ΔΕΔ/Θεσ/368/2025

Η απόφαση 341/04-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού προστίμων, φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2021. Οι πράξεις βασίστηκαν σε έλεγχο της Δ.Ο.Υ. Βέροιας, ο οποίος διαπίστωσε απόκρυψη φορολογητέας ύλης μέσω αντικαταβολών από εταιρεία ταχυμεταφορών και πρωτογενών καταθέσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς, σε αντιπαραβολή με τα δηλωθέντα έσοδα. Η αποκρυβείσα καθαρή αξία ανήλθε συνολικά σε €158.497,35 (€1.362,64 το 2018, €59.632,88 το 2019, €95.082,48 το 2020 και €2.419,35 το 2021). Οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα περί έλλειψης αιτιολογίας και παραβίασης αρχών απορρίφθηκαν. Η απόφαση τροποποίησε την αιτιολογία των προστίμων μη έκδοσης στοιχείων από το άρθρο 57 παρ. 6 του ν. 5104/2024 στο άρθρο 58Α παρ. 1 του ν. 4987/2022, διατηρώντας τα καταλογισθέντα ποσά.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής, που υποβλήθηκε από φορολογικό κάτοικο Γερμανίας, κατά πράξης εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019, με συνολικό ποσό πληρωμής 1.293,60€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η σύνταξη που έλαβε €5.879,98 έπρεπε να φορολογηθεί μόνο στη Γερμανία, σύμφωνα με τη Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας Ελλάδας-Γερμανίας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως αβάσιμη, διότι ο προσφεύγων δεν προσκόμισε τα απαραίτητα δικαιολογητικά, όπως η Αίτηση για την Εφαρμογή της Σύμβασης με πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας υπογεγραμμένο από την αρμόδια γερμανική φορολογική αρχή, ούτε έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι το εισόδημα δηλώθηκε ή γνωστοποιήθηκε στη Γερμανία. Συνεπώς, η οριστική φορολογική υποχρέωση διατηρείται.

Η απόφαση 107/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2020 και 2021, που εκδόθηκαν από το Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. Ο έλεγχος διαπίστωσε ανακριβείς δηλώσεις εισοδήματος λόγω πιστώσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς του προσφεύγοντος. Τα καταλογισθέντα ποσά αφορούν κυρίως αμοιβές (άρθρο 12 ν. 4172/2013) για υπηρεσίες που παρείχε ο προσφεύγων (μέτοχος/σύμβουλος/πρόεδρος) στην εταιρεία του, καθώς και προσαύξηση περιουσίας άγνωστης πηγής (άρθρο 21 παρ. 4 ν. 4172/2013). Ο ισχυρισμός του προσφεύγοντος ότι τα ποσά αφορούσαν προκαταβολές μερισμάτων ή ταμειακές διευκολύνσεις απορρίφθηκε, καθώς δεν υπήρχαν σχετικές λογιστικές εγγραφές στα βιβλία της εταιρείας ούτε αποδείχθηκε η επιστροφή τους. Η ΔΕΔ επικύρωσε τις αρχικές πράξεις, με αποτέλεσμα την καταβολή συνολικού φόρου 41.056,87€ για το 2020 και 19.522,94€ για το 2021.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου, για το φορολογικό έτος 2018, με συνολικό καταλογιζόμενο ποσό ύψους €39.533,29. Η πράξη εκδόθηκε λόγω διαπίστωσης προσαύξησης περιουσίας ύψους €69.083,88 από ανεξήγητες πρωτογενείς πιστώσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Ο προσφεύγων ζήτησε ακύρωση, επικαλούμενος ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών, κέρδη εταιρείας, μισθώματα, μισθοδοσία συζύγου και δώρα γάμου, καθώς και παράνομη επιβολή προστίμου και ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς ως αβάσιμους, καθώς ο προσφεύγων δεν παρείχε επαρκείς αποδείξεις για την αιτιολόγηση των πιστώσεων. Κατέληξε στην επικύρωση της αρχικής πράξης της ΔΟΥ Σερρών.

Η απόφαση 60 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα κατά των Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2015 και 2016, που εκδόθηκαν από το Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. Οι προσβαλλόμενες πράξεις βασίστηκαν στη διαπίστωση προσαύξησης περιουσίας, προερχόμενης από άγνωστη πηγή, μέσω πρωτογενών καταθέσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς του προσφεύγοντα στη Μεγάλη Βρετανία. Ο ισχυρισμός του προσφεύγοντα περί παραγραφής του έτους 2015 απορρίπτεται, καθώς συντρέχουν οι προϋποθέσεις παράτασης της παραγραφής λόγω αιτήματος πληροφοριών σε αλλοδαπή χώρα. Όλοι οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα για δικαιολόγηση των πιστώσεων (όπως μεταφορά ποσού για εξόφληση υποχρεώσεων εταιρείας, επιστροφή εξόδων και αποζημίωση ζημιάς κατοικίας) απορρίπτονται ως αναπόδεικτοι, λόγω έλλειψης ικανοποιητικών δικαιολογητικών, λογιστικών εγγραφών ή τεκμηρίωσης της σχέσης του με τις εταιρείες. Κατά συνέπεια, οι πιστώσεις θεωρούνται προσαύξηση περιουσίας. Το καταλογιζόμενο συνολικό ποσό φόρου και εισφορών ανέρχεται σε 4.467,45 € για το 2015 και 32.870,53 € για το 2016.

