ΔΕΔ/Αθ/544/2024

Η απόφαση 221/10-02-2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας της Α.Α.Δ.Ε., συνολικού ποσού 1.038,95 ΕΥΡΩ. Η προσφεύγουσα στρεφόταν κατά των οφειλών αυτών, οι οποίες αφορούν ΕΝΦΙΑ ετών 2014-2021 του αποβιώσαντος πατέρα της, ισχυριζόμενη ότι βάσει διαθήκης —που δεν έχει δημοσιευτεί λόγω ολιγωρίας του αδερφού της— μοναδικός κληρονόμος του ακινήτου είναι ο αδερφός της, ενώ η ίδια προέβη σε αποποίηση της εξ αδιαθέτου επαγωγής. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη, διότι η Ατομική Ειδοποίηση εκδίδεται στο πλαίσιο της διοικητικής εκτέλεσης. Κατά πράξεων διοικητικής εκτέλεσης αναφύονται διαφορές στο στάδιο της είσπραξης, οι οποίες προσβάλλονται μόνο με την άσκηση ανακοπής στα αρμόδια Διοικητικά Δικαστήρια και όχι με ενδικοφανή προσφυγή.

Διαθήκη ιδιόγραφη. Διαθήκης εκτελεστές. Κοινωφελείς σκοποί.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Τα κατονομαζόμενα στην από 30-8-2001 ιδιόγραφη διαθήκη του Θ.Μ. έξι φυσικά πρόσωπα, τα οποία ορίστηκαν να εκποιήσουν το σύνολο της ακίνητης περιουσίας του και να διανείμουν το προϊόν της εκποιήσεως κατά τα σ’ αυτήν οριζόμενα, εγκαταστάθηκαν ως κληρονόμοι επί του κοινού μεριδίου του 25% της ακίνητης περιουσίας του διαθέτη και έκαστος εξ αυτών ατομικά επί ποσοστού 4,16% αυτής, συμμετέχοντας κατά το πιο πάνω ποσοστό της κληρονομικής τους μερίδας επί του προϊόντος της εκποίησης της ακίνητης περιουσίας κατά τον καθορισθέντα με τη διαθήκη τρόπο διανομής αυτής μεταξύ των συγκληρονόμων. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και εκτελεστές της εν λόγω διανεμητικής διατάξεως της διαθήκης περί εκποιήσεως των ακινήτων και διανομής του τιμήματος μεταξύ των συγκληρονόμων κατά το ποσοστό της κληρονομικής μερίδας εκάστου, κατά τα στη διαθήκη οριζόμενα, υπαγόμενοι ως προς τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις τους στον ΑΝ 2039/1939 και όχι στον ΑΚ. Η αποποίηση της κληρονομίας από τα έξι πιο πάνω φυσικά πρόσωπα με δήλωση στον Γραμματέα του Πρωτοδικείου της κληρονομίας, δεν συνεπάγεται και την αποποίηση του λειτουργήματός τους ως εκτελεστών της διατάξεως της διαθήκης για τον τρόπο διανομής της καταλειπομένης ακίνητης περιουσίας μεταξύ των συγκληρονόμων, με την εκποίησή της εκ μέρους τους και την, εν συνεχεία, διανομή του προϊόντος της εκποιήσεως μεταξύ τους κατά το λόγο της κληρονομικής μερίδας εκάστου. Μετά την αποποίηση της κληρονομίας από τα πιο πάνω κατονομαζόμενα στην από 30-8-2001 ιδιόγραφη διαθήκη του Θ.Μ. έξι φυσικά πρόσωπα, η κληρονομική τους μερίδα επί του 25% της ακίνητης περιουσίας του διαθέτη και η αντίστοιχη συμμετοχή τους κατά το ποσοστό αυτό στη διανομή του προϊόντος της εκποιήσεως κατά την πιο πάνω διανεμητική διάταξη της διαθήκης, θα προσαυξήσει τις μερίδες των λοιπών συγκληρονόμων επί της ακίνητης περιουσίας κατά το λόγο της κληρονομικής τους μερίδας, οι οποίοι ούτω θα λάβουν το σύνολο του προϊόντος της εκποιήσεως κατά την εκτέλεση της πιο πάνω διανεμητικής διατάξεως της διαθήκης και ότι, σε κάθε περίπτωση, δεν συντρέχει περίπτωση διορισμού κηδεμόνα ως προς τη διαχείριση της ακίνητης περιουσίας, εφόσον η εξουσία διαχειρίσεως της κληρονομουμένης ακίνητης περιουσίας ανήκει στους κατά τα άνω διορισθέντες εκτελεστές της διαθήκης. Εφόσον, επομένως, μετά την αποποίηση εκ μέρους των πιο πάνω έξι φυσικών προσώπων της επαχθείσης σ’ αυτά κληρονομίας και την εγκατάσταση λόγω προσαυξήσεως, κατά τα ήδη πιο πάνω αναπτυχθέντα, επί του συνόλου της ακίνητης περιουσίας του διαθέτη των λοιπών νομικών προσώπων, τα οποία με την διαθήκη είχαν εγκατασταθεί επί του 75% αυτής, κατά τα σ’ αυτήν προσδιοριζόμενα ποσοστά και αιτίες διαθέσεως, τα πιο πάνω νομικά πρόσωπα θα υπεισέλθουν, κατά το αντίστοιχο ποσοστό της κληρονομικής μερίδας εκάστου επί της ακίνητης περιουσίας, και στις τυχόν υφιστάμενες μισθωτικές σχέσεις επί των ακινήτων αυτής και μέχρι την εκποίηση αυτών προς διανομή του προϊόντος της εκποιήσεως, σύμφωνα με τη διανεμητική διάταξη της διαθήκης και αυτά θα έχουν την αντίστοιχη υποχρέωση προς καταβολή των χρεών από την τοιαύτη διαχείριση των εν λόγω ακινήτων, εφόσον αυτά βαρύνουν τον εκμισθωτή και όχι τον μισθωτή επί τη βάσει της μισθωτικής σχέσεως.

