ΔΕΔ/Αθ/369/2024

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής από εταιρεία που ζητούσε μείωση της φορολογικής βάσης και επιστροφή Φ.Π.Α. ύψους 21.664,09 € λόγω οριστικής διαγραφής μέρους ανεξόφλητων απαιτήσεών της. Η διαγραφή προέκυψε κατόπιν επικύρωσης Συμφωνίας Εξυγίανσης από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, η οποία επέβαλε διαγραφή 80% των απαιτήσεων της προσφεύγουσας έναντι της οφειλέτιδας εταιρείας, καθώς θεωρήθηκε μη κρίσιμος προμηθευτής. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) έκρινε την προσφυγή βάσιμη, επικαλούμενη τη νομολογία του ΣτΕ (Απόφαση 355/2019) ότι η δικαστική επικύρωση της συμφωνίας εξυγίανσης συνιστά επαρκή απόδειξη «ολικής ή μερικής μη πληρωμής του τιμήματος» κατ' άρθρο 19 παρ. 5α του Κώδικα Φ.Π.Α. Ως εκ τούτου, διατάσσει τον Προϊστάμενο του ΚΕΦΟΔΕ Αττικής να προβεί σε νέα εκκαθάριση του φόρου και να επιστρέψει το αναλογούν ποσό του Φ.Π.Α.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας ανώνυμης εταιρείας εναντίον της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής της για μείωση φορολογικής βάσης και επιστροφή ΦΠΑ ύψους 35.553,98 ευρώ. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι η είσπραξη των απαιτήσεών της από μια οφειλέτρια εταιρεία που υπάχθηκε σε διαδικασία εξυγίανσης ήταν οριστικά αδύνατη, επικαλούμενη το άρθρο 19 παρ. 5α του ν.2859/2000. Ωστόσο, η επιτροπή απέρριψε την προσφυγή καθώς η εταιρεία δεν προσκόμισε τα απαραίτητα στοιχεία που θα αποδείκνυαν με βεβαιότητα το ποσό της απομείωσης της φορολογητέας βάσης, όπως κατάσταση πιστωτών, βεβαίωση από το δικαστήριο και υπεύθυνες δηλώσεις, σύμφωνα με τις οδηγίες της σχετικής διαδικασίας.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης του αιτήματός της για μείωση της φορολογητέας βάσης ΦΠΑ και επιστροφή ποσού 281.873,76 ευρώ. Η εταιρεία αιτήθηκε τη μείωση λόγω διαγραφής απαίτησης (ύψους 1.174.474,02 ευρώ πλέον αντίστοιχου ΦΠΑ) έναντι οφειλέτη, ο οποίος είχε υπαχθεί σε διαδικασία εξυγίανσης, επικυρωμένη με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι ο ισχυρισμός είναι βάσιμος, ακολουθώντας τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (απόφαση 355/2019), η οποία δέχεται ότι η επικύρωση συμφωνίας εξυγίανσης συνιστά επαρκή απόδειξη της οριστικής μη είσπραξης. Συνεπώς, αποφασίζεται η αποδοχή της προσφυγής και η αναπομπή της υπόθεσης στον Προϊστάμενο του ΚΕΦΟΔΕ για να ικανοποιήσει το αίτημα, αφού ελεγχθούν οι προϋποθέσεις και εκδοθούν τα προβλεπόμενα φορολογικά στοιχεία.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας κατά της σιωπηρής απόρριψης της επιφύλαξής της, σχετικά με την τροποποιητική δήλωση ΦΠΑ περιόδου Νοεμβρίου 2020. Η προσφεύγουσα ζητούσε μείωση της φορολογητέας βάσης κατά 9.734.283,74 ευρώ και επιστροφή ΦΠΑ 1.405.268,03 ευρώ, υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται να εισπράξει το τίμημα από αγοραστή της λόγω αδυναμίας πληρωμής, επικαλούμενη την Οδηγία ΦΠΑ και την ερμηνεία του ΣτΕ (355/2019). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η επίκληση του προηγούμενου δεν ευσταθεί, καθώς δεν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση επικύρωσης συμφωνίας εξυγίανσης, όπως απαιτείται για τη μείωση της φορολογητέας βάσης κατά το άρθρο 19 παρ. 5α του ν. 2859/2000.