ΔΕΔ/Αθ/143/2024

Η απόφαση αριθμός 456/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός πολίτη εναντίον της απορριπτικής απάντησης του ΚΕΜΕΕΠ σχετικά με την απαλλαγή του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές τριών ανωνύμων εταιρειών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ και ότι είχε παραγραφεί το δικαίωμα του Δημοσίου για είσπραξη των χρεών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, ακολουθώντας τις διατάξεις του ΚΦΔ και σχετικούς νόμους, αποφάσισε ότι ο προσφεύγων φέρει αλληλέγγυα ευθύνη για τις οφειλές, οι οποίες αφορούσαν φόρους επί αποκρυβέντων κερδών και μη αναγνώριση ενισχύσεων, και απέρριψε την προσφυγή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα κατά της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής του βάσει του άρθρου 66 παρ. 29 του Ν. 4646/2019. Ο προσφεύγων ζητούσε την αναγνώριση της έλλειψης προϋποθέσεων για την αλληλέγγυα ευθύνη του για οφειλές της εταιρείας «...» και την ακύρωση καταλογιστικών πράξεων εις βάρος του. Ωστόσο, η Υπηρεσία κρίνει την προσφυγή απαράδεκτη, καθώς το ίδιο αίτημα είχε ήδη εξεταστεί και απορριφθεί σε προηγούμενες αποφάσεις, ενώ η υπόθεση βρίσκεται ενώπιον των δικαστηρίων. Η απόφαση επικαλείται τις διατάξεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ και του άρθρου 70 του ΚΔΔ για την απόρριψη της δεύτερης προσφυγής.

Η απόφαση 846/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής πρώην διαχειριστή εταιρείας, ο οποίος ζητούσε την απαλλαγή του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ των φορολογικών ετών 2021 και 2022, καθώς και για πρόστιμο του άρθρου 54 (ν.4987/22). Ο προσφεύγων είχε αποχωρήσει από τη διαχείριση της εταιρείας («................») στις 04.01.2022, ενώ ο έλεγχος και τα αιτήματα προσκόμισης βιβλίων πραγματοποιήθηκαν το 2024, με αποτέλεσμα την έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο προσφεύγων δεν είχε την ιδιότητα του διαχειριστή ούτε την υποχρέωση προσκόμισης των στοιχείων κατά τον χρόνο του ελέγχου, με βάση και την εγκύκλιο Ε.2173/2020. Επιπλέον, το πρόστιμο του άρθρου 54 κρίθηκε αυτοτελές και εκτός του πεδίου εφαρμογής της αλληλέγγυας ευθύνης. Ως εκ τούτου, η προσφυγή έγινε δεκτή και ο προσφεύγων απαλλάχθηκε από την αλληλέγγυα ευθύνη.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός προσωρινού διαχειριστή εναντίον πράξεων του 2ου ΕΛ.ΚΕ. ΑΤΤΙΚΗΣ, που αφορούσαν τον καταλογισμό φόρου εισοδήματος και πρόστιμα για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο προσφεύγων υποστήριζε ότι δεν φέρει αλληλέγγυα ευθύνη για τα χρέη της εταιρείας, καθώς αυτά δημιουργήθηκαν πριν από την ανάληψή των καθηκόντων του και εξαιτίας οικονομικών δυσκολιών, δεν μπόρεσε να προσκομίσει τα απαιτούμενα στοιχεία. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποφάσισε να αποδεχτεί εν μέρει την προσφυγή, απορρίπτοντας την απαίτηση για ακύρωση των πράξεων αλλά συμφωνώντας ότι ο προσφεύγων δεν φέρει αλληλέγγυα ευθύνη για τις οφειλές, σύμφωνα με τις τροποποιημένες διατάξεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ.

Η υπ' αριθμ. 1131/17.06.2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής διαχειριστή λυθείσας κοινοπραξίας κατά της άρνησης απαλλαγής του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές ΦΠΑ και προστίμου ΚΒΣ της χρήσης 2004. Η ΔΕΔ, κατ' εφαρμογή δικαστικής απόφασης, έκρινε την αίτηση με βάση τις διατάξεις του άρθρου 49 ΚΦΔ. Η ΔΕΔ δέχτηκε εν μέρει την προσφυγή, απαλλάσσοντας τον προσφεύγοντα από την ευθύνη για το πρόστιμο ΚΒΣ (76.336,00€), καθώς αυτό το είδος οφειλής δεν εμπίπτει πλέον στις περιπτώσεις αλληλέγγυας ευθύνης του άρθρου 49 ΚΦΔ. Όμως, απέρριψε τον ισχυρισμό του περί έλλειψης υπαιτιότητας για την οφειλή ΦΠΑ (85.091,84€), κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε πλήρως η μη πραγματική ανάμειξη στη διαχείριση της κοινοπραξίας.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου που διεκδικεί την επιπλέον απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη της εταιρείας «………… ΕΠΕ», της οποίας ήταν διαχειριστής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε την προσφυγή, κρίνοντας ότι τα χρέη για πρόστιμα ΚΒΣ, που βεβαιώθηκαν στις 30/4/2010, δεν υπάγονται στις οφειλές για τις οποίες ίσχυε αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με τις τροποποιημένες διατάξεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις των νόμων 4738/2020, 4646/2019 και 4701/2020, που περιορίζουν την αλληλέγγυα ευθύνη για συγκεκριμένους φόρους και εξαιρούν τα πρόστιμα ΚΒΣ.

Η Απόφαση 336/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου, πρώην διευθύνοντος συμβούλου εταιρείας, κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματός του από το ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων ζητούσε να αναγνωριστεί ότι δεν έχει αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές φόρου εισοδήματος της εταιρείας ύψους 191.487,81€ (οικονομικό έτος 2000) και την επιστροφή ποσού 103.111,36€ που εισπράχθηκε αναγκαστικά από πλειστηριασμό ακινήτου του. Υποστήριξε ότι η ευθύνη των διοικούντων δεν ίσχυε κατά τη διάρκεια της θητείας του. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, καθώς διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων έλαβε γνώση των οφειλών και της αλληλέγγυας ευθύνης του το αργότερο στις 17/06/2022 (ημερομηνία κατάθεσης ανακοπής) και όχι εντός της προβλεπόμενης 30ήμερης προθεσμίας.

Η απόφαση 495/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε ένας αλληλέγγυος υπεύθυνος κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος/Επιβολής Προστίμου για το φορολογικό έτος 2020. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης και αλληλέγγυας ευθύνης, αναφέροντας ότι είχε αποχωρήσει από την εταιρεία και δεν είχε πρόσβαση στα φορολογικά στοιχεία. Ωστόσο, η προσφυγή κρίθηκε εκπρόθεσμα, καθώς υποβλήθηκε μετά την παρέλευση της νόμιμης προθεσμίας των 30 ημερών από την ηλεκτρονική κοινοποίηση της πράξης, χωρίς να επικαλείται λόγους ανωτέρας βίας. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του ΚΦΔ και σχετικών αποφάσεων, επιβεβαιώνοντας την νόμιμη διαδικασία κοινοποίησης μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος TAXISnet.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019 σε βάρος μιας ανώνυμης εταιρείας. Ο προσφεύγων, πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε πραγματική ανάμειξη στη διοίκηση και ότι είχε ήδη αντικατασταθεί κατά τη διενέργεια του ελέγχου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποδέχθηκε τον ισχυρισμό του ως προς την αλληλέγγυα ευθύνη για το 2018, αλλά τον απέρριψε για το 2019, επιβεβαιώνοντας τις προσβαλλόμενες πράξεις. Η απόφαση εξετάζει λεπτομερώς τις διατάξεις περί αλληλέγγυας ευθύνης, τον φορολογικό έλεγχο και τα κριτήρια για τον προσδιορισμό του εισοδήματος με βάση το άρθρο 28 του ν. 4172/2013.

Η απόφαση (Αριθμός 63/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ομόρρυθμου εταίρου και διαχειριστή λυθείσας ετερόρρυθμης εταιρείας, ο οποίος ζητούσε την παύση της αλληλέγγυας ευθύνης του για χρέη προς το Δημόσιο (ύψους 133.918,75 ευρώ), επικαλούμενος τις διατάξεις περί αλληλέγγυας ευθύνης του ΚΦΔ. Η ΔΕΔ επικύρωσε την απορριπτική πράξη της Προϊσταμένης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Η αιτιολόγηση της ΔΕΔ βασίζεται στο ότι, στην περίπτωση του ομόρρυθμου εταίρου, εφαρμόζονται οι ειδικότερες διατάξεις του ν.4072/2012 (άρθρο 249 κ.ε.) για την απεριόριστη και εις ολόκληρον ευθύνη του, οι οποίες υπερτερούν των γενικών διατάξεων του άρθρου 50 του ΚΦΔ. Συνεπώς, ο προσφεύγων εξακολουθεί να ευθύνεται απεριόριστα για τα χρέη της εταιρείας.