Αριθμός Πρωτοκόλλου: 36991/2005

ΕΟΤ. Ιαματικές πηγές τοπικής σημασίας.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Επί των ιαματικών πηγών τοπικής σημασίας, ανεξάρτητα από το χρόνο ανακηρύξεως αυτών, εφαρμογή έχουν οι ειδικές διατάξεις του Ν 4086/1960 και όχι οι διατάξεις των Ν 2636/1998 και 2837/2000. Ο ΕΟΤ έχει υποχρέωση παραχώρησης χωρίς αντιπαροχή της εκμετάλλευσης των ιαματικών πηγών τοπικής σημασίας ιδιοκτησίας του με τις επ αυτών εγκαταστάσεις, κατά τα οριζόμενα στη διάταξη του άρθρου 2 του Ν 4086/1960. Οι διατάξεις των ανωτέρω νεότερων νόμων βρίσκουν πεδίο εφαρμογής μόνον επί των ιαματικών πηγών τουριστικής σημασίας.

Προμήθεια προσκλήσεων για εκδηλώσεις.(..)Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στις προηγούμενες σκέψεις, το Τμήμα κρίνει ότι η εντελλόμενη με το επίμαχο χρηματικό ένταλμα δαπάνη δεν είναι νόμιμη, καθόσον οι εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν από το Δήμο με αφορμή την παρουσίαση βιβλίων έχουν μεν πολιτιστικό χαρακτήρα, πλην όμως, όπως συνάγεται ευχερώς από τους οικείους τίτλους, αυτά δεν αναφέρονται στην πολιτιστική ή ιστορική ιδιαιτερότητα του Δήμου ..., η δε πραγματοποίησή των εν λόγω εκδηλώσεων, η οποία αναμφισβήτητα παρουσιάζει γενικότερο ενδιαφέρον για το σύνολο των Ελλήνων πολιτών, δεν αποδεικνύεται ότι αποσκοπεί προεχόντως στην προαγωγή των πνευματικών ενδιαφερόντων των δημοτών υπό την ανωτέρω εκτεθείσα έννοια της διασύνδεσης, δηλαδή, με την τοπική περιφέρεια του Δήμου. Ομοίως, όσον αφορά την εκδήλωση του Ευρωμερικανικού Συμβουλίου Γυναικών, το Τμήμα κρίνει ότι τόσο από τους ισχυρισμούς του Δήμου ... όσο και από τα στοιχεία του φακέλου δεν προκύπτει το ακριβές αντικείμενο αυτής καθώς επίσης και το ιδιαίτερο στοιχείο τοπικού ενδιαφέροντος, στην προβολή του οποίου η εκδήλωση αυτή αποσκοπούσε, ούτε ο τρόπος κατά τον οποίο συνέβαλε στην πολιτιστική ανάπτυξη του Δήμου και συνεπώς, στην ανάπτυξη και βελτίωση της ποιότητας ζωής της τοπικής κοινωνίας...Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η εντελλόμενη με το επίμαχο χρηματικό ένταλμα δαπάνη δεν είναι νόμιμη και επομένως το ένταλμα αυτό δεν πρέπει να θεωρηθεί.

