ΔΕΔ/Αθ/121/2024

Η απόφαση 112/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που κατατέθηκε κατά δύο εκθέσεων ελέγχου του 1ου ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τα ευρήματα των εκθέσεων, σύμφωνα με τα οποία είχε λάβει εβδομήντα επτά (77) εικονικά φορολογικά στοιχεία συνολικής καθαρής αξίας 30.765,00€, προβάλλοντας ισχυρισμούς περί ουσιαστικού σφάλματος, παραβίασης της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και έλλειψης αιτιολογίας. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι οι προσβαλλόμενες εκθέσεις ελέγχου δεν αποτελούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις, αλλά απλώς προπαρασκευαστικές πράξεις, και δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 72 του ΚΦΔ (ν. 5104/2024), καθώς δεν είχαν εκδοθεί οριστικές πράξεις από τη φορολογική αρχή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε ένας φορολογούμενος εναντίον των Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος των ετών 2017 και 2018. Οι πράξεις αυτές επέβαλαν πρόσθετο φόρο, πρόστιμο και ειδική εισφορά αλληλεγγύης λόγω μη εξόφλησης μισθοδοσίας και δαπανών άνω των 500 € με τραπεζικά μέσα, όπως προβλέπει ο νόμος. Ο προσφεύγων υποστήριξε ότι οι πληρωμές ήταν πραγματικές, αλλά η Διοίκηση επέμεινε στην τήρηση της νομοθεσίας, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς του ως αβάσιμους και επιβεβαιώνοντας τις αρχικές πράξεις.

Η απόφαση αφορά την επανεξέταση ενδικοφανούς προσφυγής για καταλογιστικές πράξεις της Δ.Ο.Υ. Α’ ΠΑΤΡΩΝ σε βάρος ενός φορολογουμένου που είχε λάβει εικονικό τιμολόγιο από βρετανική οντότητα. Αρχικά, η Υπηρεσία είχε ακυρώσει τον εξωλογιστικό προσδιορισμό του εισοδήματος, αλλά το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πατρών ανέστειλε την απόφαση και ανέπεμψε την υπόθεση για επανεξέταση. Η τελική απόφαση επιβεβαιώνει τον διορθωτικό προσδιορισμό του ΦΠΑ, περιορίζοντας ωστόσο το πρόστιμο για λήψη εικονικού τιμολογίου από 19.861,00 € σε 2.500,00 €, σύμφωνα με την αρχή της ευμενέστερης κύρωσης και τη σχετική νομολογία.

Η απόφαση αριθμού 512 εκδόθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στις 27 Φεβρουαρίου 2024 και αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Οι προσβαλλόμενες πράξεις είχαν επιβάλει στη προσφεύγουσα και τον σύζυγό της διαφορές φόρου, πρόστιμα και εισφορά αλληλεγγύης. Η προσφυγή επικεντρώθηκε στην ακύρωση ή τροποποίηση αυτών των πράξεων, προβάλλοντας ισχυρισμούς σχετικά με τη νομιμότητα της έκδοσης και κοινοποίησής τους, την πλημμελή αιτιολόγηση και την καταλογισθείσα προσαύξηση περιουσίας. Το Συνέδριο έκρινε ότι ο έλεγχος αναιτιολόγητα χαρακτήρισε ποσά ως παροχή έναντι εργασιακής σχέσης και προσαύξηση περιουσίας, μειώνοντας τα καταλογιζόμενα ποσά και απορρίπτοντας ορισμένους ισχυρισμούς ως αναποδεικτους.

Η απόφαση 62/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά εκθέσεων μερικού ελέγχου (Φ.Π.Α., Ε.Λ.Π. και Κ.Φ.Δ.) του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. Ο έλεγχος διαπίστωσε παραβάσεις, όπως ανακριβείς δηλώσεις Φ.Π.Α. και μη τήρηση αξιόπιστου λογιστικού συστήματος τα έτη 2018 και 2019. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση, προβάλλοντας ισχυρισμούς όπως ο εσφαλμένος καταλογισμός δαπανών μισθοδοσίας και μισθωμάτων λόγω εξόφλησης σε μετρητά, και η αυθαίρετη προσαύξηση εσόδων από αποθέματα. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη επειδή στρεφόταν κατά των εκθέσεων ελέγχου, οι οποίες θεωρούνται προπαρασκευαστικές και μη εκτελεστές διοικητικές πράξεις, σύμφωνα με τον Ν. 5104/2024.