Η απόφαση 337/14-02-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ΝΠΔΔ (Ενοριακός Ναός) κατά των Πράξεων Απόρριψης του ΚΕΦΟΚ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο Ναός αιτούνταν την ακύρωση πράξεων απόρριψης τροποποιητικών δηλώσεων Ε9 των ετών 2014 και 2015 και τη διαγραφή του φόρου ΕΝΦΙΑ, ισχυριζόμενος ότι τα ακίνητα απαλλάσσονται λόγω ιδιοχρησιμοποίησης για θρησκευτικό και κοινωφελή σκοπό. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι το αίτημα τροποποίησης, το οποίο είχε ως συνέπεια μείωση της φορολογητέας ύλης, υποβλήθηκε μετά την παρέλευση του χρονικού ορίου παραγραφής (31.12.2019 και 31.12.2020 αντίστοιχα) του δικαιώματος του Δημοσίου για έλεγχο, σύμφωνα με το άρθρο 37 του ΚΦΔ. Ως εκ τούτου, νομίμως η φορολογική αρχή απέρριψε τις εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις.

Διαθήκη. Κοινωφελείς σκοποί.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Η εκτέλεση του έργου προς εκπλήρωση του κοινωφελούς σκοπού, τον οποίο έταξε ο αναφερόμενος στο ερώτημα διαθέτης, με διαθήκη του ενώπιον συμβολαιογράφου Αθηνών, όπως ο σκοπός αυτός μεταβλήθηκε με απόφαση του Εφετείου Αθηνών, μπορεί να γίνει από τον εκτελεστή της διαθήκης χωρίς τις διατυπώσεις της δημοπρασίας ή οποιονδήποτε άλλο περιορισμό από αυτούς που επιβάλλονται από τις αντίστοιχες διατάξεις των άρθρων 90, 91 και 94 του ΑΝ 2039/1939, έναντι των οποίων, ως μη δημοσίας τάξεως τοιούτων, υπερισχύει η βούληση του διαθέτη ως προς τον τρόπο εκτελέσεως του έργου. Εκ τούτου όμως δεν έπεται ότι κωλύεται ο κατασταλτικός έλεγχος του Υπουργού των Οικονομικών για τυχόν κακή διαχείριση, βλαπτική ή αντίθετη του σκοπού για τον οποίο τάχθηκε η περιουσία, μη επιτρεπομένου μόνον του προληπτικού ελέγχου, ούτε και από απόψεως νομιμότητας, των πράξεων διαχειρίσεως εν γένει της περιουσίας από τον εκτελεστή, που έχει από τη διαθήκη ελεύθερη την εξουσία εκτελέσεως του έργου, χωρίς τις προβλεπόμενες διατυπώσεις.

Η απόφαση 318 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντος κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας, ύψους 13.775,15€, που εξέδωσε το ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε την προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη του για οφειλές ΕΝΦΙΑ ετών 2020-2022, ισχυριζόμενος ότι η Ομοσπονδία που αφορούσαν οι οφειλές είχε διαλυθεί. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η Ατομική Ειδοποίηση συνιστά πράξη έναρξης της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης. Κατά των πράξεων αυτών οι διαφορές ανάγονται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και προσβάλλονται με ανακοπή ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων, καθιστώντας την υποβληθείσα ενδικοφανή προσφυγή απαράδεκτη.

Εκτέλεση διαθήκης με την οποία κατελείφθη περιουσία στο Δήμο Αθηναίων υπέρ κοινωφελούς σκοπού – Ορισμός ή μη φυσικού προσώπου ως εκτελεστή της κληρονομίας και διαχειριστή του κληροδοτήματος – Κεφάλαιο αυτοτελούς διαχείρισης ή μη η καταλειφθείσα περιουσία.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
α) Εκτελεστής της διαθήκης του Μ.Ν., με την οποία κατελείφθη περιουσία στο Δήμο Αθηναίων υπέρ της ιδρύσεως σχολικού συγκροτήματος και συντηρήσεως αυτού είναι ο εκάστοτε Διευθυντής του 8ου Λυκείου Αθηνών, ο οποίος ελέγχει ότι τα έσοδα του κληροδοτήματος χρησιμοποιούνται στην εξυπηρέτηση αναγκών συντήρησης και λειτουργίας των σχολείων, χωρίς να αναμειγνύεται στη διαχείριση της κληρονομίας. (ομοφ.) β) Η καταλειφθείσα περιουσία αποτελεί κεφάλαιο αυτοτελούς διαχείρισης διοικούμενη από τον κληρονόμο Δήμο Αθηναίων, από τον οποίο πρέπει να τηρούνται οι οικείες διατάξεις των άρθρων 96 και 101 έως 104 του Α.Ν. 2039/1939. (ομοφ.)

Η απόφαση 209 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά έξι (6) πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου ΕΝΦΙΑ για τα φορολογικά έτη 2019 έως 2024. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση των πράξεων, ισχυριζόμενη ότι δικαιούται ολική απαλλαγή (100% έκπτωση του άρθρου 7 παρ. 2 του Ν. 4223/2013) λόγω αναπηρίας 80% και άνω, όπως είχε χορηγηθεί στις αρχικές δηλώσεις. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς διαπίστωσε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν μετά την υποβολή εκπρόθεσμων τροποποιητικών δηλώσεων. Σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διοικητικές διατάξεις, το ποσό της έκπτωσης που χορηγείται σε διορθωτικό προσδιορισμό φόρου λόγω εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης δεν μπορεί να υπερβεί το ποσό της έκπτωσης που είχε χορηγηθεί με την τελευταία εκδοθείσα πράξη διοικητικού προσδιορισμού. Η διοίκηση εφάρμοσε δέσμια αρμοδιότητα, επικυρώνοντας τα καταλογιζόμενα ποσά ΕΝΦΙΑ για όλα τα έτη.

