ΔΕΔ/Αθ/337/2025

Η απόφαση 276/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός Ιερού Ναού κατά πράξεων απόρριψης τροποποιητικών δηλώσεων ΕΝ.Φ.Ι.Α. (2014-2017) και κατά ρητής απόρριψης αιτήματος διαγραφής φόρου. Ο Ναός ζητούσε απαλλαγή από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. (€11.477,64), ισχυριζόμενος ότι τα ακίνητα (ο Ναός και το παρεκκλήσιο) ιδιοχρησιμοποιούνται αποκλειστικά για λατρευτικό, θρησκευτικό και κοινωφελή σκοπό. Η ΔΕΔ έκρινε καταρχάς απαράδεκτο το σκέλος της προσφυγής κατά της ρητής απόρριψης. Επιπλέον, επικύρωσε τις πράξεις απόρριψης των τροποποιητικών δηλώσεων του ΚΕ.ΦΟ.Κ. Αττικής, καθώς ο Ναός υπέβαλε τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για τη μείωση του φόρου (άνω των €300) στις 29.08.2024, δηλαδή αφού είχε ήδη συμπληρωθεί η πενταετής παραγραφή του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης για έλεγχο και έκδοση διορθωτικού προσδιορισμού φόρου για όλα τα επίμαχα έτη.

Η απόφαση 595/10.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός ΝΠΔΔ κατά της απόρριψης εκπρόθεσμων τροποποιητικών δηλώσεων Ε9 και αιτημάτων εκκαθάρισης ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2014-2017 από τη Δ.Ο.Υ. Ρόδου. Το ΝΠΔΔ ζητούσε την απαλλαγή από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. λόγω ιδιοχρησιμοποίησης του ακινήτου για θρησκευτικό και κοινωφελή σκοπό, επικαλούμενο πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή για τα φορολογικά έτη 2014 και 2015, κρίνοντας ότι είχε παρέλθει η τριετής προθεσμία ακύρωσης/τροποποίησης του άρθρου 74 του ΚΦΔ. Ωστόσο, έκανε δεκτή την προσφυγή για τα έτη 2016 και 2017, επιτρέποντας την τροποποίηση των πράξεων προσδιορισμού φόρου λόγω της τεκμηριωμένης πρόδηλης έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης.

Η απόφαση 706/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή κατά της απάντησης του Κέντρου Φορολογίας Κεφαλαίου (ΚΕΦΟΚ) Αττικής. Το ΚΕΦΟΚ είχε απορρίψει την αίτηση του προσφεύγοντος για επιστροφή Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ) και δημοτικού φόρου, συνολικού ύψους 2.472,00 €, ο οποίος είχε καταβληθεί αχρεώστητα λόγω μη σύνταξης του μεταβιβαστικού συμβολαίου. Η απόρριψη βασίστηκε στην παρέλευση της ετήσιας προθεσμίας (άρθρο 16 α.ν. 1521/1950). Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο ισχυρισμός του προσφεύγοντος είναι βάσιμος, καθώς η προθεσμία για επιστροφή ΦΜΑ λόγω μη σύνταξης συμβολαίου είναι πενταετής, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 42 παρ. 5 ν. 5104/2024. Κατά συνέπεια, η ΔΕΔ ακυρώνει την πράξη απόρριψης του ΚΕΦΟΚ και διατάσσει την επιστροφή του αχρεώστητα καταβληθέντος ποσού.

Η απόφαση (Αριθμός 54/2025), εκδόθηκε στις 16/01/2025 και αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διοικητικού προσδιορισμού φόρου δωρεάς του ΚΕΦΟΚ Αττικής. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε τη φορολογητέα αξία του δωριζομένου ακινήτου (διαμέρισμα Α' ορόφου), ισχυριζόμενη ότι η αξία του ήταν σχεδόν μηδενική λόγω σοβαρών και πραγματικών προβλημάτων, όπως η έλλειψη θεμελίων, η διόρθωση των οποίων είναι υπέρογκη. Το ΚΕΦΟΚ είχε υπολογίσει φόρο συνολικού ύψους €13.025,47 (€3.427,64 και €9.597,83) βάσει αντικειμενικών αξιών επί φορολογητέας περιουσίας €23.138,22 (επικαρπία) και €53.989,17 (ψιλή κυριότητα), κατατάσσοντας τη δωρεοδόχο στην κλίμακα Γ’ του Ν.3842/2010. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τις πράξεις του ΚΕΦΟΚ, διότι η δημόσια διοίκηση δεσμεύεται από την αρχή της νομιμότητας και το αντικειμενικό σύστημα προσδιορισμού αξίας, το οποίο δεν προβλέπει απαλλαγή για τους επικαλούμενους λόγους βλάβης.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά Πράξεων Απόρριψης εκπρόθεσμων τροποποιητικών δηλώσεων Ε9 για τα έτη 2015, 2016, 2017 και 2018, οι οποίες είχαν αρχικά εκδοθεί από την Προϊσταμένη του ΚΕΦΟΚ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση των πράξεων και τον επανυπολογισμό του ΕΝΦΙΑ, επικαλούμενος ότι ένα ακίνητο είχε πωληθεί από το 2008 και ότι λόγω άγνοιας δεν είχε προβεί σε διορθώσεις. Η ΔΕΔ έκρινε ότι το δικαίωμα του Δημοσίου για κοινοποίηση πράξης φόρου (ΕΝΦΙΑ) για τα έτη αυτά έχει παραγραφεί (πενταετία), με τις προθεσμίες να λήγουν από το 2020 έως το 2023. Δεδομένου ότι το αίτημα αφορά ανάκληση φορολογητέας ύλης και υποβλήθηκε μετά την παραγραφή, δεν μπορεί να γίνει δεκτό, ούτε μπορούν να εφαρμοστούν οι διατάξεις περί πρόδηλης έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης λόγω παρέλευσης της τριετούς προθεσμίας. Συνεπώς, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε.

Η απόφαση 1153/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ .................... κατά της πράξης εκτιμώμενου προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α. έτους 2014, ποσού 3.225,34€, καθώς και της αρνητικής απάντησης του ΚΕ.ΦΟ.Κ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ για διαγραφή του φόρου. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η ενδικοφανής προσφυγή κατά της αρχικής πράξης (κοινοποιημένης στις 31/12/2019) ασκήθηκε εκπρόθεσμα στις 20/02/2025. Ο Ιερός Ναός αιτήθηκε την ακύρωση λόγω ιδιοχρησιμοποίησης των ακινήτων για λατρευτικό και κοινωφελές έργο, ισχυριζόμενος παραδρομή. Οι ισχυρισμοί περί νόμιμης και εμπρόθεσμης υποβολής τροποποιητικών δηλώσεων Ε9 (το 2021 και το 2024) απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι, καθώς οι σχετικές προθεσμίες είχαν παρέλθει. Παρόλα αυτά, το έγγραφο αναφέρει τη νέα διάταξη του Ν.5193/2025, η οποία επιτρέπει σε φορολογούμενους που απαλλάσσονται από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. να υποβάλουν τροποποιητική δήλωση για ιδιοχρησιμοποίηση παρελθόντων ετών (έως το 2019) μέχρι την 30η Ιουνίου 2025, παρακάμπτοντας τις διατάξεις περί παραγραφής.

Η απόφαση 191/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα κατά της πράξης απόρριψης της εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης ΕΝ.Φ.Ι.Α. για το έτος 2015. Ο προσφεύγων, ιερός ναός, ισχυρίστηκε ότι τα ακίνητά του ιδιοχρησιμοποιούνταν για θρησκευτικούς σκοπούς και ως εκ τους έπρεπε να απαλλαχθούν από τον φόρο. Το Ελεγκτικό Συμβούλιο αποδέχτηκε την προσφυγή με βάση το άρθρο 63Β του ΚΦΔ, θεωρώντας ότι υπήρχε πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης λόγω των αποδεκτών τροποποιητικών δηλώσεων για τα έτη 2018 και 2019, που καθόριζαν μηδενικό φόρο για τα ίδια ακίνητα. Η απόφαση ακύρωσε την αρχική απόρριψη και παρέλειψε την εξέταση άλλων ισχυρισμών.

Η απόφαση 651/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας ατομικής επιχείρησης κατά δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμου του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. Οι προσβαλλόμενες πράξεις αφορούσαν τις φορολογικές περιόδους 1.10.2018-31.12.2018 και 1.10.2020-31.12.2020, επιβάλλοντας συνολικά €39.027,29. Οι κυρώσεις βασίστηκαν στη διαπίστωση αποδοχής και καταχώρισης εικονικών φορολογικών στοιχείων, καθώς ο εκδότης κρίθηκε συναλλακτικώς ανύπαρκτος. Η ΔΕΔ επικυρώνει τις πράξεις, καθώς η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία (όπως παραστατικά διακίνησης, εξόφληση), αδυνατώντας να αποδείξει την πραγματικότητα των συναλλαγών.

Η απόφαση 160/03.02.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρίας και την ακύρωση 27 πράξεων επιβολής προστίμου, ύψους 100€ η καθεμία, βάσει του άρθρου 53 του ν.5104/2024, που είχαν εκδοθεί από τη Δ.Ο.Υ. Τα πρόστιμα είχαν επιβληθεί λόγω εκπρόθεσμης υποβολής τροποποιητικών δηλώσεων ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους από 01.02.2019 έως 31.12.2020, οι οποίες υποβλήθηκαν μετά την κοινοποίηση εντολής ελέγχου. Η εταιρεία υποστήριξε ότι δεν έπρεπε να επιβληθούν πρόστιμα, εφόσον οι αρχικές δηλώσεις είχαν υποβληθεί εμπρόθεσμα και από τις τροποποιητικές δεν προέκυψε φόρος για καταβολή. Η ΔΕΔ έκρινε βάσιμο τον ισχυρισμό με βάση το άρθρο 53 παρ. 7 του Ν.5104/2024 και προχώρησε στην ακύρωση όλων των προσβαλλόμενων πράξεων.

Η απόφαση 705/2025 αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογούμενου κατά της άρνησης του Κέντρου Φορολογίας Κεφαλαίου (ΚΕΦΟΚ) Αττικής να επιστρέψει Φόρο Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ) και δημοτικό φόρο, συνολικού ύψους 2.472,00€. Ο φόρος είχε καταβληθεί λόγω δήλωσης μεταβίβασης, αλλά η αγοραπωλησία ματαιώθηκε και το συμβόλαιο δεν συντάχθηκε. Το ΚΕΦΟΚ είχε απορρίψει το αίτημα επιστροφής επικαλούμενο την παρέλευση της ετήσιας προθεσμίας του α.ν. 1521/1950. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι ο ισχυρισμός του προσφεύγοντα είναι βάσιμος, καθώς ισχύει η πενταετής προθεσμία του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024), ή εναλλακτικά, η δυνατότητα ακύρωσης της πράξης λόγω πρόδηλης έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης εντός τριών ετών. Συνεπώς, ακυρώνεται η αρχική πράξη προσδιορισμού ΦΜΑ και διατάσσεται η επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού.