ΔΕΔ/Θεσ/294/2025

Η απόφαση 183/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της εντολής μερικού φορολογικού ελέγχου της Δ.Ο.Υ. Βέροιας, χωρίς να προσβάλει τις οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2019 (€11.323,70) και 2020 (€12.832,30). Η ΔΕΔ έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη διότι στρεφόταν κατά προπαρασκευαστικής πράξης (εντολή ελέγχου), η οποία δεν είναι εκτελεστή. Επιπλέον, η προσφυγή δεν έφερε την απαιτούμενη ψηφιακή βεβαίωση εγγράφου μέσω gov.gr, σύμφωνα με την Α. 1165/2022.

Η Απόφαση 1070/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Η προσφεύγουσα στρεφόταν κατά έκθεσης μερικού επιτόπιου ελέγχου επιστροφής Φ.Π.Α. του 1ου ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ζητώντας την ακύρωσή της με τον ισχυρισμό ότι έπρεπε να ληφθούν υπόψη τα έξοδα της επιχείρησης. Η ΔΕΔ, βασιζόμενη στο άρθρο 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024) και στη νομολογία, έκρινε ότι η εν λόγω έκθεση ελέγχου δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη ή τελική πράξη, αλλά προπαρασκευαστική. Συνεπώς, δεν υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής της ενδικοφανούς προσφυγής, με αποτέλεσμα την απόρριψη του αιτήματος ως απαράδεκτου.

Η απόφαση 718 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της σιωπηρής άρνησης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Αττικής να επιστρέψει αχρεωστήτως καταβληθέν ποσό προστίμων ΚΒΣ, ύψους 99.089,59 €, και μέρους παραβόλου. Ο προσφεύγων ζήτησε την επιστροφή εντόκως βάσει διατακτικού δικαστικής απόφασης του Διοικητικού Εφετείου, η οποία ακύρωσε τις αρχικές πράξεις επιβολής προστίμων ΚΒΣ λόγω παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η τεκμαιρόμενη σιωπηρή απόρριψη της αίτησης επιστροφής, η οποία γίνεται σε εκτέλεση οριστικής δικαστικής απόφασης, δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη υποκείμενη σε ενδικοφανή προσφυγή (άρθρο 72 ν.5104/2024). Η αμφισβήτηση της εκκαθάρισης σε εκτέλεση δικαστικής απόφασης ανήκει στο στάδιο της είσπραξης και προσβάλλεται με ανακοπή κατά του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση αριθμού 247 εκδόθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ. Ο προσφεύγων υποβάλλει ενδικοφανή προσφυγή κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής-Υπερημερίας που επήλθε λόγω μη καταβολής ληξιπρόθεσμων οφειλών από την εταιρεία «…………………………», αντί του αποβιώσαντα πατέρα του. Η ενδικοφανή προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη, καθώς η διαφορά αφορά το στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι του προσδιορισμού των οφειλών. Σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (άρθρο 63) και του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (άρθρο 217), οι ενστάσεις αυτές πρέπει να εκδηλώνονται με την άσκηση ανακοπής και όχι με ενδικοφανή προσφυγή. Η απόφαση μπορεί να προσβληθεί ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ενός κληρονόμου κατά αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Τ. σχετικά με τον διαχωρισμό χρεών της αποβιώσασας κληρονομούμενης, τα οποία ανέρχονταν σε 3.895,61 ευρώ. Ο προσφεύγων αμφισβητεί το ποσοστό κληρονομικής μερίδας 50% που καθόρισε η φορολογική αρχή, υποστηρίζοντας ότι η ευθύνη του περιορίζεται μόνο στην ακίνητη περιουσία που αναφέρεται ρητά στη διαθήκη. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η απάντηση της Δ.Ο.Τ. δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, καθώς αφορά το στάδιο της βεβαίωσης και είσπραξης του φόρου και είναι πληροφοριακού χαρακτήρα, συνεπώς δεν προσβάλλεται με ενδικοφανή προσφυγή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης, την οποία άσκησε κληρονόμος κατά αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Τ. σχετικά με τον διαχωρισμό χρεών της αποβιώσασας. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε το ποσοστό κληρονομικής μερίδας (50%) που του καταλόγισε η Δ.Ο.Τ., υποστηρίζοντας ότι η υποχρέωσή του έπρεπε να περιοριστεί μόνο στο ακίνητο που κληρονόμησε βάσει διαθήκης και όχι στο σύνολο της κληρονομίας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η απάντηση της Δ.Ο.Τ. δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, καθώς δεν θεσπίζει δικαιώματα ή υποχρεώσεις, αλλά είναι απλώς ένα ενημερωτικό έγγραφο. Επιπρόσθετα, το ζήτημα αφορά το στάδιο βεβαίωσης και είσπραξης φόρου, το οποίο δεν προσβάλλεται με ενδικοφανή προσφυγή.

Η απόφαση αριθμού 574 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει ως απαράδεκτη τη δεύτερη ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα, ο οποίος είχε ήδη υποβάλει πρώτη ενδικοφανή προσφυγή για την ίδια υπόθεση. Ο προσφεύγων ζητούσε την αναδρομική μεταβολή της φορολογικής του κατοικίας από την Ελλάδα στη Γαλλία από το 2014, ισχυριζόμενος ότι δεν υποβλήθηκε το αίτημα λόγω παράλειψης του λογιστή του. Το Συμβούλιο επικαλέστηκε τις διατάξεις των άρθρων 63 ΚΦΔ και 24 Ν.4274/2014, καθώς και την υπ’ αριθ. ... προηγούμενη απορριπτική απόφασή του, υποστηρίζοντας ότι η δεύτερη προσφυγή είναι απαράδεκτη σύμφωνα με τους δικονομικούς κανόνες που απαγορεύουν την επανάκληση της ίδιας υπόθεσης. Η απόφαση επιτρέπει την άσκηση προσφυγής στα Διοικητικά Δικαστήρια εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

Η Απόφαση 230/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της ατομικής ειδοποίησης καταβολής-υπερημερίας του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Λάρισας. Ο προσφεύγων, ως κληρονόμος, αμφισβητούσε οφειλές συνολικού ύψους 4.054,83 € από τους αποβιώσαντες γονείς του, ισχυριζόμενος εσφαλμένη καταλογισμό ακινήτων βάσει ψευδών δηλώσεων Ε9 και προβλήματα υγείας της μητέρας του. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η ατομική ειδοποίηση δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη που να προσβάλλεται με ενδικοφανή προσφυγή σύμφωνα με τον ΚΦΔ. Επειδή η πράξη είναι πληροφοριακού χαρακτήρα και εκδίδεται στο πλαίσιο της διοικητικής εκτέλεσης, το κατάλληλο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή κατά (α) της απόρριψης αιτήματος μεταβολής φορολογικής κατοικίας από την Ελλάδα στη Γερμανία για το έτος 2023 και (β) της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος 2023 ύψους 3.205,70€. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως προς το αίτημα μεταβολής κατοικίας ως απαράδεκτη επειδή, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ, η διαφορά αυτή είναι ακυρωτική και προσβάλλεται μόνο με αίτηση ακυρώσεως ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων, και όχι με ενδικοφανή. Ως προς την πράξη προσδιορισμού φόρου, η προσφυγή απορρίφθηκε ως αβάσιμη, καθώς η προσφεύγουσα υπέβαλε όλες τις σχετικές δηλώσεις ως φορολογικός κάτοικος Ελλάδας χωρίς επιφύλαξη, και ουδέποτε υπέβαλε ολοκληρωμένο αίτημα μεταβολής φορολογικής κατοικίας με τα πλήρη απαιτούμενα δικαιολογητικά.

Η Απόφαση 163/03.02.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00 € από την Δ.Ο.Υ. Καλαμαριάς. Το πρόστιμο είχε επιβληθεί λόγω εκπρόθεσμης υποβολής τροποποιητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι ο Ε.Φ.Κ.Α. είχε προσθέσει μεταγενέστερα εισόδημα δίχως να την ενημερώσει. Ωστόσο, η Δ.Ε.Δ. έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη: πρώτον, επειδή η προσφυγή κατά της αρχικής πράξης επιβολής προστίμου υποβλήθηκε εκπρόθεσμα, μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από την κοινοποίησή της, και δεύτερον, επειδή η προσφυγή κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. για τη διαγραφή του προστίμου αποτελεί επιβεβαιωτική πράξη που στερείται εκτελεστού χαρακτήρα.