ΔΕΔ/Αθ/454/2024

Η απόφαση 911/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και προστίμου της Δ.Ο.Υ. Έδεσσας για τις φορολογικές περιόδους 2020, 2021 και 2022. Η φορολογική αρχή επέβαλε ΦΠΑ σε συναλλαγές χωρίς Ειδικό Διπλότυπο Δελτίο Απαλλαγής ΦΠΑ και σε ενδοκοινοτικές παραδόσεις, ύψους €28.930,05 (2020) και €22.518,84 (2022), κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε η φυσική μεταφορά των αγαθών, καθώς και σε αποκρυβείσα ύλη. Απέρριψε επίσης εκπτώσεις ΦΠΑ εισροών για καύσιμα, ανταλλακτικά και δαπάνες φιλοξενίας. Η ΔΕΔ έκρινε ότι οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας — συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης αιτιολογίας, της παραβίασης της αρχής της ουδετερότητας και της κακής εκτίμησης αποδείξεων — ήταν αβάσιμοι.

Η απόφαση 653/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας τελούσας σε εκκαθάριση Μονοπρόσωπης Ιδιωτικής Κεφαλαιουχικής Εταιρίας κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018, με συνολική οφειλή 9.024,90€. Η εταιρεία αμφισβήτησε την κρίση του ελέγχου ότι η δαπάνη αγοράς αυτοκινήτου, η σχετική απόσβεση ύψους 4.480,00€ και η ζημία από την πώλησή του ύψους 8.520,00€, ήταν μη παραγωγικές και μη εκπιπτόμενες. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επιβεβαίωσε την πράξη, κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε ο σύνδεσμος του εν λόγω οχήματος με την παροχή χρηματοοικονομικών και φορολογικών συμβουλών που αποτελεί τη δραστηριότητα της προσφεύγουσας, μη πληρούνται αθροιστικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 22 του Ν 4172/2013.

Η απόφαση 72/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. Οι προσβαλλόμενες πράξεις αφορούσαν τις φορολογικές περιόδους 01.12.2023-31.12.2023 και 01.01.2024-31.05.2024, εξαλείφοντας συνολικό πιστωτικό υπόλοιπο προς έκπτωση και επιστροφή ύψους 26.345,81€, λόγω μη αναγνώρισης επενδυτικών δαπανών. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι οι δαπάνες πραγματοποιήθηκαν για την ανακαίνιση ακινήτου, την αγορά του οποίου είχε προσυμφωνήσει, με σκοπό τη διενέργεια φορολογητέων πράξεων. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι ορθώς η φορολογική αρχή απέρριψε το αίτημα, καθώς δεν προέκυψε συσχέτιση των δαπανών με ακίνητο ιδιοκτησίας ή νόμιμης χρήσης της προσφεύγουσας, ούτε επιβεβαιώθηκε η μεταφορά των αγαθών στο επικαλούμενο ακίνητο, αφού ως τόπος παράδοσης αναγραφόταν η έδρα της εταιρείας.

Η απόφαση 378 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την εκπρόθεσμη ενδικοφανή προσφυγή της Ιδιωτικής Κεφαλαιουχικής Εταιρίας «.... ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΙΚΕ», η οποία υποβλήθηκε στις 15-11-2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά δύο πράξεων επιβολής προστίμου, ύψους €100,00 έκαστη, που εκδόθηκαν στις 04-10-2024 από το προϊστάμενο της ΔΟΥ Ε΄ Θεσσαλονίκης, για εκπρόθεσμη υποβολή αντιγράφων τιμολογίων αγοράς επενδυτικών αγαθών. Καθώς οι προσβαλλόμενες πράξεις κοινοποιήθηκαν ψηφιακά στις 10-10-2024, η προβλεπόμενη προθεσμία των τριάντα (30) ημερών έληγε στις 11-11-2024. Ως εκ τούτου, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή λόγω εκπρόθεσμης άσκησης.

Η απόφαση 1185/25.06.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας κατά πράξεων του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Λάρισας. Οι πράξεις αφορούν διορθωτικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος και επιβολή προστίμων για τα φορολογικά έτη 2023 και 2024. Για το 2023, καταλογίστηκε συνολικό ποσό 459.187,07€, καθώς η Φορολογική Διοίκηση απέρριψε δαπάνες άνω των 865.000€ για αγορές «εμπορευμάτων στοκ», κρίνοντας ότι τα τιμολόγια δεν περιέγραφαν επαρκώς τα αγαθά και δεν αποδεικνυόταν η εξόφληση με τραπεζικό μέσο. Απέρριψε επίσης παρακρατηθέντα φόρο 172.011,00€ ως μη νόμιμο, δεδομένου ότι η παρακράτηση μεταξύ νομικών προσώπων δεν προβλέπεται. Επιπλέον, επιβλήθηκε πρόστιμο Κ.Φ.Δ. 3.000,00€ για το 2024 λόγω μη ανταπόκρισης σε αιτήματα παροχής στοιχείων και μη τήρησης αξιόπιστου λογιστικού συστήματος. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε όλους τους ισχυρισμούς της εταιρείας ως αβάσιμους και επικύρωσε τις καταλογιστικές πράξεις.

