ΔΕΔ/Θεσ/1002/2025

Η απόφαση 708 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά της πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Η πράξη, που βασίστηκε στην 3η τροποποιητική δήλωση, καταλόγισε χρεωστικό ποσό 46.456,90€ λόγω προστιθέμενης διαφοράς αντικειμενικών δαπανών ύψους 61.982,30€. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση, υποστηρίζοντας ότι ένα ποσό 23.103,10€, καταχωρημένο ως τοκοχρεωλυτική απόσβεση δανείων της συζύγου του, έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ως ανάλωση κεφαλαίου καθώς είχε εξοφληθεί από τον γιο του το 2022. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι ο προσφεύγων όφειλε να είχε διορθώσει τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος υποβάλλοντας τροποποιητική δήλωση, σύμφωνα με το άρθρο 23 του Ν. 5104/2024, δικαίωμα το οποίο διατηρεί μέχρι τη λήξη της πενταετούς προθεσμίας παραγραφής.

Η απόφαση 1189, ημερομηνίας 25-06-2025, αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων είχε αρχικά δηλώσει μεγάλα ποσά σε κωδικούς «Ανάλωση κεφαλαίου» και «Χρηματικά ποσά που δεν αποτελούν εισόδημα». Η ΔΟΥ Δ΄ Θεσσαλονίκης είχε αρχικά διαγράψει αυτά τα ποσά. Μετά από δύο αναπομπές και την προσκόμιση νέων στοιχείων από τον προσφεύγοντα, η φορολογική αρχή αποδέχθηκε την ανάλωση κεφαλαίου ύψους 15.000.000,00€ και αναγνώρισε επιστροφές καταβεβλημένων κεφαλαίων ύψους 6.728.078,63€, μηδενίζοντας την προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών. Η ΔΕΔ αποφασίζει τη μερική αποδοχή της προσφυγής και την τροποποίηση της προσβαλλόμενης πράξης, με τελική πληρωτέα φορολογική υποχρέωση 69.200,08€.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου, η οποία εκδόθηκε από την Δ.Ο.Υ. Μεσολογγίου για το οικονομικό έτος 2014. Ο προσφεύγων είχε εισπράξει αναδρομικά συντάξεων το έτος 2023, ύψους 214,98 € (ως εκτέλεση απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου), και υπέβαλε τροποποιητική δήλωση. Η προσβαλλόμενη πράξη οδήγησε σε νέο χρεωστικό ποσό 50,91 €. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση λόγω παραγραφής του δικαιώματος επιβολής φόρου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι για τα αναδρομικά που καταβλήθηκαν το 2023, η προθεσμία υποβολής της δήλωσης έληγε στις 31/12/2024. Συνεπώς, ο χρόνος παραγραφής (πενταετία) συμπληρώνεται στις 31/12/2029, και η έκδοση της πράξης (21/10/2024) ήταν εμπρόθεσμη, επικυρώνοντας το συνολικό χρεωστικό ποσό των 3.943,21 €.

Η απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023, η οποία επέβαλε χρεωστικό ποσό 13.615,95€ λόγω προστιθέμενης διαφοράς αντικειμενικών δαπανών. Ο προσφεύγων ζητούσε την κάλυψη της διαφοράς μέσω ποσού 41.411,98€, δηλώνοντας το ως κέρδη από τυχερά παίγνια (κωδικός 781). Η ΔΕΔ επικύρωσε την απόφαση της Δ.Ο.Υ. Ε’ Θεσσαλονίκης, κρίνοντας ότι ορθώς διαγράφηκε το ποσό αυτό, καθώς ο προσφεύγων δεν προσκόμισε τη νόμιμη βεβαίωση κέρδους. Η εταιρεία ΟΠΑΠ Α.Ε. είχε αρνηθεί την έκδοση της βεβαίωσης, βάσει του ρυθμιστικού πλαισίου (Α. 554/5/2021) για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων, καθιστώντας τα επιμέρους δελτία ανεπαρκή δικαιολογητικά.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας κατά της σιωπηρής απόρριψης του Προϊσταμένου της Ε΄ Δ.Ο.Υ. Πειραιά για το αίτημά της να υποβάλλει συμπληρωματική δήλωση για το φορολογικό έτος 2015. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι έπρεπε να ληφθεί υπόψη το ποσό ανάλωσης κεφαλαίου 39.800 ευρώ προηγούμενων ετών (2007-2015) στον κωδικό 787, ώστε να μην φορολογηθεί με προστιθέμενη διαφορά δαπανών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε την προσφυγή, διατάσσοντας εκ νέου εκκαθάριση της δήλωσης για το 2015, με βάση τα στοιχεία για την ανάλωση κεφαλαίου και τις τοκοχρεωλυτικές δόσεις δανείων της Τράπεζας Eurobank.

