ΔΕΔ/Θεσ/523/2025

Η Απόφαση 1110 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος φορολογικού έτους 2021, η οποία καταλόγισε συνολικό ποσό 6.968,67€ (φόρο 4.645,78€ και πρόστιμο 2.322,89€). Ο έλεγχος αρχικά εφάρμοσε την έμμεση τεχνική ανάλυσης ρευστότητας λόγω αγοράς μετοχών (29.000,00€) και πληρωμής ασφαλίστρων που δεν δικαιολογούνταν από το δηλωθέν εισόδημα. Μετά την υποβολή απόψεων του προσφεύγοντα, ο έλεγχος αποδέχτηκε την κληρονομιά ύψους 280.000,00€ ως πηγή του κεφαλαίου, παύοντας την εφαρμογή των έμμεσων τεχνικών. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι ο προσφεύγων δεν αξιοποίησε τη δυνατότητα υποβολής τροποποιητικής δήλωσης για να δηλώσει την ανάλωση κεφαλαίου για την κάλυψη του τεκμηρίου αγοράς των μετοχών, με αποτέλεσμα ο προσδιορισμός του φορολογητέου εισοδήματος βάσει των γενικών διατάξεων να κριθεί νόμιμος.

Η απόφαση (Αριθμός 523/2025) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. και Πράξης Επιβολής Προστίμου, συνολικού ποσού 27.573,24€, για τη φορολογική περίοδο 01.01.2018 - 31.12.2018. Ο έλεγχος (2ο ΕΛ.ΚΕ. Αττικής) εφάρμοσε έμμεσες τεχνικές (αρχή των αναλογιών) για τον προσδιορισμό των εσόδων, κρίνοντας το λογιστικό σύστημα μη αξιόπιστο λόγω υψηλού ποσοστού ανεξήγητων ακυρώσεων πωλήσεων ύψους 13,1771%. Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, κρίνοντας ότι πληρούται η προϋπόθεση του άρθρου 28 παρ.1 περ. α΄ του ν.4172/2013 για την εφαρμογή έμμεσων τεχνικών, ότι υπήρξε νόμιμη κοινοποίηση και τήρηση της διαδικασίας προηγούμενης ακρόασης. Ως εκ τούτου, επικυρώθηκε ο καταλογισμός.

Η Απόφαση 79 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος του ΚΕΦΟΜΕΠ για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος είχε διαπιστώσει αδήλωτα ποσά από τραπεζικές κινήσεις, τα οποία φορολογήθηκαν ως εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα (106.514,96 €) και ως προσαύξηση περιουσίας (102.200,04 €) μέσω καταθέσεων μετρητών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη αιτιολογίας για τη χρήση έμμεσων τεχνικών και ότι τα ποσά προέρχονταν από επανακαταθέσεις ή διαθέσιμα κεφάλαια προηγούμενων ετών. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι δεν εφαρμόστηκαν έμμεσες τεχνικές αλλά έλεγχος προσαύξησης περιουσίας, ενώ οι ισχυρισμοί περί επανακαταθέσεων δεν τεκμηριώθηκαν. Επικυρώθηκε συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση για το 2018 ύψους 82.901,13 €.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2021. Ο προσφεύγων, ως κληρονόμος του θανόντα, επεχείρησε να δικαιολογήσει τη δήλωση εισοδήματος με βάση ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών, αλλά η φορολογική αρχή δεν αποδέχτηκε πλήρως τον υποβληθέντα πίνακα. Ο προσφεύγων προσκόμισε νέα στοιχεία, όπως βεβαιώσεις για εισαγωγές συναλλάγματος και τόκους καταθέσεων, τα οποία όμως δεν θεωρήθηκαν επαρκή για την αναγωγή της διαφοράς τεκμηρίων. Η Διεύθυνση Ελέγχου ακύρωσε την προσφυγή και επικύρωσε την αρχική φορολογική πράξη.

Η Απόφαση 180/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας ατομικής επιχείρησης κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η φορολογική αρχή επικύρωσε τον προσδιορισμό του εισοδήματος βάσει γενικών διατάξεων και έμμεσων τεχνικών ελέγχου (ανάλυση ρευστότητας), καθώς διαπιστώθηκε λήψη 41 εικονικών φορολογικών στοιχείων το 2018 και μη αιτιολογημένες πρωτογενείς τραπεζικές πιστώσεις. Συγκεκριμένα, 185.058,15€ (2018) και 175.373,00€ (2019) θεωρήθηκαν αποκρυβέντα έσοδα. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί νομιμότητας των συναλλαγών και παραβίασης της διαδικασίας.