Η απόφαση 255/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής Ιδιωτικής Κεφαλαιουχικής Εταιρείας. Η εταιρεία ζητούσε την ακύρωση αρνητικής απάντησης από τον Προϊστάμενο της ΔΟΥ Βόλου σχετικά με αίτημα επιστροφής ή συμψηφισμού του τέλους ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση, συνολικού ύψους 1.236,36€. Η προσφεύγουσα υποστήριζε ότι, λόγω του κωδικού NACE 55.20.02 (αυτοεξυπηρετούμενα καταλύματα – τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες), δεν είχε φορολογική υποχρέωση καταβολής του τέλους. Η ΔΕΔ απέρριψε την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη, διότι διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα είχε ήδη καταθέσει προγενέστερη ενδικοφανή προσφυγή κατά της ίδιας αρνητικής απάντησης, γεγονός που απαγορεύεται δικονομικά σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση 242/10.02.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απέρριψε ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογουμένου κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τον προσδιορισμό τεκμαρτού εισοδήματος ύψους 8.710,00 ευρώ, ισχυριζόμενος ότι είχε επέλθει περιορισμός του δικαιώματος κυριότητας της κύριας κατοικίας του λόγω μεταγραφέντων εμπραγμάτων βαρών. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων είχε ήδη καταθέσει προηγούμενη ενδικοφανή προσφυγή με όμοιο περιεχόμενο στις 10.09.2024, η οποία είχε ήδη απορριφθεί με άλλη απόφαση. Σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, η άσκηση δεύτερης προσφυγής από τον ίδιο υπόχρεο, με όμοιο περιεχόμενο, κατά της αυτής πράξης είναι απαράδεκτη, οδηγώντας στην απόρριψη της υπό κρίση προσφυγής.

Η απόφαση (Αριθμός 310/27.02.2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την εκπρόθεσμη ενδικοφανή προσφυγή μιας ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας (Ι.Κ.Ε.) κατά πράξεων του Προϊσταμένου του 1ου ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι προσβαλλόμενες πράξεις περιελάμβαναν διορθωτικούς προσδιορισμούς φόρου εισοδήματος, Φ.Π.Α. και τελών χαρτοσήμου, καθώς και την επιβολή προστίμων (άρθρα 54 και 58α Ν. 4987/2022). Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς υποβλήθηκε μετά την πάροδο της 30ήμερης προθεσμίας που ορίζεται στο άρθρο 72 παρ. 1 του Ν. 5104/2024, δεδομένου ότι η κοινοποίηση των πράξεων είχε συντελεστεί στις 02.10.2024.

Η απόφαση 213/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου γονικής παροχής. Η διαφορά αφορούσε τον προσδιορισμό της αξίας ενός οικοπέδου εκτός του συστήματος αντικειμενικού προσδιορισμού. Ο προσφεύγων είχε δηλώσει αξία 28.000,00 ευρώ, ενώ η αρμόδια φορολογική αρχή (ΚΕ.ΦΟ.Κ. Αττικής) όρισε προσωρινή αξία 131.670,00 ευρώ. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη επειδή υποβλήθηκε πριν την παρέλευση της νόμιμης προθεσμίας των δύο μηνών που προβλέπεται για την αποδοχή ή μη της προσωρινής αξίας από τον υπόχρεο σύμφωνα με τα άρθρα 8 του ν.1521/1950 και 41 του ν.2961/2001. Εφόσον ο φορολογούμενος δεν είχε ακόμη αποδεχθεί ή απορρίψει οριστικά την προσωρινή αξία, δεν υφίστατο η δυνατότητα άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής, καθώς θα έπρεπε να ακολουθήσει η διαδικασία φορολογικού ελέγχου για την οριστικοποίηση της αξίας.

Η απόφαση 494 της 04/03/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας «…………………………» ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής. Η εταιρία αμφισβητούσε πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος (για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018) και ΦΠΑ (για τις φορολογικές περιόδους 2017 και 2018) της Δ.Ο.Υ. Μυτιλήνης. Οι προσβαλλόμενες πράξεις κοινοποιήθηκαν ψηφιακά στις 14/10/2024, καθιστώντας καταληκτική ημερομηνία υποβολής της προσφυγής την 13η/11/2024. Η προσφυγή υποβλήθηκε στις 19/11/2024. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η νόμιμη κοινοποίηση συντελέστηκε ψηφιακά στις 14/10/2024 και ότι η μεταγενέστερη αποστολή με συστημένη επιστολή (στις 22/10/2024) ήταν περιττή ενέργεια που δεν μεταβάλλει την ημερομηνία νόμιμης κοινοποίησης.