ΔΕΔ/Θεσ/404/2025

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων, κάτοικος Ελλάδας, απέκτησε εισόδημα από μισθωτή εργασία στη Νορβηγία ύψους 16.207,03€ και είχε καταβάλει φόρο αλλοδαπής 4.051,63€. Ισχυριζόταν ότι η φορολογική αρχή λανθασμένα δεν έλαβε υπόψη το σύνολο του φόρου αυτού προς έκπτωση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, καθώς, σύμφωνα με το Άρθρο 9 του Ν.4172/2013, η μείωση του φόρου λόγω φόρου αλλοδαπής δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό του φόρου που αναλογεί για το συγκεκριμένο εισόδημα στην Ελλάδα. Υπολογίστηκε ότι ο φόρος που αναλογεί για το εισόδημα της Νορβηγίας στην Ελλάδα ανερχόταν σε 1.988,43€, με αποτέλεσμα το τελικό χρεωστικό ποσό να παραμείνει στα 1.250,22€.

Η απόφαση 1436/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής καθηγήτριας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η προσφεύγουσα ζητούσε τη διαγραφή του φόρου που αναλογεί στο ειδικό επίδομα βιβλιοθήκης για τα φορολογικά έτη 2022, 2023 και 2024, υποστηρίζοντας ότι δεν αποτελεί φορολογητέο εισόδημα. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τις πράξεις προσδιορισμού φόρου, λόγω του ότι το επίδομα, σύμφωνα με τη νομοθεσία του Ν. 5045/2023, εντάσσεται στις τακτικές μηνιαίες αποδοχές. Δεδομένου πως δεν εξαιρείται ρητά από τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, φορολογείται ως εισόδημα από μισθωτή εργασία.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας κατά της σιωπηρής απόρριψης αιτήματος επανεκκαθάρισης της τροποποιητικής δήλωσης Φορολογίας Εισοδήματος Νομικών Προσώπων φορολογικού έτους 2021. Η προσφεύγουσα ζητούσε την έντοκη επιστροφή φόρου αλλοδαπής ύψους 250.341,24 €, που είχε καταβληθεί στην Τουρκία για μερίσματα και δεν είχε αναγνωριστεί προς έκπτωση. Η εταιρεία επικαλέστηκε αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), υποστηρίζοντας ότι πρέπει να αναγνωριστεί το συνολικό ποσό. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι, βάσει του άρθρου 9 του ν.4172/2013 και της οικείας Σύμβασης Αποφυγής Διπλής Φορολογίας (ΣΑΔΦ) Ελλάδας-Τουρκίας, το ποσό του φόρου που εκπίπτει (κωδ. 619) περιορίζεται στο ποσό του φόρου που αναλογεί για το εισόδημα αυτό στην Ελλάδα (116.376,06 €), καθώς δεν προέκυψε επαρκές ποσό φόρου στο συνολικό φορολογητέο εισόδημα για να χωρέσει η έκπτωση ολόκληρου του αλλοδαπού φόρου.

Η απόφαση 1477 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2024. Η προσφεύγουσα, ως μέλος Ε.ΔΙ.Π. του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ζήτησε να διαγραφεί ο φόρος που αναλογεί στο ειδικό επίδομα βιβλιοθήκης ύψους 1.200,00€, υποστηρίζοντας ότι δεν αποτελεί φορολογητέο εισόδημα. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι με βάση τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013) και την εγκύκλιο ΔΕΑΦ-68544/13.06.2025 της ΑΑΔΕ, το επίδομα βιβλιοθήκης (ν. 5045/2023) εντάσσεται στις τακτικές αποδοχές και αποτελεί φορολογητέο εισόδημα από μισθωτή εργασία, καθώς δεν υπάρχει ρητή νομοθετική πρόβλεψη εξαίρεσής του. Το τελικό ποσό φόρου που προέκυψε βάσει της απόφασης ήταν 0,00€.

Η απόφαση 1474/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023, με τελικό χρεωστικό ποσό 4.769,42€. Ο προσφεύγων, μέλος ΕΔΙΠ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ζητούσε τη διαγραφή του φόρου που αναλογεί στο ειδικό επίδομα βιβλιοθήκης (1.200€) που έλαβε, υποστηρίζοντας ότι δεν είναι φορολογητέο εισόδημα. Η ΔΕΔ επικύρωσε την πράξη, βασιζόμενη στις διατάξεις του Ν. 5045/2023 και του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (Ν. 4172/2013). Ειδικότερα, έκρινε, σύμφωνα και με σχετική οδηγία της ΑΑΔΕ (ΔΕΑΦ-68544/13.06.2025), ότι το επίδομα αυτό εντάσσεται στις τακτικές αποδοχές και φορολογείται ως εισόδημα από μισθωτή εργασία, καθώς δεν προβλέπεται ρητή εξαίρεση ή απαλλαγή του.

Η Απόφαση 149/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εξετάζει εκ νέου, κατόπιν αναπομπής από το Διοικητικό Πρωτοδικείο, ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης αίτησης μερικής ανάκλησης/τροποποίησης δήλωσης φόρου εισοδήματος οικονομικού έτους 2014 (χρήση 2013). Η διαφορά αφορά τη φορολόγηση ποσού 38.709,77 ευρώ που προήλθε από την εκκαθάριση του Επενδυτικού Λογαριασμού Κάλυψης Στεγαστικών Παροχών του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Η ΔΕΔ κρίνει ότι το ποσό αυτό συνιστά εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, με δικαίωμα είσπραξης που αποκτήθηκε στις 18/01/2013. Ως εκ τούτου, αποτελεί φορολογητέο εισόδημα της χρήσης 2013 (οικ. έτος 2014). Η ΔΕΔ απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή, επιβεβαιώνοντας ότι το ποσό πρέπει να ληφθεί υπόψη για την εκκαθάριση των φορολογικών υποχρεώσεων του οικονομικού έτους 2014.

Η απόφαση 1144/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που κατατέθηκε στις 25.02.2025. Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε την πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023, ζητώντας την ακύρωσή της. Ο βασικός ισχυρισμός της ήταν ότι δεν έπρεπε να εφαρμοστεί ο τεκμαρτός τρόπος φορολόγησης (ελάχιστο καθαρό εισόδημα), καθώς δεν είχε συμπληρωθεί τριετία από την έναρξη των εργασιών της στις 07.06.2023. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσφυγή ήταν εκπρόθεσμη, καθώς η προσβαλλόμενη πράξη είχε κοινοποιηθεί νόμιμα στις 04.08.2024 (δέκα ημέρες μετά την ανάρτηση στο Taxisnet).

Η απόφαση 912/19.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2018, συνολικού ύψους 18.591,09€. Η πράξη επιβλήθηκε από το 2ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης λόγω μη δήλωσης μισθωτού εισοδήματος 41.682,43€ (67.608,91 AUD) που αποκτήθηκε στην Αυστραλία, καθώς ο προσφεύγων παρέμεινε φορολογικός κάτοικος Ελλάδας. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί τυπικών πλημμελειών της πράξης (όπως έλλειψη σφραγίδας/αριθμού πρωτοκόλλου), επικαλούμενη την αρχή της αλυσιτέλειας. Επιπλέον, ο ισχυρισμός για μη πίστωση φόρου αλλοδαπής απορρίφθηκε, καθώς ο προσφεύγων δεν προσκόμισε την απαιτούμενη πρωτότυπη βεβαίωση καταβολής φόρου με προξενική θεώρηση. Αν και η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι το φορολογητέο εισόδημα ήταν υψηλότερο βάσει της μέσης ετήσιας ισοτιμίας, διατηρήθηκε το αρχικά καταλογισθέν ποσό λόγω της αρχής της μη χειροτέρευσης της θέσης του προσφεύγοντος.

Η απόφαση 1476 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κατά πράξης προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2024. Ο προσφεύγων ζητούσε τη διαγραφή του φόρου που αναλογεί στο ειδικό επίδομα βιβλιοθήκης (€2.400 ακαθάριστο), υποστηρίζοντας ότι δεν είναι φορολογητέο. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή και επικύρωσε την αρχική πράξη. Η απόφαση βασίστηκε στην ερμηνεία των άρθρων 12 και 15 του ΚΦΕ και του εγγράφου ΔΕΑΦ-68544/13.06.2025 της ΑΑΔΕ, σύμφωνα με την οποία το ειδικό επίδομα βιβλιοθήκης του ν. 5045/2023 εντάσσεται στις τακτικές αποδοχές και φορολογείται ως εισόδημα από μισθωτή εργασία, καθώς δεν υπάρχει ρητή νομοθετική πρόβλεψη για απαλλαγή του.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου κατά της σιωπηρής απόρριψης της Τροποποιητικής-Ανακλητικής Δήλωσης Φόρου Εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2020. Ο φορολογούμενος, κάτοικος Ολλανδίας, είχε λάβει εφάπαξ ποσό από ασφαλιστήριο συνταξιοδοτικό σύμβατο ως εισόδημα, το οποίο φορολογήθηκε στην Ελλάδα. Ο ισχυρισμός του ότι το ποσό απαλλάσσεται από φόρο βάσει της Σύμβασης Αποφυγής Διπλής Φορολογίας μεταξύ Ελλάδας και Ολλανδίας κρίθηκε αβάσιμος, καθώς η συγκεκριμένη πληρωμή μπορεί να φορολογηθεί και στα δύο κράτη σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης. Η αρμόδια φορολογική αρχή επιβεβαίωσε την ορθότητα της αρχικής φορολόγησης και της απόρριψης της τροποποιητικής δήλωσης.