ΔΕΔ/Αθ/203/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου εναντίον διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος και προστίμων για το φορολογικό έτος 2017. Ο φορολογούμενος κατηγορήθηκε για λήψη εικονικών φορολογικών στοιχείων και ανακριβή έκδοση στοιχείων, με συνολική φορολογική υποχρέωση που ξεπερνά τα 145.000 €. Η έκθεση ελέγχου κατέγραψε έλλειψη στοιχείων που να αποδεικνύουν την πραγματικότητα των συναλλαγών, ενώ ο φορολογούμενος δεν κατάφερε να αποδείξει την καλή του πίστη. Η απόφαση επικαλείται σχετικές διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και του νόμου 4308/2014, επιβεβαιώνοντας τους διορθωτικούς προσδιορισμούς και τα πρόστιμα.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου εναντίον των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Ο φορολογούμενος είχε ιδρύσει μια βουλγαρική εταιρεία, την οποία η φορολογική αρχή χαρακτήρισε ως τεχνητή διευθέτηση με σκοπό τη φοροαποφυγή, επαναπροσδιορίζοντας τα εισοδήματά του. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον επαναπροσδιορισμό του φόρου εισοδήματος, του προστίμου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, καθώς και τη μη αναγνώριση ορισμένων δαπανών λόγω μη χρήσης τραπεζικών μέσων πληρωμής. Οι ισχυρισμοί του φορολογουμένου για παραβίαση της οικονομικής ελευθερίας και της ελεύθερης εγκατάστασης απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι, με την αρχή να επικαλείται το άρθρο 38 του ΚΦΔ για καταχρηστικές πρακτικές.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου εναντίον δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2017. Ο προσφεύγων είχε λάβει και καταχωρήσει έξι εικονικά φορολογικά στοιχεία συνολικής αξίας 95.491,16 ευρώ από την εταιρεία «……………… Α.Ε.», η οποία αποδείχθηκε ότι ήταν εκδότρια εικονικών στοιχείων. Οι αρχές διαπίστωσαν ότι οι συναλλαγές ήταν ανύπαρκτες και ότι τα ποσά δεν εξοφλήθηκαν με τραπεζικό μέσο πληρωμής, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 23 του Ν.4172/2013. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις, επιβάλλοντας στον προσφεύγοντα ολικό ποσό 165.200,66 ευρώ για φόρο εισοδήματος και 27.645,34 ευρώ για ΦΠΑ, συμπεριλαμβανομένων προστίμων και εισφορών.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εναντίον οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα έτη 2017 και 2018. Ο φορολογούμενος διεξήχθη έλεγχος και διαπιστώθηκαν λογιστικές διαφορές για δαπάνες άνω των 500€ που δεν αποδείχθηκαν με τραπεζικά μέσα πληρωμής. Ο προσφεύγων προσκόμισε νέα στοιχεία εξόφλησης, τα οποία εξετάστηκαν και οδήγησαν σε μερική αποδοχή της προσφυγής. Τροποποιήθηκαν οι φορολογικές υποχρεώσεις, μειώνοντας τα ποσά που είχαν αρχικά καταλογιστεί. Η απόφαση επικυρώνει τη μείωση των λογιστικών διαφορών για ορισμένες δαπάνες που πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 23 του ν.4172/2013.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εναντίον διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο προσφεύγων κατηγορήθηκε για λήψη εικονικών τιμολογίων, μη έκπτωση δαπανών λόγω μη χρήσης τραπεζικών μέσων και αναιτιολόγητες πιστώσεις τραπεζικών λογαριασμών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επιβεβαίωσε τους προσδιορισμούς, θεωρώντας ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για έμμεσους ελέγχους σύμφωνα με τον ΚΦΔ και ότι οι πράξεις ήταν νομοτελείς και επαρκώς αιτιολογημένες. Απορρίφθηκαν όλοι οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για έλλειψη αιτιολογίας, παραβίαση του δικαιώματος ακρόασης και της αρχής της αναλογικότητας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου κατά των πράξεων της Δ.Ο.Υ. Ηρακλείου Κρήτης, οι οποίες επέβαλαν διορθωτικούς προσδιορισμούς ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος για τις φορολογικές περιόδους 2017 και 2018, καθώς και πρόστιμα. Ο φορολογούμενος κατηγορήθηκε για έκδοση εικονικών τιμολογίων για ανύπαρκτες συναλλαγές, μη τήρηση αξιόπιστου λογιστικού συστήματος και μη παροχή πληροφοριών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε τις πράξεις της Δ.Ο.Υ., θεωρώντας ότι η αιτιολογία τους ήταν επαρκής και ότι ο φορολογούμενος δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία για τους ισχυρισμούς του.

Η απόφαση αριθμού 146/2024 εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) στις 22 Ιανουαρίου 2024. Στην απόφαση αυτή, εξετάστηκε η ενδικοφανής προσφυγή μιας εταιρείας εναντίον δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Οι πράξεις αυτές προέβλεπαν πρόσθετο φόρο εισοδήματος και πρόστιμα λόγω διαπιστωμένων λογιστικών διαφορών, οι οποίες προέκυψαν από πληρωμές παραστατικών δαπανών άνω των 500 ευρώ με μετρητά, χωρίς τη χρήση τραπεζικού μέσου πληρωμής όπως απαιτεί ο νόμος. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι πληρούσε τα κριτήρια για νόμιμη καταβολή μετρητών, ωστόσο ο έλεγχος απέρριψε τους ισχυρισμούς της. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή και επικύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις, διατάσσοντας την καταβολή των οφειλόμενων ποσών.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου εναντίον δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα έτη 2020 και 2021. Ο φορολογούμενος κατέβαλε κεφάλαιο ύψους 400.000 ευρώ για τη σύσταση μιας ΙΚΕ, το οποίο δεν δήλωσε αρχικά στις φορολογικές δηλώσεις. Ο έλεγχος της Δ.Ο.Υ. Χανίων διαπίστωσε τη διαφορά και εξέδωσε τις πράξεις προσδιορισμού, με τις οποίες επιβλήθησαν πρόστιμα και ειδική εισφορά αλληλεγγύης. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι το κεφάλαιο καταβλήθηκε από αφανή εταίρο, αλλά ο έλεγχος απέρριψε αυτόν τον ισχυρισμό λόγω έλλειψης τεκμηρίωσης και σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 4072/2012. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε τις πράξεις της Δ.Ο.Υ., επιβεβαιώνοντας τις φορολογικές υποχρεώσεις του προσφεύγοντος.

Η απόφαση αριθμού 444/2024 εκδόθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογουμένου κατά τριών οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2017, 2018 και 2019. Ο φορολογούμενος κατέθεσε προσφυγή ισχυριζόμενος ότι οι διαφορές προέκυψαν λόγω βλάβης μετρητή υγραερίου, μην φέρωντας ευθύνη. Ωστόσο, η αρχή βρήκε ότι υπήρξαν παραβάσεις όπως μη έκδοση φορολογικών στοιχείων και μη διαβίβαση δεδομένων, επιβεβαιώνοντας τις αρχικές πράξεις που επιβάλλουν συνολικά φορολογικές υποχρεώσεις ύψους 34.337,73 ευρώ.

Η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την εκκαθάριση και πιστοποίηση δαπανών, κυρίως για τα οικονομικά έτη 2010-2012. Εξετάστηκε η κανονικότητα πληρωμών σχετιζόμενων με διάφορα έργα, οι οποίες είχαν αρχικά δηλωθεί συνολικού ποσού €535.750,78. Μετά από ενδελεχή έλεγχο των κινήσεων τραπεζικών λογαριασμών και λοιπών παραστατικών, διαπιστώθηκε ότι μέρος των δαπανών του 2013, συνολικού ποσού €1.379,90, χρήζει τακτοποίησης. Κατά συνέπεια, το συνολικό ποσό που αναγνωρίζεται ως νομίμως καταβληθέν διαμορφώνεται τελικά στα €534.370,88 (μείον €1.379,90 από το αρχικό σύνολο). Η απόφαση περιέχει αναλυτικούς πίνακες εκκαθάρισης πιστώσεων και πληρωμών από το 2012 και το 2013.