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «…………………….. ΑΕ» κατά της σιωπηρής απόρριψης από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών για αίτηση μείωσης φορολογητέας αξίας και επιστροφής ΦΠΑ ύψους 84.261,12 €. Η εταιρεία διεκδικούσε τη μείωση της φορολογητέας βάσης λόγω μη είσπραξης ποσού από αντισυμβαλλόμενη επιχείρηση που είχε υπαχθεί σε διαδικασία εξυγίανσης με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου. Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) κρίνει ότι η σιωπηρή απόρριψη είναι μη νόμιμη και αναπέμπει την υπόθεση στη Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών για νέα εκκαθάριση και επιστροφή του ποσού νομιμοτόκως. Η απόφαση βασίζεται στις διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 5α του Ν.2859/2000 και στην ερμηνεία που δόθηκε από το ΣτΕ, θεωρώντας ότι η μη είσπραξη των απαιτήσεων είναι οριστική λόγω της διαδικασίας εξυγίανσης.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά της σιωπηρής απόρριψης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Αθηνών για μείωση της φορολογητέας βάσης και επιστροφή Φ.Π.Α. λόγω μη είσπραξης απαιτήσεων από εταιρεία σε διαδικασία εξυγίανσης. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχεται την προσφυγή, επικαλούμενο την Απόφαση του ΣτΕ 355/2019 και τις σχετικές διατάξεις του ν.2859/2000, θεωρώντας ότι η μη είσπραξη είναι οριστική λόγω της συμφωνίας εξυγίανσης που προβλέπει διαγραφή 97% της απαίτησης. Η υπόθεση αναπέμπεται στον αρμόδιο φορολογικό φορέα για νέα εκκαθάριση και υπολογισμό των ποσών μείωσης και επιστροφής, με δυνατότητα επανεκτίμησης σε περίπτωση μεταγενέστερης καταβολής.

Η απόφαση 410 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας που ζητούσε μείωση της φορολογητέας βάσης ΦΠΑ κατά 335.339,89€ και επιστροφή ΦΠΑ 80.481,58€ για ανείσπρακτα τιμολόγια των ετών 2016–2020. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε την υπαγωγή της αντισυμβαλλόμενης εταιρείας σε διαδικασία εξυγίανσης (με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών .../2021), βάσει της οποίας το 95% των απαιτήσεων δεν μεταβιβάστηκε και θα ικανοποιούνταν από τη ρευστοποίηση των μη μεταβιβασθέντων περιουσιακών στοιχείων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, εφόσον δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία ρευστοποίησης, δεν έχει κριθεί οριστικά το ανεπίδεκτο της είσπραξης των απαιτήσεων και, ως εκ τούτου, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 παρ. 5α του ν.2859/2000.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας που ζητούσε επιστροφή ΦΠΑ για ανείσπρακτες απαιτήσεις. Η εταιρεία είχε πωλήσει υλικά και παρείχε υπηρεσίες σε άλλη εταιρεία, η οποία συνήψε συμφωνία εξυγίανσης με τους πιστωτές της, με διαγραφή 80% των οφειλών. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών είχε κρίνει ότι δεν απαιτείται τροποποιητική δήλωση ΦΠΑ και η υπόθεση επανεξετάστηκε. Η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου δέχτηκε την προσφυγή και ενέκρινε την επιστροφή του ΦΠΑ ύψους 21.807,76 €, καθώς και νομιμότοκη επιστροφή των ποσών, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 5α' του Ν. 2859/2000 και την απόφαση 355/2019 του ΣτΕ.

