ΔΕΔ/Αθ/144/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος εναντίον της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής του για απαλλαγή από αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές της κυπριακής εταιρείας «...». Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με το άρθρο 50 του ΚΦΔ, καθώς είχε αποχωρήσει από την εταιρεία. Ωστόσο, η Υπηρεσία απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς το ίδιο ζήτημα είχε ήδη εκτελεστεί με προηγούμενες αποφάσεις και βρίσκεται υπό εξέταση στα δικαστήρια. Η απόφαση επικαλείται διατάξεις του ΚΦΔ και του ν. 5036/2023 για την τροποποίηση της αλληλέγγυας ευθύνης.

Η απόφαση αριθμού 334 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα, ο οποίος ζητούσε την απαλλαγή του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές της εταιρείας με την επωνυμία ....................., σύμφωνα με το άρθρο 66 παρ. 29 του ν.4646/2019. Η Δ.Ο.Υ. Ναυπλίου διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων είχε ανάμειξη στη διαχείριση της εταιρείας από το 2007 έως το 2018 και θεωρήθηκε αλληλεγγύως υπεύθυνος για οφειλές ΦΠΑ. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε έλλειψη υπαιτιότητας και μη συμμετοχή στη διοίκηση, αλλά η υπηρεσία απέρριψε τα αιτήματά του, καθώς δεν προσκόμισε αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις για την έλλειψη υπαιτιότητας. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι τα επενδυτικά αγαθά με απαλλαγή ΦΠΑ δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις της σχετικής Κ.Υ.Α.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου που διεκδικεί την επιπλέον απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη της εταιρείας «………… ΕΠΕ», της οποίας ήταν διαχειριστής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε την προσφυγή, κρίνοντας ότι τα χρέη για πρόστιμα ΚΒΣ, που βεβαιώθηκαν στις 30/4/2010, δεν υπάγονται στις οφειλές για τις οποίες ίσχυε αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με τις τροποποιημένες διατάξεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις των νόμων 4738/2020, 4646/2019 και 4701/2020, που περιορίζουν την αλληλέγγυα ευθύνη για συγκεκριμένους φόρους και εξαιρούν τα πρόστιμα ΚΒΣ.

Η απόφαση αριθμός 456/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός πολίτη εναντίον της απορριπτικής απάντησης του ΚΕΜΕΕΠ σχετικά με την απαλλαγή του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές τριών ανωνύμων εταιρειών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ και ότι είχε παραγραφεί το δικαίωμα του Δημοσίου για είσπραξη των χρεών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, ακολουθώντας τις διατάξεις του ΚΦΔ και σχετικούς νόμους, αποφάσισε ότι ο προσφεύγων φέρει αλληλέγγυα ευθύνη για τις οφειλές, οι οποίες αφορούσαν φόρους επί αποκρυβέντων κερδών και μη αναγνώριση ενισχύσεων, και απέρριψε την προσφυγή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας, η οποία αμφισβητούσε την αλληλέγγυα ευθύνη της για οφειλές της εταιρείας με την επωνυμία «...................». Η προσφεύγουσα ισχυριζόταν ότι δεν διέθετε την απαραίτητη ιδιότητα για να θεμελιωθεί η ευθύνη της και ότι οι οφειλές προέκυψαν από πλαστογραφία της υπογραφής της από τρίτο πρόσωπο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποφάσισε ότι η αίτηση ήταν απαράδεκτη, καθώς αφορούσε πράξεις μετά την τροποποίηση του νόμου το 2019 και επειδή η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης, όπου δεν εφαρμόζεται η ενδικοφανής προσφυγή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε η πρώην Αντιπρόεδρος και Διευθύνουσα Σύμβουλος μιας ανώνυμης εταιρείας (η οποία κηρύχθηκε σε πτώχευση), ζητώντας απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές της εταιρείας προς το Δημόσιο. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η ιδιότητά της ήταν μόνο "εν τοις τύποις" λόγω της ενασχόλησής της με άλλο επάγγελμα (οδοντίατρος στην Αθήνα) και ότι δεν είχε πραγματική ανάμειξη στη διαχείριση. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή. Η αλληλέγγυα ευθύνη θεμελιώθηκε, καθώς η προσφεύγουσα είχε εξουσία διοίκησης και εκπροσώπησης μέχρι την κήρυξη της πτώχευσης, οι οφειλές (ΦΠΑ και παρακρατούμενοι φόροι) κατέστησαν ληξιπρόθεσμες ή η ρύθμισή τους απωλέσθηκε κατά τη θητεία της, και η ίδια απέτυχε να ανατρέψει το τεκμήριο υπαιτιότητας με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, όπως βεβαιώσεις από όλες τις συνεργαζόμενες τράπεζες.

