ΔΕΔ/Θεσ/1131/2025

Η απόφαση (Αριθμός 63/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ομόρρυθμου εταίρου και διαχειριστή λυθείσας ετερόρρυθμης εταιρείας, ο οποίος ζητούσε την παύση της αλληλέγγυας ευθύνης του για χρέη προς το Δημόσιο (ύψους 133.918,75 ευρώ), επικαλούμενος τις διατάξεις περί αλληλέγγυας ευθύνης του ΚΦΔ. Η ΔΕΔ επικύρωσε την απορριπτική πράξη της Προϊσταμένης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Η αιτιολόγηση της ΔΕΔ βασίζεται στο ότι, στην περίπτωση του ομόρρυθμου εταίρου, εφαρμόζονται οι ειδικότερες διατάξεις του ν.4072/2012 (άρθρο 249 κ.ε.) για την απεριόριστη και εις ολόκληρον ευθύνη του, οι οποίες υπερτερούν των γενικών διατάξεων του άρθρου 50 του ΚΦΔ. Συνεπώς, ο προσφεύγων εξακολουθεί να ευθύνεται απεριόριστα για τα χρέη της εταιρείας.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου που διεκδικεί την επιπλέον απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη της εταιρείας «………… ΕΠΕ», της οποίας ήταν διαχειριστής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε την προσφυγή, κρίνοντας ότι τα χρέη για πρόστιμα ΚΒΣ, που βεβαιώθηκαν στις 30/4/2010, δεν υπάγονται στις οφειλές για τις οποίες ίσχυε αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με τις τροποποιημένες διατάξεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις των νόμων 4738/2020, 4646/2019 και 4701/2020, που περιορίζουν την αλληλέγγυα ευθύνη για συγκεκριμένους φόρους και εξαιρούν τα πρόστιμα ΚΒΣ.

Η απόφαση 978/23.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας (ΙΚΕ). Η προσφεύγουσα ζητούσε την πλήρη απαλλαγή της από την αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη λυθείσας ομορρύθμου εταιρείας, καθώς είχε διατελέσει εκκαθαρίστρια αυτής. Οι επίμαχες οφειλές, για τις οποίες η Δ.Ο.Υ. Κοζάνης δεν ενέκρινε την απαλλαγή, αφορούσαν Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) και Φόρο Εισοδήματος (συμπεριλαμβανομένου του τέλους επιτηδεύματος) που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες κατά τη διάρκεια της θητείας της ως εκκαθαρίστριας. Η ΔΕΔ έκρινε, με βάση το άρθρο 49 του ΚΦΔ, ότι τεκμαίρεται η υπαιτιότητα της προσφεύγουσας για τις οφειλές αυτές, και ότι οι ενέργειες της εκκαθάρισης (όπως η ρευστοποίηση περιουσίας) δεν ήταν αρκετές για να αποδείξουν την έλλειψη υπαιτιότητας και να ανατρέψουν το νομικό τεκμήριο.

Η απόφαση 693/17/03/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εκδόθηκε επί ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2024. Η προσφεύγουσα, Αντιπρόεδρος της εταιρείας, ζήτησε την ακύρωση των πράξεων ισχυριζόμενη έλλειψη αλληλέγγυας ευθύνης για τα φορολογικά χρέη της εταιρείας. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως προς τον φόρο εισοδήματος, τον ΦΠΑ και τα συναφή πρόστιμα του άρθρου 58Α, καθώς διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα είχε πραγματική ανάμειξη στη διοίκηση/διαχείριση και δεν απέδειξε τη μη υπαιτιότητά της. Αντιθέτως, έγινε δεκτή η προσφυγή ως προς τα τέλη χαρτοσήμου και τα πρόστιμα του άρθρου 54 (για διαδικαστικές παραβάσεις), καθώς, σύμφωνα με την εγκύκλιο Ε. 2173/2020, για αυτές τις κατηγορίες οφειλών δεν θεμελιώνεται αλληλέγγυα ευθύνη.

Απόφαση ΔΕΔ 49/Ενδικοφανείς Προσφυγές/Αθήνα/2024
ΕΝ.Φ.Ι.Α έτους 2014-Αίτημα βάσει άρθρου 63Β του ΚΦΔ

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος εναντίον της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής του για απαλλαγή από αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές της κυπριακής εταιρείας «...». Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με το άρθρο 50 του ΚΦΔ, καθώς είχε αποχωρήσει από την εταιρεία. Ωστόσο, η Υπηρεσία απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς το ίδιο ζήτημα είχε ήδη εκτελεστεί με προηγούμενες αποφάσεις και βρίσκεται υπό εξέταση στα δικαστήρια. Η απόφαση επικαλείται διατάξεις του ΚΦΔ και του ν. 5036/2023 για την τροποποίηση της αλληλέγγυας ευθύνης.

Η απόφαση 632/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος, ΦΠΑ και προστίμων (2018, 2019). Η προσφεύγουσα αντιμετωπιζόταν ως αλληλεγγύως υπεύθυνο πρόσωπο ως κληρονόμος του θανόντος διαχειριστή λυθείσας εταιρείας. Ο βασικός ισχυρισμός της ήταν ότι προέβη σε εμπρόθεσμη αποποίηση της κληρονομίας, καθώς έλαβε θετική γνώση της επαγωγής και του λόγου της (αποποίηση προηγούμενων τάξεων) μόλις τις 05/09/2024. Η ΔΕΔ, βασιζόμενη στον Αστικό Κώδικα και τη νομολογία του Αρείου Πάγου σχετικά με την υποχρέωση θετικής γνώσης, δέχεται τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας, καθώς δεν προέκυψε ανάμειξη ή προγενέστερη γνώση πριν την κοινοποίηση των πράξεων. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ προχωρά σε μερική αποδοχή της προσφυγής και τροποποίηση της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος φορολογικού έτους 2019.

Η απόφαση 378/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από ομόρρυθμο εταίρο εταιρείας, στρεφόμενη κατά της αλληλέγγυας ευθύνης της για οφειλές που καταλογίστηκαν στην εταιρεία (Φ.Π.Α., Φόρος Εισοδήματος και πρόστιμα) για τα φορολογικά έτη 2019 έως 2021. Οι πράξεις καταλογισμού εκδόθηκαν λόγω μη ανταπόκρισης της εταιρείας στην προσκόμιση λογιστικών αρχείων. Η προσφεύγουσα ζητούσε επανεξέταση της ευθύνης της βάσει του άρθρου 49 Κ.Φ.Δ. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, για τους ομόρρυθμους εταίρους, δεν εφαρμόζονται οι γενικές διατάξεις του Κ.Φ.Δ. περί ευθύνης διοικούντων, αλλά οι ειδικότερες διατάξεις του άρθρου 249 και επόμενων του Ν. 4072/2012, οι οποίες θεσπίζουν απεριόριστη και εις ολόκληρον ευθύνη για τα χρέη της εταιρείας προς το Δημόσιο. Ως εκ τούτου, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019 σε βάρος μιας ανώνυμης εταιρείας. Ο προσφεύγων, πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε πραγματική ανάμειξη στη διοίκηση και ότι είχε ήδη αντικατασταθεί κατά τη διενέργεια του ελέγχου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποδέχθηκε τον ισχυρισμό του ως προς την αλληλέγγυα ευθύνη για το 2018, αλλά τον απέρριψε για το 2019, επιβεβαιώνοντας τις προσβαλλόμενες πράξεις. Η απόφαση εξετάζει λεπτομερώς τις διατάξεις περί αλληλέγγυας ευθύνης, τον φορολογικό έλεγχο και τα κριτήρια για τον προσδιορισμό του εισοδήματος με βάση το άρθρο 28 του ν. 4172/2013.

Η Απόφαση 336/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου, πρώην διευθύνοντος συμβούλου εταιρείας, κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματός του από το ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων ζητούσε να αναγνωριστεί ότι δεν έχει αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές φόρου εισοδήματος της εταιρείας ύψους 191.487,81€ (οικονομικό έτος 2000) και την επιστροφή ποσού 103.111,36€ που εισπράχθηκε αναγκαστικά από πλειστηριασμό ακινήτου του. Υποστήριξε ότι η ευθύνη των διοικούντων δεν ίσχυε κατά τη διάρκεια της θητείας του. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, καθώς διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων έλαβε γνώση των οφειλών και της αλληλέγγυας ευθύνης του το αργότερο στις 17/06/2022 (ημερομηνία κατάθεσης ανακοπής) και όχι εντός της προβλεπόμενης 30ήμερης προθεσμίας.