Η απόφαση 108/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ασκούντα ατομική επιχείρηση (βουλκανιζατέρ) κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020. Οι πράξεις αυτές βασίστηκαν στην εφαρμογή έμμεσων τεχνικών ελέγχου (ανάλυση ρευστότητας) λόγω διαπιστωμένης αδικαιολόγητης προσαύξησης περιουσίας. Απορρίφθηκε ο ισχυρισμός του προσφεύγοντος περί μη υποχρέωσης ηλεκτρονικής εξόφλησης αποδοχών προσωπικού πριν την 01.07.2019, καθώς η σχετική διάταξη (άρθρο 23 περ. ιδ' ν. 4172/2013) ίσχυε από το 2016. Επιπλέον, οι ισχυρισμοί για μη έκπτωση δαπανών εξόφλησης προσωπικού και μη καταβληθεισών ασφαλιστικών εισφορών κρίθηκαν αναπόδεικτοι, δεδομένου ότι η Δ.Ο.Υ. είχε ήδη αποδεχθεί ορισμένες προσαρμογές βάσει των αρχικών προσκομισθέντων στοιχείων.

Η απόφαση (Αριθμός 721/02-05-2025) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά διορθωτικής πράξης προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμου για το φορολογικό έτος 2021, συνολικού ύψους €86.224,64. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την καταλογιζόμενη προσαύξηση περιουσίας ύψους €174.191,80 και την εφαρμογή της έμμεσης τεχνικής ανάλυσης ρευστότητας. Η Φορολογική Διοίκηση διαπίστωσε ότι το δηλούμενο μηδενικό εισόδημα του προσφεύγοντα δεν κάλυπτε τις προσωπικές δαπάνες διαβίωσης, δικαιολογώντας έτσι την εφαρμογή της έμμεσης τεχνικής. Οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα περί γνωστής προέλευσης των πιστώσεων (από εταιρείες ή τρίτους) και περί εσφαλμένου υπολογισμού διαθεσίμων μετρητών, απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι και αναπόδεικτοι.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος του ΚΕΦΟΜΕΠ για το φορολογικό έτος 2019, η οποία επέβαλε διαφορά φόρου €1.895,49 πλέον προστίμου €947,75. Ο έλεγχος είχε προσδιορίσει το εισόδημα του προσφεύγοντος (€8.616,15 έναντι δηλωθείσας ζημίας) με έμμεσες τεχνικές (ανάλυση ρευστότητας), καθώς διαπιστώθηκε ανεπάρκεια του δηλωθέντος εισοδήματος για την κάλυψη των δαπανών διαβίωσης και υπήρχαν παραβάσεις μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την αρμοδιότητα του ΚΕΦΟΜΕΠ και την εφαρμογή των έμμεσων μεθόδων, καθώς και την μη λήψη υπόψη διαθεσίμου κεφαλαίου προηγουμένων ετών. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς κρίνοντας ότι το ΚΕΦΟΜΕΠ ήταν αρμόδιο λόγω της υψηλής αξίας της ακίνητης περιουσίας του προσφεύγοντος (άνω του €1.500.000,00) και ότι οι έμμεσες μέθοδοι εφαρμόστηκαν νόμιμα. Ο ισχυρισμός περί διαθεσίμου κεφαλαίου απορρίφθηκε καθώς δεν τεκμηριώθηκε η ύπαρξη μη αναλωθέντος υπολοίπου.

Η απόφαση 1189, ημερομηνίας 25-06-2025, αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων είχε αρχικά δηλώσει μεγάλα ποσά σε κωδικούς «Ανάλωση κεφαλαίου» και «Χρηματικά ποσά που δεν αποτελούν εισόδημα». Η ΔΟΥ Δ΄ Θεσσαλονίκης είχε αρχικά διαγράψει αυτά τα ποσά. Μετά από δύο αναπομπές και την προσκόμιση νέων στοιχείων από τον προσφεύγοντα, η φορολογική αρχή αποδέχθηκε την ανάλωση κεφαλαίου ύψους 15.000.000,00€ και αναγνώρισε επιστροφές καταβεβλημένων κεφαλαίων ύψους 6.728.078,63€, μηδενίζοντας την προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών. Η ΔΕΔ αποφασίζει τη μερική αποδοχή της προσφυγής και την τροποποίηση της προσβαλλόμενης πράξης, με τελική πληρωτέα φορολογική υποχρέωση 69.200,08€.

Η απόφαση 468/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Η προσφεύγουσα φορολογήθηκε βάσει τεκμαρτού εισοδήματος λόγω μεγάλης δαπάνης (γονική παροχή/δωρεά €180.000) που προσπάθησε να καλύψει με ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών. Η αρχική πράξη της Δ.Ο.Υ. αναγνώρισε κεφάλαιο προς ανάλωση ύψους €136.722,66. Η ΔΕΔ, εξετάζοντας τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας –ιδίως περί λανθασμένου υπολογισμού του κεφαλαίου– διόρθωσε τον υπολογισμό του τεκμηρίου κατοικίας για το οικονομικό έτος 2011 και συμπεριέλαβε επιπλέον κεφάλαιο από το οικ. έτος 1997. Κατόπιν αυτών, το τελικό προς ανάλωση κεφάλαιο καθορίστηκε στα €140.851,91, οδηγώντας στην τροποποίηση της προσβαλλόμενης πράξης.