θεωρηθεί ως προδήλως βάσιμος.Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 52 παρ. 7 εδάφιο πρώτο του π.δ. 18/1989, να γίνει δεκτή και να ανασταλεί, μέχρι την έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως ακυρώσεως, η εκτέλεση τόσον της αποφάσεως 17/30.3.2010 της Ειδικής Επιτροπής του άρθρου 152 του ν. 3463/2006, της Περιφέρειας …, όσον και της υπ’ αριθμ. 3755/7.5.2010 αποφάσεως του Προϊσταμένου της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου ..., με την οποία κλήθηκε η αιτούσα, να διακόψει τις εργασίες που εκτελούσε δυνάμει της από 22.2.2010 συμβάσεως.

Πειθαρχική ποινή προσωρινής παύσης δικηγορικού λειτουργήματος:Επειδή, ο αιτών προβάλλει ότι η εκτέλεση της πράξης του Ανωτάτου Πειθαρχικού Συμβουλίου Δικηγόρων θα επιφέρει σε αυτόν ανεπανόρθωτη οικονομική βλάβη, δεδομένου ότι, όπως ισχυρίζεται, τα έσοδά του από την άσκηση της δικηγορίας αποτελούν τη μοναδική πηγή του εισοδήματός του για την κάλυψη των δαπανών της οικογένειάς του, εφόσον, μάλιστα, η σύζυγός του, όπως περαιτέρω ισχυρίζεται, δεν εργάζεται, περιοριζόμενη στην ανατροφή των δύο ανηλίκων τέκνων τους γεννηθέντων τα έτη 1999 και 2008 αντίστοιχα. Οι ισχυρισμοί όμως αυτοί του αιτούντος πρέπει να απορριφθούν προεχόντως ως αναπόδεικτοι. Ειδικότερα, ο αιτών δεν επικαλείται ούτε προσκομίζει συγκεκριμένα και πρόσφορα στοιχεία, από τα οποία να προκύπτει η οικονομική κατάσταση του ίδιου και της οικογένειας του, ώστε να πιθανολογείται η βλάβη που επικαλείται..Επειδή, τα προβαλλόμενα από τον αιτούντα ότι η εκτέλεση της πράξης του Ανωτάτου Πειθαρχικού Συμβουλίου Δικηγόρων τον θίγει ηθικώς και τον διασύρει σε επαγγελματικό επίπεδο, πρέπει να απορριφθούν, διότι η τυχόν ηθική βλάβη του θα αποκατασταθεί πλήρως σε περίπτωση που ευδοκιμήσει η αίτηση ακυρώσεως που έχει ασκήσει (Ε.Α. 660, 805/2010, 827/2009, 2/2008 κ.ά.) και συνεπώς δεν συνιστά λόγο ικανό να δικαιολογήσει την αναστολή εκτέλεσης της επίμαχης απόφασης.Επειδή, εν όψει των ανωτέρω, η Επιτροπή Αναστολών κρίνει, λαμβάνοντας υπόψη και ότι οι προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως δεν είναι προδήλως βάσιμοι, ότι δεν πρέπει να χορηγηθεί η αναστολή εκτελέσεως των προσβαλλομένων πράξεων και, συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.

Καταλογισμός...Με την υπό κρίση αίτηση, όπως αυτή αναπτύσσεται με το από 12.2.2020 υπόμνημα, ο αιτών προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι η βλάβη του από την εκτέλεση της ... καταλογιστικής απόφασης είναι και ηθική. Ο λόγος, ωστόσο, αυτός είναι απορριπτέος, διότι η προβαλλόμενη ηθική βλάβη του αιτούντος παρίσταται ευχερώς επανορθώσιμη σε περίπτωση αποδοχής της έφεσης (βλ. Ε.Σ. VII Tμ. 1312/2019). Περαιτέρω, ο αιτών προβάλλει, ως λόγο αναστολής, ότι η άμεση καταβολή του καταλογισθέντος σε βάρος του, με τη ... απόφαση, ποσού, το οποίο ανέρχεται σε 49.678,32 ευρώ, θα του επιφέρει ανεπανόρθωτη ή οπωσδήποτε δυσχερώς επανορθώσιμη οικονομική βλάβη. Προς απόδειξη δε των ισχυρισμών του προσκομίζει, μεταξύ άλλων, αντίγραφα πράξεων διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικών ετών 2016, 2017 και 2018, από τα οποία προκύπτει ότι το ατομικό φορολογητέο εισόδημά του ανήλθε σε 18.843,33, 18.626,61 και 18.868,72 ευρώ, αντίστοιχα. Κατόπιν αυτών και συνεκτιμώντας το σύνολο των προσκομιζόμενων εγγράφων, τα οποία επικαλείται στο υπό κρίση δικόγραφο ο αιτών, καθώς και το ύψος του καταλογισθέντος σε βάρος του ποσού (49.678,32 ευρώ), το Δικαστήριο πιθανολογεί ότι η άμεση καταβολή του θα προκαλέσει κίνδυνο δυσχερώς επανορθώσιμης οικονομικής βλάβης του αιτούντος, σε περίπτωση ευδοκίμησης της ασκηθείσας έφεσής του. Κατά συνέπεια, συντρέχει, εν προκειμένω, ειδικός λόγος που δικαιολογεί τη χορήγηση της αιτούμενης αναστολής εκτέλεσης.

Εκπρόθεσμο αίτησης ακυρώσεως:..Επειδή, σύμφωνα με όσα εκτίθενται σε προηγούμενη σκέψη, μετά την από 24.6.1991 παραίτηση του αιτούντος από την υποψηφιότητά του προς κατάληψη της προκηρυχθείσης θέσεως, η διαδικασία εκλογής στη θέση αυτή ματαιώθηκε οριστικά ως προς αυτόν, ενώ, εξ άλλου, η από 27.11.1991 ανάκληση της παραιτήσεώς του δεν δύναται να θεωρηθεί ως έγκυρη υποβολή νέας υποψηφιότητας, διότι η προθεσμία υποβολής υποψηφιοτήτων για την επίδικη θέση, που προκηρύχθηκε στις 13.7.1987 είχε λήξει από τις 14.9.1987 (άρθρο 15 παρ. 1 περίπτ. δΆτου ν. 1268/1982, ΦΕΚ ΑΆ87, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 70 παρ. 7 του ν. 1566/1985, ΦΕΚ ΑΆ167). Εν όψει των ανωτέρω, ο αιτών, ήδη από του χρόνου εκδόσεως της προσβαλλομένης 13/10.6.1992 αποφάσεως της Γενικής Συνελεύσεως και του Εκλεκτορικού Σώματος, με την οποία εξελέγη η παρεμβαίνουσα στην προκηρυχθείσα θέση, είχε απωλέσει την ιδιότητα του υποψηφίου προς κατάληψη της θέσεως αυτής και, συνεπώς, στερείται του κατά το άρθρο 47 παρ. 1 π.δ/τος 18/1989 (ΦΕΚ ΑΆ8) απαιτουμένου εννόμου συμφέροντος για την προσβολή της εκλογής της παρεμβαινούσης στην ανωτέρω θέση. Για τον λόγο αυτό, που προβάλλεται βάσιμα με το δικόγραφο της παρεμβάσεως και ο οποίος, άλλωστε, εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, η υπό κρίση αίτηση ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.