ΔΕΔ/Αθ/480/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που ασκήθηκε κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου μεταβίβασης ακινήτου (ΦΜΑ), συνολικού ύψους 5.098,50€. Ο προσφεύγων, έχοντας αρχικά τύχει απαλλαγής ΦΜΑ για πρώτη κατοικία το 2022, προέβη σε τροποποίηση της σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και στη συνέχεια υπέβαλε συμπληρωματική δήλωση ζητώντας την άρση της απαλλαγής, καθώς επρόκειτο να προβεί σε πώληση ενός μέρους του ακινήτου εντός της πενταετίας. Η φορολογική αρχή υπολόγισε τον φόρο με βάση το δηλωθέν τίμημα της επικείμενης πώλησης (€165.000,00) εφόσον ήταν υψηλότερο της αντικειμενικής αξίας, όπως προβλέπει ο νόμος. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ο φόρος έπρεπε να υπολογιστεί με βάση την αρχική αξία (€77.300,00) κατά τον χρόνο τροποποίησης της σύστασης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι ο φόρος ορθώς υπολογίστηκε βάσει της αξίας του ακινήτου κατά τον χρόνο υποβολής της δήλωσης για τη νέα μεταβίβαση.

Η απόφαση αφορά την εκδίκαση της ενδικοφανής προσφυγής του προσφεύγοντα, ο οποίος αντιτίθεται στον διορθωτικό προσδιορισμό φόρου και στην απόρριψη της τροποποιητικής-ανακλητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019. Ο προσφεύγων, ως κάτοικος Ρωσίας, ισχυρίζεται ότι το εφάπαξ ασφάλισμα που εισέπραξε από ομαδικό ασφαλιστήριο συνταξιοδοτικό σύμβατο δεν έπρεπε να φορολογηθεί στην Ελλάδα, σύμφωνα με τη Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή έκρινε ότι ο προσφεύγων δεν ακολούθησε τη νόμιμη διαδικασία για την επιστροφή του παρακρατηθέντος φόρου και εισφοράς αλληλεγγύης, οπότε η προσφυγή απορρίφθηκε και επιβεβαιώθηκε ο διορθωτικός προσδιορισμός.

Η απόφαση 1126/17.06.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων είχε επιβληθεί πρόστιμο 100,00€ από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Νέων Μουδανιών στις 24.09.2024, λόγω εκπρόθεσμης ηλεκτρονικής υποβολής κατάστασης φορολογικών στοιχείων (Μ.Υ.Φ.) για το φορολογικό έτος 2019. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση ισχυριζόμενος εμπρόθεσμη υποβολή. Ωστόσο, η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η κοινοποίηση της πράξης επιβολής προστίμου συντελέστηκε νομίμως στις 12.10.2024, ενώ η ενδικοφανής προσφυγή κατατέθηκε στις 19.02.2025. Καθώς παρήλθε η τριακονθήμερη προθεσμία, η προσφυγή απορρίφθηκε λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα λόγω εκπρόθεσμης υποβολής. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε δύο οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018, οι οποίες βασίστηκαν στην απόρριψη εξόδων από εικονικά φορολογικά στοιχεία. Οι πράξεις επιβάρυναν τον προσφεύγοντα με πρόσθετο φόρο εισοδήματος, πρόστιμο και εισφορά αλληλεγγύης συνολικού ποσού 321.804,16€, καθώς και πρόσθετο ΦΠΑ και πρόστιμο συνολικού ποσού 156.306,31€. Ο προσφεύγων υποστήριξε ότι οι συναλλαγές ήταν πραγματικές και ότι η Φορολογική Διοίκηση δεν απέδειξε επαρκώς τον εικονικό χαρακτήρα των τιμολογίων. Εντούτοις, η προσφυγή υποβλήθηκε στις 6/10/2023, μία μέρα μετά τη λήξη της νόμιμης προθεσμίας των 30 ημερών από την ηλεκτρονική κοινοποίηση των πράξεων (5/9/2023), γεγονός που οδήγησε στην απόρριψη της ως απαράδεκτης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα εναντίον της επιβολής προστίμου ύψους 100 ευρώ για εκπρόθεσμη υποβολή καταστάσεων φορολογικών στοιχείων για το Δ’ τρίμηνο του 2017. Το προστιμο επιβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 54 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν.4987/2022) λόγω εκπρόθεσμης υποβολής τροποποιητικής δήλωσης, η οποία, σύμφωνα με τον προσφεύγοντα, είχε σκοπό τη διόρθωση αποκλίσεων στα στοιχεία προμηθευτών. Ωστόσο, η ενδικοφανής προσφυγή κατατέθηκε εκπρόθεσμα, καθώς η κοινοποίηση της αρχικής πράξης έγινε ηλεκτρονικά στον λογαριασμό TAXIS του προσφεύγοντα στις 05/10/2023 και θεωρήθηκε νόμιμα κοινοποιημένη από αυτή την ημερομηνία. Η προσφυγή υποβλήθηκε μετά τη λήξη της νόμιμης προθεσμίας των 30 ημερών, γι’ αυτό και απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.

Η απόφαση 93/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων είχε προσβάλει την αρχική Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου (Δ.Ο.Υ. Λαμίας, φορολογικό έτος 2023), η οποία εξέδιδε διαφορά αντικειμενικών δαπανών ύψους 75.498,77 € λόγω αγοράς ακινήτου. Μετά την έκδοση της αρχικής πράξης, ο προσφεύγων κληρονόμησε 208.913,47 € από κοινό λογαριασμό του θανόντος πατέρα του, ποσό το οποίο ήταν αφορολόγητο. Στη συνέχεια, υπέβαλε τροποποιητική δήλωση εισοδήματος, ενσωματώνοντας το ποσό στον κωδικό 781 για την κάλυψη των τεκμηρίων. Η υποβολή της τροποποιητικής δήλωσης είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση νέας Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου, η οποία αντικατέστησε την αρχική. Επειδή η ενδικοφανής προσφυγή στρεφόταν κατά της αρχικής πράξης, η οποία έπαψε να υφίσταται ως εκτελεστή, η ΔΕΔ την απέρριψε.

Η απόφαση 705/2025 αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογούμενου κατά της άρνησης του Κέντρου Φορολογίας Κεφαλαίου (ΚΕΦΟΚ) Αττικής να επιστρέψει Φόρο Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ) και δημοτικό φόρο, συνολικού ύψους 2.472,00€. Ο φόρος είχε καταβληθεί λόγω δήλωσης μεταβίβασης, αλλά η αγοραπωλησία ματαιώθηκε και το συμβόλαιο δεν συντάχθηκε. Το ΚΕΦΟΚ είχε απορρίψει το αίτημα επιστροφής επικαλούμενο την παρέλευση της ετήσιας προθεσμίας του α.ν. 1521/1950. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι ο ισχυρισμός του προσφεύγοντα είναι βάσιμος, καθώς ισχύει η πενταετής προθεσμία του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024), ή εναλλακτικά, η δυνατότητα ακύρωσης της πράξης λόγω πρόδηλης έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης εντός τριών ετών. Συνεπώς, ακυρώνεται η αρχική πράξη προσδιορισμού ΦΜΑ και διατάσσεται η επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού.

Η απόφαση (1168/23-6-2025) του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων είχε προσβάλει πράξη επιβολής προστίμου, ύψους 100,00€, λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης στοιχείων ακινήτων (Ε9) έτους 2019, την οποία υπέβαλε ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος της θανούσας μητέρας του. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η δήλωση ήταν εμπρόθεσμη καθώς συμπίπτει χρονικά με την αποδοχή της κληρονομιάς. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η ενδικοφανής προσφυγή, η οποία κατατέθηκε την 1η Μαρτίου 2025, ήταν εκπρόθεσμη, καθώς η προθεσμία των τριάντα (30) ημερών από την κοινοποίηση της πράξης είχε λήξει στις 8 Ιανουαρίου 2025. Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της.

Η απόφαση 529/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 13/11/2024 ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής. Ο προσφεύγων είχε προσβάλει την πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ) του 2021, ζητώντας τη διαγραφή του φόρου ύψους 1.197,56€, καθώς ισχυριζόταν ότι η αγοραπωλησία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και δεν συντάχθηκε συμβόλαιο, προσκομίζοντας σχετικές βεβαιώσεις συμβολαιογράφου. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη κοινοποιήθηκε νομίμως ψηφιακά στις 22/07/2021. Δεδομένου ότι η προθεσμία για υποβολή ενδικοφανούς προσφυγής είναι 30 ημέρες, η υποβολή της προσφυγής το 2024 κρίθηκε εκπρόθεσμη, οδηγώντας στην απόρριψή της.

Η απόφαση αριθμού 543 εκδόθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2024 από την Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.). Στην υπόθεση, ο προσφεύγων διαφωνούσε με τον διορθωτικό προσδιορισμό φόρου δωρεάς του έτους 2017, όπου καταλογίστηκε φόρος 8.160,73 ευρώ και πρόστιμο 816,07 ευρώ, σύνολο 8.976,80 ευρώ. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι ποσό 665.534,26 ευρώ από επιστροφή κεφαλαίου και μερίσματος εταιρείας θεωρήθηκε ως άτυπη δωρεά από τον πατέρα του προσφεύγοντα, ο οποίος ήταν επικαρπωτής των μετοχών. Ο προσφεύγων υποστήριζε ότι ήταν αποκλειστικός δικαιούχος των ποσών ως ψιλός κύριος των μετοχών, αλλά η αρχή απέρριψε τους ισχυρισμούς του, επικαλούμενη τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα και νόμων περί φορολογίας δωρεάς. Η απόφαση επικύρωσε τον διορθωτικό προσδιορισμό και απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή.