ΔΕΔ/Αθ/692/2025

Η απόφαση 693/17/03/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εκδόθηκε επί ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2024. Η προσφεύγουσα, Αντιπρόεδρος της εταιρείας, ζήτησε την ακύρωση των πράξεων ισχυριζόμενη έλλειψη αλληλέγγυας ευθύνης για τα φορολογικά χρέη της εταιρείας. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως προς τον φόρο εισοδήματος, τον ΦΠΑ και τα συναφή πρόστιμα του άρθρου 58Α, καθώς διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα είχε πραγματική ανάμειξη στη διοίκηση/διαχείριση και δεν απέδειξε τη μη υπαιτιότητά της. Αντιθέτως, έγινε δεκτή η προσφυγή ως προς τα τέλη χαρτοσήμου και τα πρόστιμα του άρθρου 54 (για διαδικαστικές παραβάσεις), καθώς, σύμφωνα με την εγκύκλιο Ε. 2173/2020, για αυτές τις κατηγορίες οφειλών δεν θεμελιώνεται αλληλέγγυα ευθύνη.

Η απόφαση 952/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την εν μέρει αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής συνδιαχειριστή εταιρίας (ΑΦΜ ...............) κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και προστίμων για τα έτη 2018 έως 2021. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη του. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ουσιαστικούς ισχυρισμούς του, επικυρώνοντας τις καταλογιστικές πράξεις εις βάρος της εταιρίας, συμπεριλαμβανομένου του προσδιορισμού εισοδήματος από αναιτιολόγητη προσαύξηση περιουσίας. Ωστόσο, δέχθηκε εν μέρει τον ισχυρισμό του σχετικά με τη θεμελίωση της αλληλέγγυας ευθύνης, κρίνοντας ότι αυτή δεν υφίσταται για τις πράξεις του 2018, για πράξεις ΦΠΑ που δεν οδήγησαν σε φόρο προς καταβολή, καθώς και για τα αυτοτελή πρόστιμα και το μέρος της οφειλής που αφορά τέλη χαρτοσήμου του 2021.

Η απόφαση 238/12.02.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της άρνησης της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων να προσδιορίσει τέλη χαρτοσήμου επί δανειακής σύμβασης ύψους 80.000€ της 01.12.2022. Ο προσφεύγων ζητούσε την καταβολή τελών χαρτοσήμου επί δανείου μεταξύ του ιδίου και της ατομικής του επιχείρησης, ώστε το ποσό να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη του τεκμηρίου αγοράς κατοικίας (άρθρο 32 Ν.4172/2013) για το φορολογικό έτος 2022. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι στη συγκεκριμένη σύμβαση δανείου, τα δύο αντισυμβαλλόμενα μέρη (δανειστής και δανειολήπτης) ταυτίζονται, καθώς η ατομική επιχείρηση δεν έχει νομική προσωπικότητα. Σύμφωνα με το άρθρο 806 του Αστικού Κώδικα, η δανειακή σύμβαση προϋποθέτει τη μεταβίβαση κυριότητας και τη συμμετοχή περισσοτέρων προσώπων, συνεπώς ο ισχυρισμός κρίθηκε αβάσιμος.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αποδέχεται μερικώς την ενδικοφανή προσφυγή κατά των πράξεων προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και τελών χαρτοσήμου για το φορολογικό έτος 2018. Η ΔΕΔ τροποποίησε την Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος, επικυρώνοντας εν μέρει μόνο ποσό προσαύξησης περιουσίας €40.885,00 (αντί €49.885,00) καθώς ποσό €9.000,00 κρίθηκε δικαιολογημένο. Απορρίφθηκε επίσης ο καταλογισμός μη δηλωθέντος εισοδήματος ύψους €33.000,00 ως παροχή σε είδος, καθώς ο έλεγχος δεν απέδειξε την ύπαρξη δανείου. Το συνολικό ποσό για καταβολή φόρου εισοδήματος μειώνεται από €40.699,51 σε €23.240,60. Αντιθέτως, απορρίφθηκε ο ισχυρισμός του προσφεύγοντος για τα τέλη χαρτοσήμου, και η σχετική πράξη ύψους €5.334,86 επικυρώθηκε.

