ΔΕΔ/Θεσ/623/2025

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα κατά της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής του βάσει του άρθρου 66 παρ. 29 του Ν. 4646/2019. Ο προσφεύγων ζητούσε την αναγνώριση της έλλειψης προϋποθέσεων για την αλληλέγγυα ευθύνη του για οφειλές της εταιρείας «...» και την ακύρωση καταλογιστικών πράξεων εις βάρος του. Ωστόσο, η Υπηρεσία κρίνει την προσφυγή απαράδεκτη, καθώς το ίδιο αίτημα είχε ήδη εξεταστεί και απορριφθεί σε προηγούμενες αποφάσεις, ενώ η υπόθεση βρίσκεται ενώπιον των δικαστηρίων. Η απόφαση επικαλείται τις διατάξεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ και του άρθρου 70 του ΚΔΔ για την απόρριψη της δεύτερης προσφυγής.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος εναντίον της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής του για απαλλαγή από αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές της κυπριακής εταιρείας «...». Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με το άρθρο 50 του ΚΦΔ, καθώς είχε αποχωρήσει από την εταιρεία. Ωστόσο, η Υπηρεσία απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς το ίδιο ζήτημα είχε ήδη εκτελεστεί με προηγούμενες αποφάσεις και βρίσκεται υπό εξέταση στα δικαστήρια. Η απόφαση επικαλείται διατάξεις του ΚΦΔ και του ν. 5036/2023 για την τροποποίηση της αλληλέγγυας ευθύνης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας ανώνυμης εταιρείας εναντίον της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής της για μείωση φορολογικής βάσης και επιστροφή ΦΠΑ ύψους 35.553,98 ευρώ. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι η είσπραξη των απαιτήσεών της από μια οφειλέτρια εταιρεία που υπάχθηκε σε διαδικασία εξυγίανσης ήταν οριστικά αδύνατη, επικαλούμενη το άρθρο 19 παρ. 5α του ν.2859/2000. Ωστόσο, η επιτροπή απέρριψε την προσφυγή καθώς η εταιρεία δεν προσκόμισε τα απαραίτητα στοιχεία που θα αποδείκνυαν με βεβαιότητα το ποσό της απομείωσης της φορολογητέας βάσης, όπως κατάσταση πιστωτών, βεβαίωση από το δικαστήριο και υπεύθυνες δηλώσεις, σύμφωνα με τις οδηγίες της σχετικής διαδικασίας.

Η απόφαση αφορά την προσφυγή μιας φορολογούμενης κατά της φορολογικής πράξης που της επιβλήθηκε για το φορολογικό έτος 2022. Η φορολογούμενη επέκρινε τον υπολογισμό του τεκμαρτού εισοδήματος της, το οποίο προέκυψε από αντικειμενικές δαπάνες, υποστηρίζοντας ότι φιλοξενούσε τη μητέρα της, η οποία είχε σημαντικά εισοδήματα από σύνταξη, με αποτέλεσμα η συνολική δαπάνη να είναι μικρότερη. Το ελεγκτικό συμβούλιο αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας και διέταξε νέα εκκαθάριση, εφαρμόζοντας τις σχετικές διατάξεις του άρθρου 31 του ΚΦΕ. Η απόφαση εκδόθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2024 και προβλέπει δικαίωμα προσφυγής εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

Η απόφαση 316 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κληρονόμου και την ακύρωση πράξης επιβολής προστίμου 100 ευρώ (άρθρο 53 ν. 5104/2024) για το φορολογικό έτος 2018. Το πρόστιμο είχε επιβληθεί από το ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. Αττικής λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης μίσθωσης ακίνητης περιουσίας. Η Διεύθυνση έκρινε ότι η φορολογούμενη, κατά της οποίας στρεφόταν η πράξη, είχε αποβιώσει στις 20.02.2022, δηλαδή πριν την έκδοση της πράξης επιβολής προστίμου (24.10.2024). Δεδομένου ότι τα πρόστιμα για τυπικές/διαδικαστικές παραβάσεις έχουν αυστηρά προσωπικό και κυρωτικό χαρακτήρα, αποσβήνονται με τον θάνατο του υπόχρεου, με αποτέλεσμα την ακύρωση του επιβληθέντος ποσού.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου κατά της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής του για επανεκκαθάριση της φορολογικής δήλωσης του για το έτος 2015, συγκεκριμένα όσον αφορά την αποποίηση φορολογίας για ποσό 52.651,67 €, το οποίο ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι αποτελούσε απόδοση επενδυτικού λογαριασμού του άρθρου 12 παρ. 12 ν. 3082/2002 και δεν θα έπρεπε να φορολογείται ως εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες. Η απόφαση μερικά δέχεται τον ισχυρισμό, διαχωρίζοντας το ποσό σε δύο μέρη: ένα που θεωρείται εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες για το 2014 και ένα που θεωρείται εισόδημα από κεφάλαιο για το 2015, ενώ απορρίπτει την εφαρμογή της διάταξης περί απαλλαγής φορολογίας τόκων από στεγαστικά δάνεια.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και πράξης επιβολής προστίμου 100,00 € για το φορολογικό έτος 2014. Η υπόθεση αφορά φορολογούμενη κάτοικο Ελλάδας που έλαβε συντάξεις από τη Γερμανία, ύψους 23.036,02 €, οι οποίες προστέθηκαν οίκοθεν στο φορολογητέο εισόδημά της από τη Δ.Ο.Υ. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η αποκλειστική αρμοδιότητα φορολόγησης ανήκει στη Γερμανία βάσει της ΣΑΔΦ, καθώς παρείχε υπηρεσίες σε γερμανικό δημόσιο φορέα. Μετά από αναπομπή της υπόθεσης από το Διοικητικό Πρωτοδικείο λόγω αρχικής απόρριψης ως εκπρόθεσμης, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τελικά τους ισχυρισμούς της ως αναπόδεικτους, καθώς δεν προσκομίστηκαν έγγραφα που να πιστοποιούν το νομικό καθεστώς του ασφαλιστικού φορέα ή τον τομέα (δημόσιο/ιδιωτικό) προηγούμενης απασχόλησης, απαραίτητα για την εφαρμογή της ΣΑΔΦ. Επικυρώθηκε το τελικό χρεωστικό ποσό των 4.139,03 €.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας (ΑΜΚΕ) κατά της απόρριψης εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης ΕΝ.Φ.Ι.Α. έτους 2015 και της επακόλουθης πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου. Η εταιρεία προσπάθησε να διορθώσει ένα ανθρώπινο λάθος, όπου για δέκα ακίνητα (ιερούς ναούς) συμπληρώθηκε λανθασμένα ο κωδικός χρήσης («2» αντί του ορθού «3»), με αποτέλεσμα να μην τύχει της νόμιμης απαλλαγής από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 74 του Ν. 5104/2024 περί «πρόδηλης έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης», καθώς για τα επόμενα έτη (2016-2024), η φορολογική αρχή είχε αποδεχθεί τον ορθό κωδικό απαλλαγής, οδηγώντας σε μηδενικό κύριο φόρο. Κατά συνέπεια, ακυρώθηκε η πράξη απόρριψης του ΚΕ.ΦΟ.Κ. Αττικής και διατάχθηκε η τροποποίηση του προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ 2015.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε εκπρόθεσμα από μια φορολογούμενη κατά εκκαθαριστικών σημειωμάτων και πράξεων διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα οικονομικά έτη 2009 έως 2019. Η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη καθώς υποβλήθηκε μετά την παρέλευση της νόμιμης προθεσμίας των 30 ημερών από την κοινοποίηση των πράξεων, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν.4987/2022). Το Ελεγκτικό Συνέδριο επέκρινε επίσης την απουσία συγκεκριμένων ισχυρισμών στη προσφυγή, γεγονός που επιδείνωσε την θέση της προσφευγούσας. Η απόφαση εκδόθηκε στις 07 Φεβρουαρίου 2024 και επιτρέπεται η προσφυγή στα Διοικητικά Δικαστήρια εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε μια φορολογούμενη κατά του διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι μέρος των εσόδων της προέρχεται από τις ΗΠΑ και έχει ήδη φορολογηθεί εκεί, ζητώντας συμψηφισμό του φόρου. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή απέρριψε την προσφυγή, καθώς η φορολογούμενη δεν υπέβαλε τροποποιητική δήλωση για να δηλώσει τα αλλοδαπά έσοδα και τον παρακρατημένο φόρο, παρά το γεγονός ότι διαθέτει τα απαραίτητα δικαιολογητικά, όπως το Έντυπο 1042-S με επίσημη μετάφραση και επισημείωση της Χάγης. Η απόφαση επικαλείται τις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος και τη Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ.