ΔΕΔ/Αθ/475/2024

Η απόφαση 371/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Πράξης Απόρριψης της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Κέρκυρας. Η προσφυγή στρεφόταν κατά της απόρριψης αιτήματος οριστικοποίησης εκπρόθεσμων τροποποιητικών δηλώσεων ΕΝ.Φ.Ι.Α. των ετών 2014-2017. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι είχε πουλήσει τα ακίνητα το 2009, αλλά εκ παραδρομής δεν δηλώθηκε η πώληση στις οικείες δηλώσεις. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς υποβλήθηκε στις 4/11/2024, δηλαδή εκπρόθεσμα μετά την πάροδο 30 ημερών από την ηλεκτρονική κοινοποίηση της προσβαλλόμενης πράξης στις 5/2/2024. Επιπροσθέτως, η ΔΕΔ έκρινε ότι το δικαίωμα υποβολής των τροποποιητικών δηλώσεων για μείωση φόρου είχε παραγραφεί λόγω παρέλευσης πενταετίας (31/12/2019 έως 31/12/2022) από την έκδοση των αρχικών πράξεων προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ.

Η απόφαση 595/10.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός ΝΠΔΔ κατά της απόρριψης εκπρόθεσμων τροποποιητικών δηλώσεων Ε9 και αιτημάτων εκκαθάρισης ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2014-2017 από τη Δ.Ο.Υ. Ρόδου. Το ΝΠΔΔ ζητούσε την απαλλαγή από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. λόγω ιδιοχρησιμοποίησης του ακινήτου για θρησκευτικό και κοινωφελή σκοπό, επικαλούμενο πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή για τα φορολογικά έτη 2014 και 2015, κρίνοντας ότι είχε παρέλθει η τριετής προθεσμία ακύρωσης/τροποποίησης του άρθρου 74 του ΚΦΔ. Ωστόσο, έκανε δεκτή την προσφυγή για τα έτη 2016 και 2017, επιτρέποντας την τροποποίηση των πράξεων προσδιορισμού φόρου λόγω της τεκμηριωμένης πρόδηλης έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης.

Η απόφαση 612 του 2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας κατοίκου κατά πέντε Πράξεων Απόρριψης της Προϊσταμένης του ΚΕ.ΦΟ.Κ. ΑΤΤΙΚΗΣ, οι οποίες αφορούσαν τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. των ετών 2014 έως 2018. Η προσφεύγουσα ζητούσε τη διαγραφή ακινήτου που ισχυριζόταν ότι πωλήθηκε το 2006, υποβάλλοντας εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 και ΕΝ.Φ.Ι.Α. στις 18/10/2024. Η απόρριψη βασίστηκε στο γεγονός ότι το δικαίωμα υποβολής τροποποιητικής δήλωσης για τα εν λόγω έτη είχε παραγραφεί, καθώς η προθεσμία για τον έλεγχο από τη Φορολογική Διοίκηση είχε λήξει (31/12/2019, 31/12/2020, 31/12/2021, 31/12/2022, και 31/12/2023 αντίστοιχα).

Η απόφαση 470/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ/επιβολής προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01-01-2018 έως 31-12-2018. Η προσβαλλόμενη πράξη καταλόγισε χρεωστικό ποσό φόρου 44.114,52€ πλέον πρόσθετου φόρου 22.057,26€, συνολικά 66.171,78€, λόγω λήψης 32 εικονικών φορολογικών στοιχείων (τιμολογίων παροχής υπηρεσιών) από μια συναλλακτικά ανύπαρκτη οντότητα. Η εταιρεία προέβαλε λόγους περί πραγματικών συναλλαγών, καλής πίστης και ακυρότητας της πράξης λόγω έλλειψης αιτιολογίας, αλλά η ΔΕΔ έκρινε ότι ο έλεγχος τεκμηρίωσε επαρκώς τη συναλλακτική ανυπαρξία της εκδότριας οντότητας και ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε την αλήθεια των συναλλαγών, επικυρώνοντας έτσι την καταλογιστική πράξη.

Η απόφαση 337/14-02-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ΝΠΔΔ (Ενοριακός Ναός) κατά των Πράξεων Απόρριψης του ΚΕΦΟΚ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο Ναός αιτούνταν την ακύρωση πράξεων απόρριψης τροποποιητικών δηλώσεων Ε9 των ετών 2014 και 2015 και τη διαγραφή του φόρου ΕΝΦΙΑ, ισχυριζόμενος ότι τα ακίνητα απαλλάσσονται λόγω ιδιοχρησιμοποίησης για θρησκευτικό και κοινωφελή σκοπό. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι το αίτημα τροποποίησης, το οποίο είχε ως συνέπεια μείωση της φορολογητέας ύλης, υποβλήθηκε μετά την παρέλευση του χρονικού ορίου παραγραφής (31.12.2019 και 31.12.2020 αντίστοιχα) του δικαιώματος του Δημοσίου για έλεγχο, σύμφωνα με το άρθρο 37 του ΚΦΔ. Ως εκ τούτου, νομίμως η φορολογική αρχή απέρριψε τις εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις.

Η απόφαση 98/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε μια λυθείσα και εκκαθαρισθείσα ομόρρυθμη εταιρεία γραφείου τελετών. Η εταιρεία προσέβαλε τέσσερις οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για τις διαχειριστικές/φορολογικές περιόδους 01/01/2013 – 31/12/2013, 01/01/2014 – 31/12/2014, 01/01/2015 – 31/12/2015 και 01/01/2016 – 31/12/2016, συνολικού ποσού φόρου και προστίμων άνω των 160.000€. Ο κύριος λόγος της προσφυγής ήταν ότι δαπάνες που έγιναν για λογαριασμό πελατών δεν λογίζονται ως αμοιβή της εταιρείας. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, διότι διαπιστώθηκε ότι η ίδια εταιρεία είχε ήδη υποβάλει προγενέστερη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, η οποία είχε απορριφθεί τελεσίδικα με την υπ’ αριθ. 537/12.03.2020 απόφαση, παραβιάζοντας την αρχή του μη επιτρεπτού της άσκησης δεύτερης προσφυγής.

Η απόφαση 276/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός Ιερού Ναού κατά πράξεων απόρριψης τροποποιητικών δηλώσεων ΕΝ.Φ.Ι.Α. (2014-2017) και κατά ρητής απόρριψης αιτήματος διαγραφής φόρου. Ο Ναός ζητούσε απαλλαγή από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. (€11.477,64), ισχυριζόμενος ότι τα ακίνητα (ο Ναός και το παρεκκλήσιο) ιδιοχρησιμοποιούνται αποκλειστικά για λατρευτικό, θρησκευτικό και κοινωφελή σκοπό. Η ΔΕΔ έκρινε καταρχάς απαράδεκτο το σκέλος της προσφυγής κατά της ρητής απόρριψης. Επιπλέον, επικύρωσε τις πράξεις απόρριψης των τροποποιητικών δηλώσεων του ΚΕ.ΦΟ.Κ. Αττικής, καθώς ο Ναός υπέβαλε τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για τη μείωση του φόρου (άνω των €300) στις 29.08.2024, δηλαδή αφού είχε ήδη συμπληρωθεί η πενταετής παραγραφή του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης για έλεγχο και έκδοση διορθωτικού προσδιορισμού φόρου για όλα τα επίμαχα έτη.

Η απόφαση 439/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντος (καλλιεργητή φυτωρίων) κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ της Δ.Ο.Υ. ΒΕΡΟΙΑΣ για τις περιόδους 01/10/2020-31/12/2020 και 01/01/2021-31/12/2021. Το συνολικό ποσό φόρου και προστίμου που επιβεβαιώνεται ανέρχεται σε 11.510,39 €. Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους λόγους που αφορούσαν τυπικές πλημμέλειες της διαδικασίας, κρίνοντας ότι δεν προκλήθηκε βλάβη στον προσφεύγοντα. Ο κύριος λόγος απόρριψης επί της ουσίας ήταν η μη αναγνώριση έκπτωσης ΦΠΑ από δαπάνες επισκευής οχημάτων, καθώς ο προσφεύγων διέθετε ιδιωτικής χρήσης επιβατικά οχήματα, για τα οποία απαγορεύεται η έκπτωση ΦΠΑ (άρθρο 30 παρ. 4 Ν.2859/2000), ενώ τα επίμαχα παραστατικά δεν παρείχαν επαρκή στοιχεία συσχέτισης με τα επαγγελματικά του οχήματα.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου, η οποία εκδόθηκε από την Δ.Ο.Υ. Μεσολογγίου για το οικονομικό έτος 2014. Ο προσφεύγων είχε εισπράξει αναδρομικά συντάξεων το έτος 2023, ύψους 214,98 € (ως εκτέλεση απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου), και υπέβαλε τροποποιητική δήλωση. Η προσβαλλόμενη πράξη οδήγησε σε νέο χρεωστικό ποσό 50,91 €. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση λόγω παραγραφής του δικαιώματος επιβολής φόρου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι για τα αναδρομικά που καταβλήθηκαν το 2023, η προθεσμία υποβολής της δήλωσης έληγε στις 31/12/2024. Συνεπώς, ο χρόνος παραγραφής (πενταετία) συμπληρώνεται στις 31/12/2029, και η έκδοση της πράξης (21/10/2024) ήταν εμπρόθεσμη, επικυρώνοντας το συνολικό χρεωστικό ποσό των 3.943,21 €.

Η Απόφαση 300 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.), εκδόθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2025 και αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Η προσφυγή στρεφόταν κατά της απάντησης της Δ.Ο.Υ. Χαλκίδας επί αιτήματος ακύρωσης προσωρινού διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς έτους 2003. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι η απάντηση της Δ.Ο.Υ. αποτελεί πράξη πληροφοριακού χαρακτήρα, στερούμενη εκτελεστότητας, και συνεπώς προσβάλλεται απαραδέκτως. Επίσης, η εν λόγω προσωρινή πράξη προσδιορισμού φόρου θεωρείται προπαρασκευαστικό στάδιο της οριστικής πράξης και δεν είναι εκτελεστή. Επιπροσθέτως, η προθεσμία για την αμφισβήτηση της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς είχε ήδη παρέλθει.