Η απόφαση 788 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που ασκήθηκε κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού τελών χαρτοσήμου φορολογικού έτους 2019, ύψους 4.406,34€, που εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο του 2ου ΕΛΚΕ Θεσσαλονίκης. Η φορολογική αρχή είχε επιβάλει τέλη χαρτοσήμου 2% πλέον ΟΓΑ 20% (συνολική επιβάρυνση 2.40%) επί του μεγαλύτερου πιστωτικού υπολοίπου (122.398,40€) δοσοληπτικού λογαριασμού μεταξύ της ΙΚΕ και του προσφεύγοντος μέλους, χαρακτηρίζοντάς τον ως δανειακό τρεχούμενο λογαριασμό. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντος περί μη νομιμότητας λόγω κατάργησης των τελών χαρτοσήμου, καθώς έκρινε ότι, εφόσον το δάνειο ήταν άτοκο, δεν εμπίπτει στις πράξεις του Κώδικα ΦΠΑ, καθιστώντας έτσι νόμιμη την εφαρμογή των διατάξεων του Κώδικα Τελών Χαρτοσήμου.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και τελών χαρτοσήμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την προσαύξηση περιουσίας βάσει τραπεζικών πιστώσεων και την επιβολή τελών χαρτοσήμου σε τρεχούμενο δοσοληπτικό λογαριασμό με τη δικηγορική του εταιρεία, ενώ επικαλέστηκε και παραγραφή για το 2018 σχετικά με τα τέλη χαρτοσήμου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) δέχθηκε μερικώς την αιτιολόγηση των πιστώσεων, μειώνοντας το καταλογιζόμενο ποσό προσαύξησης περιουσίας και τροποποιώντας τις πράξεις φόρου εισοδήματος. Ωστόσο, απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραγραφής για τα τέλη χαρτοσήμου του 2018, κρίνοντας ότι ισχύει η 10ετής παραγραφή λόγω μη υποβολής δήλωσης, και επικύρωσε τις σχετικές πράξεις τελών χαρτοσήμου.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου που διεκδικεί την επιπλέον απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη της εταιρείας «………… ΕΠΕ», της οποίας ήταν διαχειριστής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε την προσφυγή, κρίνοντας ότι τα χρέη για πρόστιμα ΚΒΣ, που βεβαιώθηκαν στις 30/4/2010, δεν υπάγονται στις οφειλές για τις οποίες ίσχυε αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με τις τροποποιημένες διατάξεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις των νόμων 4738/2020, 4646/2019 και 4701/2020, που περιορίζουν την αλληλέγγυα ευθύνη για συγκεκριμένους φόρους και εξαιρούν τα πρόστιμα ΚΒΣ.

Η απόφαση 692/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ομόρρυθμης εταιρίας με αντικείμενο το χονδρικό εμπόριο μηχανημάτων ειδικής χρήσης. Η προσφυγή στρεφόταν κατά δύο πράξεων επιβολής προστίμου, ύψους 250,00€ η καθεμία (συνολικό ποσό 500,00€), που εκδόθηκαν από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Δ΄ Θεσσαλονίκης για το φορολογικό έτος 2024. Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δηλώσεων απόδοσης τελών χαρτοσήμου, οι οποίες αφορούσαν τιμολόγια αγοράς από ιδιώτες. Η εταιρία ισχυρίστηκε ότι ο οφειλόμενος φόρος ήταν κάτω των 30,00€, ποσό για το οποίο δεν θα έπρεπε να επιβληθεί το αυτοτελές πρόστιμο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο Προϊστάμενος της Δ.Ο.Υ. ορθώς προέβη στην επιβολή των προστίμων του άρθρου 53 παρ. 2 του Κ.Φ.Δ. για την εκπρόθεσμη υποβολή των δηλώσεων χαρτοσήμου. Η συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση παρέμεινε στα 500,00€.

«Τέλη χαρτοσήμου της επιδότησης που δίνεται από το Δημόσιο, τους Δήμους, τις κοινότητες και τα ΝΠΔΔ, στους υπάλληλους τους, για αγορά κατοικίας σε προβληματικές περιοχές».

Υποβολή ερωτημάτων σχετικά με τα τέλη χαρτοσήμου επί των τόκων των ενυπόθηκων δανείων που χορηγήθηκαν από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων πριν τις 28-6-2006 (...)α) Οι δανειολήπτες που έλαβαν δάνειο από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων πριν τις 28.06.2006 και έχουν εξοφλήσει το κεφάλαιο και τους τόκους του δανείου τους, στο σύνολό τους, χωρίς να τους έχει ζητηθεί να καταβάλουν μέχρι σήμερα τέλη χαρτοσήμου επί των τόκων του δανείου τους, δεν έχουν υποχρέωση να καταβάλουν αυτά (τα τέλη χαρτοσήμου επί των τόκων του δανείου) στο στάδιο της προδικασίας για την εξάλειψη της υποθήκης (ομόφωνα). β) Ο χρόνος παραγραφής της υποχρέωσης των δανειοληπτών για καταβολή των τελών χαρτοσήμου επί των τόκων των ως άνω δανείων είναι πενταετής (κατά κανόνα και με την επιφύλαξη τυχόν ιδιαιτεροτήτων και ειδικότερων όρων κάθε περίπτωσης δανειακής σύμβασης), με αφετηρία το τέλος του έτους εντός του οποίου καταβλήθηκαν οι τόκοι κάθε δόσεως του δανείου (ομόφωνα). Επειδή δε η απαλλαγή από τα τέλη χαρτοσήμου ισχύει από 28.06.2006 για τα εν γένει δάνεια του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, ανεξάρτητα από τον χρόνο σύναψής τους, η σχετική παραγραφή αυτή αρχίζει από το τέλος του έτους 2006 (κατά πλειοψηφία). γ) Υπόχρεος για την επιστροφή στους δανειολήπτες των ποσών που έχουν ήδη καταβάλει ως τέλη χαρτοσήμου επί των τόκων μετά την παραγραφή της αξίωσης του Δημοσίου να ζητήσει την καταβολή τους, είναι η Φορολογική Αρχή (ΑΑΔΕ) που τα εισέπραξε εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου και συγκεκριμένα η αρμόδια Δ.Ο.Υ., προς την οποία οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν αίτηση, με τη συνήθη διαδικασία επιστροφής φόρων και τελών, εφόσον συντρέχουν και οι λοιπές νόμιμες προϋποθέσεις (ομόφωνα).