ΔΕΔ/Αθ/595/2025

Η απόφαση 723 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή νομικού προσώπου (Δήμου, ως καθολικού διαδόχου καταργηθέντος ΝΠΔΔ). Ο προσφεύγων ζητούσε την επανεκκαθάριση του ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα φορολογικά έτη 2014 και 2015, επικαλούμενος το δεδικασμένο απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου που αφορούσε την απαλλαγή του από τον φόρο λόγω «ιδιοχρησιμοποίησης» για τα έτη 2016-2021, καθώς και την παραγραφή του δικαιώματος επιβολής φόρου από το Δημόσιο για τα πρώτα έτη. Η ΔΕΔ επικύρωσε την αρνητική απάντηση της Δ.Ο.Υ. Αγίου Νικολάου, κρίνοντας ότι το δεδικασμένο περιορίζεται στα έτη 2016-2021 και ότι ο ισχυρισμός περί παραγραφής είναι νόμω αβάσιμος, βάσει της ΠΟΛ.1114/2016, διότι ο φορολογούμενος υπέβαλε οικειοθελώς τις αρχικές δηλώσεις Ε9 το 2021, μετά τη λήξη της προθεσμίας παραγραφής για τα έτη 2014 και 2015, συνιστώντας εκ του νόμου παραίτηση από το δικαίωμα της παραγραφής.

Η απόφαση 276/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός Ιερού Ναού κατά πράξεων απόρριψης τροποποιητικών δηλώσεων ΕΝ.Φ.Ι.Α. (2014-2017) και κατά ρητής απόρριψης αιτήματος διαγραφής φόρου. Ο Ναός ζητούσε απαλλαγή από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. (€11.477,64), ισχυριζόμενος ότι τα ακίνητα (ο Ναός και το παρεκκλήσιο) ιδιοχρησιμοποιούνται αποκλειστικά για λατρευτικό, θρησκευτικό και κοινωφελή σκοπό. Η ΔΕΔ έκρινε καταρχάς απαράδεκτο το σκέλος της προσφυγής κατά της ρητής απόρριψης. Επιπλέον, επικύρωσε τις πράξεις απόρριψης των τροποποιητικών δηλώσεων του ΚΕ.ΦΟ.Κ. Αττικής, καθώς ο Ναός υπέβαλε τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για τη μείωση του φόρου (άνω των €300) στις 29.08.2024, δηλαδή αφού είχε ήδη συμπληρωθεί η πενταετής παραγραφή του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης για έλεγχο και έκδοση διορθωτικού προσδιορισμού φόρου για όλα τα επίμαχα έτη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) για τα έτη 2014, 2015, 2016, 2017 και 2018. Ο προσφεύγων υπέβαλε εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 στις 16/10/2024, δηλώνοντας εκ νέου το ακίνητό του, προσθέτοντας στοιχεία οικοπέδου στο κτίσμα, με αποτέλεσμα την αύξηση της φορολογικής του υποχρέωσης (από 85,05€ σε έως 419,59€ ετησίως). Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η συμπλήρωση έγινε εκ παραδρομής και ζήτησε την ακύρωση των πράξεων, υποβάλλοντας νέες, ανακλητικές, τροποποιητικές δηλώσεις στις 22/10/2024. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς οι πρώτες εκπρόθεσμες δηλώσεις έγιναν δεκτές νομίμως (ως συμπληρωματικές), επιτρέποντας την παραίτηση του φορολογουμένου από την παραγραφή. Ωστόσο, οι δεύτερες τροποποιητικές δηλώσεις (ως ανακλητικές) δεν έγιναν αποδεκτές από τη Φορολογική Διοίκηση, διότι είχε επέλθει παραγραφή του δικαιώματος διόρθωσης των δηλώσεων προς τα κάτω.

Η απόφαση 337/14-02-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ΝΠΔΔ (Ενοριακός Ναός) κατά των Πράξεων Απόρριψης του ΚΕΦΟΚ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο Ναός αιτούνταν την ακύρωση πράξεων απόρριψης τροποποιητικών δηλώσεων Ε9 των ετών 2014 και 2015 και τη διαγραφή του φόρου ΕΝΦΙΑ, ισχυριζόμενος ότι τα ακίνητα απαλλάσσονται λόγω ιδιοχρησιμοποίησης για θρησκευτικό και κοινωφελή σκοπό. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι το αίτημα τροποποίησης, το οποίο είχε ως συνέπεια μείωση της φορολογητέας ύλης, υποβλήθηκε μετά την παρέλευση του χρονικού ορίου παραγραφής (31.12.2019 και 31.12.2020 αντίστοιχα) του δικαιώματος του Δημοσίου για έλεγχο, σύμφωνα με το άρθρο 37 του ΚΦΔ. Ως εκ τούτου, νομίμως η φορολογική αρχή απέρριψε τις εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Αμαρουσίου για την αποδοχή και εκκαθάριση τροποποιητικών δηλώσεων στοιχείων ακινήτων (Ε9) ετών 2014 και 2015. Η προσφεύγουσα είχε υποβάλει τροποποιητικές δηλώσεις για τη διόρθωση λανθασμένων μεταβολών στοιχείων ενός ακινήτου, οι οποίες είχαν οδηγήσει σε λανθασμένους διορθωτικούς προσδιορισμούς ΕΝ.Φ.Ι.Α. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε τη προσφυγή, ακύρωσε την αρνητική απάντηση και διέταξε την τροποποίηση των πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού για τα έτη 2014 και 2015, καθώς διαπίστωσε πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης.

