ΔΕΔ/Αθ/112/2024

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού ΦΕφΠ για το φορολογικό έτος 2022, στην οποία καταλογίστηκε τέλος επιτηδεύματος ύψους 650,00€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για εξαίρεση από το τέλος λόγω αύξησης του προσωπικού της επιχείρησής του κατά τουλάχιστον 25% σύμφωνα με την παρ. 3α του άρθρου 31 του ν.3986/2011. Ωστόσο, η απόφαση απορρίπτει την προσφυγή, καθώς από τα διαθέσιμα στοιχεία δεν προέκυψε η πλήρωση της σχετικής προϋπόθεσης και οφείλει να ασκήσει ένσταση στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ για τη διεκπεραίωση του θέματος.

Η απόφαση 383 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής και την ακύρωση της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. ΑΓΡΙΝΙΟΥ, σχετικά με αίτημα διαγραφής τέλους επιτηδεύματος για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η επιχείρησή του εξαιρείται από το τέλος, επειδή εδρεύει σε χωριό με πληθυσμό κάτω των 500 κατοίκων. Βάσει των διατάξεων του άρθρου 31 του Ν. 3986/2011 και της τελευταίας απογραφής του 2021 (με πληθυσμό 457 κατοίκων), η επιχείρηση κρίθηκε ότι εμπίπτει στις εξαιρέσεις. Κατά συνέπεια, διατάχθηκε η τροποποίηση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου της Δ.Ο.Υ. ΑΓΡΙΝΙΟΥ και η διαγραφή του τέλους επιτηδεύματος, με την οριστική φορολογική υποχρέωση για το τέλος να ορίζεται σε 0,00 €.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά μιας οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2017. Η προσφυγή υποβλήθηκε από μια εταιρεία και έναν φυσικό πρόσωπο κατά της ΔΟΥ Ηρακλείου Κρήτης, η οποία είχε επιβάλει φόρο ύψους 188.547,00 €, πλέον πρόστιμο 94.273,50 €, εισφορά αλληλεγγύης 39.038,40 € και τέλος επιτηδεύματος 650,00 €, συνολικού ποσού 322.508,90 €. Οι προσφεύγοντες επέμεναν σε λόγους ανωτέρας βίας, έλλειψης αιτιολογίας, παραβίασης αρχών δικαίου και παραγραφής. Το δικαστικό συμβούλιο απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, διαπιστώνοντας ότι η πράξη ήταν νόμιμη, αιτιολογημένη και εκδόθηκε εντός των νόμιμων προθεσμών. Η απόφαση επικυρώνει τον διορθωτικό προσδιορισμό και επιβάλλει την πληρωμή του συνολικού ποσού.

Η απόφαση αριθμός 688 του Ελεγχτικού Συνεδρίου, που εκδόθηκε στις 15 Μαρτίου 2024, αφορά την έφεση ενός επαγγελματία αλιέα που ασχολείται με αλιευτικό σκάφος μήκους έως 12 μέτρων. Ο αλιέας κατέθεσε ενδικοφανή προσφυγή κατά του διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022, στον οποίο του επιβλήθηκε τέλος επιτηδεύματος ύψους 650,00 ευρώ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δικαιούται απαλλαγής από το τέλος αυτό σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4, παρ. 16 της εγκυκλίου Α.1042/2023 της ΑΑΔΕ, καθώς πληροί τις προϋποθέσεις ως αλιέας παράκτιας αλιείας. Το Συμβούλιο αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς του, διαπιστώνοντας ότι ο αλιέας πληροί τις νόμιμες προϋποθέσεις για απαλλαγή, και διέταξε τη διαγραφή του τέλους επιτηδεύματος από τον φορολογικό προσδιορισμό.

Η απόφαση 609 της 11ης Μαρτίου 2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά του φόρου χρηματικής δωρεάς ποσού 244,58€. Ο φόρος είχε καταλογιστεί στην προσφεύγουσα για γονική παροχή 2.445,84€, ποσό που μεταφέρθηκε από τον πατέρα της στην συμβολαιογράφο για την εξόφληση της αμοιβής και των εξόδων σύνταξης συμβολαίου αγοράς ακινήτου από την κόρη του. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι εφαρμόστηκε λανθασμένα αυτοτελής φορολόγηση, ενώ θα έπρεπε να εφαρμοστεί η ευνοϊκή ρύθμιση του άρθρου 44 παρ. 1 του ν. 2961/2001, η οποία προβλέπει αφορολόγητο όριο 800.000€ για γονικές παροχές προς πρόσωπα Α' κατηγορίας. Διαπιστώθηκε ότι οι προγενέστερες γονικές παροχές δεν υπερβαίνουν το αφορολόγητο όριο (ανέρχονται σε 192.445,84€). Ως εκ τούτου, η προσφυγή έγινε δεκτή και ο προσβαλλόμενος φόρος ακυρώθηκε, με την οριστική φορολογική υποχρέωση να ορίζεται σε 0,00 €.

