ΔΕΔ/Θεσ/1227/2025

Η υπ' αριθμόν 1278 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 20/03/2025 κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου ΕΝ.Φ.Ι.Α. έτους 2025, ύψους 3.984,50€. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τον υπολογισμό της φορολογητέας αξίας του πρώτου ακινήτου, υποστηρίζοντας ότι η εφαρμογή του ποσοστού συνιδιοκτησίας (π.χ. 50% στην περίπτωσή του) στον παρονομαστή της σχετικής πράξης υπολογισμού (άρθρο 4, Ενότητα Γ, Ν. 4223/2013) οδηγούσε σε διπλασιασμό της φορολογητέας αξίας ανά συνιδιοκτήτη, θεωρώντας την αντιμετώπιση αυτή παράλογη. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο υπολογισμός της αντικειμενικής αξίας και του ΕΝ.Φ.Ι.Α. έγινε ορθώς σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του Ν. 4223/2013 και του Ν. 3842/2010, καθώς και την υποβληθείσα δήλωση Ε9, τονίζοντας ότι ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων ανήκει στη δικαιοδοσία των Δικαστηρίων και όχι στα όργανα της Διοίκησης.

Η απόφαση 1394/04-09-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντος κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου ΕΝ.Φ.Ι.Α. έτους 2025, ύψους 14.024,54€. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τη νομιμότητα του υπολογισμού του ΕΝ.Φ.Ι.Α., επικαλούμενος αντισυνταγματικότητα διατάξεων, φορολόγηση πλασματικής αξίας ακινήτων και άνιση μεταχείριση λόγω των προσαυξήσεων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς, δηλώνοντας ότι ο υπολογισμός βασίστηκε στις ισχύουσες διατάξεις του ν.4223/2013 και ότι ο έλεγχος της συνταγματικότητας ανήκει στη δικαιοδοσία των Δικαστηρίων και όχι στα όργανα της Διοίκησης.

Διαδικασία για τη χορήγηση της έκπτωσης των παρ. 1 και 2 του άρθρου 7 του ν. 4223/2013 (Α’ 287), κατά την υποβολή δηλώσεων Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) έτους 2023. 

Η απόφαση 1376/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α. του έτους 2025, ύψους 508,24€. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση του φόρου επικαλούμενη έλλειψη φοροδοτικής ικανότητας και έλλειψη υποχρέωσης καταβολής ΕΝΦΙΑ για τρία ακίνητα (δύο διαμερίσματα και την αέρινη στήλη) στο Διδυμότειχο, τα οποία, αν και αποκτήθηκαν με αντιπαροχή, δεν της είχαν ακόμη παραδοθεί ως ημιτελή. Η Διοίκηση απέρριψε τους ισχυρισμούς, καθότι ο υπολογισμός έγινε σύμφωνα με τον νόμο Ν.4223/2013, εφαρμόζοντας τον Συντελεστή Ημιτελών Κτισμάτων (Σ.Η.Κ.) 0,4, και τονίζοντας ότι ο ΕΝΦΙΑ επιβάλλεται βάσει της κατοχής ακίνητης περιουσίας ως φορολογητέας ύλης, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή μη εισοδήματος.

