Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Θεσ/653/2025

Η Απόφαση 30/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2021, η οποία εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο του 3ου ΕΛΚΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο έλεγχος είχε καταλογίσει λογιστικές διαφορές ύψους 250.106,95 ευρώ, καθώς έκρινε διάφορες δαπάνες (όπως έξοδα προώθησης, λοιπά έξοδα, ταξίδια και επισκευές κτιρίων, ύψους 214.092,46 ευρώ) ως μη παραγωγικές ή μη τεκμηριωμένες. Η ΔΕΔ επικύρωσε την πράξη, καθώς η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε επαρκή στοιχεία για να αποδείξει τη σύνδεση των δαπανών με την επαγγελματική της δραστηριότητα ή την απόκτηση εσόδων. Συγκεκριμένα, οι μεγάλες δαπάνες βελτίωσης κτιρίου κρίθηκαν ως πάγια στοιχεία προς τμηματική απόσβεση, βάσει της ΠΟΛ 1103/2015. Η συνολική φορολογική υποχρέωση που επικυρώθηκε ανέρχεται σε 47.780,21 ευρώ (φόρος και πρόστιμο).

Η απόφαση 72/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. Οι προσβαλλόμενες πράξεις αφορούσαν τις φορολογικές περιόδους 01.12.2023-31.12.2023 και 01.01.2024-31.05.2024, εξαλείφοντας συνολικό πιστωτικό υπόλοιπο προς έκπτωση και επιστροφή ύψους 26.345,81€, λόγω μη αναγνώρισης επενδυτικών δαπανών. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι οι δαπάνες πραγματοποιήθηκαν για την ανακαίνιση ακινήτου, την αγορά του οποίου είχε προσυμφωνήσει, με σκοπό τη διενέργεια φορολογητέων πράξεων. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι ορθώς η φορολογική αρχή απέρριψε το αίτημα, καθώς δεν προέκυψε συσχέτιση των δαπανών με ακίνητο ιδιοκτησίας ή νόμιμης χρήσης της προσφεύγουσας, ούτε επιβεβαιώθηκε η μεταφορά των αγαθών στο επικαλούμενο ακίνητο, αφού ως τόπος παράδοσης αναγραφόταν η έδρα της εταιρείας.

Η απόφαση 911/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και προστίμου της Δ.Ο.Υ. Έδεσσας για τις φορολογικές περιόδους 2020, 2021 και 2022. Η φορολογική αρχή επέβαλε ΦΠΑ σε συναλλαγές χωρίς Ειδικό Διπλότυπο Δελτίο Απαλλαγής ΦΠΑ και σε ενδοκοινοτικές παραδόσεις, ύψους €28.930,05 (2020) και €22.518,84 (2022), κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε η φυσική μεταφορά των αγαθών, καθώς και σε αποκρυβείσα ύλη. Απέρριψε επίσης εκπτώσεις ΦΠΑ εισροών για καύσιμα, ανταλλακτικά και δαπάνες φιλοξενίας. Η ΔΕΔ έκρινε ότι οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας — συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης αιτιολογίας, της παραβίασης της αρχής της ουδετερότητας και της κακής εκτίμησης αποδείξεων — ήταν αβάσιμοι.

Ερωτάται: 1) εάν σήμερα έχει λυθεί το από 01.05.2022 ιδιωτικό συμφωνητικό επαγγελματικής υπομίσθωσης μεταξύ της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «Β…P…. ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και της μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας με την επωνυμία «Ν… W… ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ι.Κ.Ε.», 2α) σε περίπτωση καταφατικής απάντησης επί του πρώτου ερωτήματος, ποια από τις προαναφερόμενες δύο εταιρείες νομιμοποιείται να υποβάλει αίτηση απευθείας παραχώρησης απλής χρήσης του επίμαχου τμήματος αιγιαλού στην αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 11 του ν. 5092/2024 (Α΄ 33) και 2β) εάν η απάντηση στο αμέσως προηγούμενο υποερώτημα επηρεάζεται από το ...(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
1) Το από 01.05.2022 ιδιωτικό συμφωνητικό επαγγελματικής υπομίσθωσης μεταξύ συγκεκριμένων εταιρειών, μιας ανώνυμης εταιρείας (Υπεκμισθώτριας) και μιας μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας (Υπομισθώτριας), έχει σήμερα και ήδη, από 25.05.2026, λυθεί. 2α) Ενόψει της δοθείσας απάντησης στο πρώτο ερώτημα, εναπόκειται στην αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία να κρίνει, αφού ελέγξει τη συνδρομή και των λοιπών, τασσόμενων από τον νόμο, προϋποθέσεων, καθώς και την πληρότητα των απαιτούμενων από τη σχετική νομοθεσία δικαιολογητικών, εάν η Υπεκμισθώτρια νομιμοποιείται να υποβάλει αίτηση απευθείας παραχώρησης απλής χρήσης του επίμαχου τμήματος αιγιαλού, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 11 του ν. 5092/2024. 2β) Το γεγονός της μέχρι σήμερα λειτουργίας της υπομισθώτριας μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας, εν τοις πράγμασι, επί του μισθίου, παρέχοντας υπηρεσίες υγειονομικού ενδιαφέροντος, δεν είναι καθοριστικό στοιχείο, προκειμένου να κριθεί η συνδρομή της προϋπόθεσης της νόμιμης λειτουργίας της επιχείρησης, κατ’ άρθρο 11 παρ. 1 του ν. 5092/2024. (πλειοψ.)

Η απόφαση 1185/25.06.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας κατά πράξεων του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Λάρισας. Οι πράξεις αφορούν διορθωτικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος και επιβολή προστίμων για τα φορολογικά έτη 2023 και 2024. Για το 2023, καταλογίστηκε συνολικό ποσό 459.187,07€, καθώς η Φορολογική Διοίκηση απέρριψε δαπάνες άνω των 865.000€ για αγορές «εμπορευμάτων στοκ», κρίνοντας ότι τα τιμολόγια δεν περιέγραφαν επαρκώς τα αγαθά και δεν αποδεικνυόταν η εξόφληση με τραπεζικό μέσο. Απέρριψε επίσης παρακρατηθέντα φόρο 172.011,00€ ως μη νόμιμο, δεδομένου ότι η παρακράτηση μεταξύ νομικών προσώπων δεν προβλέπεται. Επιπλέον, επιβλήθηκε πρόστιμο Κ.Φ.Δ. 3.000,00€ για το 2024 λόγω μη ανταπόκρισης σε αιτήματα παροχής στοιχείων και μη τήρησης αξιόπιστου λογιστικού συστήματος. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε όλους τους ισχυρισμούς της εταιρείας ως αβάσιμους και επικύρωσε τις καταλογιστικές πράξεις.

Η απόφαση 424/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής επιχείρησης κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και Πράξης Επιβολής Προστίμου φορολογικού έτους 2019, συνολικού ύψους 49.115,22 € (Φόρος Εισοδήματος 32.743,48 € πλέον προστίμου 16.371,74 €). Η επιχείρηση ζήτησε την ακύρωση της πράξης, προβάλλοντας κύρια τους ισχυρισμούς ότι το ένα μέλος χρησιμοποιούσε λογαριασμούς για ηλεκτρονικό τζόγο και ότι η εταιρεία είχε καταβάλει οφειλές προς το Δημόσιο του πατέρα των εταίρων, καθώς και ότι οι μη εκπιπτόμενες δαπάνες καταλογίστηκαν εσφαλμένα. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι οι ισχυρισμοί περί τζόγου και χρεών ήταν αόριστοι και δεν συσχετίζονταν με τον έλεγχο. Επιπλέον, για τις μη εκπιπτόμενες δαπάνες (35.004,91 €), η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε κανένα νεότερο στοιχείο για να αντικρούσει τις βάσιμες διαπιστώσεις του ελέγχου, αποτυγχάνοντας να φέρει το βάρος της απόδειξης.

Η απόφαση 88/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019. Η πράξη καταλόγιζε συνολικό ποσό €63.954,88. Ο καταλογισμός βασίστηκε σε μη εκπιπτόμενες δαπάνες ύψους €89.496,34 (κυρίως λόγω εξόφλησης φορολογικών στοιχείων άνω των €500 χωρίς τραπεζικό μέσο και μη απόδειξη δαπανών καυσίμων) και σε μη συμπεριληφθέν έσοδο €10.000 από πώληση μηχανήματος. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί αοριστίας της έκθεσης ελέγχου, περί ανωτέρας βίας (πλημμύρα) για τη μη προσκόμιση παραστατικών και περί παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αποδέχεται μερικώς την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (2018, 2019), ΦΠΑ (2019) και προστίμου (2024) της Δ.Ο.Υ. Κερκύρας. Η ΔΕΔ επικυρώνει πλήρως τις πράξεις του 2019 και το πρόστιμο του 2024 (€250) και τροποποιεί την πράξη του φορολογικού έτους 2018. Η τροποποίηση έλαβε χώρα διότι αναγνωρίστηκε προς έκπτωση μέρος των δαπανών ύψους 23.335,75€, οι οποίες είχαν αρχικά απορριφθεί ως μη εκπιπτόμενες λόγω κατάτμησης και μη εξόφλησης με τραπεζικό μέσο. Εν τέλει, η συνολική λογιστική διαφορά για το 2018 διαμορφώνεται σε 166.719,87€.

Η απόφαση με αριθμό 454/2024 εκδόθηκε από την Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) και αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας (Μ.Ι.Κ.Ε.) που βρίσκεται σε εκκαθάριση. Η εταιρία προσέφυγε κατά της απόφασης που απορρίπτει την προηγούμενη ενδικοφανή προσφυγή της. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την τρέχουσα προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς κατά των αποφάσεων της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών δεν επιτρέπεται αίτηση θεραπείας, αλλά μόνο άσκηση δικαστικής προσφυγής ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Δικαστηρίου. Η απόφαση επικαλέστηκε σχετικές διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και άλλες κανονιστικές πράξεις, επιβεβαιώνοντας ότι η μόνη νόμιμη διέξοδος για τον υπόχρεο είναι η προσφυγή στα διοικητικά δικαστήρια εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α., φορολογικού έτους 2018, συνολικού ύψους €497.964,51 (συμπεριλαμβανομένων προστίμων). Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε την εφαρμογή των έμμεσων τεχνικών ελέγχου (αρχή των αναλογιών) από το 2ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης, υποστηρίζοντας την μη πλήρωση των προϋποθέσεων και την έλλειψη αιτιολογίας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι οι παραβάσεις στα λογιστικά αρχεία και η μη έκδοση φορολογικών στοιχείων δικαιολογούσαν τη χρήση της έμμεσης μεθόδου. Ο προσδιορισμός των ακαθάριστων εσόδων στα €1.101.303,51 (από €259.573,86) μέσω της αρχής των αναλογιών κρίθηκε νόμιμος και επαρκώς αιτιολογημένος.