ΔΕΔ/Αθ/354/2024

Η απόφαση αφορά την ακύρωση της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ρόδου για την επιστροφή Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτων (Φ.Μ.Α.) ποσού 9.172,54 ευρώ, ο οποίος καταβλήθηκε λανθασμένα από την προσφεύγουσα για αγορά νεόδμητου ακινήτου. Το ακίνητο υπάγονταν σε Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), καθώς η κατασκευάστρια εταιρία δεν είχε υποβάλει αίτημα για αναστολή του Φ.Π.Α. πριν την πώληση. Η απόφαση επιβεβαιώνει ότι η μεταβίβαση έπρεπε να φορολογηθεί με Φ.Π.Α. και όχι με Φ.Μ.Α., αποδεχόμενη τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας για διπλή φορολόγηση και παραβίαση της φορολογικής δικαιοσύνης. Έτσι, η αρχή ενέκρινε την επιστροφή του καταβληθέντος Φ.Μ.Α. σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 42 και 63Β του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση αφορά την ακύρωση της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ρόδου σχετικά με την επιστροφή Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτων (Φ.Μ.Α.) ύψους 4.017,00 ευρώ που καταβλήθηκε λανθασμένα από την προσφεύγουσα. Το ακίνητο μεταβιβάστηκε πριν από την πρώτη εγκατάσταση και η κατασκευάστρια εταιρία δεν είχε υποβάλει αίτημα αναστολής Φ.Π.Α., γεγονός που οδήγησε σε διπλή φορολογία. Το Ελεγκτικό Συνεδρίο δέχτηκε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, κρίνοντας ότι η μεταβίβαση έπρεπε να υπαχθεί σε Φ.Π.Α. και όχι σε Φ.Μ.Α., και διέταξε την επιστροφή του ποσού σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής Ιδιωτικής Κεφαλαιουχικής Εταιρείας κατά πράξης απόρριψης της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Χαλκίδας, σχετικά με αίτημα επιστροφής Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (Φ.Μ.Α.) ποσού 5.287,90€. Η εταιρεία είχε καταβάλει τον φόρο στις 19/05/2022, αλλά υπέβαλε το αίτημα επιστροφής (λόγω ματαίωσης του συμβολαίου) στις 26/01/2024, δηλαδή μετά την πάροδο ενός έτους από την υποβολή της δήλωσης (18/05/2022). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε την απόφαση της Δ.Ο.Υ., κρίνοντας ότι η αξίωση επιστροφής είχε παραγραφεί καθόσον η αίτηση υποβλήθηκε μετά την παρέλευση της ειδικής ετήσιας προθεσμίας που προέβλεπε ο α.ν. 1521/1950, πριν την κατάργηση της σχετικής διάταξης τον Δεκέμβριο του 2023.

Η απόφαση 52 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών του 2024 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης φαρμακευτικής εταιρείας ως απαράδεκτης. Η εταιρεία είχε προσφύγει κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. ΑΘΗΝΩΝ, σχετικά με αίτημα επιστροφής πιστωτικού υπολοίπου Φ.Π.Α. ύψους 312.420,89 ευρώ, το οποίο προέκυψε από υποχρεωτικές επιστροφές (rebates) προς τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. για την περίοδο 01/12/2018 – 31/12/2018. Η εταιρεία ζητούσε την επιστροφή του υπολοίπου ποσού των 71.873,03 ευρώ, καθώς είχε ήδη λάβει 240.547,86 ευρώ από το 1ο ΕΛΚΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι δεν υφίσταται σιωπηρή άρνηση, αφού το αίτημα διαβιβάστηκε και εξετάστηκε από την αρμόδια ελεγκτική υπηρεσία, με αποτέλεσμα την μερική επιστροφή, καθιστώντας έτσι την προσφυγή άνευ αντικειμένου.

Η απόφαση 1061 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ από τη Δ.Ο.Υ. Κοζάνης. Το πρόστιμο επιβλήθηκε για εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικής δήλωσης ΦΠΑ φορολογικής περιόδου 01.07.2022-30.09.2022, η οποία υποβλήθηκε μετά από εντολή ελέγχου. Η Δ.Ε.Δ. ακύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου, καθώς, δυνάμει του άρθρου 53 παρ. 7 του ν.5104/2024, δεν επιβάλλεται πρόστιμο σε περίπτωση εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης Φ.Π.Α. εφόσον η αρχική δήλωση είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα και δεν προέκυψε φόρος για καταβολή. Επίσης, διατάχθηκε η έντοκη επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού προστίμου.

Η απόφαση 613/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη. Ο προσφεύγων είχε προσφύγει κατά της απάντησης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για επιστροφή ποσού 1.561,16€ που κατέβαλε ως εκκαθαριστής για χρέη εταιρείας, προκειμένου να λάβει φορολογική ενημερότητα. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν άσκησε διαχειριστικές πράξεις. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι η απάντηση του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ήταν εγγράφου πληροφοριακού χαρακτήρα και στερούταν εκτελεστότητας, και συνεπώς δεν συνιστά εκτελεστή πράξη κατά της οποίας επιτρέπεται η άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής, σύμφωνα με το άρθρο 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανής προσφυγής που υποβλήθηκε από την κληρονόμο του θανόντα πατέρα της, εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου που εκδόθηκε από τη Δ.Ο.Υ. Καλλιθέας για το φορολογικό έτος 2021. Η προσφεύγουσα επεσήμανε λανθασμένη απόρριψη του πίνακα ανάλωσης κεφαλαίου προηγούμενων ετών από τη φορολογική αρχή, ζητώντας την αναγνώριση του δηλωθέντος ποσού των 996.083,79 ευρώ. Ωστόσο, η υπηρεσία επανεξέτασης διαπίστωσε ότι τα στοιχεία που προσκομίστηκαν δεν επαρκούσαν για να δικαιολογήσουν την αύξηση του αναγνωριζόμενου ποσού κεφαλαίου, επιβεβαιώνοντας έτσι την αρχική απόφαση της Δ.Ο.Υ. που κατέληξε σε οριστική φορολογική υποχρέωση ύψους 76.620,72 ευρώ.

Η απόφαση 50 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (Φ.Μ.Α.) της Δ.Ο.Υ. Κέρκυρας. Η εταιρεία είχε αποκτήσει αγροτεμάχιο 44.443,37 τ.μ., δηλώνοντας 14.072,12 τ.μ. ως δασική έκταση. Η Δ.Ο.Υ. προσδιόρισε την αξία στα 25,00€/τ.μ. χρησιμοποιώντας ακατάλληλα συγκριτικά στοιχεία από άλλη κοινότητα. Η ΔΕΔ έκριvε την αξία υψηλή, καθώς η Δ.Ο.Υ. δεν αιτιολόγησε επαρκώς την επιλογή των συγκριτικών, παραβιάζοντας το άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 998/1979 για τον προσδιορισμό αξίας δασικής γης. Η ΔΕΔ καθόρισε τελικά την αξία στα 12,00€/τ.μ. και τροποποίησε την πράξη, μειώνοντας το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης, η οποία είχε υποβληθεί κατά απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων, σχετικά με καθυστέρηση επιστροφής φόρου εισοδήματος οικονομικού έτους 2009. Ο προσφεύγων ζητούσε επιστροφή ποσού 1.701,06 €, υποστηρίζοντας ότι η καθυστέρηση οφειλόταν σε υπαιτιότητα της Δ.Ο.Υ. Η φορολογική αρχή είχε απαντήσει επανειλημμένα ότι απαιτείτο προηγούμενος έλεγχος και ζητούσε πρωτότυπα δικαιολογητικά, τα οποία ο προσφεύγων δεν προσκόμισε, με αποτέλεσμα η αξίωση να παραγραφεί λόγω παρέλευσης της πενταετίας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη (η απάντηση του 2024) ήταν μόνο πληροφοριακού χαρακτήρα, στερούνταν εκτελεστότητας και έννομων συνεπειών, καθώς αυτές είχαν επέλθει ήδη με την επίδοση του αρχικού εκκαθαριστικού σημειώματος φόρου εισοδήματος το 2009.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής της υπόχρεης κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (Φ.Μ.Α.) της Δ.Ο.Υ. Πατρών. Η φορολογική αρχή είχε άρει την απαλλαγή φόρου πρώτης κατοικίας που χορηγήθηκε για αγορά ακινήτου το 2019, επειδή η προσφεύγουσα δεν εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα εντός της προβλεπόμενης διετίας. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι είναι μόνιμος κάτοικος προσκομίζοντας διάφορους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και κοινοχρήστων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι τα στοιχεία αυτά δεν αποδεικνύουν τη μόνιμη εγκατάσταση και επικύρωσε την πράξη της Δ.Ο.Υ. Η οριστική φορολογική υποχρέωση της υπόχρεης ανέρχεται συνολικά σε 2.997,01 ευρώ.