ΔΕΔ/Αθ/468/2025

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας ως απαράδεκτης. Η προσφυγή δεν συμπεριελάμβανε το απαιτούμενο έγγραφο («σώμα») της προσφυγής, αλλά μόνο μια σύντομη περιγραφή και ένα αντίγραφο «Σημειώματος για Πληρωμή». Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προσβαλλόμενη πράξη (ταμειακή βεβαίωση προστίμου) ανήκει στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό φορολογικών βαρών, οπότε η σωστή διαδικασία είναι η άσκηση ανακοπής και όχι ενδικοφανούς προσφυγής. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του άρθρου 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και του άρθρου 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση 160/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας «… ΑΒΕΕ» κατά της απάντησης της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών σχετικά με την εκκαθάριση-διαγραφή πράξης προσδιορισμού ΦΠΑ για την περίοδο 01/01/1993-31/12/1993. Το Συμβούλιο κρίνει ότι η προσφυγή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 63 του ΚΦΔ, καθώς η πράξη εκκαθάρισης εκδόθηκε για την εκτέλεση οριστικής δικαστικής απόφασης και δεν αποτελεί αντικείμενο ενδικοφανούς προσφυγής. Η προσφυγή έπρεπε να επιλυθεί μέσω ανακοπής κατά της σχετικής ειδοποίησης είσπραξης σύμφωνα με το άρθρο 217 του ΚΔιοικΔικ.

Η απόφαση 483/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 14-11-2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής - Υπερημερίας του ΚΕ.Β.ΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, συνολικού ποσού 144.841,21€, η οποία εκδόθηκε σε βάρος της προσφεύγουσας ως κληρονόμου του πατέρα της. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της ειδοποίησης λόγω πλασματικής αποδοχής κληρονομιάς λόγω πλάνης και ακυρότητας ταμειακής βεβαίωσης. Η Διεύθυνση έκρινε την ενδικοφανή προσφυγή απαράδεκτη, καθώς η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και πρέπει να επιλυθεί με την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων, σύμφωνα με το άρθρο 217 παρ. 1 του Κ.Δ.Δ., και όχι μέσω της διαδικασίας ενδικοφανούς προσφυγής του ΚΦΔ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΙΓ΄ Αθηνών. Ο προσφεύγων, ως κληρονόμος της αποβιώσασας γιαγιάς του, αμφισβήτησε την έκδοση της ειδοποίησης για οφειλές συνολικού ποσού 1.331,33 ευρώ και προσαυξήσεις 837,55 ευρώ, πιθανολογώντας εσφαλμένη έκδοση και παραγραφή του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κήρυξε την προσφυγή απαράδεκτη, καθώς η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό του φορολογικού βάρους, προτείνοντας την άσκηση ανακοπής σύμφωνα με το άρθρο 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης, η οποία υποβλήθηκε από κληρονόμο κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας, που εκδόθηκε από το ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Η οφειλή, ύψους 9.757,50 € (συμπεριλαμβανομένων προστίμων Φ.Π.Α., Κ.Β.Σ., τόκων και προσαυξήσεων) προερχόταν από την αποβιώσασα μητέρα του. Ο προσφεύγων ζητούσε την απαλλαγή από τις προσαυξήσεις λόγω άγνοιας της οφειλής. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς έκρινε ότι η Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής – Υπερημερίας δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη προσδιορισμού φόρου, αλλά πράξη που εκδίδεται στο πλαίσιο της διαδικασίας διοικητικής εκτέλεσης. Κατά τέτοιων πράξεων, ο νόμος προβλέπει την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων και όχι την ειδική διοικητική διαδικασία της ενδικοφανούς προσφυγής, σύμφωνα με το άρθρο 72 του ν. 5104/2024.

