ΔΕΔ/Αθ/112/2024

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού ΦΕφΠ για το φορολογικό έτος 2022, στην οποία καταλογίστηκε τέλος επιτηδεύματος ύψους 650,00€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για εξαίρεση από το τέλος λόγω αύξησης του προσωπικού της επιχείρησής του κατά τουλάχιστον 25% σύμφωνα με την παρ. 3α του άρθρου 31 του ν.3986/2011. Ωστόσο, η απόφαση απορρίπτει την προσφυγή, καθώς από τα διαθέσιμα στοιχεία δεν προέκυψε η πλήρωση της σχετικής προϋπόθεσης και οφείλει να ασκήσει ένσταση στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ για τη διεκπεραίωση του θέματος.

Η απόφαση 383 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής και την ακύρωση της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. ΑΓΡΙΝΙΟΥ, σχετικά με αίτημα διαγραφής τέλους επιτηδεύματος για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η επιχείρησή του εξαιρείται από το τέλος, επειδή εδρεύει σε χωριό με πληθυσμό κάτω των 500 κατοίκων. Βάσει των διατάξεων του άρθρου 31 του Ν. 3986/2011 και της τελευταίας απογραφής του 2021 (με πληθυσμό 457 κατοίκων), η επιχείρηση κρίθηκε ότι εμπίπτει στις εξαιρέσεις. Κατά συνέπεια, διατάχθηκε η τροποποίηση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου της Δ.Ο.Υ. ΑΓΡΙΝΙΟΥ και η διαγραφή του τέλους επιτηδεύματος, με την οριστική φορολογική υποχρέωση για το τέλος να ορίζεται σε 0,00 €.

Η απόφαση 927 της ΔΕΔ αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας χονδρικού εμπορίου κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019 του 1ου ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης. Η φορολογική αρχή είχε απορρίψει τη μεταφορά πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ από προηγούμενες περιόδους, θεωρώντας ότι είχε παραγραφεί. Η ΔΕΔ έκρινε ότι το δικαίωμα έκπτωσης πιστωτικού υπολοίπου δεν αφορά αχρεωστήτως καταβληθέντα φόρο και υπόκειται στην πενταετή γενική παραγραφή (όχι στην τριετή). Συνεπώς, εφόσον το πιστωτικό υπόλοιπο δεν είχε παραγραφεί, ο ισχυρισμός κρίθηκε βάσιμος, με αποτέλεσμα την ακύρωση της πράξης για το 2018 και την τροποποίηση της πράξης για το 2019, μηδενίζοντας τα καταλογιζόμενα ποσά φόρου και προστίμου.

Η απόφαση αριθμός 688 του Ελεγχτικού Συνεδρίου, που εκδόθηκε στις 15 Μαρτίου 2024, αφορά την έφεση ενός επαγγελματία αλιέα που ασχολείται με αλιευτικό σκάφος μήκους έως 12 μέτρων. Ο αλιέας κατέθεσε ενδικοφανή προσφυγή κατά του διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022, στον οποίο του επιβλήθηκε τέλος επιτηδεύματος ύψους 650,00 ευρώ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δικαιούται απαλλαγής από το τέλος αυτό σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4, παρ. 16 της εγκυκλίου Α.1042/2023 της ΑΑΔΕ, καθώς πληροί τις προϋποθέσεις ως αλιέας παράκτιας αλιείας. Το Συμβούλιο αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς του, διαπιστώνοντας ότι ο αλιέας πληροί τις νόμιμες προϋποθέσεις για απαλλαγή, και διέταξε τη διαγραφή του τέλους επιτηδεύματος από τον φορολογικό προσδιορισμό.

Η απόφαση 257/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από εκ διαθήκης κληρονόμο, η οποία ζητούσε την ακύρωση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι το δικαίωμα του Δημοσίου να εκδώσει τις πράξεις είχε παραγραφεί (θάνατος 2017). Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν συνεπεία δικής της υποβολής συμπληρωματικής δήλωσης (Σεπτέμβριος 2024) για νέα, αδήλωτα ακίνητα, μετά από εντολή ελέγχου. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ επικύρωσε τις πράξεις, επιβεβαιώνοντας συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση 36.668,19€ (συμπεριλαμβανομένων προστίμων).

