ΔΕΔ/Αθ/246/2024

Η απόφαση 312/2024 του Ελεγτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός δικαστικού κατά της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στα εισοδήματά του για τα φορολογικά έτη 2021 και 2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβίαζε συνταγματικές αρχές όπως η φορολογική ισότητα, η αναλογικότητα και η ανεξαρτησία των δικαστικών. Ωστόσο, το συμβούλιο επικύρωσε τις πράξεις της Δ.Ο.Υ. Αμαρουσίου, με βάση τις διατάξεις των άρθρων 43Α και 72 του νόμου 4172/2013 και τις σχετικές εγκυκλίους της ΑΑΔΕ, που προβλέπουν απαλλαγή από την εισφορά μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα, όχι για δημόσιους υπαλλήλους όπως οι δικαστικοί. Η φορολογική υποχρέωση του προσφέροντος διαμορφώθηκε σε 2.610,72 ευρώ για το 2021 και 2.103,09 ευρώ για το 2022.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά του εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος της Ρουμανίας κατά τη διάρκεια του έτους αυτού και ότι τα εισοδήματά του από μισθωτές υπηρεσίες στην Ρουμανία είχαν ήδη φορολογηθεί εκεί. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, α sau καταλ(This should be revised to improve clarity)  - **Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά του εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος της Ρουμανίας κατά τη διάρκεια του έτους αυτού και ότι τα εισοδήματά του από μισθωτές υπηρεσίες στην Ρουμανία είχαν ήδη φορολογηθεί εκεί. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, αφού εξέτασε τα προσκομιζόμενα δικαιολογητικά (πιστοποιητικά φορολογικής κατοικίας, συμβάσεις εργασίας, βεβαιώσεις εισοδημάτων), αποφάσισε να δεχτεί την προσφυγή και να ακυρώσει τον εκτιμώμενο προσδιορισμό, καθώς αποδείχθηκε ότι ο φορολογούμενος δεν είχε φορολογική κατοικία στην Ελλάδα για το συγκεκριμένο έτος και τα εισοδήματά του φορολογήθηκαν στην Ρουμανία σύμφωνα με τη Σύμβαση αποφυγής διπλής φορολογίας μεταξύ Ελλάδας και Ρουμανίας.** (This is a revised and improved summary for better clarity and completeness)

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αποδέχεται μερικώς την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (2018, 2019), ΦΠΑ (2019) και προστίμου (2024) της Δ.Ο.Υ. Κερκύρας. Η ΔΕΔ επικυρώνει πλήρως τις πράξεις του 2019 και το πρόστιμο του 2024 (€250) και τροποποιεί την πράξη του φορολογικού έτους 2018. Η τροποποίηση έλαβε χώρα διότι αναγνωρίστηκε προς έκπτωση μέρος των δαπανών ύψους 23.335,75€, οι οποίες είχαν αρχικά απορριφθεί ως μη εκπιπτόμενες λόγω κατάτμησης και μη εξόφλησης με τραπεζικό μέσο. Εν τέλει, η συνολική λογιστική διαφορά για το 2018 διαμορφώνεται σε 166.719,87€.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2017. Οι προσφεύγοντες κατηγορούνται για λήψη και καταχώρηση εικονικών τιμολογίων συνολικής αξίας 80.100,08 €, τα οποία κρίθηκαν ανύπαρκτα. Η φορολογική αρχή επιβεβαίωσε την εικονικότητα των συναλλαγών, βασιζόμενη σε έλεγχο που αποκάλυψε αντιφατικά στοιχεία και έλλειψη υποδομών για αποθήκευση καυσίμων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απορρίπτει τους ισχυρισμούς καλής πίστης, επιβεβαιώνοντας τις κυρώσεις για διαφορά φόρου εισοδήματος 24.685,43 € και ΦΠΑ 18.469,56 €, καθώς και τα αντίστοιχα πρόστιμα.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου εναντίον των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Ο φορολογούμενος είχε ιδρύσει μια βουλγαρική εταιρεία, την οποία η φορολογική αρχή χαρακτήρισε ως τεχνητή διευθέτηση με σκοπό τη φοροαποφυγή, επαναπροσδιορίζοντας τα εισοδήματά του. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον επαναπροσδιορισμό του φόρου εισοδήματος, του προστίμου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, καθώς και τη μη αναγνώριση ορισμένων δαπανών λόγω μη χρήσης τραπεζικών μέσων πληρωμής. Οι ισχυρισμοί του φορολογουμένου για παραβίαση της οικονομικής ελευθερίας και της ελεύθερης εγκατάστασης απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι, με την αρχή να επικαλείται το άρθρο 38 του ΚΦΔ για καταχρηστικές πρακτικές.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο εξέδωσε απόφαση με αριθμό 681 στις 14 Μαρτίου 2024, απερρίψε την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2020. Η εταιρεία κατηγορήθηκε για απόκρυψη εσόδων από βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων μέσω ψηφιακών πλατφορμών, μη έκδοση φορολογικών στοιχείων και μη καταχώρηση εσόδων στα βιβλία της. Οι αρχικές διαφορές που διαπιστώθηκαν στον έλεγχο μειώθηκαν μετά από τροποποιητικό σημείωμα, αλλά η επιτροπή απέρριψε τους ισχυρισμούς της εταιρείας και επιβεβαίωσε τις φορολογικές υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένων προστίμων σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του φορολογουμένου κατά του διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι έπρεπε να φορολογηθεί ως μισθωτός σύμφωνα με την περ. στ' της παρ. 2 του άρθρου 12 του ν.4172/2013, καθώς είχε σύμβαση έργου με έναν μόνο εργοδότη και τα εισοδήματά του προέκυπταν από διαφορετική χρονική περίοδο. Ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι η επαγγελματική του εγκατάσταση ήταν διαφορετική από την κατοικία του, γεγονός που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή της ανωτέρω διάταξης. Κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη πράξη επικυρώθηκε και επιβλήθηκε οριστική φορολογική υποχρέωση με πιστωτικό ποσό 798,01 ευρώ.

Η απόφαση (131/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας Μονοπρόσωπης ΕΠΕ, με κύρια δραστηριότητα φωτοβολταϊκά συστήματα, κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ, τελών χαρτοσήμου και προστίμων για τις χρήσεις 2017-2021. Ο έλεγχος διαπίστωσε ανακριβή φορολογικό χειρισμό δαπανών που αφορούσαν την ανέγερση και πώληση μονοκατοικίας (ως ευκαιριακή ενέργεια), καθώς και καταχώρηση προσωπικών καταναλωτικών δαπανών. Επίσης, καταλογίστηκαν τέλη χαρτοσήμου σε απλές ταμιακές διευκολύνσεις προς τον ιδιοκτήτη. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί καταστροφής εκ των αρχείων λόγω θεομηνίας ή περί μη αναγνώρισης παραγωγικών δαπανών. Η τελική φορολογική υποχρέωση επικυρώθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου, με διαφορά να προκύπτει μόνο στον φόρο εισοδήματος και ΦΠΑ του 2017.

Η απόφαση αφορά την προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων είχε υποβάλλει αρχικά δήλωση φορολογίας εισοδήματος βάσει του άρθρου 12 παρ. 2 περ. στ' του Ν.4172/2013, όμως η Φορολογική Διοίκηση τροποποίησε τη δήλωσή του, θεωρώντας ότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για επαγγελματική εγκατάσταση ίδια με την κατοικία του για ολόκληρο το έτος. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχτηκε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, διαπιστώνοντας ότι διατήρησε επαγγελματική έδρα ίδια με την κατοικία του, και διέταξε την επανεξέταση της φορολογικής του δήλωσης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 2 περ. στ' του ΚΦΕ.

Η απόφαση αφορά την επανεξέταση και απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας εναντίον οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Η φορολογική αρχή διαπίστωσε ότι η εταιρεία διενεργούσε ανακριβείς εκδόσεις αποδείξεων λιανικής πώλησης και μεγάλες εκπτώσεις, που οδήγησαν σε μείωση της φορολογητέας ύλης και αποφυγή πληρωμής φόρων. Οι λόγοι της προσφυγής, όπως η υποτιθέμενη παράβαση του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης και η έλλειψη νομίμου αιτιολογίας, κρίθηκαν αβάσιμοι. Η αρχή επικύρωσε τον διορθωτικό προσδιορισμό, που περιλάμβανε διαφορά φόρου 76.874,01 € και πρόστιμο 38.437,01 €, συνολικό ποσό 115.311,02 €.