ΔΕΔ/Αθ/569/2024

Η απόφαση 693/17/03/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εκδόθηκε επί ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2024. Η προσφεύγουσα, Αντιπρόεδρος της εταιρείας, ζήτησε την ακύρωση των πράξεων ισχυριζόμενη έλλειψη αλληλέγγυας ευθύνης για τα φορολογικά χρέη της εταιρείας. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως προς τον φόρο εισοδήματος, τον ΦΠΑ και τα συναφή πρόστιμα του άρθρου 58Α, καθώς διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα είχε πραγματική ανάμειξη στη διοίκηση/διαχείριση και δεν απέδειξε τη μη υπαιτιότητά της. Αντιθέτως, έγινε δεκτή η προσφυγή ως προς τα τέλη χαρτοσήμου και τα πρόστιμα του άρθρου 54 (για διαδικαστικές παραβάσεις), καθώς, σύμφωνα με την εγκύκλιο Ε. 2173/2020, για αυτές τις κατηγορίες οφειλών δεν θεμελιώνεται αλληλέγγυα ευθύνη.

Η απόφαση 846/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής πρώην διαχειριστή εταιρείας, ο οποίος ζητούσε την απαλλαγή του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ των φορολογικών ετών 2021 και 2022, καθώς και για πρόστιμο του άρθρου 54 (ν.4987/22). Ο προσφεύγων είχε αποχωρήσει από τη διαχείριση της εταιρείας («................») στις 04.01.2022, ενώ ο έλεγχος και τα αιτήματα προσκόμισης βιβλίων πραγματοποιήθηκαν το 2024, με αποτέλεσμα την έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο προσφεύγων δεν είχε την ιδιότητα του διαχειριστή ούτε την υποχρέωση προσκόμισης των στοιχείων κατά τον χρόνο του ελέγχου, με βάση και την εγκύκλιο Ε.2173/2020. Επιπλέον, το πρόστιμο του άρθρου 54 κρίθηκε αυτοτελές και εκτός του πεδίου εφαρμογής της αλληλέγγυας ευθύνης. Ως εκ τούτου, η προσφυγή έγινε δεκτή και ο προσφεύγων απαλλάχθηκε από την αλληλέγγυα ευθύνη.

Η απόφαση αριθμού 618 εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) στις 06 Μαρτίου 2024 και αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της δεύτερης ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα. Ο προσφεύγων είχε ασκήσει ενδικοφανή προσφυγή κατά δύο πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, ζητώντας την ακύρωση τους και την άρση της αλληλέγγυας ευθύνης του. Οι πράξεις προέκυψαν μετά από φορολογικό έλεγχο στον οποίο η εταιρεία δεν προσέφερε τα απαιτούμενα βιβλία και στοιχεία, οδηγώντας σε προσδιορισμό κερδών σύμφωνα με το άρθρο 28 του ΚΦΕ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν είχε πραγματική ανάμειξη στη διοίκηση της εταιρείας κατά τη διάρκεια του ελέγχου. Ωστόσο, η Υπηρεσία απέρριψε την προσφυγή καθώς αποτέλεσε δεύτερη προσφυγή για τις ίδιες πράξεις, μετά από προηγούμενη απόφαση που είχε μερικώς αποδεχθεί τους ισχυρισμούς του.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος εναντίον της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής του για απαλλαγή από αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές της κυπριακής εταιρείας «...». Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με το άρθρο 50 του ΚΦΔ, καθώς είχε αποχωρήσει από την εταιρεία. Ωστόσο, η Υπηρεσία απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς το ίδιο ζήτημα είχε ήδη εκτελεστεί με προηγούμενες αποφάσεις και βρίσκεται υπό εξέταση στα δικαστήρια. Η απόφαση επικαλείται διατάξεις του ΚΦΔ και του ν. 5036/2023 για την τροποποίηση της αλληλέγγυας ευθύνης.

Η απόφαση αριθμό 250 εκδόθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στις 29 Ιανουαρίου 2024. Αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε εκπρόθεσμα από τον προσφεύγοντα, ο οποίος αντιμετώπιζε αλληλέγγυα ευθύνη για φορολογικές οφειλές της εταιρείας που εκπροσωπούσε. Οι οφειλές αφορούσαν φόρο εισοδήματος και πρόστιμο για τη φορολογική περίοδο 30/04/2014 έως 31/12/2014, συνολικού ποσού 29.041,59 ευρώ. Η προσφυγή απορρίφθηκε λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής της, καθώς η αρχική πράξη είχε κοινοποιηθεί στις 22/07/2020 και η προσφυγή υποβλήθηκε μετά την παρέλευσή της τριαντάημερης προθεσμίας. Η απόφαση εξέτασε επίσης το ζήτημα της παραγραφής της απαίτησης και τη μη στοιχειοθέτηση της αλληλέγγυας ευθύνης σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε η πρώην Αντιπρόεδρος και Διευθύνουσα Σύμβουλος μιας ανώνυμης εταιρείας (η οποία κηρύχθηκε σε πτώχευση), ζητώντας απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές της εταιρείας προς το Δημόσιο. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η ιδιότητά της ήταν μόνο "εν τοις τύποις" λόγω της ενασχόλησής της με άλλο επάγγελμα (οδοντίατρος στην Αθήνα) και ότι δεν είχε πραγματική ανάμειξη στη διαχείριση. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή. Η αλληλέγγυα ευθύνη θεμελιώθηκε, καθώς η προσφεύγουσα είχε εξουσία διοίκησης και εκπροσώπησης μέχρι την κήρυξη της πτώχευσης, οι οφειλές (ΦΠΑ και παρακρατούμενοι φόροι) κατέστησαν ληξιπρόθεσμες ή η ρύθμισή τους απωλέσθηκε κατά τη θητεία της, και η ίδια απέτυχε να ανατρέψει το τεκμήριο υπαιτιότητας με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, όπως βεβαιώσεις από όλες τις συνεργαζόμενες τράπεζες.

Η απόφαση αριθμού 334 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα, ο οποίος ζητούσε την απαλλαγή του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές της εταιρείας με την επωνυμία ....................., σύμφωνα με το άρθρο 66 παρ. 29 του ν.4646/2019. Η Δ.Ο.Υ. Ναυπλίου διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων είχε ανάμειξη στη διαχείριση της εταιρείας από το 2007 έως το 2018 και θεωρήθηκε αλληλεγγύως υπεύθυνος για οφειλές ΦΠΑ. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε έλλειψη υπαιτιότητας και μη συμμετοχή στη διοίκηση, αλλά η υπηρεσία απέρριψε τα αιτήματά του, καθώς δεν προσκόμισε αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις για την έλλειψη υπαιτιότητας. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι τα επενδυτικά αγαθά με απαλλαγή ΦΠΑ δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις της σχετικής Κ.Υ.Α.

Η απόφαση (Αριθμός 241/2025) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης, την οποία υπέβαλε φυσικό πρόσωπο (πρώην μέλος Δ.Σ. και διευθύνων σύμβουλος εταιρείας) που κρίθηκε αλληλεγγύως υπεύθυνο για οφειλές της εταιρείας. Οι οφειλές αφορούσαν πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, Φ.Π.Α. και προστίμου για τα φορολογικά έτη 2016 και 2017, οι οποίες κοινοποιήθηκαν στον προσφεύγοντα στις 20/12/2022. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση των πράξεων και την άρση της αλληλέγγυας ευθύνης του, ισχυριζόμενος ότι η θέση του ήταν μόνον τυπική. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή (υποβλήθηκε 18/10/2024) ως εκπρόθεσμη, δεδομένου ότι η προθεσμία των 30 ημερών είχε παρέλθει. Επίσης, έκρινε ότι τα αποδεικτικά νοσηλείας που προσκομίστηκαν δεν αποδεικνύουν αδιαλείπτως ανωτέρα βία που να καθιστούσε αδύνατη την εμπρόθεσμη υποβολή.

Η υπ' αριθμ. 1131/17.06.2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής διαχειριστή λυθείσας κοινοπραξίας κατά της άρνησης απαλλαγής του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές ΦΠΑ και προστίμου ΚΒΣ της χρήσης 2004. Η ΔΕΔ, κατ' εφαρμογή δικαστικής απόφασης, έκρινε την αίτηση με βάση τις διατάξεις του άρθρου 49 ΚΦΔ. Η ΔΕΔ δέχτηκε εν μέρει την προσφυγή, απαλλάσσοντας τον προσφεύγοντα από την ευθύνη για το πρόστιμο ΚΒΣ (76.336,00€), καθώς αυτό το είδος οφειλής δεν εμπίπτει πλέον στις περιπτώσεις αλληλέγγυας ευθύνης του άρθρου 49 ΚΦΔ. Όμως, απέρριψε τον ισχυρισμό του περί έλλειψης υπαιτιότητας για την οφειλή ΦΠΑ (85.091,84€), κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε πλήρως η μη πραγματική ανάμειξη στη διαχείριση της κοινοπραξίας.

Η απόφαση 763/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός αλληλεγγύως ευθυνόμενου προσώπου κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ και Επιβολής Προστίμου περιόδου 01/01-31/12/2020, που εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο του 4ου ΕΛΚΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η πράξη καταλόγισε στην εταιρεία ΦΠΑ ποσού 158.714,11€ πλέον προστίμου 79.357,08€, συνολικού ποσού 238.071,19€. Η απόρριψη βασίστηκε στο γεγονός ότι ο προσφεύγων, ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας κατά την κρινόμενη περίοδο, φέρει αλληλέγγυα ευθύνη για τις οφειλές ΦΠΑ, σύμφωνα με τις διατάξεις περί αλληλέγγυας ευθύνης (άρθρο 49 ν 5104/2024). Οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος περί παραίτησης, έλλειψης ανάμειξης στη διοίκηση/διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων και πλαστογραφίας της υπογραφής του, δεν έγιναν δεκτοί, καθώς είναι αρμοδιότητα των δικαστηρίων να κρίνουν το θέμα της πλαστογράφησης και μέχρι την έκδοση της παρούσας απόφασης δεν υφίστατο σχετική δικαστική απόφαση.