Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Αθ/868/2024

Η απόφαση 575 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ασκούμενης από ατομική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου ξηρών καρπών. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι πράξεις καταλόγισαν συνολικά σχεδόν 1,6 εκατομμύρια ευρώ (φόρους, πρόστιμα και εισφορές) λόγω κυρίως της μη αναγνώρισης δαπανών (αγορών άνω των 2,1 εκατ. ευρώ) που εξοφλήθηκαν με μετρητά αντί με τραπεζικό μέσο πληρωμής. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη επειδή ο προσφεύγων είχε ήδη ασκήσει άλλη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, παραβιάζοντας τον δικονομικό κανόνα περί της άσκησης δεύτερης ή τρίτης προσφυγής.

Η απόφαση 916/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος, Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμων Κ.Φ.Δ. για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε κυρίως τα πορίσματα του ελέγχου σχετικά με αποκρυβέντα έσοδα και τη μη αναγνώριση επιχειρηματικών δαπανών λόγω έλλειψης δικαιολογητικών ή μη εξόφλησης με τραπεζικό μέσο. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους περισσότερους ισχυρισμούς, επικυρώνοντας τις πράξεις ΦΠΑ και τις πράξεις φόρου εισοδήματος του 2018. Ωστόσο, έκανε μερικώς δεκτή την προσφυγή για το 2019, αναγνωρίζοντας μία δαπάνη ύψους 2.100,00€, για την οποία κρίθηκε βάσιμη η εξόφληση με τραπεζικό μέσο. Κατόπιν αυτού, η οριστική πράξη προσδιορισμού φόρου εισοδήματος του 2019 τροποποιήθηκε.

Η απόφαση 885/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, που εκδόθηκαν από το 2ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης. Η ΔΕΔ απέρριψε τους κύριους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα σχετικά με την υποτιμολόγηση εμπορευμάτων, τη μη αναγνώριση επιστροφών πωλήσεων και την έκπτωση δαπανών άνω των 500€ χωρίς τραπεζικό μέσο. Ωστόσο, έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του σχετικά με τη μη αναγνώριση εκπτώσεων τζίρου ως μειωτικό στοιχείο των εσόδων για τη φορολογία εισοδήματος. Επίσης, αναγνώρισε εν μέρει δαπάνες γραφικής ύλης και αναλωσίμων που είχαν κριθεί ως προσωπικές, με αποτέλεσμα τον επαναπροσδιορισμό των λογιστικών διαφορών και τη μείωση της συνολικής φορολογικής οφειλής.

Η απόφαση 835/12-05-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα έτη 2020 και 2021. Η Φορολογική Διοίκηση επικύρωσε την μη αναγνώριση δαπανών ύψους 179.699,16 € (2020) και 431.482,72 € (2021) ως εκπεστέων, καθώς αφορούσαν είτε αγορές άνω των 500 € που δεν εξοφλήθηκαν με τραπεζικό μέσο είτε δαπάνες εξωτερικού με ανεπαρκή περιγραφή ή τεκμηρίωση της παραγωγικότητάς τους. Επιπλέον, επικυρώθηκε καταλογισμός ΦΠΑ 7.200 € για το 2020 λόγω λανθασμένης καταχώρισης ενδοκοινοτικών αποκτήσεων και πρόστιμο 400 € για το 2021. Οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα περί παραβίασης της αρχής της χρηστής διοίκησης και του βάρους απόδειξης απορρίφθηκαν. Ως αποτέλεσμα, επικυρώνονται συνολικοί καταλογισμοί φόρου εισοδήματος και προστίμων ύψους 112.773,62 € (2020) και 284.778,59 € (2021), καθώς και ΦΠΑ 10.800,00 € (2020).

Η απόφαση 899/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο έλεγχος διαπίστωσε μη εκπιπτόμενες δαπάνες, ιδίως έξοδα μισθοδοσίας που δεν εξοφλήθηκαν με τραπεζικό μέσο (συνολικού ύψους €1.292,24 για το 2018 και €35.155,65 για το 2019), καθώς και την παράνομη έκπτωση προστίμων, προσαυξήσεων ασφαλιστικών ταμείων, τέλους επιτηδεύματος και προσωπικών εξόδων Ε.Ι.Χ. Η εταιρεία απέτυχε επίσης να προσκομίσει φάκελο τεκμηρίωσης ενδοομιλικών συναλλαγών. Όλοι οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων περί παράβασης ουσιώδους τύπου και παραβίασης της αρχής της χρηστής διοίκησης, απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι και η αρχική καταλογιζόμενη οφειλή διατηρήθηκε.

