Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Αθ/466/2025

Η απόφαση αφορά την ακύρωση δύο προστίμων που επιβλήθηκαν στον προσφεύγοντα από τη Δ.Ο.Υ. Πύργου. Το πρώτο πρόστιμο αφορούσε μη έκδοση φορολογικού στοιχείου (ΑΠΥ) αξίας 12,40€ με ΦΠΑ, ενώ το δεύτερο αφορούσε μη υποβολή δήλωσης επανέναρξης εργασιών και μη τήρηση λογιστικών βιβλίων για τη χρήση 2017. Ο προσφεύγων υποστήριξε ότι η συναλλαγή ήταν ευκαιριακή και συνέχεια προηγούμενης δραστηριότητας του 2015, χωρίς να ασκεί κανονική επιχειρηματική δραστηριότητα το 2017. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς και ακύρωσε και τα δύο πρόστιμα, θεωρώντας ότι δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την επιβολή τους.

Προμήθεια μηχανολογικού εξοπλισμού καθαριότητας, δύο απορριμματοφόρων οχημάτων και ενός σαρώθρου οδοκαθαρισμού μέσω χρηματοδοτικής μίσθωσης..:ζητείται η ανάκληση της 58/2016 πράξης του ΣΤ΄ Κλιμακίου. Με τα δεδομένα αυτά, το Τμήμα κρίνει ότι ο επίμαχος όρος είναι αντίθετος με την Οδηγία 2007/46/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο) με την οποία θεσπίστηκε εναρμονισμένο πλαίσιο για την έγκριση των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων και των συστημάτων, κατασκευαστικών στοιχείων και χωριστών τεχνικών μονάδων που προορίζονται για τα οχήματα αυτά. Το σύστημα έγκρισης τύπου γενικά βασίζεται στις αρχές της έγκρισης από τρίτους (διαπιστευμένο ανεξάρτητο φορέα από κάθε χώρα της ΕΕ) και της αμοιβαίας αναγνώρισης (σύμφωνα με την οποία οι χώρες της ΕΕ αναγνωρίζουν τα πιστοποιητικά έγκρισης τύπου που εκδίδονται από αρχές άλλων χωρών αυτής). Αβασίμως, δε, προβάλλεται με τις αιτήσεις ανάκλησης ότι, εν προκειμένω, δεν απαιτείται έγκριση ΕΚ τύπου, αλλά «μεμονωμένη έγκριση», καθόσον, σύμφωνα με την ως άνω οδηγία και το άρθρο 2 της 29949/1841/2009 Κοινής Υπουργικής Απόφασης στο πεδίο εφαρμογής της υπάγεται και η μεμονωμένη έγκριση των οχημάτων. Επομένως στους διαγωνιζόμενους έπρεπε να παρέχεται η δυνατότητα να προσκομίσουν την ως άνω έγκριση και όχι «μεμονωμένη έγκριση» ελληνικού τύπου, όπως αβασίμως προβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση. Οι ως άνω πλημμέλειες κρίνονται ουσιώδεις, λαμβανομένου υπόψη ότι στον ελεγχόμενο διαγωνισμό συμμετείχε μόνο ένας οικονομικός φορέας και συνεπώς εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι η ένταξη των ως άνω μη νόμιμων όρων στη σχετική διακήρυξη λειτούργησε αποτρεπτικά στη συμμετοχή περισσότερων υποψηφίων στο διαγωνισμό, με συνέπεια τον περιορισμό του ανταγωνισμού(...)το Τμήμα κρίνει ότι, ενόψει των ως άνω ουσιωδών νομικών πλημμελειών, οι συνεκδικαζόμενες αιτήσεις ανάκλησης της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «....» και του Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία «…» πρέπει απορριφθούν και η προσβαλλόμενη 58/2016 πράξη του ΣΤ΄ Κλιμακίου δεν πρέπει να ανακληθεί

ΑΝΑΘΕΩΡΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΣ/ΤΜ.ΜΕ.ΣΥΝΘ./1977/2016

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας κατά των πράξεων επιβολής προστίμων για μη έκδοση αποδείξεων παροχής υπηρεσιών (Α.Π.Υ.) κατά τα έτη 2019, 2020 και 2021. Η εταιρεία είχε επιβληθεί πρόστιμα ύψους 3.859,86 €, 16.861,07 € και 27.754,05 € αντίστοιχα, λόγω μη έκδοσης 1.704 Α.Π.Υ. συνολικής αξίας 501.043,94 €. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι επρόκειτο για συνεχιζόμενη παροχή υπηρεσιών και ότι είχε εκδώσει όλα τα νόμιμα παραστατικά, αλλά ο έλεγχος διαπίστωσε ελλείψεις. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε τους ισχυρισμούς της εταιρείας και επικύρωσε τα πρόστιμα, θεωρώντας ότι οι υπηρεσίες ενάσσονταν στην περίπτωση πώλησης δικαιώματος λήψης υπηρεσίας και όχι συνεχιζόμενης παροχής.

Εργαστήρια φυσικοθεραπείας – Λειτουργία ή μη σε περιοχή αμιγούς κατοικίας – Έκδοση ή μη οικοδομικής άδειας αλλαγής χρήσης του χώρου που προορίζεται για χρήση κατοικίας.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Για την εγκατάσταση και λειτουργία φυσικοθεραπευτηρίων σε κτίρια προοριζόμενα για κατοικία και υπό την προϋπόθεση ότι οι ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις επιτρέπουν κάτι τέτοιο, θα πρέπει να εκδίδεται άδεια αλλαγής χρήσης του κτιρίου, ώστε να διασφαλίζεται η τήρηση των απαιτήσεων του νόμου για τη νέα χρήση του κτιρίου. (ομοφ.) ΠΑΡΑΠΕΜΦΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ, ΕΚΔΟΘΗΚΕ Η ΥΠ' ΑΡΙΘΜ. 99/2011 ΓΝΩΜ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας επιχειρηματίας κατά της επιβολής προστίμου ύψους 2.500 ευρώ από την Α΄ Δ.Ο.Υ. Πειραιά, λόγω μη διαφύλαξης φορολογικού ηλεκτρονικού μηχανισμού (ΦΗΜ). Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι ο ΦΗΜ κλάπηκε κατά τη διάρκεια διακοπών, προσκομίζοντας ως αποδεικτικό στοιχείο σχετικό απόσπασμα από το ημερολόγιο συμβάντων του Λιμεναρχείου Σπετσών. Ωστόσο, το Ελεγκτικό Συνέδριο επέκρινε ότι δεν αποδείχθηκε ότι η απώλεια οφείλεται σε ανωτέρα βία ή ότι η επιχειρηματίας είχε λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα διαφύλαξης. Επίσης, σημειώθηκε ότι ο ΦΗΜ ήταν προσβάσιμος σε τρίτους, γεγονός που υποδηλώνει έλλειψη άκρας επιμέλειας. Η απόφαση επικυρώνει το πρόστιμο σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 54 και 13 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση 73 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ετερόρρυθμης εταιρείας κατά πράξης επιβολής προστίμου ποσού 32.070,96 € για μη έκδοση ή ανακριβή έκδοση φορολογικών στοιχείων (ΑΠΥ) για την περίοδο 2018-2021. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί άκυρης διαδικασίας ελέγχου. Ωστόσο, δέχτηκε εν μέρει τον ισχυρισμό περί εσφαλμένης επαύξησης προστίμου λόγω υποτροπής. Κρίθηκε ότι ο υψηλός συντελεστής 100% δεν έπρεπε να εφαρμοστεί για το διάστημα 06.02.2021 έως 23.02.2021, καθώς η υποτροπή ισχύει μετά την κοινοποίηση της αρχικής πράξης (23.02.2021). Επίσης, η πράξη διορθώνεται ώστε να αναλύεται βάσει του άρθρου 58Α του Ν. 4987/2022. Το τελικό καταλογιζόμενο πρόστιμο μειώθηκε σε 31.498,54 €.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής επιχείρησης κατά δύο πράξεων επιβολής προστίμου της Δ.Ο.Υ. Καλαμάτας για το φορολογικό έτος 2024. Η προσφεύγουσα είχε τιμωρηθεί με πρόστιμο €250,00 για ανακριβή έκδοση απόδειξης παροχής υπηρεσιών (ΑΠΥ), καθώς και με ειδική χρηματική κύρωση €1.500,00 βάσει του άρθρου 13Α του ν. 2523/1997. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) ακύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου των €250,00, αποδεχόμενη ότι η αιτιολογία των ελεγκτικών οργάνων περί ανακρίβειας ήταν ανεπαρκής, διότι η απόδειξη είσπραξης που χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τον καταλογισμό είχε εκδοθεί από τρίτο πρόσωπο. Η ενδικοφανής προσφυγή κατά του προστίμου των €1.500,00 απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, καθώς η προσφυγή κατά πράξεων του άρθρου 13Α ανήκει αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των Διοικητικών Δικαστηρίων.