Καταπολέμηση κουνουπιών...Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν ανωτέρω ερμηνευτικώς δεκτά (βλ. σκ. II), το Τμήμα άγεται στην κρίση ότι:i) Η 2/27.3.2013 γνωμοδότηση της επιτροπής του διαγωνισμού για την τεχνική αξιολόγηση των προσφορών των διαγωνιζόμενων και η 220/29.3.2013 απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής της Περιφέρειας, που την ενέκρινε, δεν έχουν αιτιολογηθεί νομίμως και επαρκώς, απορριπτομένου ως αβασίμου του σχετικού ισχυρισμού της υπό κρίση αίτησης. Τούτο, διότι στην ως άνω γνωμοδότηση παρατίθεται μόνο ο πίνακας βαθμολόγησης, ανά προβλεπόμενο από τη διακήρυξη κριτήριο, χωρίς οποιαδήποτε λεκτική αξιολόγηση των προσφορών και χωρίς να αναφέρονται τα στοιχεία αυτών, τα οποία ελήφθησαν υπόψη κατά τη βαθμολόγηση, ούτε να γίνεται συγκριτική εκτίμηση αυτών. Πλην όμως, το Τμήμα, κατά πλειοψηφία, λαμβάνοντας υπόψη ότι α) στο διαγωνισμό συμμετείχαν μόνο δύο διαγωνιζόμενοι, β) η συνολική βαθμολογία, την οποία αυτοί έλαβαν κατά το στάδιο της τεχνικής αξιολόγησης, διαφοροποιείται ελάχιστα (8,98 της αναδειχθείσας αναδόχου ένωσης φυσικών και νομικών προσώπων έναντι 8,79 της «... .») και, ως εκ τούτου, δεν προκύπτει ότι υφίστατο πρόθεση των οργάνων της αναθέτουσας αρχής να ευνοήσουν τον έναν από τους διαγωνιζόμενους έναντι του άλλου, δεδομένου ότι κατά το χρόνο αξιολόγησης δεν είχαν ανοιχθεί οι οικονομικές προσφορές, γ) οι ως άνω διαγωνιζόμενοι έλαβαν την ίδια βαθμολογία, όσον αφορά σε τρία από τα επτά κριτήρια της διακήρυξης (Β2, Β3 και Β4), ενώ η «…. .» έλαβε ανώτερη βαθμολογία από την αναδειχθείσα ανάδοχο, όσον αφορά στο κριτήριο Α3, δ) κανένας από τους ως άνω διαγωνιζομένους δεν αμφισβήτησε την ορθότητα της βαθμολόγησής του με την άσκηση των προβλεπομένων ενδικοφανών προσφυγών και ενδίκων βοηθημάτων και ε) οι οικονομικές προσφορές, οι οποίες, ενόψει της ελάχιστης απόκλισης της βαθμολογίας των τεχνικών προσφορών των διαγωνιζομένων, επέδρασαν αποφασιστικά στην διαμόρφωση της τελικής βαθμολογίας των υποψηφίων, αποκλίνουν σημαντικά (2.295.000,00 ευρώ της αναδειχθείσας αναδόχου ένωσης φυσικών και νομικών προσώπων έναντι 2.551.200,00 ευρώ της «....»), κρίνει ότι η ως άνω πλημμέλεια δεν επηρέασε ουσιωδώς το αποτέλεσμα της ελεγχόμενης διαγωνιστικής διαδικασίας. Κατά τη μειοψηφήσασα όμως γνώμη της Συμβούλου Βασιλικής Ανδρεοπούλου, προς την οποία συντάχθηκε ο Πάρεδρος Ιωάννης Βασιλόπουλος, η ως άνω πλημμέλεια είναι μείζονος σημασίας και έχει αντικειμενική διάσταση και, ως εκ τούτου, δεν δύναται να ερμηνεύεται με βάση τις εκάστοτε περιστάσεις. Πλην όμως η γνώμη αυτή δεν εκράτησε...(..)Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση ανάκλησης, να απορριφθεί η υπέρ του κύρους της προσβαλλόμενης πράξης ασκηθείσα παρέμβαση, να ανακληθεί η προσβαλλόμενη πράξη, να επιστραφεί στην αιτούσα Περιφέρεια το παράβολο που κατέβαλε αχρεωστήτως και να κριθεί ότι δεν κωλύεται η υπογραφή του ελεγχόμενου σχεδίου σύμβασης, υπό τους όρους α) να ολοκληρωθεί μέχρι την υπογραφή της ελεγχόμενης σύμβασης η διαδικασία ανάληψης των σχετικών δημοσιονομικών υποχρεώσεων, σύμφωνα με τα άρθρα 21 παρ. 2, 6 και 13 του ν. 2362/1995 και 2 παρ. 2, 3 και 4 παρ. 3 του π.δ. 113/2010, β) να απαλειφθεί το άρθρο 2 του Μέρους Α΄ της διακήρυξης, ως όρος του Παραρτήματος Ι του σχεδίου της ελεγχόμενης σύμβασης, κατά το μέρος που αναφέρεται στη σύναψη συμπληρωματικών συμβάσεων και συμβάσεων ανάθεσης νέων παρόμοιων με τις ανατιθέμενες υπηρεσιών με τον ανάδοχο της ελεγχόμενης σύμβασης και γ) να απαλειφθεί ο όρος του άρθρου 13.1 του ελεγχόμενου σχεδίου σύμβασης.

