ΔΕΔ/Θεσ/489/2024

Η απόφαση αριθμού 440 εκδόθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στις 20-02-2024 και αφορά ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «………………………….» έναντι απορριπτικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Πατρών για αίτημα επανεξέτασης κατά το άρθρο 63Β του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Η προσφυγή αντίκειτο σε διαφόρων ετών (2015-2018) οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και επιβολής προστίμων. Το Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη υποβληθεί δύο φορές για τις ίδιες πράξεις και δεν πληρούσε τα κριτήρια του άρθρου 63Β, αφού απαιτούνταν περαιτέρω ελεγκτικές διαδικασίες. Επιπλέον, υπογράμμισε ότι η προσφυγή για τρίτη φορά είναι απαράδεκτη σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση 572 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών κάνει δεκτή την ενδικοφανή προσφυγή κληρονόμου σχετικά με Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος (φορολογικό έτος 2018) της αποβιώσασας μητέρας του. Η πράξη είχε εκδοθεί από το ΚΕΦΟΔΕ Αττικής, καθώς είχε προσδιοριστεί πρόσθετος φόρος λόγω μη δήλωσης όλων των τόκων αλλοδαπής προέλευσης (Γαλλία), στοιχεία που λήφθηκαν μέσω αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε και απέδειξε ότι το συνολικό ποσό των τόκων από τους κοινούς λογαριασμούς είχε ήδη δηλωθεί από τους συνδικαιούχους (μητέρα, πατέρας, γιος) στις αρχικές δηλώσεις τους, αν και με διαφορετική κατανομή από το 1/3 που είχε υπολογίσει η Φορολογική Αρχή. Βάσει των προσκομιζόμενων αποδεικτικών, η Δ.Ε.Δ. έκρινε βάσιμο τον ισχυρισμό και ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη.

Η Απόφαση 555/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που στράφηκε κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου του άρθρου 53 του ΚΦΔ, ύψους 100,00€, για το φορολογικό έτος 2018, η οποία επιβλήθηκε για εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικής δήλωσης φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων (ΦΕφΠ). Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η εκπρόθεσμη υποβολή οφειλόταν στην ετεροχρονισμένη συμπληρωματική έκδοση βεβαίωσης αποδοχών από τον εργοδότη, οι οποίες αφορούσαν αναδρομικά ποσά φορολογούμενα στο 2018. Η ΔΕΔ έκρινε τον ισχυρισμό αβάσιμο διότι η προσφεύγουσα είχε λάβει γνώση των αναδρομικών αποδοχών στις 19/7/2020, αλλά υπέβαλε την τροποποιητική δήλωση εκπρόθεσμα στις 24/2/2024 (αντί της 31/12/2020). Συνεπώς, η ΔΕΔ επικύρωσε το πρόστιμο.

Η απόφαση 394/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 18/11/2024 κατά της αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων. Ο προσφεύγων ζήτησε την τροποποίηση της δήλωσης φόρου εισοδήματος του οικονομικού έτους 2011, δηλώνοντας επισκευαστικό δάνειο ύψους 150.000€ στον κωδικό 781. Η Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων απέρριψε το αίτημα λόγω παραγραφής του δικαιώματος υποβολής τροποποιητικής δήλωσης. Η ΔΕΔ έκρινε νόμιμη την απόρριψη. Βάσει των διατάξεων του Ν. 5104/2024 (Κ.Φ.Δ.) και του Ν. 2238/1994, η ΔΕΔ αποφάνθηκε ότι η προθεσμία για υποβολή τροποποιητικής δήλωσης για το οικονομικό έτος 2011 είχε λήξει στις 31/12/2016, απορρίπτοντας ως αβάσιμο τον ισχυρισμό του προσφεύγοντος.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Α' Θεσσαλονίκης σχετικά με αίτημα τροποποίησης δήλωσης φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2008. Ο προσφεύγων είχε δηλώσει εκ παραδρομής το εμβαδόν της κύριας κατοικίας του 2.770,00 τ.μ. αντί του ορθού 27,70 τ.μ., με αποτέλεσμα τον καταλογισμό κύριου φόρου 23.046,97 €. Η υπόθεση αναπέμφθηκε στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) κατόπιν απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, προκειμένου να κριθεί η βασιμότητα της ενδικοφανούς προσφυγής κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. του Οκτωβρίου 2014. Η ΔΕΔ απέρριψε τελικά την προσφυγή, κρίνοντας ότι η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014, ήτοι πέραν του χρόνου πενταετούς παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου για επιβολή φόρου (οικονομικό έτος 2008), καθιστώντας τον σχετικό ισχυρισμό αβάσιμο.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023 της Δ.Ο.Υ. Ξάνθης, η οποία κατέληξε σε χρεωστικό ποσό 400,00€ (τέλος επιτηδεύματος). Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι η φορολογική αρχή λανθασμένα δεν έλαβε υπόψη ποσό 648,00€ παρακρατούμενων φόρων από επιχειρηματική δραστηριότητα. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απέρριψε τον ισχυρισμό ως αβάσιμο, καθώς η ανάλυση της εκκαθάρισης απέδειξε ότι το ποσό των 648,00€ λήφθηκε υπόψη στον συνολικό υπολογισμό του παρακρατηθέντος φόρου. Επίσης, η ΔΕΔ επεσήμανε στον προσφεύγοντα ότι είχε επιλέξει εσφαλμένα την κατηγορία προέλευσης του φόρου αλλοδαπής (για μερίσματα από τη Βουλγαρία) και ότι έχει τη δυνατότητα να υποβάλει τροποποιητική δήλωση για τη διόρθωση αυτής της επιλογής έως το τέλος του 2029. Κατόπιν αυτών, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε.

