ΔΕΔ/Αθ/748/2025

H απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της φορολογούμενης κατά δύο Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα έτη 2017 και 2018. Ο φορολογικός έλεγχος κατέγραψε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη, χαρακτηρίζοντας συγκεκριμένες πιστώσεις ως εισόδημα από μισθωτή εργασία και προσαύξηση περιουσίας. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι τα ποσά αφορούσαν ταμειακή διευκόλυνση από εταιρεία που επεστράφη δια συμψηφισμού και μετρητά από ενοίκια. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε τον προσδιορισμό για το 2017 ως εισόδημα από μισθωτή εργασία, αλλά αποδέχθηκε τον ισχυρισμό για τα 5.000€ του 2018 ως εισόδημα από ενοίκια, τροποποιώντας τον δεύτερο προσδιορισμό.

Εκμίσθωση ακινήτου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ - Υπόχρεος καταβολής μισθωμάτων.Κατ' εφαρμογή των διατάξεων του Κανονισμού Μισθώσεων και Εκμισθώσεων του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ το ακίνητο του εκμισθωτή ΙΚΑ-ΕΤΑΜ είχε νομοτύπως εκμισθωθεί προς την εταιρεία «...S», ως μισθώτρια, ενώ το Προξενείο Σεϋχελλών, το οποίο φέρεται μεταγενεστέρως ως μισθωτής, δεν υπεισήλθε νομοτύπως στη μισθωτική σχέση παρά τη σιωπηρή συναίνεση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. Δεν έχει καταρτισθεί νόμιμα τροποποιητική σύμβαση μείωσης του μισθώματος στην ως άνω μίσθωση, διότι δεν τηρήθηκε ο συστατικός νόμιμος τύπος της υπογραφής σχετικής τροποποιητικής σύμβασης. Υπόχρεος για την καταβολή του οφειλομένου ποσού από μη καταβληθέντα και στο ιστορικό αναφερόμενα ενοίκια για τον χώρο του 6°'' ορόφου στο κτήριο επί της οδού Κηφισίας 178 είναι η « ...», διότι δεν επήλθε ποτέ νόμιμη μεταβολή του προσώπου του μισθωτή (πλειοψ.).

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανής προσφυγής ενός πολίτη που ζητούσε την επιστροφή φόρου μεταβίβασης ακινήτου. Ο φόρος καταβλήθηκε το 2021 για μια συμφωνία αγοραπωλησίας ακινήτου, αλλά δεν συντελέστηκε ποτέ η υπογραφή του οριστικού συμβολαίου. Ο πολίτης υποστήριξε ότι το ακίνητο είχε νομικό ελάττωμα και ότι περίμενε τη δικαστική απόφαση για τη διευθέτησή του. Ωστόσο, η αίτηση επιστροφής του φόρου υποβλήθηκε εκτός της προθεσμίας ενός έτους από την υποβολή της δήλωσης φόρου, όπως ορίζει ο νόμος 1521/1950. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας την απόφαση της Δ.Ο.Υ. Μυτιλήνης, καθώς το δικαίωμα επιστροφής είχε παραγραφεί.

Η απόφαση 503/04.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος (χρήση 2009) του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π., και επικυρώνει τη φορολογική οφειλή ύψους 607.854,74€. Ο καταλογισμός του φόρου (273.092,02€, πλέον προστίμων) βασίστηκε σε τραπεζικές πιστώσεις ύψους 705.230,05€ που κρίθηκαν ως αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος εξωτερικού (Μεγάλης Βρετανίας) και άρα φορολογείται μόνο για εισοδήματα πηγής Ελλάδας. Η ΔΕΔ απέρριψε αυτό τον ισχυρισμό, καθώς διαπιστώθηκε ότι ο προσφεύγων δεν είχε προβεί ποτέ στις απαραίτητες διαδικασίες αλλαγής φορολογικής κατοικίας, παραμένοντας καταχωρημένος ως φορολογικός κάτοικος Ελλάδας.

Ο προσφεύγων ζητά την ακύρωση της απόφασης που ενέκρινε την τεχνική προσφορά του ανταγωνιστή του για την Ομάδα Β (Λιπαντικά) του διαγωνισμού, καθώς θεωρεί ότι δεν πληρούσε υποχρεωτικές προδιαγραφές της διακήρυξης. Ειδικότερα, διαμαρτύρεται ότι ο ανταγωνιστής δεν υπέβαλε τεχνικό φυλλάδιο για συγκεκριμένα προϊόντα, προσέφερε μη βιοαποικοδομήσιμα και μη συνθετικά λιπαντικά, και χρησιμοποίησε προϊόντα χωρίς έγκριση από το Γενικό Χημείο του Κράτους κατά την υποβολή της προσφοράς. Ζητά να κριθεί ως αποδεκτή μόνο η δική του τεχνική προσφορά για την Ομάδα Β, με συνολική εκτιμώμενη αξία 7.842,24 ευρώ (άνευ ΦΠΑ).