Η Απόφαση 890 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023, η οποία εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Καλαμαριάς. Η πράξη επέβαλε καταβολή 2.730,72€, καθώς προέκυψε προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών ύψους 15.277,18€. Η διαφορά αυτή βασίστηκε στην μη δήλωση ποσού 13.516,06€ για τοκοχρεολυτική απόσβεση δανείων. Αν και η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι το ποσό πληρώθηκε από τον πρώην σύζυγό της και ότι η πράξη στερείται αιτιολογίας, η Δ.Ε.Δ. αποφάσισε την απόρριψη διότι το ηλεκτρονικά υποβληθέν έγγραφο της ενδικοφανούς προσφυγής δεν έφερε Ψηφιακή Βεβαίωση Εγγράφου μέσω gov.gr, όπως απαιτεί η Α. 1165/2022, ακόμη και μετά από έγγραφη ενημέρωση της υπηρεσίας, καθιστώντας την προσφυγή τυπικά απαράδεκτη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ. Ο προσφεύγων έλαβε αναδρομικά εισοδήματα ύψους 7.546,69€ το 2021, που ανάγονταν στο οικονομικό έτος 2014 (χρήση 2013), ως δεδουλευμένες αποδοχές βάσει του άρθρου 88 του ν.4764/2020. Ο προσφεύγων θεώρησε τα ποσά αυτοτελώς φορολογούμενα ή απαλλασσόμενα, αλλά η Δ.Ο.Υ. τα καταχώρησε στον κωδικό 301 («Άθροισμα καθαρών ποσών από μισθούς»), εκδίδοντας Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου με χρεωστικό ποσό 1.250,47€. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, καθώς η βεβαίωση καταβολής ποσού δεν έκανε μνεία αυτοτελώς φορολογούμενων εισοδημάτων, επικυρώνοντας έτσι τη φορολογική υποχρέωση στο ποσό των 1.250,47€.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής φορολογουμένου κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων για το φορολογικό έτος 2023, η οποία προσδιόρισε φόρο προς καταβολή ύψους 3.777,02€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι εσφαλμένως του λογίστηκε προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών, ύψους 14.992,50€, λόγω της αυτόματης προσυμπλήρωσης από την αρμόδια φορολογική αρχή στον κωδικό 727 του εντύπου Ε1 ποσού 9.371,43€, που αφορούσε την τοκοχρεωλυτική απόσβεση στεγαστικού δανείου. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι η φορολογική αρχή ορθώς συμπεριέλαβε το ποσό βάσει των ηλεκτρονικών αρχείων που απέστειλε η πιστώτρια Τράπεζα, καθώς ο φορολογούμενος φέρει το βάρος της απόδειξης για τη διόρθωση των στοιχείων αυτών. Συνεπώς, η πράξη του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. ΑΤΤΙΚΗΣ επικυρώθηκε.

Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αποδέχθηκε την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου φορολογικού έτους 2023. Η πράξη είχε καταλογίσει φόρο ύψους 158.158,58€, προκύπτοντας από προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών ύψους 377.860,41€, λόγω της αγοράς ακινήτου. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι είναι φορολογικός κάτοικος αλλοδαπής (Γαλλίας), έχοντας εκεί το κέντρο των ζωτικών της συμφερόντων, και δεν αποκτά εισόδημα στην Ελλάδα. Η ΔΕΔ, λαμβάνοντας υπόψη τα προσκομισθέντα δικαιολογητικά (όπως Πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας Γαλλίας και αποδεικτικά οικονομικών δεσμών), έκρινε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της εξαίρεσης του άρθρου 33 περ. η' του ν. 4172/2013, περί μη εφαρμογής αντικειμενικών δαπανών σε μη κατοίκους που δεν αποκτούν εισόδημα στην Ελλάδα. Ως αποτέλεσμα, η πράξη ακυρώθηκε και η οριστική φορολογική υποχρέωση ορίστηκε σε 0,00€.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023, η οποία προέκυψε λόγω διαφοράς αντικειμενικών δαπανών ύψους 4.677,81€ και χρεωστικού ποσού 766,55€. Ο προσφεύγων είχε επικαλεστεί ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών (2017-2022) ύψους 13.045,97€, αλλά η φορολογική αρχή αναγνώρισε μόνο 9.500,00€. Η διαφορά οφειλόταν στην αφαίρεση της ελάχιστης δαπάνης διαβίωσης (6.000€) για τα φορολογικά έτη 2020 και 2021, κατά τα οποία το δηλωθέν εισόδημα ήταν μηδενικό. Η Διεύθυνση κρίνει ότι η αφαίρεση ήταν ορθή, καθώς η ελάχιστη δαπάνη αφαιρείται κατά τον προσδιορισμό του κεφαλαίου σύμφωνα με την ΠΟΛ 1076/2015, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος.