ΔΕΔ/Αθ/597/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας με επωνυμία ........... ΕΕ και ΑΦΜ ............, η οποία είχε καταθέσει προσφυγή κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής - Υπερημερίας φορολογικού έτους 2023 που εξέδωσε ο Προϊσταμένος της Δ.Ο.Υ. Κέρκυρας, για αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά από τη χορήγηση επιστρεπτέας προκαταβολής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κήρυξε την προσφυγή απαράδεκτη, καθώς η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό των οικονομικών βαρών, οπότε η σωστή διαδικασία είναι η άσκηση ανακοπής σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του άρθρου 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, καθώς και στις σχετικές αποφάσεις του Διοικητή της ΑΑΔΕ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΙΓ΄ Αθηνών. Ο προσφεύγων, ως κληρονόμος της αποβιώσασας γιαγιάς του, αμφισβήτησε την έκδοση της ειδοποίησης για οφειλές συνολικού ποσού 1.331,33 ευρώ και προσαυξήσεις 837,55 ευρώ, πιθανολογώντας εσφαλμένη έκδοση και παραγραφή του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κήρυξε την προσφυγή απαράδεκτη, καθώς η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό του φορολογικού βάρους, προτείνοντας την άσκηση ανακοπής σύμφωνα με το άρθρο 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που κατατέθηκε από μια φορολογούμενη κατά του πίνακα χρεών ληξιπρόθεσμων οφειλών που εξέδωσε η Δ.Ο.Υ. Καλλιθέας. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση του πίνακα χρεών και την άρση της υποθήκης που είχε εγγραφεί στο μοναδικό της ακίνητο, ισχυριζόμενη ότι οι οφειλές είχαν παραγραφεί και ότι το ακίνητο ήταν η μοναδική της περιουσιακή στοιχείο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαραδέκτη, καθώς η προσβαλλόμενη πράξη εμπίπτει στη διαδικασία διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό του φόρου, οπότε η σωστή διαδικασία είναι η άσκηση ανακοπής και όχι ενδικοφανούς προσφυγής.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά της τεκμαιρόμενης αρνητικής απάντησης της Προϊσταμένης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων είχε ζητήσει τη διαγραφή συγκεκριμένων ταμειακών βεβαιώσεων της Δ.Ο.Υ. Α' ΑΘΗΝΩΝ, οι οποίες αφορούσαν οφειλές ετών 1994 έως 2013. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε την ενδικοφανή προσφυγή απαράδεκτη. Η νομική αιτιολόγηση βασίστηκε στο ότι οι ταμειακές βεβαιώσεις ανάγονται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης, και όχι στον προσδιορισμό του φόρου (ΚΦΔ), για τον οποίο προβλέπεται η ενδικοφανής προσφυγή. Κατά των πράξεων διοικητικής εκτέλεσης, όπως οι ταμειακές βεβαιώσεις, το προβλεπόμενο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού δικαστηρίου, σύμφωνα με την πρόβλεψη του άρθρου 217 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση 481/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από πολίτη κατά ατομικής ειδοποίησης καταβολής-υπερημερίας της Δ.Ο.Υ. Πατρών. Η ειδοποίηση αφορούσε οφειλές 5.097,64€ για ληξιπρόθεσμα τέλη κυκλοφορίας παρελθόντων ετών, τα οποία βαρύνουν τον προσφεύγοντα ως κληρονόμο. Η ΔΕΔ έκρινε ότι στερείται αρμοδιότητας, καθώς: α) η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης, όπου προβλέπεται άσκηση ανακοπής (άρθρο 65 ΚΕΔΕ, άρθρο 217 ΚΔΔ), και όχι ενδικοφανούς προσφυγής, και β) τα τέλη κυκλοφορίας δεν αναφέρονται στο Παράρτημα Α' του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν.5104/2024), οπότε δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του.

Η απόφαση 544/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρείας. Η εταιρεία προσέβαλε την Απόφαση αδρανοποίησης κατασχετηρίου εις χείρας τρίτου, που είχε εκδοθεί από την Ε.Μ.ΕΙΣ. σε βάρος οφειλέτιδας του Δημοσίου για συνολικές οφειλές ύψους 2.277.177,64€. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της πράξης, υποστηρίζοντας την παρανομία και καταχρηστικότητα του κατασχετηρίου, κατά το μέρος που θεμελίωνε υποχρέωση απόδοσης των κατασχεθέντων ποσών. Η ΔΕΔ, επικαλούμενη τις διατάξεις του άρθρου 72 του ΚΦΔ και 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, έκρινε ότι η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και ότι οι πράξεις αυτές προσβάλλονται μόνο με ανακοπή και όχι με ενδικοφανή προσφυγή. Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.

Η απόφαση αριθ. 591/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα κατά μιας ατομικής ειδοποίησης καταβολής υπερημερίας του ΚΕ.Β.ΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε λόγους παραγραφής των οφειλών, ωστόσο η Υπηρεσία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ενδικοφανής προσφυγή δεν αποτελεί το κατάλληλο νόμιμο μέσο για την επίθεση στην εν λόγω πράξη, καθώς η ατομική ειδοποίηση ανήκει στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και οι διαφορές που προκύπτουν από αυτήν επιλύονται με την άσκηση ανακοπής σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η απόφαση επικαλέστηκε σχετική νομολογία και διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων για να δικαιολογήσει τη θέση της.

Η απόφαση 607 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η ειδοποίηση αφορούσε ληξιπρόθεσμες οφειλές συνολικού ποσού 19.905,11 ευρώ. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση, ισχυριζόμενη ότι οι οφειλές, που χρονολογούνταν από τα έτη 2004, 2005 και 2006, είχαν υποπέσει σε παραγραφή. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη κρίνοντας ότι η Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής εκδίδεται στο πλαίσιο της διαδικασίας διοικητικής εκτέλεσης. Κατά πράξεων διοικητικής εκτέλεσης, το κατάλληλο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή (άρθρο 65 ΚΕΔΕ), και όχι η ενδικοφανής προσφυγή που προβλέπεται για πράξεις προσδιορισμού φορολογικών βαρών.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που άσκησε ο προσφεύγων, ζητώντας τη διαγραφή βεβαιωμένων ποσών φόρου εισοδήματος και προσαυξήσεων (1.409,46€ και 553,63€) για τα οικονομικά έτη 2013 και 2014. Τα ποσά προέκυψαν από την εκκαθάριση τροποποιητικών δηλώσεων λόγω αναδρομικών συντάξεων της συζύγου του. Η προσφυγή στρεφόταν κατά της σιωπηρής απόρριψης του αρχικού του αιτήματος προς τη Δ.Ο.Υ. Ηρακλείου. Αν και η υπόθεση είχε αναπεμφθεί από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Ηρακλείου για εξέταση ουσίας, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποφάσισε την απόρριψη της προσφυγής ως απαράδεκτης. Η ΔΕΔ έκρινε ότι το αίτημα διαγραφής οφειλών ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης, κατά του οποίου προβλέπεται η άσκηση ανακοπής (άρθρο 217 Κ.Δ.Δ.) και όχι ενδικοφανούς προσφυγής (άρθρο 63 Κ.Φ.Δ.).

Η απόφαση αριθμού 564/2024 εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που άσκησε η προσφεύγουσα κατά της ατομικής ειδοποίησης καταβολής - υπερημερίας που της κοινοποιήθηκε από τη Δ.Ο.Υ. Χολαργού. Η προσφυγή απέρριφτε η αρμόδια αρχή, καθώς η διαφορά που αναφύονταν αφορούσε το στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι το στάδιο προσδιορισμού των οικονομικών βαρών, επιλύεται δηλαδή με την άσκηση ανακοπής και όχι με ενδικοφανή προσφυγή. Η ποσότητα της οφειλής ανερχόταν σε 29.614,23 ευρώ, με προσαυξήσεις 5.260,18 ευρώ, για φόρο εισοδήματος των φορολογικών ετών 2019 και 2020.