Η απόφαση 1013 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, Φ.Π.Α., και επιβολής προστίμων της Δ.Ο.Υ. Έδεσσας για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την εγκυρότητα των πράξεων, ισχυριζόμενος παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου και πλημμελή αιτιολογία, κυρίως λόγω της μη αναγνώρισης δαπανών. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε αμφότερους τους ισχυρισμούς. Διαπίστωσε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις κοινοποιήθηκαν εμπρόθεσμα (έως 31-12-2024), εντός της πενταετούς προθεσμίας παραγραφής. Επίσης, έκρινε νόμιμη τη μη αναγνώριση δαπανών, καθώς ο προσφεύγων δεν προσκόμισε το μητρώο παγίων και τα παραστατικά αγορών του 2018, τα οποία υποχρεούταν να διαφυλάσσει μέχρι το τέλος του 2024. Συνεπώς, επικυρώθηκαν τα καταλογιζόμενα ποσά φόρου και προστίμων (συνολικά άνω των 25.000€).

Η Απόφαση 551 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρείας κατά οκτώ οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2021, οι οποίες εκδόθηκαν από την Δ.Ο.Υ. Αγρινίου. Οι πράξεις βασίστηκαν σε έκθεση ελέγχου της Υ.Ε.Δ.Δ.Ε. ΠΑΤΡΑΣ, η οποία διαπίστωσε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη λόγω της μη έκδοσης απροσδιορίστου πλήθους τιμολογίων πώλησης. Η αποκρυβείσα ύλη προσδιορίστηκε μέσω της ανάλυσης του προαιρετικά τηρούμενου αρχείου αποθήκης, όπου εντοπίστηκε η χρήση κωδικών κίνησης (24 και 27) χωρίς αντίστοιχα φορολογικά παραστατικά. Η ΔΕΔ κρίνει τους ισχυρισμούς της εταιρείας, περί έλλειψης νόμιμης βάσης των προστίμων και αοριστίας της έκθεσης ελέγχου, αβάσιμους, επικυρώνοντας πλήρως τις προσβαλλόμενες πράξεις.

Η απόφαση 695/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2021 και κατά πράξεων επιβολής προστίμων. Οι αρχικές πράξεις εκδόθηκαν λόγω μη προσκόμισης λογιστικών αρχείων της εταιρείας. Κατόπιν επανεξέτασης και προσκόμισης νέων στοιχείων από τον προσφεύγοντα, η υπόθεση αναπέμφθηκε δύο φορές στη Δ.Ο.Υ. Σύρου για πρόσθετες ελεγκτικές επαληθεύσεις. Τα πορίσματα του ελέγχου αναπομπής έγιναν δεκτά, οδηγώντας σε μερική αποδοχή της προσφυγής και τροποποίηση των πράξεων προσδιορισμού φόρων, καθώς αναγνωρίστηκε η έκπτωση μέρους των αγορών και δαπανών, μειώνοντας τα καταλογιζόμενα ποσά. Οι πράξεις επιβολής προστίμων επικυρώθηκαν.

Δυνατότητα ανάκλησης ή μη εκθέσεων ελέγχου Σ.Δ.Ο.Ε.(...)Οι, κατόπιν σχετικής εισαγγελικής παραγγελίας, εκθέσεις ελέγχου της Επιχειρησιακής Διεύθυνσης Σ.Δ.Ο.Ε. Αττικής, που συνετάγησαν, μεταξύ των ετών 2010 και 2013 και αποτέλεσαν, αφενός, τη βάση για την κίνηση σχετικής ποινικής διαδικασίας, αφετέρου την αιτιολογία πράξεων επιβολής προστίμου του π.δ. 186/1992 (Κ.Β.Σ.), δεν συνιστούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις, ούτε επιτρέπεται η κατ’ επίκληση και εφαρμογή του άρθρου 21 ν. 2690/1999 (ΚΔΔ), ανάκλησή τους (ομόφωνα).

Η απόφαση 463/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου που δραστηριοποιείται στις κατασκευαστικές εργασίες. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και Φόρου Εισοδήματος για τα έτη 2018 και 2019, καθώς και πρόστιμα. Οι πράξεις εδράζονται στη διαπίστωση λήψης είκοσι τεσσάρων (24) εικονικών φορολογικών στοιχείων συνολικής καθαρής αξίας €95.180,00 από συναλλακτικά ανύπαρκτες επιχειρήσεις. Λόγω μη προσκόμισης λογιστικών αρχείων, ο έλεγχος προσδιόρισε τα εισοδήματα με βάση κάθε διαθέσιμο στοιχείο, απορρίπτοντας όλες τις μη τεκμηριωμένες δαπάνες. Η ΔΕΔ επικύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις, κρίνοντας ότι οι διαπιστώσεις του ελέγχου ήταν βάσιμες και ότι οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος περί πραγματικότητας των συναλλαγών και καλής πίστης ήταν αβάσιμοι.