ΔΕΔ/Αθ/144/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος εναντίον της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής του για απαλλαγή από αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές της κυπριακής εταιρείας «...». Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με το άρθρο 50 του ΚΦΔ, καθώς είχε αποχωρήσει από την εταιρεία. Ωστόσο, η Υπηρεσία απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς το ίδιο ζήτημα είχε ήδη εκτελεστεί με προηγούμενες αποφάσεις και βρίσκεται υπό εξέταση στα δικαστήρια. Η απόφαση επικαλείται διατάξεις του ΚΦΔ και του ν. 5036/2023 για την τροποποίηση της αλληλέγγυας ευθύνης.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου που διεκδικεί την επιπλέον απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη της εταιρείας «………… ΕΠΕ», της οποίας ήταν διαχειριστής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε την προσφυγή, κρίνοντας ότι τα χρέη για πρόστιμα ΚΒΣ, που βεβαιώθηκαν στις 30/4/2010, δεν υπάγονται στις οφειλές για τις οποίες ίσχυε αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με τις τροποποιημένες διατάξεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις των νόμων 4738/2020, 4646/2019 και 4701/2020, που περιορίζουν την αλληλέγγυα ευθύνη για συγκεκριμένους φόρους και εξαιρούν τα πρόστιμα ΚΒΣ.

Η απόφαση αριθμού 334 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα, ο οποίος ζητούσε την απαλλαγή του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές της εταιρείας με την επωνυμία ....................., σύμφωνα με το άρθρο 66 παρ. 29 του ν.4646/2019. Η Δ.Ο.Υ. Ναυπλίου διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων είχε ανάμειξη στη διαχείριση της εταιρείας από το 2007 έως το 2018 και θεωρήθηκε αλληλεγγύως υπεύθυνος για οφειλές ΦΠΑ. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε έλλειψη υπαιτιότητας και μη συμμετοχή στη διοίκηση, αλλά η υπηρεσία απέρριψε τα αιτήματά του, καθώς δεν προσκόμισε αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις για την έλλειψη υπαιτιότητας. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι τα επενδυτικά αγαθά με απαλλαγή ΦΠΑ δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις της σχετικής Κ.Υ.Α.

Η απόφαση αριθμός 456/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός πολίτη εναντίον της απορριπτικής απάντησης του ΚΕΜΕΕΠ σχετικά με την απαλλαγή του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές τριών ανωνύμων εταιρειών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ και ότι είχε παραγραφεί το δικαίωμα του Δημοσίου για είσπραξη των χρεών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, ακολουθώντας τις διατάξεις του ΚΦΔ και σχετικούς νόμους, αποφάσισε ότι ο προσφεύγων φέρει αλληλέγγυα ευθύνη για τις οφειλές, οι οποίες αφορούσαν φόρους επί αποκρυβέντων κερδών και μη αναγνώριση ενισχύσεων, και απέρριψε την προσφυγή.

Η απόφαση αριθ. 617/2024 εκδόθηκε στις 6 Μαρτίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ. Αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής του φορολογουμένου κατά διορθωτικών προσδιορισμών ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019. Ο προσφεύγων αντιμετώπισε καταλογισμούς ΦΠΑ και προστίμων λόγω μη προσκόμισης βιβλίων και στοιχείων κατά τον έλεγχο, ισχυριζόμενος ότι δεν είχε πραγματική ανάμειξη στην εταιρεία. Η απόφαση απορρίπτει τη δεύτερη προσφυγή ως απαράδεκτη βάσει του άρθρου 70 παρ. 1 ΚΔΔ, επειδή είχε ήδη εκδοθεί απορριπτική απόφαση για την ίδια υπόθεση.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε ο διαχειριστής της εταιρείας «...................», η οποία εταιρεία ήταν διαχειρίστρια της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας «...................», κατά πράξεων επιβολής προστίμου, ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2019, 2020 και 2021. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την αλληλέγγυα ευθύνη του, επικαλούμενος εσφαλμένη ερμηνεία και πλημμελή εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 49 Κ.Φ.Δ. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθότι στις καταλογιστικές πράξεις δεν αναγραφόταν ο ίδιος ως αλληλεγγύως υπεύθυνο πρόσωπο, αλλά η εταιρεία της οποίας τυγχάνει διαχειριστής.