Η απόφαση αριθμός 140/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «……………………………..», η οποία ζητούσε τη διαγραφή οφειλής ΦΠΑ ύψους 195.436,65 ευρώ λόγω ανείσπρακτων απαιτήσεων από την εταιρεία «……………………………..», που κηρύχθηκε σε πτώχευση το 2009. Η προσφεύγουσα επέμενε ότι οι διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 5α του Ν.2859/2000, όπως ερμηνεύτηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας με την απόφαση 355/2019, επιτρέπουν τη μείωση της φορολογητέας βάσης σε περιπτώσεις ανείσπρακτων απαιτήσεων λόγω πτώχευσης. Ωστόσο, η διαφορά από τις υποθέσεις που καλύπτει η απόφαση 355/2019, η απουσία απόδειξης για την οριστικότητα της μη είσπραξης και η καθυστερημένη υποβολή του αιτήματος οδήγησαν στην απόρριψη της προσφυγής. Η απόφαση επιβεβαιώνει την αρχή της νομιμότητας και τη συμμόρφωση με τις εθνικές και ευρωπαϊκές διατάξεις για τον ΦΠΑ.

Επειδή, εν όψει του μνημονευόμενου στη σκέψη 6 πραγματικού της κρινομένης υπόθεσης, καθώς και των γενομένων δεκτών στη σκέψη 14, για την έννοια των διατάξεων του άρθρου 19 παρ. 5 α του ν. 2859/2000, το Δικαστήριο κρίνει ότι η προσβαλλόμενη αρνητική πράξη της φορολογικής αρχής είναι μη νόμιμη και ακυρωτέα, όπως βασίμως προβάλλεται με την κρινόμενη προσφυγή, απορριπτομένων ως αβασίμων όλων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών της καθ΄ ης Αρχής. Τούτο δε διότι οι ως άνω συνθήκες, τις οποίες επικαλέσθηκε και απέδειξε η προσφεύγουσα για την “οριστικότητα” της μη είσπραξης των απαιτήσεών της από τις ως άνω αντισυμβαλλόμενες της επιχειρήσεις, ήτοι η σύναψη, υπό τους όρους του άρθρου 106 α του Πτωχευτικού Κώδικα, των ως άνω συμφωνιών εξυγίανσης μεταξύ αυτών (αντισυμβαλλομένων της) και των πιστωτών τους, με αντικείμενο, μεταξύ άλλων, τη ρύθμιση και των δικών της απαιτήσεων κατ΄ αυτών (δια της μειώσεώς τους κατά ποσοστό 50%) και η συνακόλουθη επικύρωσή τους από το πτωχευτικό δικαστήριο, με συνέπεια οι συμφωνίες αυτές να δεσμεύουν κατά νόμο και την ίδια, συνιστούσαν περίπτωση αρκούντως βέβαιης και μακροπρόθεσμης μη καταβολής του οφειλομένου σ' αυτήν τιμήματος και, συνεπώς, το δικαίωμά της για μείωση της φορολογικής βάσης (και, εντεύθεν, μείωσης της οικείας φορολογικής οφειλής της) δεν μπορούσε να αποκλεισθεί. Για τον λόγο αυτό, η κρινόμενη προσφυγή πρέπει να γίνει δεκτή, να γίνουν δεκτές οι παρεμβάσεις, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη σιωπηρή απόρριψη της .../....2017 ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών, στην οποία ενσωματώθηκε η σιωπηρή απόρριψη από τον Προϊστάμενο της ΔΟΥ ΦΑΕ … της υπ΄ αριθμ. πρωτ. .../....2017 επιφύλαξης της προσφεύγουσας, να γίνει δεκτή η προαναφερθείσα επιφύλαξη και να αναπεμφθεί η υπόθεση στη Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ …, προκειμένου ο Προϊστάμενός της, ασκώντας κατά νόμιμο τρόπο την εξουσία του, να ικανοποιήσει το αίτημα περί μειώσεως της βάσης επιβολής του φόρου της προσφεύγουσας, να προβεί σε νέα εκκαθάριση του οφειλομένου απ΄ αυτήν ποσού φόρου της προαναφερθείσας περιόδου, σύμφωνα με τα παραπάνω και να της επιστρέψει το τυχόν προκύπτον πιστωτικό υπόλοιπο, το οποίο, εν όψει των γενομένων δεκτών στη σκέψη 16, πρέπει να της επιστραφεί νομιμοτόκως από της υποβολής της επιφύλαξης (....2017) και με εφαρμοστέο επιτόκιο εκείνο της παρ. 4 του άρθρου 53 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.