Η απόφαση 745 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), με ημερομηνία 02/05/2025, αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου γονικής παροχής. Η φορολογική αρχή είχε καταλογίσει φόρο 1.000€ και πρόστιμο 500€, επειδή το αρχικό αποδεικτικό έγγραφο της τράπεζας για τη μεταφορά 10.000€ από τον πατέρα της προσφεύγουσας, έδειχνε ως δικαιούχο τον αδελφό της. Η προσφεύγουσα απέδειξε, προσκομίζοντας νεότερη βεβαίωση, ότι ήταν συνδικαιούχος του συγκεκριμένου τραπεζικού λογαριασμού της Τράπεζας Πειραιώς. Καθώς η γονική παροχή χρηματικών ποσών μεταξύ συγγενών Α' κατηγορίας έγινε μέσω χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, εμπίπτει στο αφορολόγητο ποσό των 800.000€. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη, μηδενίζοντας την οφειλόμενη φορολογική διαφορά και το πρόστιμο.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανής προσφυγής μιας εταιρείας που είχε ζητήσει την επιστροφή ΦΠΑ ύψους 193.665,97 ευρώ, με την αιτιολογία ότι η εταιρεία δεν είχε δικαίωμα να υποβάλει εκπρόθεσμη τροποποιητική δήλωση ΦΠΑ για το Α΄ τρίμηνο του 2017, καθώς είχε ήδη διεξαχθεί έλεγχος και οριστικοποιήθηκαν τα αποτελέσματά του. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέκλεισε το δικαίωμα επιστροφής, αναφέροντας ότι η φορολογική ύλη είχε ήδη περιληφθεί στην οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού και ότι η υποβολή της δήλωσης δεν ήταν δυνατή μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023, ιδίως ως προς την επιβολή τέλους επιτηδεύματος ύψους 325,00€. Ο προσφεύγων ζήτησε την απαλλαγή από το τέλος, ισχυριζόμενος ότι από τις 29-04-2022 προέβη σε νέα έναρξη εργασιών στο επάγγελμα του Δικηγόρου (ΚΑΔ 6910), το οποίο είναι διαφορετικό από τις προηγούμενες δραστηριότητές του, δικαιούμενος έτσι πενταετούς εξαίρεσης σύμφωνα με το άρθρο 31 παρ. 3 του ν. 3986/2011 και την απόφαση 89/2019 του ΣτΕ. Η αρμόδια φορολογική αρχή είχε αρχικά απορρίψει την επιφύλαξη. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), εξετάζοντας τους τετραψήφιους Κωδικούς Αριθμού Δραστηριότητας (ΚΑΔ), έκρινε ότι ο νέος ΚΑΔ 6910 είναι μη συναφής και διαφορετικός από τους προηγούμενους κωδικούς δραστηριοτήτων, για τις οποίες είχε υπάρξει οριστική διακοπή. Κατά συνέπεια, η ΔΕΔ έκανε δεκτή την προσφυγή και αποφάσισε την τροποποίηση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου ως προς την επιβολή του τέλους επιτηδεύματος.

Η απόφαση (52/2025) αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων φορολογικού έτους 2023, που εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. Αττικής. Η προσφεύγουσα είχε φορολογηθεί με τεκμαρτό ετήσιο ελάχιστο εισόδημα 14.494,70€, με αποτέλεσμα ποσό πληρωμής 3.276,96€. Ο ισχυρισμός της ήταν ότι η φορολογική αρχή είχε καταγράψει λανθασμένα ως συνολικό χρόνο άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας 22.000 ημέρες (ή 60 έτη), ενώ είχε κάνει έναρξη επιτηδεύματος μόλις στις 2-1-2023. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών διαπίστωσε το σφάλμα, κρίνοντας ότι ο προσδιορισμός του τεκμαρτού εισοδήματος ήταν λανθασμένος λόγω του εσφαλμένου χρόνου δραστηριότητας. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ διατάσσει την τροποποίηση της πράξης και τη διενέργεια νέας εκκαθάρισης της δήλωσης.

Η Απόφαση 184 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Πράξης Εκτιμώμενου Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων του ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ, φορολογικού έτους 2019. Το ΚΕΦΟΔΕ είχε καταλογίσει φόρο 4.531,31 ευρώ για εισοδήματα (μισθούς 28.295,57 ευρώ) που ο προσφεύγων έλαβε από εταιρεία στη Ρουμανία και δεν είχε δηλώσει. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος Ρουμανίας από το 2005. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, με βάση τα προσκομισθέντα αποδεικτικά (πιστοποιητικά φορολογικής κατοικίας, σύμβαση εργασίας και κατοικίας), το κέντρο των ζωτικών συμφερόντων του βρισκόταν στη Ρουμανία, και συνεπώς πρέπει να χαρακτηριστεί ως φορολογικός κάτοικος Ρουμανίας. Ως αποτέλεσμα, η ΔΕΔ ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη και η οριστική φορολογική υποχρέωση για το 2019 ορίστηκε σε 0,00 ευρώ.