Ανακαλεί την 83/2013 πράξη του Ζ΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Προμήθεια Ηλεκτροοπτικού (Η/Ο) και Μηχανολογικού Εξοπλισμού Ταχυπλόων Σκαφών.(...) Κατ’ ακολουθία αυτών και αφού από τα παρατιθέμενα και περιλαμβανόμενα στο φάκελο στοιχεία δεν προκύπτει ότι η υπό κρίση προσφυγή ανάκλησης έχει κοινοποιηθεί σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 2 του άρθρου 328 του ν. 4700/2020 στους ως άνω οικονομικούς φορείς «..και «…S.A.» ή σε άλλους που τυχόν έχουν έννομο συμφέρον, ούτε οι ανωτέρω οικονομικοί φορείς παρέστησαν κατά τη συζήτηση της παρούσας υπόθεσης, όπως προκύπτει από τα σχετικά Πρακτικά της αναφερόμενης στο προοίμιο της παρούσας δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου δεδομένου ότι, λόγω των συνεπειών που αναμένεται μετά βεβαιότητος να έχει και επ’ αυτών η απόφαση του Δικαστηρίου (πρβλ. ΟλΕΣ 1384/2021, σκ. 16),  η ακρόαση των απόψεων τους δεν στερείται σημασίας, ενόψει μάλιστα και της φύσης του αντικειμένου της συγκεκριμένης προμήθειας και του τεχνικού και εξειδικευμένου χαρακτήρα των περισσοτέρων εκ των αναδειχθεισών από το ΣΤ΄ Κλιμάκιο πλημμελειών, το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να αναβληθεί η έκδοση οριστικής απόφασης επί της υπό κρίση προσφυγής προκειμένου, με επιμέλεια του προσφεύγοντος, να κοινοποιηθούν η ένδικη προσφυγή ανάκλησης καθώς και η παρούσα απόφαση στους οριζόμενους στο άρθρο 328 παρ. 2 του ν. 4700/2020 τρίτους προκειμένου να λάβουν γνώση και να ασκήσουν ενδεχομένως παρέμβαση κατά την οριζόμενη με την παρούσα νέα δικάσιμο αυτής και να κατατεθούν οι σχετικές εκθέσεις επίδοσης εντός οχτώ ημερών από την κοινοποίηση της παρούσας στο προσφεύγον, στη Γραμματεία του Δικαστηρίου, να οριστεί νέα δικάσιμος για τη συζήτησης αυτής η 7η Φεβρουαρίου 2023 και με επιμέλεια της Γραμματέως να εγγραφεί αυτή στο οικείο πινάκιο και να κληθούν νόμιμα και εμπρόθεσμα οι διάδικοι για να παραστούν στη νέα αυτή δικάσιμο.Για τους λόγους αυτούςΑναβάλλει την έκδοση οριστικής απόφασης επί της προσφυγής του Ελληνικού Δημοσίου κατά της 477/2022 Πράξης του ΣΤ΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Περίληψη 5 Το άρθρο 1, στοιχείο ββ, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 92/50, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, που ορίζει ότι «ως οργανισμός δημοσίου δικαίου νοείται κάθε οργανισμός που δημιουργείται για την ικανοποίηση συγκεκριμένων αναγκών γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα», έχει την έννοια ότι ο νομοθέτης εισήγαγε διάκριση μεταξύ, αφενός, των αναγκών γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα και, αφετέρου, των αναγκών γενικού συμφέροντος που έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα. Η έννοια των αναγκών γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα καλύπτει και τις ανάγκες που εξυπηρετούνται ή θα μπορούσαν να εξυπηρετηθούν και από ιδιωτικές επιχειρήσεις. Πράγματι, το γεγονός ότι υπάρχει ανταγωνισμός δεν αρκεί