Η απόφαση αριθ. 591/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα κατά μιας ατομικής ειδοποίησης καταβολής υπερημερίας του ΚΕ.Β.ΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε λόγους παραγραφής των οφειλών, ωστόσο η Υπηρεσία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ενδικοφανής προσφυγή δεν αποτελεί το κατάλληλο νόμιμο μέσο για την επίθεση στην εν λόγω πράξη, καθώς η ατομική ειδοποίηση ανήκει στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και οι διαφορές που προκύπτουν από αυτήν επιλύονται με την άσκηση ανακοπής σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η απόφαση επικαλέστηκε σχετική νομολογία και διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων για να δικαιολογήσει τη θέση της.

Η απόφαση αριθμού 264 εκδόθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στις 30 Ιανουαρίου 2024 και αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα εναντίον της ατομικής ειδοποίησης καταβολής υπερημερίας που του είχε απευθυνθεί η Δ.Ο.Υ. Α΄ΑΘΗΝΩΝ. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της ειδοποίησης, η οποία αφορούσε οφειλές συνολικού ποσού 54.919,47 ευρώ για τα έτη 2010 έως 2022, με συνολικό απαιτητέο ποσό ύψους 100.831,15 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων προσαυξήσεων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποφάσισε ότι η ενδικοφανής προσφυγή είναι απαράδεκτη, καθώς η διαφορά που προέκυψε από την ατομική ειδοποίηση ανήκει στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό των οικονομικών βαρών. Συνεπώς, η επίλυση της διαφοράς πρέπει να γίνει μέσω της άσκησης ανακοπής και όχι με ενδικοφανή προσφυγή.

Η απόφαση 638 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε η κληρονόμος κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής - Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η προσφεύγουσα αιτούνταν τη διαγραφή ληξιπρόθεσμων οφειλών του θανόντος, συνολικού ποσού 4.106,64 ευρώ (περιλαμβανομένων προσαυξήσεων), που αφορούσαν Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε./Ε.Ε.Τ.Α. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η Ατομική Ειδοποίηση αποτελεί πράξη που εκδίδεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι πράξη προσδιορισμού φορολογικού βάρους. Ως εκ τούτου, οι αναφυόμενες διαφορές αντιμετωπίζονται με την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων, καθιστώντας την υποβολή ενδικοφανούς προσφυγής στη ΔΕΔ νομικά απαράδεκτη.

Η Απόφαση 228/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από κληρονόμο κατά Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής Υπερημερίας, ποσού 4.819,32€, που αφορούσε οφειλές της αποβιώσασας μητέρας του. Ο προσφεύγων ζήτησε τη διαγραφή των οφειλών και των προσαυξήσεων, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε ενημερωθεί εγκαίρως για την ύπαρξή τους. Η Διεύθυνση απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη. Η απόρριψη βασίστηκε στο σκεπτικό ότι η εν λόγω πράξη (Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής) ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό του φόρου, συνεπώς η αμφισβήτησή της δεν υπάγεται στην αρμοδιότητα της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών μέσω ενδικοφανούς προσφυγής (άρθρο 72 ΚΦΔ).

Διαγραφή ποσών προσαυξήσεων - τελών εκπρόθεσμης καταβολής και επιστροφή των ήδη εισπραχθέντων από Τελωνειακή Αρχή – Ανακοπή κατά ατομικής ειδοποίησης – Δεδικασμένο.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Η από διοικητικό πρωτοδικείο απόρριψη ανακοπής κατά ατομικής ειδοποιήσεως τελωνείου, με απόφαση που έγινε αμετάκλητη, ως απαραδέκτου, επειδή η ατομική ειδοποίηση αποτελεί πληροφοριακό έγγραφο, χωρίς να κρίνει επί της ουσίας των εκ της τελωνειακής νομοθεσίας αξιώσεων του Δημοσίου, δεν δημιουργεί δεδικασμένο, κατ άρθρο 197 του Ν 2717/1999. Η κρίση ότι δεν έγινε σαφής συμπλήρωση των ενδείξεων του βιβλίου καταχώρησης των εισπρακτέων απαιτήσεων του Τελωνείου δεν αποτελεί ζήτημα διοικητικής φύσεως ή παρεμπίπτον που τελεί σε άμεση και αναγκαία συνάρτηση προς το διατακτικό της αποφάσεώς του.