Η απόφαση 999 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ιδιώτη ιατρού (ψυχιάτρου) κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2021 και 2022, οι οποίες του επέβαλαν συνολικές οφειλές περίπου €30.000. Ο έλεγχος διαπίστωσε σημαντικές πιστώσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς, κυρίως μέσω καταθέσεων μετρητών, τις οποίες ο προσφεύγων δήλωσε ότι προέρχονταν από τον τζίρο της επιχείρησής του αλλά δεν είχαν δηλωθεί. Ο κύριος ισχυρισμός του για ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών απορρίφθηκε. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι το υπολογιζόμενο διαθέσιμο οικογενειακό εισόδημα σε μετρητά (€175.586,64) ήταν σημαντικά μικρότερο από το κεφάλαιο που διατηρούσε ήδη σε τραπεζικούς λογαριασμούς στην αλλοδαπή (€343.273,47) την 01-01-2021, συνεπώς δεν υπήρχε διαθέσιμο υπόλοιπο προς αιτιολόγηση των νέων καταθέσεων.

Η Απόφαση 296/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αποδέχεται εν μέρει την ενδικοφανή προσφυγή μιας ομόρρυθμης εταιρίας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος/ΦΠΑ/προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020, που εκδόθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Πολυγύρου. Οι πράξεις βασίστηκαν σε δεδομένα της ΑΑΔΕ για αδήλωτα έσοδα από πλατφόρμες μίσθωσης ακινήτων και στην απόρριψη δαπανών λόγω αρχικής μη προσκόμισης λογιστικών αρχείων. Η προσφεύγουσα προσκόμισε εκ των υστέρων πρόσθετα στοιχεία και βιβλία, με αποτέλεσμα την αναπομπή της υπόθεσης και την έκδοση συμπληρωματικών εκθέσεων ελέγχου. Η ΔΕΔ τροποποιεί τις πράξεις ΦΠΑ 2018, Φόρου Εισοδήματος 2019 και ΦΠΑ 2019, μειώνοντας τα καταλογισθέντα ποσά, βάσει των νέων στοιχείων, αλλά επικυρώνει τις πράξεις Φόρου Εισοδήματος 2018, Φόρου Εισοδήματος 2020, ΦΠΑ 2020 και το πρόστιμο του άρθρου 54 για το 2023.

Η απόφαση 565 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι πράξεις καταλογίστηκαν λόγω διαπίστωσης προσαύξησης περιουσίας, ύψους 160.968,70 € για το 2018 και 527.360,45 € για το 2019, από πρωτογενείς καταθέσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς που δεν δικαιολογήθηκαν επαρκώς. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, μη νόμιμη εφαρμογή των διατάξεων, αδυναμία αιτιολόγησης μικροποσών και παράλειψη εξέτασης ανάλωσης κεφαλαίου. Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, καθώς η επιχείρηση εμφάνιζε ζημίες τα εξεταζόμενα έτη και οι δικαιολογίες για τις πιστώσεις κρίθηκαν ανεπαρκείς, διατηρώντας το συνολικό οφειλόμενο ποσό φόρου και προστίμων στα 396.398,00 €.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εναντίον οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο προσφεύγων και η σύζυγός του κατηγορούνταν για αδικαιολόγητες πιστώσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς, οι οποίες φορολογήθηκαν ως προσαύξηση περιουσίας βάσει του άρθρου 21 παρ. 4 του ΚΦΕ. Το Διοικητικό Ελεγκτικό Συνέδριο μερικώς δέχτηκε την προσφυγή, μειώνοντας το φορολογητέο ποσό για κάποιες πιστώσεις που κρίθηκαν μικρά ποσά ή αιτιολογημένα. Τελικώς, η φορολογική υποχρέωση για το 2017 μειώθηκε από 91.820,83 € σε 47.313,98 € και για το 2018 από 89.098,46 € σε 20.955,48 €.

Η απόφαση 633/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, με τις οποίες καταλογίστηκαν ποσά ως προσαύξηση περιουσίας, βασιζόμενη σε αναιτιολόγητες πιστώσεις σε κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς. Η ΔΕΔ ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις για τυπικές πλημμέλειες, κρίνοντας ότι δεν τηρήθηκε κατ’ ουσίαν η διαδικασία της προηγούμενης ακρόασης. Συγκεκριμένα, η ελεγκτική αρχή δεν κάλεσε την προσφεύγουσα να αιτιολογήσει τις πιστώσεις (άρθρο 14 ΚΦΔ) και το Σημείωμα Διαπιστώσεων δεν παρείχε επαρκή αιτιολογία για τον προσδιορισμό του φόρου, στερώντας την αποτελεσματική άμυνα από την προσφεύγουσα. Η ελεγκτική αρχή καλείται να εκδώσει νέα πράξη σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης.