ΔΕΔ/Θεσ/265/2025

Η απόφαση (Αριθμ. 1319/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Δ’ Θεσσαλονίκης. Ο προσφεύγων ζητούσε τη μείωση του δηλωθέντος ποσού δαπάνης απόκτησης ακινήτων (κωδικός 735) από €261.222,82 σε €13.222,82 για το φορολογικό έτος 2020. Υποστήριξε ότι η αγορά ακινήτου των €251.000,00 δεν έγινε με χρηματική καταβολή, αλλά μέσω συμψηφισμού χρέους από σύμβαση δανείου του 2014. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας την απόφαση της Δ.Ο.Υ., καθώς ο συμψηφισμός δεν αποδεικνυόταν επαρκώς (απουσία δήλωσης του δανείου του 2014 και ασαφή δικαιολογητικά), και ο προσφεύγων ζητούσε απλώς μείωση του τεκμηρίου.

Η απόφαση 213 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων. Ο προσφεύγων ζήτησε την τροποποίηση της δήλωσης φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2022 ώστε να συμπεριλάβει ποσό 80.000,00€ ως δάνειο για την κάλυψη τεκμηρίων, αν και επρόκειτο για επιχειρηματικό δάνειο. Ο προσφεύγων υποστήριξε ότι ο σκοπός λήψης του δανείου ήταν η αγορά κατοικίας, η οποία πραγματοποιήθηκε. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη επειδή υποβλήθηκε εκπρόθεσμα. Η κοινοποίηση της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. είχε συντελεστεί στις 19.07.2024, ενώ η 30ήμερη προθεσμία του άρθρου 72 παρ. 1 του Ν. 5104/2024 είχε παρέλθει.

Η απόφαση 50 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (Φ.Μ.Α.) της Δ.Ο.Υ. Κέρκυρας. Η εταιρεία είχε αποκτήσει αγροτεμάχιο 44.443,37 τ.μ., δηλώνοντας 14.072,12 τ.μ. ως δασική έκταση. Η Δ.Ο.Υ. προσδιόρισε την αξία στα 25,00€/τ.μ. χρησιμοποιώντας ακατάλληλα συγκριτικά στοιχεία από άλλη κοινότητα. Η ΔΕΔ έκριvε την αξία υψηλή, καθώς η Δ.Ο.Υ. δεν αιτιολόγησε επαρκώς την επιλογή των συγκριτικών, παραβιάζοντας το άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 998/1979 για τον προσδιορισμό αξίας δασικής γης. Η ΔΕΔ καθόρισε τελικά την αξία στα 12,00€/τ.μ. και τροποποίησε την πράξη, μειώνοντας το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό.

Η απόφαση 255/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής Ιδιωτικής Κεφαλαιουχικής Εταιρείας. Η εταιρεία ζητούσε την ακύρωση αρνητικής απάντησης από τον Προϊστάμενο της ΔΟΥ Βόλου σχετικά με αίτημα επιστροφής ή συμψηφισμού του τέλους ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση, συνολικού ύψους 1.236,36€. Η προσφεύγουσα υποστήριζε ότι, λόγω του κωδικού NACE 55.20.02 (αυτοεξυπηρετούμενα καταλύματα – τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες), δεν είχε φορολογική υποχρέωση καταβολής του τέλους. Η ΔΕΔ απέρριψε την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη, διότι διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα είχε ήδη καταθέσει προγενέστερη ενδικοφανή προσφυγή κατά της ίδιας αρνητικής απάντησης, γεγονός που απαγορεύεται δικονομικά σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση 1029/30-05-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογουμένου κατά της αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων. Ο Προϊστάμενος της Δ.Ο.Υ. αρνήθηκε την παραλαβή και εκκαθάριση τροποποιητικής δήλωσης φόρου κληρονομιάς, ύψους 350.206,54€, που αφορούσε χρηματικό ποσό σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό (joint account), με το σκεπτικό ότι οι καταθέσεις αυτές απαλλάσσονται από τον φόρο κληρονομίας και επομένως δεν αποτελούν αντικείμενο φόρου. Η ΔΕΔ έκανε δεκτή την προσφυγή, βασιζόμενη στο σκεπτικό ότι η απαλλαγή από τον φόρο δεν συνεπάγεται απαλλαγή του φορολογουμένου από την υποχρέωση υποβολής της δήλωσης φόρου κληρονομιάς, οδηγώντας στην ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης και την υποχρέωση εκκαθάρισης της δήλωσης.

Η Απόφαση 460 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά ατομικής ειδοποίησης καταβολής οφειλών και αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Πολυγύρου. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε βεβαιωμένες οφειλές ύψους €13.635,42, προερχόμενες από κληρονομιά του θείου του. Ισχυριζόταν ότι προέβη εμπρόθεσμα σε αποποίηση της κληρονομιάς στις 18.10.2024, μέσα στην τετράμηνη προθεσμία από την ημερομηνία που έλαβε γνώση της επαγωγής της κληρονομίας μέσω της κοινοποίησης της ατομικής ειδοποίησης στις 27.09.2024. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι ασκήθηκε εκπρόθεσμα στις 20.11.2024, ξεπερνώντας το 30ήμερο όριο. Επιπλέον, κρίθηκε ότι η αμφισβήτηση της αρνητικής απάντησης αφορά στάδιο διοικητικής εκτέλεσης και έπρεπε να ασκηθεί με ανακοπή, όχι με ενδικοφανή προσφυγή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Βόλου, σχετικά με αίτημα διαγραφής τελών κυκλοφορίας συνολικού ύψους 12.075,54€ για τα έτη 2001-2012. Η προσφεύγουσα ζητούσε τη διαγραφή λόγω παραγραφής. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη για δύο κύριους λόγους: Πρώτον, κρίθηκε εκπρόθεσμη, καθώς υποβλήθηκε στις 17.12.2024 μετά την παρέλευση της προθεσμίας των 30 ημερών από τη συντέλεση της κοινοποίησης (21.10.2024). Δεύτερον, η ΔΕΔ έκρινε ότι δεν έχει αρμοδιότητα, καθώς τα τέλη κυκλοφορίας δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση 554/03-04-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από τον νόμιμο εκπρόσωπο εταιρείας κατά της αρνητικής απάντησης του προϊσταμένου της Ζ΄ Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης. Η εταιρεία ζητούσε τη διαγραφή συνολικά δεκαπέντε (15) προστίμων ύψους 100,00 € έκαστο, που της επιβλήθηκαν λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δηλώσεων Φ.Π.Α. για τις φορολογικές περιόδους των ετών 2022, 2023 και 2024. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχε υποχρέωση υποβολής αυτών των δηλώσεων, καθώς η εταιρεία είχε τεθεί αναδρομικώς σε καθεστώς αδράνειας από 31/07/2018. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η αρνητική απάντηση της Δ.Ο.Υ. αποτελεί έγγραφο πληροφοριακού χαρακτήρα, στερούμενο εκτελεστότητας, και ως εκ τούτου δεν συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη που να υπάγεται στην αρμοδιότητα της ΔΕΔ βάσει του άρθρου 72 παρ. 1 του Ν.5104/2024.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογούμενης κατά αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ρεθύμνου, σχετικά με τον χαρακτηρισμό του εισοδήματός της για το φορολογικό έτος 2023. Η προσφεύγουσα ζητούσε να φορολογηθεί ως μισθωτή (εξαρτημένη εργασία) αντί ως ασκούσα επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς το 100% του εισοδήματός της προερχόταν από σύμβαση με τον Δήμο Ρεθύμνου και δεν διέθετε επαγγελματική εγκατάσταση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) έκρινε ότι, βάσει των πραγματικών δεδομένων και προηγούμενων εγγράφων του Δήμου που επιβεβαίωναν τον εξαρτημένο χαρακτήρα των υπηρεσιών (σχέση εξαρτημένης εργασίας), συντρέχουν οι προϋποθέσεις της περ. β΄ της παρ. 2 του άρθρου 12 του Ν. 4172/2013. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ ακύρωσε την αρνητική απάντηση και διέταξε τη Δ.Ο.Υ. να διενεργήσει νέα εκκαθάριση με βάση την κλίμακα φορολογίας εισοδήματος μισθωτών.

Η Απόφαση 1237/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Κομοτηνής. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της άρνησης τροποποίησης της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος 2018, με σκοπό τη μεταφορά ποσού 155.992,07 € (αποζημίωση για την καταστροφή αλιευτικού σκάφους) από τον κωδικό 659 (εισόδημα υποκείμενο σε ειδική εισφορά αλληλεγγύης) στον κωδικό 781 (χρηματικά ποσά από διάθεση περιουσιακών στοιχείων, μη υποκείμενα σε εισφορά). Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή όχι επί της ουσίας, αλλά για τον λόγο ότι το οικείο έγγραφο της ενδικοφανούς προσφυγής δεν έφερε την απαιτούμενη Ψηφιακή Βεβαίωση Εγγράφου μέσω gov.gr και ήταν ανυπόγραφο, παραβιάζοντας τις προϋποθέσεις του άρθρου 2 της Α. 1165/2022.