1) Έννοια δημοτικών φορολογικών διαφορών, υπαγωγή στην παρ.2α άρθρου 66 του Ν.2717/1999. 2) Προθεσμία ασκήσεως προσφυγών, κατά την παρ.2α άρθρου 66 του Ν.2717/1999, σε ιδιαίτερες περιπτώσεις διαφορών.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
1) Κατά την περ.α’ παρ.2 άρθρου 66 του ΚΔΔ (Ν.2717/1999), όπως ισχύει, στην έννοια των φορολογικών διαφορών εν γένει, περιλαμβάνονται και οι διαφορές από την δημοτική φορολογία. 2 α) Οι διαφορές 1) από το τέλος χρήσης κοινοχρήστων χώρων (άρθρο 13 παρ.1 του Β.Δ. της 24.9/20.10.1958), 2) από το τέλος επί των ακαθαρίστων εσόδων (άρθρο 1 του Ν. 339/1976), 3) από πρόστιμα του άρθρου 13 παρ.8 του Β.Δ. της 24.9/20.10.1958, 4) από πρόστιμα του άρθρου 73 παρ.1 του Β.Δ. της 24.9/20.10.1958, είναι φορολογικές και, σύμφωνα με το άρθρο 66 παρ.2α του ΚΔΔ, όπως ισχύει, η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής είναι 30 ημερών. β) Οι διαφορές 1) από πρόστιμα του Κ.Ο.Κ. (άρθρο 104 του Ν.2696/1999) και 2) από πρόστιμα σχετικά με την υπαίθρια διαφήμιση (άρθρο 8 του Ν. 2946/2001), δεν είναι φορολογικές και, σύμφωνα με το άρθρο 66 παρ.1 του ΚΔΔ, όπως ισχύει, η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής είναι 60 ημερών.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από φορολογούμενη κατά της απόφασης απόρριψης της αίτησής της για τη χορήγηση επιδόματος θέρμανσης, την οποία είχε υποβάλει στην ψηφιακή πλατφόρμα «myθέρμανση». Η προσφεύγουσα ζητούσε την επανεξέταση της αίτησης, υποστηρίζοντας ότι, λόγω του γάμου της στις 31/10/2024, το σύστημα αθροίζει αδίκως τα εισοδήματα του συζύγου και των φιλοξενουμένων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη. Βασικοί λόγοι της απόρριψης ήταν: α) η αοριστία της προσφυγής ως προς τον προσδιορισμό της προσβαλλόμενης πράξης, β) η έλλειψη Ψηφιακής Βεβαίωσης Εγγράφου και υπογραφής, και γ) το ότι το επίδομα θέρμανσης δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024), άρα δεν είναι αρμόδια η Δ.Ε.Δ. να κρίνει την υπόθεση.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από έναν φορολογούμενο εναντίον οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017, 2018 και 2019. Ο φορολογούμενος είχε λάβει εικονικά φορολογικά στοιχεία από άλλες επιχειρήσεις, τα οποία κρίθηκαν ανύπαρκτα, με αποτέλεσμα η φορολογική αρχή να μην αναγνωρίσει τις αντίστοιχες εκπτώσεις και δαπάνες. Ο προσφεύγων είχε ήδη υποβάλλει προηγούμενη ενδικοφανή προσφυγή για τις ίδιες πράξεις, η οποία είχε εξεταστεί και αποφανθεί. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τη νέα προσφυγή ως απαράδεκτη βάσει του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, καθώς απαγορεύεται η άσκηση δεύτερης προσφυγής για την ίδια πράξη.

Προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος - Προθεσμία άσκησης προσφυγής του άρθρου 14 του ΠΔ 55/1998.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
(Τριμελούς Επιτροπής) Η διάταξη του άρθρου 14 παρ.10 του ΠΔ 55/1998 με την οποία καθιερώνεται 15νθήμερη προθεσμία για την άσκηση της προσφυγής εφόσον δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις της παρ.2 του άρθρου 285 ΚΔΔ δεν ισχύει από της 17-7-99, ως καταργημένη με νεώτερο νόμο και από της ανωτέρω ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, ισχύει για όλες τις προσφυγές που ασκούνται στα διοικητικά δικαστήρια γενικώς, η προθεσμία των εξήκοντα ημερών του άρθρου 66 του ανωτέρω Κώδικα.