Η προσφεύγουσα αίτησε την ακύρωση της απόφασης υπ’ αριθμ. 86/2019 της Οικονομικής Επιτροπής, με την οποία κατακυρώθηκε η εκτέλεση της σύμβασης στην παρεμβαίνουσα εταιρεία. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορούσε τη διαμόρφωση κτιρίου αποθηκών σε πολυκέντρο με χώρους όπως βιβλιοθήκη, αίθουσα εκδηλώσεων και γυμναστικής, καθώς και την ανάπλαση του περιβάλλοντος χώρου. Η προσφυγή επικαλείται παράβαση της διακήρυξης, ιδίως ως προς τα κριτήρια τεχνικής ικανότητας (άρθρο 22Δ) και την υποχρεωτική επίσκεψη του χώρου (άρθρο 22Δ.ii), με ισχυρισμό ότι τα προσκομισθέντα δικαιολογητικά της παρεμβαίνουσας δεν ήταν ομοειδή με το έργο και οι υπεύθυνες δηλώσεις ανεπιφύλακτης αποδοχής ήταν ελλιπείς.

Η απόφαση 97/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας, που δραστηριοποιείται στην καλλιέργεια ντοματών θερμοκηπίου, κατά της πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Ξάνθης. Το πρόστιμο επιβλήθηκε για το φορολογικό έτος 2024, καθώς η εταιρεία υπέβαλε εκπρόθεσμα διορθωτικό ανακεφαλαιωτικό πίνακα ενδοκοινοτικών αποκτήσεων αγαθών και λήψης υπηρεσιών για την περίοδο 01/05/2024 έως 31/05/2024. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι το πρόστιμο επιβλήθηκε λανθασμένα, διότι η αρχική δήλωση είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι οι επικαλούμενες διατάξεις του άρθρου 53 του Ν. 5104/2024 αφορούν δηλώσεις φόρων και όχι δηλώσεις πληροφοριακού χαρακτήρα, όπως είναι ο ανακεφαλαιωτικός πίνακας. Ως εκ τούτου, το πρόστιμο των 100,00€ κρίθηκε ότι επιβλήθηκε ορθά.

Με την προδικαστική προσφυγή, η προσφεύγουσα επιχείρηση αίτησε την αναθεώρηση της Διακήρυξης Ανοικτού Ηλεκτρονικού Διαγωνισμού για την προμήθεια ιατρικών αερίων, ισχυριζόμενη ότι ορισμένοι όροι παραβιάζουν τις αρχές της σαφήνειας, του ελεύθερου ανταγωνισμού και της ίσης μεταχείρισης. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι η απαίτηση για άδεια κυκλοφορίας του ΕΟΦ για το διοξείδιο του άνθρακα είναι άδικη, καθώς δεν αποτελεί φάρμακο σε όλες τις χρήσεις του (π.χ. στη λαπαροσκόπηση). Το αντικείμενο της σύμβασης ήταν η προμήθεια ιατρικών αερίων (υγρό οξυγόνο, διοξείδιο του άνθρακα, συνθετικός αέρας, πρωτοξείδιο του αζώτου) για δύο νοσοκομεία, με συνολική προϋπολογιζόμενη δαπάνη 366.025,55 € (συμπ. ΦΠΑ). Η προσφεύγουσα ζητούσε να μην απαιτείται άδεια για το διοξείδιο του άνθρακα ή τουλάχιστον να επιτρέπεται η μεμονωμένη προσφορά γι' αυτό.