α) Χρονική υποχρέωση εκτελεστή διαθήκης, ο οποίος παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του, για υποβολή δήλωσης περιουσιακής κατάστασης, μετά την παραίτηση και διαγραφή του από το Μητρώο του άρθρου 16 παρ. 1 του ν. 4182/2013, β) υποχρέωση κηδεμόνα σχολάζουσας κληρονομίας, ο οποίος παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του, για υποβολή δήλωσης περιουσιακής κατάστασης, σε συνάρτηση με απουσία ενεργειών του ως προς τη διαχείριση της κληρονομίας.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
α) Δικηγόρος, ο οποίος αποδέχθηκε το διορισμό του ως εκτελεστής διαθήκης και παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του, υποχρεούται να υποβάλει, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 3213/2003, όπως ισχύει, δήλωση περιουσιακής κατάστασης για ένα (1) έτος από την, κατόπιν παραίτησής του, διαγραφή του από το Μητρώο του άρθρου 16 παρ. 1 του ν. 4182/2013, β) Λογιστής, ο οποίος αποδέχθηκε το διορισμό του ως κηδεμόνας σχολάζουσας κληρονομίας και παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του, υπέχει υποχρέωση υποβολής δήλωσης περιουσιακής κατάστασης, λόγω της ιδιότητάς του αυτής και ανεξάρτητα από την ανάμειξή του στη διαχείριση της κληρονομίας (ομόφ.).

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά Πράξεων Απόρριψης εκπρόθεσμων τροποποιητικών δηλώσεων Ε9 για τα έτη 2015, 2016, 2017 και 2018, οι οποίες είχαν αρχικά εκδοθεί από την Προϊσταμένη του ΚΕΦΟΚ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση των πράξεων και τον επανυπολογισμό του ΕΝΦΙΑ, επικαλούμενος ότι ένα ακίνητο είχε πωληθεί από το 2008 και ότι λόγω άγνοιας δεν είχε προβεί σε διορθώσεις. Η ΔΕΔ έκρινε ότι το δικαίωμα του Δημοσίου για κοινοποίηση πράξης φόρου (ΕΝΦΙΑ) για τα έτη αυτά έχει παραγραφεί (πενταετία), με τις προθεσμίες να λήγουν από το 2020 έως το 2023. Δεδομένου ότι το αίτημα αφορά ανάκληση φορολογητέας ύλης και υποβλήθηκε μετά την παραγραφή, δεν μπορεί να γίνει δεκτό, ούτε μπορούν να εφαρμοστούν οι διατάξεις περί πρόδηλης έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης λόγω παρέλευσης της τριετούς προθεσμίας. Συνεπώς, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε.

Η Απόφαση 602/2025 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από φορολογούμενο κάτοικο Κοζάνης κατά πέντε πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ για τα έτη 2020 έως 2024. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 στις 28-11-2024, προσθέτοντας ένα οικόπεδο (25% ποσοστό ιδιοκτησίας) λόγω αποδοχής κληρονομιάς. Ο προσφεύγων ζήτησε τον επαναπροσδιορισμό του φόρου, υποστηρίζοντας ότι τα πληρωτέα ποσά ήταν αδικαιολόγητα μεγαλύτερα από τον φόρο που αναλογούσε στο συγκεκριμένο ακίνητο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η διαφορά στο οφειλόμενο ποσό οφείλεται δικαιολογημένα στους τόκους εκπρόθεσμης καταβολής, καθώς το ακίνητο φορολογήθηκε για πρώτη φορά μέσω των συγκεκριμένων εκπρόθεσμων δηλώσεων. Ως εκ τούτου, οι επιβληθέντες τόκοι/προσαυξήσεις για το ΕΝΦΙΑ 2020-2024 επικυρώθηκαν.