ΔΕΔ/Θεσ/1147/2025

Η Απόφαση 1149/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απέρριψε ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή ενός ασκούντος ατομική επιχείρηση (χονδρικό εμπόριο χημικών προϊόντων). Ο προσφεύγων αμφισβητούσε οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ, για το φορολογικό έτος 2017, συνολικού ύψους περίπου 2.8 εκατομμυρίων ευρώ. Οι πράξεις αυτές βασίστηκαν στον προσδιορισμό των ακαθαρίστων εσόδων (2.577.433,67€) με κάθε διαθέσιμο στοιχείο, καθώς ο προσφεύγων δεν προσκόμισε λογιστικά αρχεία. Η ΔΕΔ έκρινε την προσφυγή εκπρόθεσμη, καθώς υποβλήθηκε στις 21.02.2025, μετά την πάροδο της τριανταήμερης προθεσμίας από την κοινοποίηση των πράξεων (τον Νοέμβριο του 2023). Περαιτέρω, η προσφυγή δεν έφερε την προβλεπόμενη ψηφιακή βεβαίωση εγγράφου μέσω gov.gr.

Η Απόφαση 44/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ατομικής επιχείρησης κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Η φορολογική αρχή είχε προσδιορίσει προσαύξηση περιουσίας αγνώστου προέλευσης ύψους €30.024,97 (2017) και €49.846,11 (2018), επιβάλλοντας συνολικούς φόρους €43.044,45. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι τα ποσά προέρχονταν από οικογενειακά εισοδήματα συζύγου, επανακαταθέσεις και άτυπες δωρεές μητέρας. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, καθώς ο ανασυνταχθείς πίνακας διαθέσιμου κεφαλαίου έδειξε μηδενικό πραγματικό διαθέσιμο κεφάλαιο στην έναρξη του ελέγχου. Επιπλέον, κρίθηκε ότι η διαφορά μεταξύ των συνολικών δαπανών βάσει βιβλίων και των δαπανών εξοφλημένων από επαγγελματικό λογαριασμό υπερκάλυψε τις αναλήψεις μετρητών. Ως εκ τούτου, οι προσβαλλόμενες πράξεις επικυρώνονται.

Η υπ’ αριθμ. 1148/19.06.2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι αρχικές πράξεις είχαν εκδοθεί από το 1ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης, καθόσον ο προσφεύγων (ατομική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου χημικών) δεν προσκόμισε τα λογιστικά αρχεία, με αποτέλεσμα ο προσδιορισμός των εσόδων να γίνει με βάση διαθέσιμα στοιχεία. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή επειδή διαπιστώθηκε ότι ο προσφεύγων είχε ήδη καταθέσει προηγούμενη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, η οποία είχε απορριφθεί εκπρόθεσμα. Ως εκ τούτου, η άσκηση δεύτερης προσφυγής κρίθηκε μη επιτρεπτή, σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε μια εταιρεία κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. και Επιβολής Προστίμου, η οποία είχε μειώσει το ποσό προς επιστροφή Φ.Π.Α. από €92.566,00 σε €57.379,06 για τη φορολογική περίοδο 01/10/2023 έως 31/12/2023. Ο έλεγχος διαπίστωσε διαφορές (€350.006,79) σε απαλλασσόμενες πράξεις, λόγω μη προσκόμισης τραπεζικών μέσων πληρωμής και προβλημάτων σε ένα τιμολόγιο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη επειδή δεν έφερε την ψηφιακή υπογραφή του φορολογικού αντιπροσώπου της εταιρείας, καθιστώντας την άσκηση της προσφυγής μη νόμιμη.

Η απόφαση 575 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ασκούμενης από ατομική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου ξηρών καρπών. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι πράξεις καταλόγισαν συνολικά σχεδόν 1,6 εκατομμύρια ευρώ (φόρους, πρόστιμα και εισφορές) λόγω κυρίως της μη αναγνώρισης δαπανών (αγορών άνω των 2,1 εκατ. ευρώ) που εξοφλήθηκαν με μετρητά αντί με τραπεζικό μέσο πληρωμής. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη επειδή ο προσφεύγων είχε ήδη ασκήσει άλλη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, παραβιάζοντας τον δικονομικό κανόνα περί της άσκησης δεύτερης ή τρίτης προσφυγής.

