ΔΕΔ/Αθ/76/2025

Η απόφαση 1189, ημερομηνίας 25-06-2025, αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων είχε αρχικά δηλώσει μεγάλα ποσά σε κωδικούς «Ανάλωση κεφαλαίου» και «Χρηματικά ποσά που δεν αποτελούν εισόδημα». Η ΔΟΥ Δ΄ Θεσσαλονίκης είχε αρχικά διαγράψει αυτά τα ποσά. Μετά από δύο αναπομπές και την προσκόμιση νέων στοιχείων από τον προσφεύγοντα, η φορολογική αρχή αποδέχθηκε την ανάλωση κεφαλαίου ύψους 15.000.000,00€ και αναγνώρισε επιστροφές καταβεβλημένων κεφαλαίων ύψους 6.728.078,63€, μηδενίζοντας την προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών. Η ΔΕΔ αποφασίζει τη μερική αποδοχή της προσφυγής και την τροποποίηση της προσβαλλόμενης πράξης, με τελική πληρωτέα φορολογική υποχρέωση 69.200,08€.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά της Πράξης Εκτιμώμενου Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος 2019, η οποία εκδόθηκε λόγω μη υποβολής δήλωσης και συμπεριέλαβε εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες ύψους 177.177,14 € που απέκτησε από την Γερμανία. Ο προσφεύγων, ιρλανδικής υπηκοότητας, ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος Γεωργίας για το έτος 2019, όπου διέμενε πάνω από 183 ημέρες και είχε το κέντρο των ζωτικών του συμφερόντων (οικογενειακή εστία, εργασία). Προς επίρρωση των ισχυρισμών του προσκόμισε μεταξύ άλλων πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας Γεωργίας, στοιχεία εργασίας στην αλλοδαπή και προηγούμενες αποφάσεις της ΔΕΔ που τον αναγνώριζαν ως κάτοικο εξωτερικού. Η ΔΕΔ δέχθηκε ότι ο προσφεύγων ήταν φορολογικός κάτοικος Γεωργίας και συνεπώς φορολογείται στην Ελλάδα μόνο για εισόδημα ελληνικής πηγής (τόκοι), οδηγώντας στην αποδοχή της προσφυγής και την τροποποίηση της πράξης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής φορολογουμένου κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων για το φορολογικό έτος 2023, η οποία προσδιόρισε φόρο προς καταβολή ύψους 3.777,02€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι εσφαλμένως του λογίστηκε προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών, ύψους 14.992,50€, λόγω της αυτόματης προσυμπλήρωσης από την αρμόδια φορολογική αρχή στον κωδικό 727 του εντύπου Ε1 ποσού 9.371,43€, που αφορούσε την τοκοχρεωλυτική απόσβεση στεγαστικού δανείου. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι η φορολογική αρχή ορθώς συμπεριέλαβε το ποσό βάσει των ηλεκτρονικών αρχείων που απέστειλε η πιστώτρια Τράπεζα, καθώς ο φορολογούμενος φέρει το βάρος της απόδειξης για τη διόρθωση των στοιχείων αυτών. Συνεπώς, η πράξη του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. ΑΤΤΙΚΗΣ επικυρώθηκε.

Η απόφαση 1002/28.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ακύρωση πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2018 της Δ.Ο.Υ. Κοζάνης. Ο προσφεύγων είχε προσδιοριστεί με προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών ύψους 13.249,48€, καθώς η Δ.Ο.Υ. είχε συμπληρώσει οίκοθεν στον κωδικό 759 ποσό 50.000,00€ που αφορούσε χορήγηση δανείου, οδηγώντας σε χρεωστικό φόρο 19.417,71€. Ο προσφεύγων ζήτησε να γίνει δεκτή τροποποιητική δήλωση με ανάλωση κεφαλαίου. Η ΔΕΔ δέχθηκε την ενδικοφανή προσφυγή, καθώς διαπίστωσε ότι η κοινοποίηση της προσβαλλόμενης πράξης (11/01/2025) έγινε μετά την παρέλευση της πενταετούς προθεσμίας παραγραφής για το φορολογικό έτος 2018. Ως εκ τούτου, η πράξη ακυρώθηκε λόγω παραγραφής του δικαιώματος της φορολογικής αρχής.

Καθορισμός των δικαιολογητικών που υποβάλλουν τα  φυσικά πρόσωπα που δηλώνουν κάτοικοι εξωτερικού και αποκτούν πραγματικό εισόδημα που προκύπτει στην Ελλάδα σύμφωνα με την παράγραφο 7 του άρθρου 61 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος

Αυτοτελής φορολόγηση τόκων καταθέσεων & REPOS. Γραφεία, υποκαταστήματα στην Ελλάδα αλλοδαπών επιχειρήσεων.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Γραφεία ή υποκαταστήματα αλλοδαπών ναυτιλιακών (Ν 27/1975) ή εμποροβιομηχανικών (ΑΝ 89/1967) επιχειρήσεων εγκατεστημένα στην Ελλάδα σύμφωνα με τις διατάξεις των νόμων αυτών, απαλλάσσονται από τη φορολόγηση των τόκων από τις καταθέσεις και των εισοδημάτων από τοποθετήσεις σε πράξεις REPOS εφόσον οι καταθέσεις και οι τοποθετήσεις αυτές αφορούν εισόδημα που αποκτούν από την επιτραπείσα από τους ανωτέρω νόμους δραστηριότητά τους στην Ελλάδα. Κατά τον ίδιο τρόπο απαλλάσσονται και οι τόκοι καταθέσεων και τα εισοδήματα από πράξεις REPOS που οι εταιρείες αυτές αποκτούν από την εισαγωγή συναλλάγματος στην Ελλάδα ασχέτως αν η εισαγωγή αυτή γίνεται σε εκπλήρωση σχετικού όρου για την εγκατάστασή τους στην Ελλάδα κατά τα ανωτέρω. (πλειοψ.)

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023, η οποία προέκυψε λόγω διαφοράς αντικειμενικών δαπανών ύψους 4.677,81€ και χρεωστικού ποσού 766,55€. Ο προσφεύγων είχε επικαλεστεί ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών (2017-2022) ύψους 13.045,97€, αλλά η φορολογική αρχή αναγνώρισε μόνο 9.500,00€. Η διαφορά οφειλόταν στην αφαίρεση της ελάχιστης δαπάνης διαβίωσης (6.000€) για τα φορολογικά έτη 2020 και 2021, κατά τα οποία το δηλωθέν εισόδημα ήταν μηδενικό. Η Διεύθυνση κρίνει ότι η αφαίρεση ήταν ορθή, καθώς η ελάχιστη δαπάνη αφαιρείται κατά τον προσδιορισμό του κεφαλαίου σύμφωνα με την ΠΟΛ 1076/2015, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος.

Η Απόφαση 890 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023, η οποία εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Καλαμαριάς. Η πράξη επέβαλε καταβολή 2.730,72€, καθώς προέκυψε προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών ύψους 15.277,18€. Η διαφορά αυτή βασίστηκε στην μη δήλωση ποσού 13.516,06€ για τοκοχρεολυτική απόσβεση δανείων. Αν και η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι το ποσό πληρώθηκε από τον πρώην σύζυγό της και ότι η πράξη στερείται αιτιολογίας, η Δ.Ε.Δ. αποφάσισε την απόρριψη διότι το ηλεκτρονικά υποβληθέν έγγραφο της ενδικοφανούς προσφυγής δεν έφερε Ψηφιακή Βεβαίωση Εγγράφου μέσω gov.gr, όπως απαιτεί η Α. 1165/2022, ακόμη και μετά από έγγραφη ενημέρωση της υπηρεσίας, καθιστώντας την προσφυγή τυπικά απαράδεκτη.

Η Απόφαση 742/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Εκτιμώμενου Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος Φ.Π. φορολογικού έτους 2019 της Δ.Ο.Υ. Πατρών. Η φορολογική αρχή είχε προσδιορίσει φόρο, θεωρώντας την προσφεύγουσα φορολογικό κάτοικο Ελλάδας, για εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες (23.345,94 ευρώ) που απέκτησε στη Ρουμανία, βάσει διασταυρώσεων δεδομένων. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι ήταν κάτοικος Ρουμανίας για το 2019 (προσκομίζοντας πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας, βεβαίωση εισοδήματος και στοιχεία διαμονής/εργασίας) και ότι το εισόδημα υπέκειτο σε αποκλειστική φορολόγηση στη Ρουμανία δυνάμει της Σύμβασης Αποφυγής Διπλής Φορολογίας Ελλάδας – Ρουμανίας (ν.2279/1955). Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι το κέντρο των ζωτικών συμφερόντων της προσφεύγουσας βρισκόταν στη Ρουμανία. Ως εκ τούτου, έγινε δεκτή η προσφυγή και διατάχθηκε η διενέργεια νέας εκκαθάρισης για το έτος 2019.

Η απόφαση 59/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2022 από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Βόλου. Ο προσφεύγων είχε δηλώσει εισόδημα αλλοδαπής (Βέλγιο) ύψους 40.950,00€ και φόρο αλλοδαπής 15.101,80€ ζητώντας πίστωση. Η φορολογική αρχή απέρριψε την πίστωση και μετέφερε το εισόδημα σε κωδικό αποκλειστικής φορολόγησης από την Ελλάδα (κωδικός 391), οδηγώντας σε συνολικό ποσό πληρωμής 23.022,21€. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση, υποστηρίζοντας εσφαλμένη ερμηνεία της Σύμβασης Αποφυγής Διπλής Φορολογίας (ΣΑΔΦ) Ελλάδας – Βελγίου. Η ΔΕΔ αποδέχθηκε την προσφυγή και ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη αποκλειστικά λόγω τυπικής πλημμέλειας, καθώς η πράξη της Δ.Ο.Υ. δεν περιείχε σαφή και επαρκή αιτιολογία για τη χρήση στοιχείων διαφορετικών από αυτά που είχαν δηλωθεί, παραβιάζοντας το άρθρο 76 του Κ.Φ.Δ. Η Δ.Ο.Υ. καλείται να εκδώσει νέα πράξη σύμφωνα με το σκεπτικό.