ΔΕΔ/Αθ/688/2024

Απαλλαγή από το τέλος επιτηδεύματος των συμπλοιοκτησιών παράκτιας αλιείας και σπογγαλιείας, οι οποίες εκμεταλλεύονται σκάφη μήκους μέχρι 12 μέτρα (ΑΔΑ:Ω42ΟΗ-ΗΣΥ) 

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού ΦΕφΠ για το φορολογικό έτος 2022, στην οποία καταλογίστηκε τέλος επιτηδεύματος ύψους 650,00€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για εξαίρεση από το τέλος λόγω αύξησης του προσωπικού της επιχείρησής του κατά τουλάχιστον 25% σύμφωνα με την παρ. 3α του άρθρου 31 του ν.3986/2011. Ωστόσο, η απόφαση απορρίπτει την προσφυγή, καθώς από τα διαθέσιμα στοιχεία δεν προέκυψε η πλήρωση της σχετικής προϋπόθεσης και οφείλει να ασκήσει ένσταση στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ για τη διεκπεραίωση του θέματος.

Παροχή οδηγιών για την εφαρμογή των διατάξεων του τελευταίου εδαφίου της παραγράφου 3 του άρθρου 31 του ν. 3986/2011 (Α΄ 152), που προστέθηκαν με το άρθρο 8 του ν. 4714/2020 (Α΄ 148), περί αναστολής της υποχρέωσης καταβολής του τέλους επιτηδεύματος για το φορολογικό έτος 2019 των αγροτών κανονικού καθεστώτος ΦΠΑ και των αλιέων παράκτιας αλιείας ΑΔΑ:ΡΛΩ646ΜΠ3Ζ-ΚΦΠ

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά μιας οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2017. Η προσφυγή υποβλήθηκε από μια εταιρεία και έναν φυσικό πρόσωπο κατά της ΔΟΥ Ηρακλείου Κρήτης, η οποία είχε επιβάλει φόρο ύψους 188.547,00 €, πλέον πρόστιμο 94.273,50 €, εισφορά αλληλεγγύης 39.038,40 € και τέλος επιτηδεύματος 650,00 €, συνολικού ποσού 322.508,90 €. Οι προσφεύγοντες επέμεναν σε λόγους ανωτέρας βίας, έλλειψης αιτιολογίας, παραβίασης αρχών δικαίου και παραγραφής. Το δικαστικό συμβούλιο απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, διαπιστώνοντας ότι η πράξη ήταν νόμιμη, αιτιολογημένη και εκδόθηκε εντός των νόμιμων προθεσμών. Η απόφαση επικυρώνει τον διορθωτικό προσδιορισμό και επιβάλλει την πληρωμή του συνολικού ποσού.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός πολίτη κατά της επιβολής τέλους επιτηδεύματος ύψους 650,00 € για το φορολογικό έτος 2014. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το ποσό ήταν αφορολόγητο επίδομα παιδιού και ότι το δικαίωμα της φορολογικής διοίκησης είχε παραγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 36 του ΚΦΔ. Ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι η έδρα της επιχείρησής του βρισκόταν σε περιοχή με πληθυσμό άνω των 500 κατοίκων, οπότε δεν ισχύει η απαλλαγή από το τέλος. Επίσης, η φορολογική διοίκηση ενεργούσε εντά των προθεσμιών, καθώς η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε εμπρόθεσμα και το δικαίωμα παραγραφής δεν είχε συμπληρωθεί. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον αρχικό προσδιορισμό και οριστικοποίησε τη φορολογική υποχρέωση στα 739,88 €.

Η απόφαση αφορά την ακύρωση της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022, που επλήγη η προσφεύγουσα λόγω φορολογίας ως ασκούσα εμπορική επιχείρηση. Η προσφεύγουσα, που ασχολείται με υπηρεσίες εκπαίδευσης μέσω υπολογιστή, ισχυρίστηκε ότι πληροί τις προϋποθέσεις για φορολογία με την κλίμακα μισθωτών υπηρεσιών σύμφωνα με το άρθρο 12 παρ. 2 του Ν.4172/2013. Το Ελεγκτικό Συμβούλιο, αφού εξέτασε τη σύμβαση παροχής υπηρεσιών και τον τόπο επαγγελματικής εγκατάστασης, αποφάσισε την επανεκκαθάριση της δήλωσης προς όφελος της προσφεύγουσας.

Η απόφαση 383 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής και την ακύρωση της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. ΑΓΡΙΝΙΟΥ, σχετικά με αίτημα διαγραφής τέλους επιτηδεύματος για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η επιχείρησή του εξαιρείται από το τέλος, επειδή εδρεύει σε χωριό με πληθυσμό κάτω των 500 κατοίκων. Βάσει των διατάξεων του άρθρου 31 του Ν. 3986/2011 και της τελευταίας απογραφής του 2021 (με πληθυσμό 457 κατοίκων), η επιχείρηση κρίθηκε ότι εμπίπτει στις εξαιρέσεις. Κατά συνέπεια, διατάχθηκε η τροποποίηση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου της Δ.Ο.Υ. ΑΓΡΙΝΙΟΥ και η διαγραφή του τέλους επιτηδεύματος, με την οριστική φορολογική υποχρέωση για το τέλος να ορίζεται σε 0,00 €.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής Αστικής μη Κερδοσκοπικής Εταιρίας κατά της Πράξης Απόρριψης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων, με την οποία απορρίφθηκε αίτημά της για ακύρωση του τέλους επιτηδεύματος για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2021. Η προσφεύγουσα επικαλείτο πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης λόγω του μη κερδοσκοπικού της χαρακτήρα. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως προς το έτος 2018 ως απαράδεκτη, καθότι δεν είχε καταλογιστεί φόρος και δεν υφίστατο εκτελεστή διοικητική πράξη. Ως προς τα έτη 2019-2021, η προσφυγή απορρίφθηκε διότι η εταιρία, ως ΝΠΙΔ με έδρα τα Ιωάννινα, δεν πληροί τις περιοριστικές προϋποθέσεις εξαίρεσης από το τέλος επιτηδεύματος του άρθρου 31 του Ν. 3986/2011. Τελικά, η ΔΕΔ απέρριψε συνολικά την ενδικοφανή προσφυγή.

Η απόφαση 415/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας κατά της Πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος Φυσικών Προσώπων για το φορολογικό έτος 2023. Η πράξη επέβαλε συνολικό καταλογιζόμενο ποσό 1.733,29€ (κύριος φόρος 1.105,32€, προκαταβολή φόρου 302,61€, τέλος επιτηδεύματος 325,00€), βάσει τροποποιητικής δήλωσης της προσφεύγουσας που εμφάνιζε ζημία. Ο προσδιορισμός έγινε κατ' εφαρμογή των άρθρων 28Α-28Δ του ν.4172/2013, καταλογίζοντας ελάχιστο καθαρό εισόδημα 10.910,85€. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε εσφαλμένο υπολογισμό λόγω του ότι οι ημέρες λειτουργίας του σχολικού κυλικείου της ήταν 147 και όχι 274, όπως ελήφθησαν υπόψη. Η Διοίκηση απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι για την περίπτωση του σχολικού κυλικείου, βάσει νομοθετικών ρυθμίσεων, λαμβάνονται υπόψη 274 ημέρες. Επιπλέον, η προσφεύγουσα δεν είχε ακολουθήσει τη διαδικασία αμφισβήτησης και αίτησης ελέγχου (κωδικός 444) για εισόδημα μικρότερο του τεκμαρτού, όπως προβλέπεται.