ΔΕΔ/Αθ/342/2024

Καθορισμός του τρόπου υπολογισμού της αύξησης του μέσου αριθμού εργαζομένων με σχέση εργασίας πλήρους απασχόλησης, του τρόπου και της διαδικασίας διακρίβωσης και ελέγχου των προϋποθέσεων και κάθε άλλης αναγκαίας λεπτομέρειας, προκειμένου για την εφαρμογή των διατάξεων εξαίρεσης από το τέλος επιτηδεύματος της παρ. 3α του άρθρου 31 του ν. 3986/2011 (Α’ 152), που προστέθηκε με το άρθρο 180 του ν. 4972/2022 (Α’ 181). 

Τροποποίηση της υπό στοιχεία Α. 1040/2023 απόφασης «Καθορισμός του τρόπου υπολογισμού της αύξησης του μέσου αριθμού εργαζομένων με σχέση εργασίας πλήρους απασχόλησης, του τρόπου και της διαδικασίας διακρίβωσης και ελέγχου των προϋποθέσεων και κάθε άλλης αναγκαίας λεπτομέρειας, προκειμένου για την εφαρμογή των διατάξεων εξαίρεσης από το τέλος επιτηδεύματος της παρ. 3α του άρθρου 31 του ν. 3986/2011 (Α’ 152), που προστέθηκε με το άρθρο 180 του ν. 4972/2022 (Α’ 181)».

Τροποποίηση της υπό στοιχεία Α.1040/2023 απόφασης «Καθορισμός του τρόπου υπολογισμού της αύξησης του μέσου αριθμού εργαζομένων με σχέση εργασίας πλήρους απασχόλησης, του τρόπου και της διαδικασίας διακρίβωσης και ελέγχου των προϋποθέσεων και κάθε άλλης αναγκαίας λεπτομέρειας, προκειμένου για την εφαρμογή των διατάξεων εξαίρεσης από το τέλος επιτηδεύματος της παρ. 3α του άρθρου 31 του ν. 3986/2011 (Α’ 152), που προστέθηκε με το άρθρο 180 του ν. 4972/2022 (Α’ 181)» (Β’ 2122). 

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός πολίτη κατά της επιβολής τέλους επιτηδεύματος ύψους 650,00 € για το φορολογικό έτος 2014. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το ποσό ήταν αφορολόγητο επίδομα παιδιού και ότι το δικαίωμα της φορολογικής διοίκησης είχε παραγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 36 του ΚΦΔ. Ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι η έδρα της επιχείρησής του βρισκόταν σε περιοχή με πληθυσμό άνω των 500 κατοίκων, οπότε δεν ισχύει η απαλλαγή από το τέλος. Επίσης, η φορολογική διοίκηση ενεργούσε εντά των προθεσμιών, καθώς η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε εμπρόθεσμα και το δικαίωμα παραγραφής δεν είχε συμπληρωθεί. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον αρχικό προσδιορισμό και οριστικοποίησε τη φορολογική υποχρέωση στα 739,88 €.

Απαλλαγή από το τέλος επιτηδεύματος του άρθρου 31 του ν. 3986/2011, των γραφείων ή υποκαταστημάτων αλλοδαπών ναυτιλιακών εταιρειών, που εγκαθίστανται στην Ελλάδα βάσει των διατάξεων του άρθρου 25 του ν. 27/1975.(...)Στις ειδικές φορολογικές απαλλακτικές διατάξεις του άρθρου 25 παρ. 3 εδ. α΄ του ν. 27/1975 εμπίπτει και κάθε μεταγενέστερος φόρος ομοειδής κατά το αντικείμενο με το φόρο εισοδήματος, όπως είναι το τέλος επιτηδεύματος του άρθρου 31 του ν.3986/2011. Επομένως τα γραφεία ή υποκαταστήματα αλλοδαπών εταιρειών που εγκαθίστανται στην Ελλάδα βάσει των διατάξεων του άρθρου 25 του ν. 27/1975 δεν υπόκεινται στο τέλος επιτηδεύματος.(πλειοψ.) Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια με την 445/2013 Γνωμ. Β΄ Τμήματος ΝΣΚ