για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ένας οργανισμός ο οποίος χρηματοδοτείται ή ελέγχεται από το κράτος, τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοικήσεως ή άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου να καθορίζει τη στάση του με βάση εκτιμήσεις μη οικονομικής φύσεως. Η ύπαρξη ανταγωνισμού δεν στερείται, ωστόσο, παντελώς σημασίας προκειμένου να κριθεί κατά πόσον μια ανάγκη γενικού συμφέροντος έχει μη βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα. Οι τελευταίες αυτές ανάγκες εξυπηρετούνται κατά κανόνα κατά τρόπο διαφορετικό από την προσφορά αγαθών ή υπηρεσιών στην αγορά. Πρόκειται κατά κανόνα για ανάγκες τις οποίες, για λόγους που άπτονται του γενικού συμφέροντος, επιλέγει να ικανοποιήσει το ίδιο το κράτος ή επί των οποίων επιθυμεί να διατηρήσει καθοριστική επιρροή. Η αποκομιδή και η επεξεργασία των οικιακών απορριμμάτων μπορούν να θεωρηθούν ως συνιστώσες ανάγκη γενικού συμφέροντος. Επειδή ενδέχεται η ανάγκη αυτή να μη μπορεί να ικανοποιηθεί στον βαθμό που κρίνεται απαραίτητος για λόγους δημόσιας υγείας και προστασίας του περιβάλλοντος μέσω υπηρεσιών αποκομιδής προσφερομένων εξ ολοκλήρου ή εν μέρει στους ιδιώτες από ιδιωτικές επιχειρήσεις, η δραστηριότητα αυτή συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων ως προς τις οποίες το κράτος μπορεί να αποφασίσει ότι πρέπει να ασκούνται από δημόσιες αρχές ή επί των οποίων επιθυμεί να διατηρήσει καθοριστική επιρροή. 6 Η εφαρμογή του άρθρου 6 της οδηγίας 92/50, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών, το οποίο ορίζει ότι «[η οδηγία] δεν εφαρμόζεται για τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών με φορέα που αποτελεί ο ίδιος αναθέτουσα αρχή σύμφωνα με το άρθρο 1, στοιχείο ββ», εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις από τις οποίες απορρέει το αποκλειστικό δικαίωμα του οργανισμού συμβιβάζονται με τη Συνθήκη. Η προστασία των ανταγωνιστών των οργανισμών δημοσίου δικαίου εξασφαλίζεται από τα άρθρα 85 επ. της Συνθήκης. 7 Η ιδιότητα ενός οργανισμού ως οργανισμού δημοσίου δικαίου, στην οποία αναφέρεται το άρθρο 1, στοιχείο ββ, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 92/50, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών, δεν εξαρτάται από το τμήμα που αντιπροσωπεύει η εξυπηρέτηση αναγκών γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα σε σχέση προς την όλη δραστηριότητα του εν λόγω οργανισμού. Είναι επίσης αδιάφορο το γεγονός ότι ένα χωριστό νομικό πρόσωπο το οποίο μετέχει στον ίδιο ενιαίο οικονομικό όμιλο με τον οργανισμό αυτόν ασκεί εμπορικές δραστηριότητες. 8 Το άρθρο 1, στοιχείο ββ, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 92/50, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών, έχει την έννοια ότι η ύπαρξη ή η απουσία αναγκών γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα εκτιμώνται αντικειμενικά, η δε νομική μορφή των διατάξεων στις οποίες διατυπώνονται οι ανάγκες αυτές δεν έχει, ως προς το ζήτημα αυτό, σημασία.

Μίσθωση μηχανημάτων: Αίτηση  ανάκλησης της 274/2017 πράξης του Κλιμακίου Προληπτικού Ελέγχου Δαπανών στο Τμήμα τούτο(...)Το Τμήμα, μετά από επανεξέταση των στοιχείων του φακέλου, άγεται στην ίδια κρίση με εκείνη της προσβαλλόμενης πράξης, στις ορθές σκέψεις και αναλυτικές αιτιολογίες της οποίας παραπέμπει προς αποφυγή επαναλήψεων, απορριπτομένων ως αβασίμων των λόγων που περιέχονται στην υπό κρίση αίτηση ανάκλησης. Ειδικότερα, αλυσιτελώς προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι σχετικές αποφάσεις των οργάνων της ΔΕΥΑΝ έχουν εγκριθεί από την αρμόδια για άσκηση ελέγχου νομιμότητας Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, καθόσον ο έλεγχος νομιμότητας των πράξεων, μεταξύ άλλων των ΔΕΥΑ, στο πλαίσιο της άσκησης εποπτείας, δε δεσμεύει το Ελεγκτικό Συνέδριο στην κρίση του για τη νομιμότητα ή μη της δαπάνης που με αυτές αναλαμβάνεται, εφόσον αυτό είναι το μόνο αρμόδιο από το Σύνταγμα και τους νόμους να επιλύσει με πράξεις του τη δημοσιονομική έριδα που ανακύπτει για τη νομιμότητα ή μη των υπό κρίση δαπανών και τη θεώρηση ή μη των σχετικών ενταλμάτων (βλ. Πράξεις 302/2007, 283/2008, 25/2009, 39/2016  VII Τμ. Ελ. Συν.). Ομοίως, αλυσιτελώς προβάλλεται ότι η Υπηρεσία Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου είχε πλήρη γνώση του επιμερισμού των πιστώσεων για τις επίμαχες υπηρεσίες σε Δ.Ε., δοθέντος ότι η κατάτμηση κρίνεται με βάση τις υπηρεσίες που πράγματι ανατέθηκαν, όχι με βάση τις εγγραφές στον προϋπο-λογισμό, ενώ αβασίμως προβάλλεται ότι σε παρόμοια δαπάνη το Κλιμάκιο Προληπτικού Ελέγχου Δαπανών είχε θεωρήσει το ΧΕ, χωρίς να τεθεί ζήτημα κατάτμησης, καθόσον η διαφωνία μεταξύ ΔΕΥΑΝ και Επιτρόπου που επιλύθηκε με την 225/2017 πράξη του ΚΠΕΔ αφορούσε σε διαφορετική πλημμέλεια της ίδιας δαπάνης. Εξάλλου η επικαλούμενη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 14 του                ν. 4071/2012 (Α΄ 85) είναι ειδική και αφορά αποκλειστικά στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης, καθόσον ως εξαιρετική ρύθμιση μη καταργηθείσα με το άρθρο 377 του ν. 4412/2016, είναι στενά ερμηνευτέα ως προς τους φορείς στους οποίους αναφέρεται (πρβλ. Πράξεις 231/2017 με μειοψηφία, 312/2017, 313/2017 ΚΠΕΔ στο VII Τμ. Ελ. Συν.). Περαιτέρω, δοθέντος ότι με την κρινό-μενη αίτηση δεν προβάλλεται ειδικότερα λόγος ανάκλησης που να πλήττει τον ως άνω υπό στοιχείο β΄ κριθέντα από το Κλιμάκιο λόγο μη κανονικότητας της δαπάνης (μη ανάρτηση πρωτογενούς αιτήματος στο ΚΗΜΔΗΣ), ακόμη και υπό την εκδοχή ότι θα γίνονταν δεκτοί οι ως άνω προβαλλόμενοι λόγοι ανάκλησης που αφορούν στην πρώτη πλημμέλεια (μη νόμιμη κατάτμηση), το Τμήμα σε κάθε περίπτωση δεν θα μπορούσε να κρίνει νόμιμη την επίμαχη δαπάνη.Απορρίπτει την αίτηση ανάκλησης.​

Παροχή Υπηρεσιών Ασφάλειας/Φύλαξης:Με αυτά τα δεδομένα, το Κλιμάκιο κρίνει ότι μη νομίμως ο αναθέτων φορέας δέχτηκε ως μη ασυνήθιστα χαμηλή την οικονομική προσφορά της αναδόχου εταιρείας αναφορικά με τα προβλεπόμενα στο πλαίσιο της υπό κρίση σύμβασης διοικητικά κόστη και κόστη αναλωσίμων. Ειδικότερα, ως προς τα υλικά μέσα και τον εξοπλισμό που απαιτούνται από τη διακήρυξη για την παροχή των επίμαχων υπηρεσιών, δεν έχουν προσκομιστεί συγκεκριμένα στοιχεία (τιμολόγια και συμβάσεις) που να αποδεικνύουν τον ισχυρισμό της αναδόχου ότι τα είχε ήδη στη διάθεσή της και ότι το κόστος τους έχει ήδη αποσβεσθεί, με αποτέλεσμα να μην δημιουργείται για την ίδια οικονομική επιβάρυνση όσον αφορά την εκτέλεση της ελεγχόμενης σύμβασης. Εξάλλου, ως προς το κόστος εποπτείας, το οποίο συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των κονδυλίων που συναπαρτίζουν το διοικητικό κόστος της σύμβασης, το ποσό αυτού ανερχόμενο σε 5.000 ευρώ παρίσταται, κατά την κρίση του Κλιμακίου, μη εύλογο. Συγκεκριμένα, λαμβανομένης υπόψη της πρόβλεψης της διακήρυξης ότι ο απαιτούμενος επόπτης πρέπει να οριστεί αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση της ελεγχόμενης σύμβασης και να είναι διαθέσιμος σε 24ωρη βάση, δεν μπορεί να νοηθεί, εν προκειμένω, επιμερισμός της δαπάνης του σχετικού κόστους απασχόλησης αυτού μεταξύ περισσότερων παράλληλων συμβάσεων της αναδόχου. Συνεπώς, το κόστος εποπτείας για τα τρία (3) έτη διάρκειας της σύμβασης [βλ. ενδεικτικώς 713 ευρώ (ισχύων βασικός μισθός) Χ 36 μήνες = 25.668 ευρώ (χωρίς να συνυπολογίζονται προσαυξήσεις για Κυριακές/αργίες/υπερωρίες και το κόστος αναπλήρωσης)] σαφώς συνάγεται ότι υπερβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση το ποσό των 5.000 ευρώ. Περαιτέρω, ως προς την προκαλούμενη δαπάνη από τα υποχρεωτικά γυμνάσια και ασκήσεις στο πλαίσιο της υπό έλεγχο σύμβασης, δεν παρίστανται βάσιμα τα αναφερόμενα στο ανωτέρω διευκρινιστικό έγγραφο του Διευθύνοντος Συμβούλου της ....... ότι το εν λόγω κόστος εμπεριέχεται στο ποσό του 1.359.746,96 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στο εργατικό κόστος. Τούτο, διότι το τελευταίο ποσό καλύπτει αποκλειστικώς και μόνον το κόστος απασχόλησης των φυλάκων κατά τις αναφερόμενες