Η απόφαση αριθ. 617/2024 εκδόθηκε στις 6 Μαρτίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ. Αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής του φορολογουμένου κατά διορθωτικών προσδιορισμών ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019. Ο προσφεύγων αντιμετώπισε καταλογισμούς ΦΠΑ και προστίμων λόγω μη προσκόμισης βιβλίων και στοιχείων κατά τον έλεγχο, ισχυριζόμενος ότι δεν είχε πραγματική ανάμειξη στην εταιρεία. Η απόφαση απορρίπτει τη δεύτερη προσφυγή ως απαράδεκτη βάσει του άρθρου 70 παρ. 1 ΚΔΔ, επειδή είχε ήδη εκδοθεί απορριπτική απόφαση για την ίδια υπόθεση.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε ο διαχειριστής της εταιρείας «...................», η οποία εταιρεία ήταν διαχειρίστρια της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας «...................», κατά πράξεων επιβολής προστίμου, ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2019, 2020 και 2021. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την αλληλέγγυα ευθύνη του, επικαλούμενος εσφαλμένη ερμηνεία και πλημμελή εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 49 Κ.Φ.Δ. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθότι στις καταλογιστικές πράξεις δεν αναγραφόταν ο ίδιος ως αλληλεγγύως υπεύθυνο πρόσωπο, αλλά η εταιρεία της οποίας τυγχάνει διαχειριστής.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα, ο οποίος ζητούσε την ακύρωση της απορριπτικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Πειραιά σχετικά με την αλληλέγγυα ευθύνη του για χρέη της εταιρείας «...». Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών εξέτασε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα ότι η φορολογική αρχή δεν εξέτασε την αίτησή του στην ουσία, αλλά διαπίστωσε ότι τα χρέη είχαν ήδη εξοφληθεί και ότι δεν υπήρχε δυνατότητα επιστροφής των ποσών σύμφωνα με το νόμο. Η απόφαση επιβεβαίωσε την αρνητική απάντηση της Δ.Ο.Υ., αναφέροντας ότι το θέμα είχε ήδη τεθεί σε προηγούμενες αποφάσεις και ότι η προσφυγή ήταν άνευ αντικειμένου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από φορολογούμενη κατά της απόφασης απόρριψης της αίτησής της για τη χορήγηση επιδόματος θέρμανσης, την οποία είχε υποβάλει στην ψηφιακή πλατφόρμα «myθέρμανση». Η προσφεύγουσα ζητούσε την επανεξέταση της αίτησης, υποστηρίζοντας ότι, λόγω του γάμου της στις 31/10/2024, το σύστημα αθροίζει αδίκως τα εισοδήματα του συζύγου και των φιλοξενουμένων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη. Βασικοί λόγοι της απόρριψης ήταν: α) η αοριστία της προσφυγής ως προς τον προσδιορισμό της προσβαλλόμενης πράξης, β) η έλλειψη Ψηφιακής Βεβαίωσης Εγγράφου και υπογραφής, και γ) το ότι το επίδομα θέρμανσης δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024), άρα δεν είναι αρμόδια η Δ.Ε.Δ. να κρίνει την υπόθεση.