Η απόφαση 1334 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α. έτους 2025, ύψους 88,97€. Ο προσφεύγων ζήτησε την τροποποίηση της πράξης, ισχυριζόμενος ότι δικαιούται πλήρη απαλλαγή (100%) βάσει του άρθρου 7 του ν.4223/2013, επικαλούμενος ποσοστό αναπηρίας 86%. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς διαπίστωσε ότι ο φορολογούμενος δεν τήρησε την ειδική διοικητική διαδικασία που προβλέπεται από την απόφαση Α.1272/2019 της ΑΑΔΕ, η οποία απαιτεί υποβολή αίτησης στον αρμόδιο Προϊστάμενο Δ.Ο.Υ. για τη χορήγηση απαλλαγών από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. λόγω αναπηρίας. Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίφθηκε για διαδικαστικούς λόγους.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα κατά της πράξης απόρριψης της εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης ΕΝ.Φ.Ι.Α. για το έτος 2014. Ο φορολογούμενος ζητούσε τη διόρθωση του φόρου, ισχυριζόμενος ότι η Φορολογική Διοίκηση αγνοούσε σημαντικά στοιχεία, όπως το τοπογραφικό διάγραμμά του. Ωστόσο, το Ελεγκτικό Συνέδριο επέκρινε τους ισχυρισμούς ως αβάσιμους, καθώς η πράξη εκτιμώμενου προσδιορισμού είχε εκδοθεί το 2019 και η αίτηση τροποποίησης υποβλήθηκε το 2023, εκπνέοντας τη σχετική προθεσμία των τριών ετών. Επίσης, απορρίφθηκε ο ισχυρισμός για νέα στοιχεία, καθώς αυτά δεν προέκυψαν από έλεγχο. Η απόφαση επιβεβαίωσε την αρχική απόρριψη, στηριζόμενη στις διατάξεις του ΚΦΔ και του ν. 4223/2013 για τον ΕΝ.Φ.Ι.Α.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή της "……………………" ως κληρονόμου της αποβιωσάσης «……………» κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2018 έως 2022. Οι πράξεις εκδόθηκαν μετά από τροποποιητική δήλωση Ε9 που υποβλήθηκε από εγγύτερο συγγενή της αποβιωσάσης, οδηγώντας σε αυξημένες φορολογικές υποχρεώσεις. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι τα ακίνητα είχαν νομίμως δηλωθεί από τον σύζυγο της αποβιωσάσης και ότι ο φόρος υπολογίστηκε εσφαλμένα βάσει της σημερινής αντικειμενικής αξίας. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τις προσβαλλόμενες πράξεις και τα ποσά που προέκυψαν, καθώς οι υπολογισμοί έγιναν σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4223/2013 και τις τροποποιήσεις του. Η απόφαση επιβεβαιώνει τις φορολογικές διαφορές για κάθε έτος ξεχωριστά και επιβάλλει την καταβολή των αναλογούντων ποσών.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα, ο οποίος ζήτησε την επανεξέταση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2018 έως 2022, καθώς και τη διαγραφή προσαυξήσεων και τον επανυπολογισμό του κύριου φόρου. Οι προσβαλλόμενες πράξεις προέκυψαν από τροποποιητικές δηλώσεις που υποβλήθηκαν από εγγύτερο συγγενή της αποβιωσάσης, με αποτέλεσμα την επίδοση πρόσθετων φορολογικών ποσών. Οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα για εσφαλμένο υπολογισμό του φόρου με βάση τη σημερινή αντικειμενική αξία απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι, καθώς οι υπολογισμοί έγιναν σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4223/2013. Η απόφαση επικύρωσε τα οφειλόμενα ποσά και διέγραψε τα προβαλλόμενα αιτήματα.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της φορολογουμένης για τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. των ετών 2014 έως 2017. Η προσφεύγουσα διεκδίκησε τη διαγραφή του φόρου λόγω μεταβίβασης ακινήτου με γονική παροχή το 2007, αλλά το αίτημά της απορρίφθηκε επειδή υπέπεσε σε παραγραφή. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επέκρινε ότι η υποβολή του αιτήματος έγινε εκπρόθεσμα, μετά την παραγραφή του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης για έλεγχο των δηλώσεων. Η απόφαση επικαλείται τους σχετικούς νόμους και διατάξεις, όπως τον ΚΦΔ και τον ν. 4223/2013, επιβεβαιώνοντας την απόρριψη του αιτήματος και την επικύρωση της αρχικής απόφασης της Δ.Ο.Υ. Μυτιλήνης.

Απαλλαγή ή όχι της Τράπεζας της Ελλάδος από φόρους ή τέλη, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 73 παρ.1 του Καταστατικού της – Υποχρέωση ή μη καταβολής του επιβληθέντος με το ν. 4223/2013 ΕΝ.Φ.Ι.Α.(..)Κατάσταση : Μη αποδεκτή 
Η Τράπεζα της Ελλάδος, κατ' εφαρμογή της απαλλακτικής διάταξης του άρθρου 73 παρ.1 του Καταστατικού της, δεν υποχρεούται στην καταβολή του επιβληθέντος με το ν. 4223/2013 ΕΝ.Φ.Ι.Α. (Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων), για τα προβλεπόμενα στον ίδιο νόμο εμπράγματα δικαιώματά της επί ακινήτων, μόνον εφόσον τα ακίνητα αυτά χρησιμοποιούνται για την εκτέλεση των εργασιών της Τράπεζας, κατά την άσκηση των υπό του Καταστατικού της προβλεπομένων εξαιρετικής φύσεως αρμοδιοτήτων της. (πλειοψ.) Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια και εκδόθηκε η υπ' αριθ. 323/2016 Γνωμοδότηση της Α΄ Τακτικής Ολομέλειας ΝΣΚ.