ΔΕΔ/Αθ/479/2024

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας ανώνυμης εταιρείας εναντίον οριστικού διορθωτικού προσδιορισμού φόρου μεταβίβασης ακινήτου για το φορολογικό έτος 2018. Η αρμόδια αρχή είχε αρχικά καταλογίσει στην εταιρεία φόρο μεταβίβασης ύψους 175.806 ευρώ, συν δημοτικό φόρο 5.274,18 ευρώ και πρόστιμο 87.903 ευρώ, με βάση τον έλεγχο που διαπίστωσε ότι η εταιρεία δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις απαλλαγής από τον φόρο σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 3982/2011. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι νεότερες διατάξεις (νόμος 4982/2022 και 5019/2023) άλλαξαν τις προϋποθέσεις χορήγησης απαλλαγής, καταργώντας την υποχρέωση έκδοσης άδειας λειτουργίας επιχειρηματικής δραστηριότητας. Η αρχή δέχτηκε τον ισχυρισμό αυτό, ακυρώνοντας τον διορθωτικό προσδιορισμό και μηδενίζοντας τη φορολογική υποχρέωση της εταιρείας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας «… ΙΚΕ» κατά του οριστικού διορθωτικού προσδιορισμού παρακρατούμενου φόρου για το φορολογικό έτος 2021. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι η εταιρεία κατέβαλε μεγάλα ποσά σε εργαζόμενους ως αποζημίώσεις απόλυσης, τα οποία όμως, λόγω βραχύβιας απασχόλησης, δεν δικαιούνταν. Αυτά τα ποσά χαρακτηρίστηκαν ως πρόσθετες αμοιβές (bonus), που υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου 20%. Η εταιρεία δεν απέδειξε ότι τα ποσά αφορούσαν αποζημιώσεις απόλυσης, οπότε επιβεβαιώθηκε η φορολογική υποχρέωση συνολικού ποσού 512.654,44 ευρώ (φόρος και πρόστιμο). Η απόφαση επικυρώνει τον διορθωτικό προσδιορισμό και απορρίπτει τη διαφορά ως αβάσιμη.

Η απόφαση 331/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ (2021-2023), οι οποίες απέρριπταν αίτημα επιστροφής ΦΠΑ συνολικού ποσού 290.000€, προερχόμενου από δαπάνες ανέγερσης ακινήτου (επενδυτικό αγαθό). Ο έλεγχος αρνήθηκε την έκπτωση, υποστηρίζοντας ότι το ακίνητο προοριζόταν αποκλειστικά για απαλλασσόμενες πράξεις (μισθώσεις). Η ΔΕΔ έκανε δεκτή την προσφυγή, κρίνοντας ότι η εταιρεία πληροί τις ουσιαστικές προϋποθέσεις για το δικαίωμα έκπτωσης. Τονίστηκε ότι το δικαίωμα έκπτωσης για επενδυτικά αγαθά κρίνεται οριστικά κατά την έναρξη χρησιμοποίησης (υπόκειται σε πενταετή διακανονισμό) και ότι η εταιρεία είχε εκφράσει τη βούληση να το εκμεταλλευτεί ως φορολογητέο τουριστικό κατάλυμα. Κατόπιν αυτού, οι πράξεις τροποποιήθηκαν και αναγνωρίστηκε το σύνολο του πιστωτικού υπολοίπου.

Η απόφαση αριθμού 209/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας που αμφισβητούσε τον διορθωτικό προσδιορισμό ΦΠΑ για την περίοδο 01.10.2019 - 31.12.2019. Η εταιρεία είχε καταχωρίσει ποσό 11.354,34 € ως πιστωτικό υπόλοιπο από προηγούμενο έλεγχο, το οποίο όμως δεν αντιστοιχούσε σε έκπτωση ΦΠΑ αλλά σε καταλογισμένο φόρο και πρόστιμο. Το συμβούλιο επικύρωσε τον προσδιορισμό, καθώς τα ζητήματα του προηγούμενου ελέγχου δεν μπορούν να αξιολογηθούν σε νεότερη διαφορά και η προσφυγή κρίθηκε απορριπτέα.

Η απόφαση 52 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών του 2024 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης φαρμακευτικής εταιρείας ως απαράδεκτης. Η εταιρεία είχε προσφύγει κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. ΑΘΗΝΩΝ, σχετικά με αίτημα επιστροφής πιστωτικού υπολοίπου Φ.Π.Α. ύψους 312.420,89 ευρώ, το οποίο προέκυψε από υποχρεωτικές επιστροφές (rebates) προς τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. για την περίοδο 01/12/2018 – 31/12/2018. Η εταιρεία ζητούσε την επιστροφή του υπολοίπου ποσού των 71.873,03 ευρώ, καθώς είχε ήδη λάβει 240.547,86 ευρώ από το 1ο ΕΛΚΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι δεν υφίσταται σιωπηρή άρνηση, αφού το αίτημα διαβιβάστηκε και εξετάστηκε από την αρμόδια ελεγκτική υπηρεσία, με αποτέλεσμα την μερική επιστροφή, καθιστώντας έτσι την προσφυγή άνευ αντικειμένου.