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς, ύψους 75.140,15 ευρώ, που καταλογίστηκε βάσει της αντικειμενικής αξίας ενός αγροτεμαχίου (751.401,56 ευρώ). Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τον χαρακτηρισμό της πράξης και ισχυρίστηκε ότι η αντικειμενική αξία υπερβαίνει την αγοραία, προσκομίζοντας εκθέσεις εκτιμητών. Η ΔΕΔ έκρινε ορθό τον προσδιορισμό του φόρου με βάση την αντικειμενική αξία, καθώς το ακίνητο υπάγεται στο αντικειμενικό σύστημα. Τέλος, σημείωσε ότι η αμφισβήτηση της αξίας ως μεγαλύτερης της αγοραίας, υπάγεται στην αρμοδιότητα του αρμόδιου Διοικητικού Πρωτοδικείου, επικυρώνοντας έτσι την προσβαλλόμενη πράξη.

Η απόφαση 1023/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά έξι πράξεων επιβολής προστίμων, ύψους 100,00€ η καθεμία, για εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων απόδοσης του τέλους ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση (ΤΑΚΚ) για περιόδους του 2024. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε παραδρομή και δυσαναλογία μεταξύ των δηλωθέντων ποσών ΤΑΚΚ και των προστίμων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 53 του Ν. 5104/2024, η επιβολή του προστίμου των 100€ είναι υποχρεωτική (δέσμια αρμοδιότητα) για την εκπρόθεσμη υποβολή τέτοιων δηλώσεων. Επίσης, σημείωσε ότι ο έλεγχος της αρχής της αναλογικότητας δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Διοίκησης. Ως εκ τούτου, οι αρχικές πράξεις επιβολής προστίμων συνολικού ύψους 600€ επικυρώνονται.

Η απόφαση 714/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά της άρνησης της Δ.Ο.Υ. Ρεθύμνου να ακυρώσει πράξεις εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου για τα φορολογικά έτη 2015, 2016 και 2017. Οι πράξεις είχαν εκδοθεί λόγω μη δήλωσης εσόδων από ενοίκια από τον προσφεύγοντα. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι υπήρξε πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης, καθώς ήταν ανήλικος (γεννηθείς 08-11-2000) κατά τα έτη αυτά, γεγονός που σήμαινε ότι δεν είχε υποχρέωση υποβολής δήλωσης. Το εισόδημα είχε ήδη δηλωθεί και φορολογηθεί νόμιμα από τον πατέρα του, ο οποίος ασκούσε τη γονική μέριμνα. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε τον ισχυρισμό βάσιμο και ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις, μηδενίζοντας την οριστική φορολογική υποχρέωση για τα έτη 2015, 2016 και 2017.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020, οι οποίες εκδόθηκαν από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Δράμας. Στον προσφεύγοντα, κάτοικο Γερμανίας, καταλογίσθηκε προσαύξηση περιουσίας λόγω πρωτογενών πιστώσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς του, συνολικού ύψους 47.825,00€ (2018), 101.494,00€ (2019) και 101.621,00€ (2020). Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι οι συναλλαγές έγιναν εν αγνοία του από συγγενικό πρόσωπο για το εκτός γάμου τέκνο του. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς του, κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε η πλημμέλεια των πράξεων προσδιορισμού του φόρου και επικύρωσε τα καταλογισθέντα ποσά. Η συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση ανέρχεται σε 132.595,87€.

Με την προδικαστική προσφυγή, ο προσφεύγων επιδιώκει την ακύρωση της απόφασης της Αναθέτουσας Αρχής, η οποία απέρριψε την προσφορά του για την προμήθεια μέσων ατομικής προστασίας (Μ.Α.Π.) αξίας 99.822,48 € με Φ.Π.Α. Κάλεσε τη δικαιοσύνη να ακυρώσει τόσο τον αποκλεισμό της δικής του προσφοράς, όσο και την αποδοχή της προσφοράς ενός άλλου διαγωνιζόμενου. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η αναθέτουσα αρχή απέκλεισε άδικα την προσφορά του για λόγους που αφορούσαν την έλλειψη πιστοποιητικών συμμόρφωσης, την ανακριβή περιγραφή του παραγωγού ορισμένων ειδών και την αντίθετη μεταχείριση σε σύγκριση με άλλους συμμετέχοντες. Παράλληλα, κατέθεσε ότι τα δείγματα των προϊόντων του δεν αξιολογήθηκαν όπως αυτά του ανταγωνιστή, γεγονός που θεώρησε ότι παραβίαζε τις αρχές της ίσης μεταχείρισης και διαφάνειας.