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά μιας οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2017. Η προσφυγή υποβλήθηκε από μια εταιρεία και έναν φυσικό πρόσωπο κατά της ΔΟΥ Ηρακλείου Κρήτης, η οποία είχε επιβάλει φόρο ύψους 188.547,00 €, πλέον πρόστιμο 94.273,50 €, εισφορά αλληλεγγύης 39.038,40 € και τέλος επιτηδεύματος 650,00 €, συνολικού ποσού 322.508,90 €. Οι προσφεύγοντες επέμεναν σε λόγους ανωτέρας βίας, έλλειψης αιτιολογίας, παραβίασης αρχών δικαίου και παραγραφής. Το δικαστικό συμβούλιο απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, διαπιστώνοντας ότι η πράξη ήταν νόμιμη, αιτιολογημένη και εκδόθηκε εντός των νόμιμων προθεσμών. Η απόφαση επικυρώνει τον διορθωτικό προσδιορισμό και επιβάλλει την πληρωμή του συνολικού ποσού.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ν. Ιωνίας σχετικά με τη διαγραφή οφειλών για τα οικονομικά έτη 1997 και 1998. Ο φορολογούμενος είχε λάβει αναδρομικά ποσά το 2017, τα οποία δεν δήλωσε εγκαίρως, και υπέβαλε τροποποιητικές δηλώσεις το 2018. Η Φορολογική Διοίκηση εξέδωσε εκκαθαριστικά σημειώματα με χρεωστικά ποσά, τα οποία ο φορολογούμενος προσέβαλλε λόγω παραγραφής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, διαπιστώνοντας ότι το δικαίωμα του Δημοσίου δεν είχε παραγραφεί, καθώς η προθεσμία έληγε στις 31/12/2023. Επίσης, απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί για ελλειπή διαδικασία έκδοσης των πράξεων.

Φορολογία εισοδήματος. Παραγραφή.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Δεν έχει παραγραφεί το δικαίωμα του Δημοσίου για βεβαίωση φόρου εισοδήματος των οικονομικών ετών 1990 έως 1992, στην περίπτωση που η δήλωση φορολογίας εισοδήματος υποβλήθηκε εκπρόθεσμα το έτος 1994 και εκκαθαρίστηκε το έτος 2003.

Η απόφαση 612 του 2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας κατοίκου κατά πέντε Πράξεων Απόρριψης της Προϊσταμένης του ΚΕ.ΦΟ.Κ. ΑΤΤΙΚΗΣ, οι οποίες αφορούσαν τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. των ετών 2014 έως 2018. Η προσφεύγουσα ζητούσε τη διαγραφή ακινήτου που ισχυριζόταν ότι πωλήθηκε το 2006, υποβάλλοντας εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 και ΕΝ.Φ.Ι.Α. στις 18/10/2024. Η απόρριψη βασίστηκε στο γεγονός ότι το δικαίωμα υποβολής τροποποιητικής δήλωσης για τα εν λόγω έτη είχε παραγραφεί, καθώς η προθεσμία για τον έλεγχο από τη Φορολογική Διοίκηση είχε λήξει (31/12/2019, 31/12/2020, 31/12/2021, 31/12/2022, και 31/12/2023 αντίστοιχα).

Η απόφαση 609 της 11ης Μαρτίου 2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά του φόρου χρηματικής δωρεάς ποσού 244,58€. Ο φόρος είχε καταλογιστεί στην προσφεύγουσα για γονική παροχή 2.445,84€, ποσό που μεταφέρθηκε από τον πατέρα της στην συμβολαιογράφο για την εξόφληση της αμοιβής και των εξόδων σύνταξης συμβολαίου αγοράς ακινήτου από την κόρη του. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι εφαρμόστηκε λανθασμένα αυτοτελής φορολόγηση, ενώ θα έπρεπε να εφαρμοστεί η ευνοϊκή ρύθμιση του άρθρου 44 παρ. 1 του ν. 2961/2001, η οποία προβλέπει αφορολόγητο όριο 800.000€ για γονικές παροχές προς πρόσωπα Α' κατηγορίας. Διαπιστώθηκε ότι οι προγενέστερες γονικές παροχές δεν υπερβαίνουν το αφορολόγητο όριο (ανέρχονται σε 192.445,84€). Ως εκ τούτου, η προσφυγή έγινε δεκτή και ο προσβαλλόμενος φόρος ακυρώθηκε, με την οριστική φορολογική υποχρέωση να ορίζεται σε 0,00 €.