Απαλλαγή ή μη, από το τέλος επιτηδεύματος του άρθρου 31 του ν. 3986/2011, των γραφείων ή υποκαταστημάτων αλλοδαπών ναυτιλιακών εταιρειών, που εγκαθίστανται στην Ελλάδα βάσει των διατάξεων του άρθρου 25 του ν. 27/1975.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Οι φορολογικού περιεχομένου απαλλακτικές διατάξεις του άρθρου 25 παρ.3 εδαφ.α’ του ν. 27/1975, δεν εγκαθιδρύουν απαλλαγή από οποιονδήποτε επιβαλλόμενο μεταγενέστερα φόρο επί του εισοδήματος, όπως το τέλος επιτηδεύματος, που επιβλήθηκε με το άρθρο 31 του ν. 3986/2011, οι διατάξεις του οποίου είναι αυτοτελείς και ανεξάρτητες από τις διατάξεις περί φορολογίας εισοδήματος (του ν. 2238/1994 Κ.Φ.Ε.) και δεν εξαιρούν ρητά από την εφαρμογή του τα εν λόγω υποκαταστήματα ή γραφεία. Συνεπώς οι εν λόγω επιχειρήσεις υπόκεινται στο τέλος επιτηδεύματος του άρθρου 31 του ν. 3986/2011. (ομοφ.) Εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 324/2016 Γνωμ. Ολομελείας.

Η απόφαση αριθμός 688 του Ελεγχτικού Συνεδρίου, που εκδόθηκε στις 15 Μαρτίου 2024, αφορά την έφεση ενός επαγγελματία αλιέα που ασχολείται με αλιευτικό σκάφος μήκους έως 12 μέτρων. Ο αλιέας κατέθεσε ενδικοφανή προσφυγή κατά του διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022, στον οποίο του επιβλήθηκε τέλος επιτηδεύματος ύψους 650,00 ευρώ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δικαιούται απαλλαγής από το τέλος αυτό σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4, παρ. 16 της εγκυκλίου Α.1042/2023 της ΑΑΔΕ, καθώς πληροί τις προϋποθέσεις ως αλιέας παράκτιας αλιείας. Το Συμβούλιο αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς του, διαπιστώνοντας ότι ο αλιέας πληροί τις νόμιμες προϋποθέσεις για απαλλαγή, και διέταξε τη διαγραφή του τέλους επιτηδεύματος από τον φορολογικό προσδιορισμό.

Η απόφαση 383 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής και την ακύρωση της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. ΑΓΡΙΝΙΟΥ, σχετικά με αίτημα διαγραφής τέλους επιτηδεύματος για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η επιχείρησή του εξαιρείται από το τέλος, επειδή εδρεύει σε χωριό με πληθυσμό κάτω των 500 κατοίκων. Βάσει των διατάξεων του άρθρου 31 του Ν. 3986/2011 και της τελευταίας απογραφής του 2021 (με πληθυσμό 457 κατοίκων), η επιχείρηση κρίθηκε ότι εμπίπτει στις εξαιρέσεις. Κατά συνέπεια, διατάχθηκε η τροποποίηση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου της Δ.Ο.Υ. ΑΓΡΙΝΙΟΥ και η διαγραφή του τέλους επιτηδεύματος, με την οριστική φορολογική υποχρέωση για το τέλος να ορίζεται σε 0,00 €.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά μιας οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2017. Η προσφυγή υποβλήθηκε από μια εταιρεία και έναν φυσικό πρόσωπο κατά της ΔΟΥ Ηρακλείου Κρήτης, η οποία είχε επιβάλει φόρο ύψους 188.547,00 €, πλέον πρόστιμο 94.273,50 €, εισφορά αλληλεγγύης 39.038,40 € και τέλος επιτηδεύματος 650,00 €, συνολικού ποσού 322.508,90 €. Οι προσφεύγοντες επέμεναν σε λόγους ανωτέρας βίας, έλλειψης αιτιολογίας, παραβίασης αρχών δικαίου και παραγραφής. Το δικαστικό συμβούλιο απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, διαπιστώνοντας ότι η πράξη ήταν νόμιμη, αιτιολογημένη και εκδόθηκε εντός των νόμιμων προθεσμών. Η απόφαση επικυρώνει τον διορθωτικό προσδιορισμό και επιβάλλει την πληρωμή του συνολικού ποσού.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής Αστικής μη Κερδοσκοπικής Εταιρίας κατά της Πράξης Απόρριψης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων, με την οποία απορρίφθηκε αίτημά της για ακύρωση του τέλους επιτηδεύματος για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2021. Η προσφεύγουσα επικαλείτο πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης λόγω του μη κερδοσκοπικού της χαρακτήρα. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως προς το έτος 2018 ως απαράδεκτη, καθότι δεν είχε καταλογιστεί φόρος και δεν υφίστατο εκτελεστή διοικητική πράξη. Ως προς τα έτη 2019-2021, η προσφυγή απορρίφθηκε διότι η εταιρία, ως ΝΠΙΔ με έδρα τα Ιωάννινα, δεν πληροί τις περιοριστικές προϋποθέσεις εξαίρεσης από το τέλος επιτηδεύματος του άρθρου 31 του Ν. 3986/2011. Τελικά, η ΔΕΔ απέρριψε συνολικά την ενδικοφανή προσφυγή.