Η απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας ετερόρρυθμης εταιρίας ιατρικών υπηρεσιών κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2022. Η φορολογική αρχή καταλόγισε μη δηλωθέντα έσοδα συνολικού ύψους €688.360,19, καθώς η εταιρία, που τηρούσε απλογραφικά βιβλία, δεν τεκμηρίωσε επαρκώς, βάσει της αρχής του δεδουλευμένου, ότι μεγάλο μέρος των εισπράξεων από προπληρωμένα πακέτα υπηρεσιών ήταν ανεκτέλεστο εισόδημα. Επιπροσθέτως, δεν αναγνωρίστηκαν δαπάνες άνω των €500,00 οι οποίες δεν εξοφλήθηκαν με τραπεζικό μέσο. Η ΔΕΔ επικύρωσε την επιβολή φόρων και προστίμων που ανέρχονται σε €291.412,20 συνολικά για όλα τα φορολογικά έτη.

Η απόφαση 349/05-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, καθώς και πράξης επιβολής προστίμου για μη διαφύλαξη λογιστικών αρχείων. Ο έλεγχος εφάρμοσε έμμεσες τεχνικές προσδιορισμού εισοδήματος (σχέση τιμής πώλησης προς κύκλο εργασιών) λόγω μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων, μη προσκόμισης αρχείων και ανεπάρκειας δηλωθέντος εισοδήματος. Η ΔΕΔ επικύρωσε την απόρριψη δαπανών συνολικής αξίας 45.694,13 € (2018) και 81.474,33 € (2019) άνω των 500 € που δεν εξοφλήθηκαν με τραπεζικό μέσο από τον προσφεύγοντα, αλλά μέσω καταβολής μετρητών. Τα καταλογιζόμενα ποσά ανέρχονται σε 63.345,29 € για το 2018 και 100.073,68 € για το 2019 (φόρος εισοδήματος/πρόστιμα), 31.585,24 € για το 2018 και 22.213,75 € για το 2019 (ΦΠΑ/πρόστιμα), πλέον προστίμου 2.500 €.

Η απόφαση 687/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων (ατομική επιχείρηση εστίασης) εξέπεσε δαπάνες άνω των €500 που εξοφλήθηκαν με μετρητά, αντί με τραπεζικό μέσο, με αποτέλεσμα την απόρριψη αυτών των δαπανών. Λόγω παραβάσεων μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων και ανεπαρκούς δηλωθέντος εισοδήματος για την κάλυψη προσωπικών δαπανών το 2019, εφαρμόστηκαν έμμεσες τεχνικές ελέγχου (ανάλυση ρευστότητας) που οδήγησαν σε προσαύξηση περιουσίας ύψους €46.357,16. Το δικαιολογητικό αίτημα του προσφεύγοντα για δύο ιδιωτικές συναλλαγές του 2020 που πέρασαν μέσω του επαγγελματικού λογαριασμού απορρίφθηκε λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Κατόπιν της απόρριψης, η συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση για το 2019 ανέρχεται σε €22.666,07 (φόροι και πρόστιμα) και για το 2020 σε €259,89 (φόροι και πρόστιμα), πλέον ΦΠΑ.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή φορολογουμένου κατά των υπ’ αριθ. …/25.10.2023 Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και Φ.Π.Α. φορολογικού έτους 2018, που εκδόθηκαν από τον Προϊστάμενο του 4ου ΕΛΚΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Οι πρωτοβάθμιες αυτές πράξεις καταλόγισαν διαφορές φόρου και πρόστιμα, προσδιορίζοντας τα εισοδήματα με την έμμεση τεχνική της σχέσης τιμής πώλησης προς τον συνολικό όγκο κύκλου εργασιών. Ο προσφεύγων προέβαλε ισχυρισμούς περί υπέρβασης εντολής ελέγχου, πλημμελούς εφαρμογής των έμμεσων τεχνικών και εσφαλμένου προσδιορισμού των μεγεθών. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, έκρινε βάσιμες και πλήρως αιτιολογημένες τις διαπιστώσεις του ελέγχου και επικύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις.

Η απόφαση 1353/01.09.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρίας χονδρικού εμπορίου φρούτων και λαχανικών κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Οι πράξεις εκδόθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Έδεσσας, καθώς η εταιρία δεν προσκόμισε λογιστικά βιβλία και στοιχεία. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε την απόρριψη της έκπτωσης επιχειρηματικών δαπανών και ΦΠΑ εισροών που αφορούσαν υπηρεσίες μεσιτείας. Η ΔΕΔ επικύρωσε τις διαπιστώσεις του ελέγχου, κρίνοντας ότι οι δαπάνες δεν αναγνωρίστηκαν λόγω μη τήρησης βιβλίων, έλλειψης στοιχείων διακίνησης, μη πληρωμής άνω των 500€ με τραπεζικό μέσο και απουσίας εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης των παρεχόμενων υπηρεσιών στα Τιμολόγια Παροχής Υπηρεσιών.