Η απόφαση 196/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου που ζητούσε την ακύρωση πράξεων απόρριψης ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα φορολογικά έτη 2014-2018. Ο προσφεύγων, κάτοικος εξωτερικού, είχε μεταβιβάσει ακίνητα το 2008-2009 αλλά παρέλειψε να τα διαγράψει από τη δήλωση Ε9, με αποτέλεσμα τον καταλογισμό ΕΝ.Φ.Ι.Α. και την κατάσχεση €2.527,39. Ενώ η φορολογική αρχή (Δ.Ο.Υ. Δράμας) διέγραψε τους φόρους των ετών 2019-2024 κατόπιν υποβολής τροποποιητικών, απέρριψε τα αιτήματα διαγραφής/επιστροφής για τα έτη 2014-2018 λόγω παραγραφής. Η ΔΕΔ επικυρώνει την απόρριψη, κρίνοντας ότι είχε παρέλθει η προβλεπόμενη προθεσμία (πενταετία) για υποβολή τροποποιητικών δηλώσεων (ανακλητικών) και είχε παρέλθει η τριετία για υποβολή αιτήματος ακύρωσης λόγω πρόδηλης έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης (Άρθρο 74 του Ν.5104/2024).

Η απόφαση 1039/03-06-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή που στρεφόταν κατά της απορριπτικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. σε αίτημα τροποποίησης πράξεων διοικητικού προσδιορισμού φόρου ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2014-2018 του θανόντος πατέρα της προσφεύγουσας. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι υπήρχε πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης, καθώς συγκεκριμένα ακίνητα είχαν μεταβιβαστεί το 2005, και ότι είχε επέλθει παραγραφή του δικαιώματος είσπραξης του Δημοσίου. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε τους ισχυρισμούς περί πρόδηλης έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης ως αβάσιμους και αναπόδεικτους, καθώς δεν προέκυψε πέραν πάσης αμφιβολίας η ταυτότητα των ακινήτων. Επιπλέον, απέρριψε ως απαράδεκτο τον ισχυρισμό περί παραγραφής του χρέους προς το δημόσιο, διότι αυτός πρέπει να προβάλλεται αποκλειστικά μέσω ανακοπής σύμφωνα με το άρθρο 65§2 του ν. 4978/2022.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε μια νομική οντότητα εναντίον της Πράξης Απόρριψης του Προϊσταμένου της ΔΟΥ Ρεθύμνου. Η προσφεύγουσα ζητούσε την τροποποίηση δηλώσεων ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2014-2017, ισχυριζόμενη ότι λόγω παραδρομής δεν είχε συμπληρώσει τον κωδικό 3 για απαλλαγή φόρου λόγω ιδιοχρησιμοποίησης ακινήτων για θρησκευτικά και κοινωφελή έργα. Το Διοικητικό Συνέδριο επέκρινε ότι οι τροποποιητικές δηλώσεις υποβλήθηκαν μετά τη συνέχιση της παραγραφής του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης να εκδώσει πράξεις προσδιορισμού φόρου, συγκεκριμένα μετά τις 31/12/2019, 31/12/2020, 31/12/2021 και 31/12/2022 αντίστοιχα για κάθε έτος. Επίσης, αν και η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι δεν ειδοποιήθηκε για τις οφειλές, αποδείχθηκε ότι είχε γνώση των πράξεων προσδιορισμού και είχε κάνει μερική εξόφληση. Η προσφυγή απορρίφθηκε και η Πράξη Απόρριψης επικυρώθηκε.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα, ενός ιερού ναού, κατά της απόρριψης της εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης ΕΝ.Φ.Ι.Α. για το έτος 2017. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κρίνει ότι υπάρχει πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης, με βάση τις αποδεκτές τροποποιητικές δηλώσεις για τα έτη 2018 και 2019, οι οποίες κατέστησαν τον φόρο μηδενικό για τα ακίνητα του ιερού ναού. Επίσης, κρίνεται ότι η πράξη εκτιμώμενου προσδιορισμού του φόρου εκδόθηκε μετά την 1η Ιανουαρίου 2020, κάτι που επιτρέπει την εφαρμογή του άρθρου 63Β του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Η απόφαση ακυρώνει την πράξη απόρριψης και αποδέχεται την προσφυγή, χωρίς να εξετάζει τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα.

Η απόφαση 796 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά της αρνητικής απάντησης της Προϊσταμένης του ΚΕ.ΦΟ.Κ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Η εταιρεία ζήτησε τη διόρθωση/τροποποίηση των πράξεων διοικητικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2014-2016, υποστηρίζοντας ότι εισήχθησαν διπλάσιες διαστάσεις για ένα δασόκτημα στη Χαλκιδική από τις πραγματικές, καθώς και ότι δεν λήφθηκαν υπόψη περιβαλλοντολογικές απαγορεύσεις και το ποσοστό συνιδιοκτησίας του Ελληνικού Δημοσίου (1/5). Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή επιβεβαιώνοντας την άρνηση, κρίνοντας ότι για τα έτη 2014 και 2015 το δικαίωμα για διόρθωση είχε παραγραφεί (άρθρο 74 Κ.Φ.Δ.) λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της αίτησης, ενώ για το έτος 2016 η προσφεύγουσα δεν είχε συνυποβάλει άμεσα αποδεικτικά στοιχεία για πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης ή αριθμητικό λάθος, χωρίς την ανάγκη ελεγκτικών επαληθεύσεων.