Η Απόφαση 596/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς του 3ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής, φορολογικού έτους 2010. Οι προσφεύγοντες, γονείς ενός ανήλικου τέκνου, αμφισβήτησαν την αρχική αξία ακινήτου 1.000 τ.μ. που είχε προσδιοριστεί στα 535.000,00€ (€535/τ.μ.), υποστηρίζοντας ότι το μοναδικό συγκριτικό στοιχείο ήταν ανεπαρκές. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραγραφής, αλλά έκανε εν μέρει δεκτό τον ισχυρισμό περί λανθασμένου προσδιορισμού αξίας, λαμβάνοντας υπόψη προηγούμενες αποφάσεις του ΣτΕ. Καθορίστηκε νέα τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο στα 338,00€, με αποτέλεσμα η συνολική αξία του ακινήτου να διαμορφωθεί στα 338.000,00€. Κατόπιν αυτού, η τελική συνολική φορολογική υποχρέωση (φόρος και πρόστιμο) μειώθηκε από 29.150,00€ σε 7.480,00€.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος φορολογικού έτους 2018. Η προσφεύγουσα είχε λάβει εισόδημα από τόκους αλλοδαπής προέλευσης ύψους 4.200,00 € (από το Ηνωμένο Βασίλειο), το οποίο αρχικά δεν είχε δηλώσει. Η προσφεύγουσα, μετά την έκδοση αρχικής τροποποιητικής δήλωσης (με την οποία δήλωσε 1.600,00 €), προσέβαλε τη δεύτερη οίκοθεν τροποποιητική δήλωση που καταχώρισε το σύνολο του ποσού. Ο κύριος ισχυρισμός της προσφεύγουσας ήταν ότι η φορολογική αρχή, κατά την οίκοθεν εκκαθάριση, προέβη σε βεβαίωση χωρίς να διαγράψει το ποσό που είχε βεβαιωθεί στην πρώτη τροποποιητική δήλωση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό ως αβάσιμο, καθώς από τα στοιχεία του TAXIS προέκυψε ότι η διαφορά του τελικού πιστωτικού υπολοίπου υπολογίστηκε ορθώς. Συνεπώς, η προσφυγή απορρίφθηκε, επικυρώνοντας τελικό πιστωτικό ποσό 401,68 €.

Η απόφαση 1326/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά της πράξης επιβολής προστίμου ύψους 250,00€ από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Πολυγύρου, για το φορολογικό έτος 2020. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της 2ης τροποποιητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος, η οποία αφορούσε αναδρομικά ποσά. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η επιβολή του προστίμου ήταν μη νόμιμη, καθώς η δήλωση αφορούσε αναδρομικά κύριας σύνταξης και το επιπλέον ποσό φόρου προς καταβολή δεν υπερέβαινε τα 100€. Η Υπηρεσία όμως διαπίστωσε ότι η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε εκπροθέσμως στις 09-08-2024 (ενώ έπρεπε να υποβληθεί έως 31-12-2023), σχετικά με αναδρομικά επικουρικής σύνταξης, και ότι η διαφορά φόρου μεταξύ της αρχικής και της 2ης τροποποιητικής δήλωσης ήταν μεγαλύτερη των 100€, απορρίπτοντας ως αβάσιμο τον ισχυρισμό του.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής, με ημερομηνία κατάθεσης 29.10.24, κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της πράξης, ισχυριζόμενος ότι δεν ασκεί ατομική δραστηριότητα λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας, το οποίο δεν του επέτρεψε να δηλώσει τη διακοπή αυτής, με αποτέλεσμα να προσδιοριστεί ελάχιστο καθαρό εισόδημα ύψους 14.534,52€. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη για δύο λόγους. Πρώτον, διότι ο προσφεύγων είχε ήδη ασκήσει προηγούμενη ενδικοφανή προσφυγή κατά της ίδιας πράξης, η οποία είχε απορριφθεί. Δεύτερον, η κρινόμενη προσφυγή ασκήθηκε εκπρόθεσμα, καθώς η πράξη θεωρήθηκε κοινοποιηθείσα στις 15.07.24, ενώ η προσφυγή κατατέθηκε στις 29.10.24, δηλαδή μετά την πάροδο της προβλεπόμενης προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών.