ΔΕΔ/Αθ/469/2024

Καθορισμός του περιεχομένου και του τρόπου εφαρμογής των τεχνικών ελέγχου των περιπτώσεων β΄, γ΄ και ε΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 27 ν 4174/2013 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 170) για τον διορθωτικό προσδιορισμό της φορολογητέας ύλης φορολογουμένων φυσικών προσώπων με μεθόδους εμμέσου προσδιορισμού. Τροποποιήθηκε από την Αριθμ. ΠΟΛ. 1094/2014- ΦΕΚ  961/Β/16 Απριλίου 2014

Τροποποίηση της ΠΟΛ.1050/17.2.2014 απόφασης του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 474 τ. Β/25?2?2014 περί καθορισμού του περιεχομένου και του τρόπου εφαρμογής των τεχνικών ελέγχου των περιπτώσεων β΄, γ΄ και ε΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 27 Ν. 4174/2013 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 170) για τον διορθωτικό προσδιορισμό της φορολογητέας ύλης φορολογουμένων φυσικών προσώπων με μεθόδους εμμέσου προσδιορισμού.

Καθορισμός διαδικασίας ενεργοποίησης στο Φορολογικό Μητρώο του Α.Φ.Μ. των φορολογουμένων, νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων, που έχουν προβεί στη διακοπή των εργασιών τους στη Δ.Ο.Υ. χωρίς να έχουν ολοκληρώσει το στάδιο της εκκαθάρισης, καθώς και της αναβίωσης της διαδικασίας της εκκαθάρισης σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 28 του ν. 4919/2022 (Α’ 71)».

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε μια επιχειρηματίας κατά της επιβολής προστίμου ύψους 2.500 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Ελευσίνας, λόγω απώλειας φορολογικής ταμειακής μηχανής (Φ.Τ.Μ.) μετά από κλοπή. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι είχε λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, όπως συναγερμό, ηλεκτρονικά ρολά και κλειδαριές. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή διέκρινε ότι δεν προσκομίστηκαν επαρκή στοιχεία για να αποδειχθεί ότι η απώλεια οφειλόταν σε ανωτέρα βία ή ότι είχαν ληφθεί όλα τα δέοντα μέτρα διαφύλαξης. Η απόφαση επιβεβαίωσε την επιβολή του προστίμου σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 54 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, καθώς η απώλεια του Φ.Τ.Μ. αποτελεί διαδικαστική παράβαση που προβλέπει την επιβολή προστίμου.

Η απόφαση αριθμού 543 εκδόθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2024 από την Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.). Στην υπόθεση, ο προσφεύγων διαφωνούσε με τον διορθωτικό προσδιορισμό φόρου δωρεάς του έτους 2017, όπου καταλογίστηκε φόρος 8.160,73 ευρώ και πρόστιμο 816,07 ευρώ, σύνολο 8.976,80 ευρώ. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι ποσό 665.534,26 ευρώ από επιστροφή κεφαλαίου και μερίσματος εταιρείας θεωρήθηκε ως άτυπη δωρεά από τον πατέρα του προσφεύγοντα, ο οποίος ήταν επικαρπωτής των μετοχών. Ο προσφεύγων υποστήριζε ότι ήταν αποκλειστικός δικαιούχος των ποσών ως ψιλός κύριος των μετοχών, αλλά η αρχή απέρριψε τους ισχυρισμούς του, επικαλούμενη τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα και νόμων περί φορολογίας δωρεάς. Η απόφαση επικύρωσε τον διορθωτικό προσδιορισμό και απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή.

Η απόφαση αφορά τη διαφορά που προέκυψε από τον διορθωτικό προσδιορισμό φόρου κληρονομίας για την προσφεύγουσα, η οποία κληρονόμησε ένα οικόπεδο και κτίσματα μετά τον θάνατο της κληρονομούμενης το 2018. Η αρχική εκτίμηση της Δ.Ο.Υ. Πύργου βασίστηκε σε συγκριτικά στοιχεία, οδηγώντας σε υψηλότερη αξία, ενώ η προσφεύγουσα επεσήμανε τη χαμηλότερη αξία σύμφωνα με το αντικειμενικό σύστημα που εφαρμόστηκε αργότερα. Το Διοικητικό Ελεγκτικό Συνέδριο έλαβε υπόψη και τις δύο εκτιμήσεις και κατέληξε να καθορίσει τη φορολογητέα αξία ως τον μέσο όρο των δύο τιμών, μειώνοντας τον φόρο. Η τελική οφειλόμενη φορολογική υποχρέωση, συμπεριλαμβανομένων προστίμων και τόκων, καθορίστηκε σε 4.000,35 ευρώ.

Η απόφαση αριθ. 117/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μίας μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης κατά διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2016. Η εταιρεία είχε λάβει εικονικά φορολογικά στοιχεία συνολικής αξίας 1.082.010,75 ευρώ, τα οποία δεν αναγνωρίστηκαν ως έκπτωση, οδηγώντας σε διαφορά φόρου ύψους 313.783,12 ευρώ και πρόστιμο 156.891,56 ευρώ. Η απόφαση επικυρώνει τον διορθωτικό προσδιορισμό, θεωρώντας βάσιμες τις διαπιστώσεις του ελέγχου περί εικονικότητας των στοιχείων και μη ύπαρξης πραγματικών συναλλαγών. Επίσης, απορρίπτει τον ισχυρισμό της εταιρείας για καλή πίστη και θεωρεί ότι η ενέργεια της πράξης εντάσσεται στις προθεσμίες παραγραφής του άρθρου 66 του ΚΦΔ.

Με την ένδικη ανακοπή, όπως αυτή αναπτύσσεται με το από 13.1.2017 παραδεκτώς κατατεθέν υπόμνημα και αντικρούεται με την από 19.1.2022 έκθεση απόψεων του Προϊσταμένου της Ζ΄ Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης (βλ. το 3529/21.1.2022 διαβιβαστικό έγγραφο του Δικαστικού Τμήματος της ως άνω Δ.Ο.Υ.), ζητείται η ακύρωση της 287/27.1.2014 πράξης του Προϊσταμένου της Η΄ (νυν Ζ΄) Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης, με την οποία βεβαιώθηκε ταμειακώς εις βάρος του ανακόπτοντος, πρώην Προϊσταμένου του Τμήματος Φ.Π.Α. της Β΄ Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης, το ποσό του 1.034.790,00 ευρώ (κεφάλαιο 355.136,00 ευρώ και προσαυξήσεις 679.654,00 ευρώ), το οποίο καταλογίσθηκε εις βάρος του με την 629/2013 απόφαση των Οικονομικών Επιθεωρητών της Οικονομικής Επιθεώρησης Υπολοίπου Κεντρικής Μακεδονίας του Υπουργείου Οικονομικών, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με τον Επόπτη ελέγχου της Β΄ Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης…, και αφορά σε έλλειμμα που προκλήθηκε στη διαχείριση της ως άνω Δ.Ο.Υ. λόγω παράνομων επιστροφών Φ.Π.Α. στις ιδιωτικές επιχειρήσεις «…», «..» και «…».

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής των φορολογουμένων κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2016. Καταλογίστηκε συνολικό ποσό 54.970,24 ευρώ, που περιλαμβάνει κύριο φόρο, πρόσθετο φόρο ανακρίβειας και εισφορά αλληλεγγύης. Η προσβαλλόμενη πράξη βασίστηκε σε έλεγχο που διαπίστωσε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη ύψους 97.061,83 ευρώ με εφαρμογή της μεθόδου ανάλυσης ρευστότητας. Οι προσφεύγοντες ισχυρίστηκαν αναρμοδιότητα, απουσία ουσιωδών στοιχείων στην πράξη και λάθη στον υπολογισμό, όπως η μη συμπερίληψη μέρους στεγαστικού δανείου. Ωστόσο, τα επιχειρήματa τους απορρίφθηκαν καθώς τα στοιχεία που προσκόμισαν δεν ήταν διαθέσιμα κατά τον έλεγχο και δεν τεκμηριώθηκε η ύπαρξη διαθέσιμων μετρητών. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον αρχικό προσδιορισμό.

Η απόφαση 312/2024 του Ελεγτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός δικαστικού κατά της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στα εισοδήματά του για τα φορολογικά έτη 2021 και 2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβίαζε συνταγματικές αρχές όπως η φορολογική ισότητα, η αναλογικότητα και η ανεξαρτησία των δικαστικών. Ωστόσο, το συμβούλιο επικύρωσε τις πράξεις της Δ.Ο.Υ. Αμαρουσίου, με βάση τις διατάξεις των άρθρων 43Α και 72 του νόμου 4172/2013 και τις σχετικές εγκυκλίους της ΑΑΔΕ, που προβλέπουν απαλλαγή από την εισφορά μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα, όχι για δημόσιους υπαλλήλους όπως οι δικαστικοί. Η φορολογική υποχρέωση του προσφέροντος διαμορφώθηκε σε 2.610,72 ευρώ για το 2021 και 2.103,09 ευρώ για το 2022.