Η απόφαση 937 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά οκτώ οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ, που αφορούσαν τα φορολογικά έτη 2018, 2019, 2020 και 2021, και εκδόθηκαν από τον Προϊστάμενο της ΔΟΥ Καβάλας. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση των πράξεων επικαλούμενος παραβίαση του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης, έλλειψη αιτιολογίας και ουσιαστική αβασιμότητα. Ωστόσο, η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις κοινοποιήθηκαν στις 10-12-2024, με τη νόμιμη προθεσμία των 30 ημερών να λήγει στις 09-01-2025. Επειδή η ενδικοφανής προσφυγή υποβλήθηκε στις 20-01-2025, κρίθηκε εκπρόθεσμη και απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.

Η υπ' αριθμόν 574/08-04-2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή ενός ατόμου που ασκεί ατομική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου ξηρών καρπών, καθώς διαπιστώθηκε ότι είχε ήδη υποβάλει προηγούμενη προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 70 του ν. 2717/1999 (Κώδικας Διοικητικής Δικονομίας). Οι προσβαλλόμενες πράξεις αφορούσαν οριστικούς προσδιορισμούς φόρου εισοδήματος/προστίμου και ΦΠΑ/προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο έλεγχος είχε καταλογίσει σημαντικά ποσά (π.χ. φόρος εισοδήματος €433.722,68 για το 2018 και €512.133,46 για το 2019) λόγω μη αναγνώρισης αγορών άνω των €500 ως εκπεστέων δαπανών, επειδή δεν είχαν εξοφληθεί μέσω τραπεζικού μέσου πληρωμής. Ο προσφεύγων υποστήριξε ότι οι δαπάνες ήταν πραγματικές και η μη έκπτωση οδηγεί σε χρεωκοπία.

Η απόφαση 463/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου που δραστηριοποιείται στις κατασκευαστικές εργασίες. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και Φόρου Εισοδήματος για τα έτη 2018 και 2019, καθώς και πρόστιμα. Οι πράξεις εδράζονται στη διαπίστωση λήψης είκοσι τεσσάρων (24) εικονικών φορολογικών στοιχείων συνολικής καθαρής αξίας €95.180,00 από συναλλακτικά ανύπαρκτες επιχειρήσεις. Λόγω μη προσκόμισης λογιστικών αρχείων, ο έλεγχος προσδιόρισε τα εισοδήματα με βάση κάθε διαθέσιμο στοιχείο, απορρίπτοντας όλες τις μη τεκμηριωμένες δαπάνες. Η ΔΕΔ επικύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις, κρίνοντας ότι οι διαπιστώσεις του ελέγχου ήταν βάσιμες και ότι οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος περί πραγματικότητας των συναλλαγών και καλής πίστης ήταν αβάσιμοι.

Η Απόφαση 155/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τέσσερις πράξεις, δύο οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και δύο πράξεις φόρου εισοδήματος, μαζί με τα σχετικά πρόστιμα, για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο έλεγχος είχε καταλογίσει φόρους λόγω διαπίστωσης προσαύξησης περιουσίας από τραπεζικές πιστώσεις που δεν αιτιολογήθηκαν επαρκώς (189.178,04 ευρώ το 2017 και 153.562,75 ευρώ το 2018), καθώς και αποκλίσεις στα ακαθάριστα έσοδα και στις φορολογητέες εκροές. Ωστόσο, η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις κοινοποιήθηκαν στις 08/12/2023 και η προθεσμία υποβολής της προσφυγής έληγε στις 08/01/2024. Καθώς η προσφυγή υποβλήθηκε μεταγενέστερα, κρίθηκε εκπρόθεσμη και απορρίφθηκε.

Η απόφαση (1343/29-07-2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από φυσικό πρόσωπο κατά τριών οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2020, 2021, και 2022. Οι πράξεις, οι οποίες επικυρώνονται, καταλογίζουν συνολικό ποσό προς καταβολή περίπου 5 εκατομμυρίων ευρώ σε βάρος ιταλικής εταιρίας. Η προσφεύγουσα θεωρήθηκε αλληλεγγύως υπεύθυνη με την ιδιότητα της φορολογικής αντιπροσώπου της εταιρίας. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας ότι είχε την ιδιότητα του απλού φορολογικού εκπροσώπου ή ότι δεν έφερε ευθύνη επειδή δεν είχε ασκήσει πράξεις διαχείρισης. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο ορισμός ως φορολογικής αντιπροσώπου θεμελιώνει ρητά την αλληλέγγυα ευθύνη για ΦΠΑ βάσει του άρθρου 55 περ. α΄ του Ν. 2859/2000, ανεξάρτητα από το αν η ιδιότητα ήταν υποχρεωτική ή αν άσκησε διαχείριση. Τέλος, η ΔΕΔ σημείωσε ότι δεν προβλήθηκε κανένας ισχυρισμός ως προς την ουσία της φορολογικής καταλογιστικής πράξης.