ΔΕΔ/Αθ/109/2024

Ψηφιακή υποβολή δήλωσης φόρου δωρεάς/γονικής παροχής κινητών και χρημάτων χωρίς συμβόλαιο, καθορισμός των δικαιολογητικών των δηλώσεων φόρου δωρεάς/γονικής παροχής κινητών και χρημάτων -“Δήλωση φόρου δωρεάς/ γονικής παροχής κινητών και χρημάτων χωρίς συμβόλαιο μέσω της εφαρμογής myPROPERTY”.  

Έλεγχος των προϋποθέσεων που αποδεικνύουν την ύπαρξη του δικαιώματος εκμετάλλευσης λατομείου αργίλου σε ιδιωτική έκταση.(...)Τα προσκομισθέντα κατά το στάδιο έγκρισης της τεχνικής μελέτης από την εκμεταλλεύτρια εταιρεία (μισθώτρια) έγγραφα για την απόδειξη της κυριότητας της εκμισθώτριας Ιεράς Μονής Α.Γ.Ε. επί της εδαφικής έκτασης, εντός της οποίας βρίσκονται τα λατομικά ορυκτά και στα οποία δεν συμπεριλαμβάνεται τίτλος ιδιοκτησίας, αλλά το προγενέστερο μισθωτήριο συμβόλαιο για την ίδια έκταση μεταξύ των ιδίων συμβαλλομένων και η σχετική άδεια εκμετάλλευσης, τοπογραφικό διάγραμμα, αποφάσεις του Ηγουμενοσυμβουλίου και του Οργανισμού Διοίκησης Μοναστηριακής Περιουσίας, καθώς και πιστοποιητικό ΕΝΦΙΑ, δεν πληρούν την απαιτούμενη από τη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 44 του V. 4512/2018 τεκμηρίωση για την ύπαρξη του δικαιώματος εκμετάλλευσης του συγκεκριμένου λατομείου στο πρόσωπο της εκμισθώτριας υπό την ιδιότητά της ως ιδιοκτήτριας της εδαφικής αυτής έκτασης (κατά πλειοψηφία).

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανής προσφυγής ενός πολίτη που ζητούσε την επιστροφή φόρου μεταβίβασης ακινήτου. Ο φόρος καταβλήθηκε το 2021 για μια συμφωνία αγοραπωλησίας ακινήτου, αλλά δεν συντελέστηκε ποτέ η υπογραφή του οριστικού συμβολαίου. Ο πολίτης υποστήριξε ότι το ακίνητο είχε νομικό ελάττωμα και ότι περίμενε τη δικαστική απόφαση για τη διευθέτησή του. Ωστόσο, η αίτηση επιστροφής του φόρου υποβλήθηκε εκτός της προθεσμίας ενός έτους από την υποβολή της δήλωσης φόρου, όπως ορίζει ο νόμος 1521/1950. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας την απόφαση της Δ.Ο.Υ. Μυτιλήνης, καθώς το δικαίωμα επιστροφής είχε παραγραφεί.

Η απόφαση 93/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων είχε προσβάλει την αρχική Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου (Δ.Ο.Υ. Λαμίας, φορολογικό έτος 2023), η οποία εξέδιδε διαφορά αντικειμενικών δαπανών ύψους 75.498,77 € λόγω αγοράς ακινήτου. Μετά την έκδοση της αρχικής πράξης, ο προσφεύγων κληρονόμησε 208.913,47 € από κοινό λογαριασμό του θανόντος πατέρα του, ποσό το οποίο ήταν αφορολόγητο. Στη συνέχεια, υπέβαλε τροποποιητική δήλωση εισοδήματος, ενσωματώνοντας το ποσό στον κωδικό 781 για την κάλυψη των τεκμηρίων. Η υποβολή της τροποποιητικής δήλωσης είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση νέας Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου, η οποία αντικατέστησε την αρχική. Επειδή η ενδικοφανής προσφυγή στρεφόταν κατά της αρχικής πράξης, η οποία έπαψε να υφίσταται ως εκτελεστή, η ΔΕΔ την απέρριψε.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή κατά της άρνησης της Δ.Ο.Υ. ΙΓ’ Αθηνών να τροποποιήσει την Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου του φορολογικού έτους 2016, επικαλούμενη παραγραφή. Η Δ.Ο.Υ. είχε εκδώσει την πράξη στις 08-11-2022 λόγω αδήλωτων μερισμάτων από τις ΗΠΑ, επιβάλλοντας επιπλέον φόρο, χωρίς όμως να λάβει υπόψη τον παρακρατηθέντα φόρο στην αλλοδαπή. Η προσφεύγουσα προσκόμισε βεβαίωση της Φορολογικής Αρχής των ΗΠΑ, που απέδειξε παρακράτηση φόρου ύψους $1.764,18. Η ΔΕΔ έκρινε ότι το αίτημα τροποποίησης υποβλήθηκε εντός της τριετούς προθεσμίας (άρθρο 74 Ν. 5104/2024) και ότι ο ισχυρισμός περί έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης (πίστωση φόρου αλλοδαπής) είναι βάσιμος. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ αποδέχεται την προσφυγή και διατάσσει την τροποποίηση και επανεκκαθάριση της δήλωσης του 2016, ώστε να συμπεριληφθεί η παρακράτηση φόρου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα κατά της πράξης απόρριψης της εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης ΕΝ.Φ.Ι.Α. για το έτος 2014. Ο φορολογούμενος ζητούσε τη διόρθωση του φόρου, ισχυριζόμενος ότι η Φορολογική Διοίκηση αγνοούσε σημαντικά στοιχεία, όπως το τοπογραφικό διάγραμμά του. Ωστόσο, το Ελεγκτικό Συνέδριο επέκρινε τους ισχυρισμούς ως αβάσιμους, καθώς η πράξη εκτιμώμενου προσδιορισμού είχε εκδοθεί το 2019 και η αίτηση τροποποίησης υποβλήθηκε το 2023, εκπνέοντας τη σχετική προθεσμία των τριών ετών. Επίσης, απορρίφθηκε ο ισχυρισμός για νέα στοιχεία, καθώς αυτά δεν προέκυψαν από έλεγχο. Η απόφαση επιβεβαίωσε την αρχική απόρριψη, στηριζόμενη στις διατάξεις του ΚΦΔ και του ν. 4223/2013 για τον ΕΝ.Φ.Ι.Α.

Επανέλεγχος και επιστροφή Φ.Π.Α. επί ειδικής δήλωσης για μεταβίβαση ακινήτου.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η φορολογική αρχή οφείλει να προβεί σε επανέλεγχο της ειδικής δήλωσης Φ.Π.Α., που αφορά μεταβίβαση ακινήτου, το οποίο έχει φορολογηθεί ως αποπερατωμένο πριν ακόμη περατωθεί και στη συνέχεια άλλαξαν οι όροι της σύμβασης και παραδόθηκε ημιτελές, εάν και εφόσον δεν ισχύει το τεκμήριο του αποπερατωμένου και να εκδώσει, ύστερα από τη σχετική γνωστοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 36 παρ. 4 περ. α’, υποπερ. iv του Κώδικα Φ.Π.Α., νέα πράξη προσδιορισμού Φ.Π.Α. λαμβάνοντας υπόψη ως βάση επιβολής του φόρου, την πράγματι λαμβανόμενη στην συγκεκριμένη περίπτωση αντιπαροχή (τίμημα), από την οποία μπορεί να προκύπτει και μείωση φορολογητέας ύλης ως και του αντίστοιχου φόρου, υπό την προϋπόθεση ότι στο τροποποιητικό συμβόλαιο δεν θα υφίσταται όρος για μελλοντική αποπεράτωση του μεταβιβαζόμενου ημιτελούς κτίσματος από τον πωλητή- εργολάβο (ομοφ.).

Η υπ’ αριθμόν 391/24.02.2025 Απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής επιχείρησης κατά πράξης επιβολής προστίμου φορολογικού έτους 2018. Το πρόστιμο ύψους 500,00 ευρώ επιβλήθηκε από το ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. Αττικής λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης παρακράτησης φόρου εισοδήματος για τον Μάρτιο του 2018, με βάση το άρθρο 53 παρ. 2 του ν. 5104/2024. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση του προστίμου, ισχυριζόμενη ότι η εκπρόθεσμη υποβολή οφειλόταν σε φόρτο εργασίας και ανθρώπινο λάθος. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή και επικύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου, κρίνοντας ότι οι διαπιστώσεις του ελέγχου ήταν νόμιμες και βασίμες.

Η απόφαση 847/13.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος / επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2018, συνολικού ύψους €243.625,52. Η φορολογική αρχή είχε επιβάλει τη διαφορά λόγω προστιθέμενης διαφοράς δαπανών ύψους €320.469,93, που προέκυψε από τη χορήγηση δανείου €310.000,00 του προσφεύγοντος προς την εταιρεία του, καθώς και από την απόσβεση δανείων €10.469,93, σύμφωνα με τις διατάξεις περί τεκμηρίων (άρθρα 30-34 του ν.4172/2013). Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ο καταλογισμός του δανείου ήταν λάθος καταχώρησης. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι η καταχώρηση στα βιβλία της εταιρίας και η υποβολή δήλωσης τελών χαρτοσήμου αποδεικνύουν τον δανεισμό, ενώ απέρριψε και το αίτημα ακρόασης και τον ισχυρισμό περί παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας (ΑΜΚΕ) κατά της απόρριψης εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης ΕΝ.Φ.Ι.Α. έτους 2015 και της επακόλουθης πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου. Η εταιρεία προσπάθησε να διορθώσει ένα ανθρώπινο λάθος, όπου για δέκα ακίνητα (ιερούς ναούς) συμπληρώθηκε λανθασμένα ο κωδικός χρήσης («2» αντί του ορθού «3»), με αποτέλεσμα να μην τύχει της νόμιμης απαλλαγής από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 74 του Ν. 5104/2024 περί «πρόδηλης έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης», καθώς για τα επόμενα έτη (2016-2024), η φορολογική αρχή είχε αποδεχθεί τον ορθό κωδικό απαλλαγής, οδηγώντας σε μηδενικό κύριο φόρο. Κατά συνέπεια, ακυρώθηκε η πράξη απόρριψης του ΚΕ.ΦΟ.Κ. Αττικής και διατάχθηκε η τροποποίηση του προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ 2015.