Η απόφαση αριθ. 117/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μίας μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης κατά διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2016. Η εταιρεία είχε λάβει εικονικά φορολογικά στοιχεία συνολικής αξίας 1.082.010,75 ευρώ, τα οποία δεν αναγνωρίστηκαν ως έκπτωση, οδηγώντας σε διαφορά φόρου ύψους 313.783,12 ευρώ και πρόστιμο 156.891,56 ευρώ. Η απόφαση επικυρώνει τον διορθωτικό προσδιορισμό, θεωρώντας βάσιμες τις διαπιστώσεις του ελέγχου περί εικονικότητας των στοιχείων και μη ύπαρξης πραγματικών συναλλαγών. Επίσης, απορρίπτει τον ισχυρισμό της εταιρείας για καλή πίστη και θεωρεί ότι η ενέργεια της πράξης εντάσσεται στις προθεσμίες παραγραφής του άρθρου 66 του ΚΦΔ.

Η απόφαση αριθμού 543 εκδόθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2024 από την Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.). Στην υπόθεση, ο προσφεύγων διαφωνούσε με τον διορθωτικό προσδιορισμό φόρου δωρεάς του έτους 2017, όπου καταλογίστηκε φόρος 8.160,73 ευρώ και πρόστιμο 816,07 ευρώ, σύνολο 8.976,80 ευρώ. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι ποσό 665.534,26 ευρώ από επιστροφή κεφαλαίου και μερίσματος εταιρείας θεωρήθηκε ως άτυπη δωρεά από τον πατέρα του προσφεύγοντα, ο οποίος ήταν επικαρπωτής των μετοχών. Ο προσφεύγων υποστήριζε ότι ήταν αποκλειστικός δικαιούχος των ποσών ως ψιλός κύριος των μετοχών, αλλά η αρχή απέρριψε τους ισχυρισμούς του, επικαλούμενη τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα και νόμων περί φορολογίας δωρεάς. Η απόφαση επικύρωσε τον διορθωτικό προσδιορισμό και απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο εξέδωσε απόφαση με αριθμό 638 στις 06/03/2024, με την οποία ακύρωσε τον διορθωτικό προσδιορισμό ΦΠΑ και την επιβολή προστίμου από τον Προϊστάμενο του 2ου Ελεγκτικού Κέντρου (ΕΛ.ΚΕ.) Αττικής. Η απόφαση αφορούσε την επιστροφή ποσού ΦΠΑ ύψους 59.506,98 € που είχε απορριφθεί λόγω μη ολοκλήρωσης έργων και έλλειψης συσχέτισης με μελλοντικές εκροές. Το Συνέδριο κρίθηκε ότι ο προσδιορισμός ήταν εσφαλμένος και παράνομος, καθώς το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ γεννιέται ανεξάρτητα από την πραγματική χρήση των εισροών, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης, επέτρεψε την επιστροφή του ποσού με τόκους από την ημερομηνία υποβολής της ενδικοφανής προσφυγής (09/11/2023).

Η απόφαση 365/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την επανεξέταση ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας για τη διαφωνία της με τον διορθωτικό προσδιορισμό ΦΠΑ και την άρνηση επιστροφής ποσού 109.289,58 ευρώ. Η υπηρεσία έκρινε ότι η εταιρεία δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για την επιστροφή του ΦΠΑ, καθώς δεν είχε ολοκληρώσει τα στάδια αδειοδότησης της επένδυσής της και δεν διέθετε νόμιμη σχέση με την έκταση του έργου. Ωστόσο, το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε τον τρίτο λόγο προσφυγής, αναγνωρίζοντας ότι το δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ γεννάται κατά τη στιγμή της απόκτησης των αγαθών ή υπηρεσιών, ανεξάρτητα από τη μελλοντική χρήση τους. Οφείλει να επιστραφεί το ποσό με τόκους από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 1815/2024) αφορά αίτηση αναιρέσεως αστικής εταιρείας κατά της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), η οποία ζητούσε την ακύρωση πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και την επιστροφή πιστωτικού υπολοίπου 301.092,89 ευρώ για τη χρήση 2012. Το Διοικητικό Εφετείο είχε απορρίψει την προσφυγή, κρίνοντας ότι οι πράξεις της εταιρείας, οι οποίες χρηματοδοτούνταν κυρίως μέσω εθνικών και κοινοτικών επιχορηγήσεων για την προώθηση οίνων, ήταν εκτός πεδίου εφαρμογής του ΦΠΑ και, συνεπώς, η εταιρεία δεν δικαιούνταν έκπτωση φόρου εισροών. Το ΣτΕ έκρινε εσφαλμένη την ερμηνεία αυτή, τονίζοντας ότι η λήψη επιδότησης δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι οι πράξεις εξαιρούνται από τον ΦΠΑ. Το δικαστήριο υπογράμμισε ότι έπρεπε να διερευνηθεί αν η εταιρεία ασκούσε οικονομική δραστηριότητα εξ επαχθούς αιτίας. Κατόπιν αυτού, έκανε δεκτή την αίτηση, ανήρεσε την προσβαλλόμενη απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο για νέα κρίση.