στο Παράρτημα Ι της διακήρυξης ώρες φύλαξης, οι οποίες σαφώς διαφοροποιούνται από τις ώρες που θα απαιτηθούν για τα γυμνάσια/ασκήσεις του προσωπικού (βλ. αναφορά στη διακήρυξη ότι οι τελευταίες εργασίες ανατίθενται ως «επιπλέον» των βασικών υπηρεσιών φύλαξης, καθώς και ανάλυση οικονομικής προσφοράς αναδόχου). Συνεπώς, μη νομίμως η ανάδοχος δεν συμπεριέλαβε το σχετικό κόστος στο δηλωθέν στην προσφορά της κονδύλι του διοικητικού κόστους. Σε κάθε περίπτωση, όσον αφορά το κόστος των γυμνασίων/ασκήσεων ύψους 11.255,40 ευρώ, το οποίο, αν και αναφέρεται ως μέγιστο απαιτητό, είναι ληπτέο υπόψη στο ακέραιο για λόγους ασφαλούς διαπίστωσης των επιμέρους κονδυλίων εξ ων συντίθεται η προσφορά και συνακόλουθα του νομότυπου αυτής βάσει της εργατικής νομοθεσίας, ακόμη και αν ήθελε γίνει δεκτό ότι αυτό εμπεριέχεται στο δηλωθέν από την ανάδοχο εργατικό κόστος (1.359.746,96 ευρώ), το ποσό του εργατικού κόστους της προσφοράς της αναδόχου που απομένει μετά την αφαίρεση του ως άνω κόστους των γυμνασίων/ασκήσεων (1.359.746,96 ευρώ μείον 11.255,40 ευρώ) ανέρχεται σε 1.348.491,56 ευρώ, ήτοι σε ποσό που υπολείπεται του ποσού του 1.349.689,66 ευρώ, το οποίο έχει υπολογισθεί από τον αναθέτοντα φορέα ως το ελάχιστο, βάσει της εργατικής νομοθεσίας, εργατικό κόστος για την κάλυψη των αναγκών της ελεγχόμενης σύμβασης (βλ. το από 15.7.2022 υπηρεσιακό σημείωμα της Διεύθυνσης Διοικητικού-Οικονομικού και Εκμετάλλευσης και της Υπηρεσίας Ασφάλειας Λιμενικής Εγκατάστασης), με αποτέλεσμα, και υπό την εκδοχή αυτή, να είναι μη νόμιμη η οικονομική προσφορά της αναδόχου. Εξάλλου, αλυσιτελώς προβάλλεται στην από 24.10.2022 επιστολή της αναδόχου η κερδοφορία της επιχείρησης κατά τις προηγούμενες χρήσεις, καθώς οι ευνοϊκές περιστάσεις που μπορούν να επικαλεστούν οι οικονομικοί φορείς για την τεκμηρίωση του μη ασυνήθιστα χαμηλού της προσφοράς τους δεν είναι δυνατόν να ανάγονται στην γενική οικονομική κατάστασή τους, αλλά πρέπει να συνάπτονται με τις συνθήκες εκτέλεσης της συγκεκριμένης κάθε φορά προς σύναψη σύμβασης. Αντίθετη εκδοχή, θα οδηγούσε στην αποδοχή ζημιογόνων προσφορών, χωρίς πραγματική δυνατότητα ελέγχου του τρόπου κάλυψης του λειτουργικού κόστους εκτέλεσης της σύμβασης και με κίνδυνο τη νόθευση του ανταγωνισμού και την καταστρατήγηση της υποχρέωσης του αναδόχου να προσφέρει τιμή που καλύπτει πραγματικά, και όχι πλασματικά, το εργατικό κόστος της σύμβασης (ΔΕφΑθ 87/2019).
ΔΕΝ ΑΝΑΚΛΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΣ/ΤΜ.ΕΒΔΟΜΟ/889/2023